FP2 Productie
Les 1: kennis maken met kleding productie
Productieproces van kleding:
Design proces (langzaam):
Schets onduidelijk moulage (= stoffen om pop heen wikkelen) stoffen/fournituren (knopen,
garens ets.) patroon proefmodel.
Designproces merken (snel):
Schets duidelijk platte tekening stoffen fournituren patroon proefmodel.
CAD: computer aided design computer ondersteuning voor het designproces.
- Lectra
- Gerber
- 3D
Bijvoorbeeld om patronen te maken.
Les 2: patronen, digiteren, graderen
Design en patronen worden ook wel productontwikkeling genoemd.
Hollingen, bijvoorbeeld voor de oksel, worden altijd scoops gemaakt. Een coupe (dart) is de ruimte,
bijvoorbeeld de frietzak hierboven kan gemaakt worden voor de borsten. Een bolling is bijvoorbeeld
in de mouw voor de schouder.
Een patroon is:
- Een schematische weergave hoe een kledingstuk gemaakt is.
- Tekening die als basis dient om meerdere dezelfde eindproducten te maken
- Een 2D weergave van een 3D kledingstuk
,Het voorpand van de broek hierboven is de bovenste en het achterpand is de onderste. Dit kun je
zien door de coupe naden op het achterpand die ruimte maken voor de kont. Patroon moet altijd
recht van draad liggen, oftewel recht op de kettingdraden. Omdat er anders een draaipijp ontstaat.
Bij het patronen maken moet je rekening houden met de volgende stappen:
1. Lichaamsmaten (body measurements) lichaamsmaten komt veel voor bij couture dan
wordt je hele lichaam gemeten, maar den ook aan pakken op maat of 3D scan.
2. Toegift (ease allowance) de toegift hangt af van welke type fit er gebruikt wordt, moet iets
ruim vallen (gorte toegift) of juist niet en liever strak (kleine toegift).
3. Gradeerwaardes (grading incremens) dan wordt er bepaald hoeveel groter of hoeveel
kleiner een andere kledingmaat moet worden, oftewel de maatsprongen tussen
kledingmaten.
4. Maatschema’s (size charts/size specifications) bij maatschema’s zijn er maatspecificaties
van alle keldingmaten, de totale maten range (bijv. XS-XXXL)
Digiteren (digitise) is het inbrengen van papieren patroon in computer. Digiteren gebeurt middels
een muis (x- en y coördinaten worden ingetoetst) of via scannen. Met de muis ga je langs de randen
van het papieren patroon en de muis scant dit in de computer. Tegenwoordig in de praktijk is er een
afleiding vanuit basispatroon (block pattern) maken en vandaaruit graderen (vergroten/verkleinen).
CAD wordt in de praktijk nu gebruikt om kosten te besparen en snelheid te winnen:
- Digiteren met muis of patronen inscannen om basismaat afmetingen in de computer te
brengen
- Sommige bedrijven hebben basispatronen van een broek, rok, tshirt, blouse enz en maken op
die basis alle aanpassingen
- Graderen met computer. Hiervoor zijn bepaalde vergrotings/verkleiningsregels
Graderen (grading) is het stapgewijs vergroten/verkleinen van een basis patroondeel om zo grotere
of kleiner maten te creëren en een volledige matenreeks te kunnen produceren. Dit doe je om de
vorm, pasvorm, balans en details te handhaven in kleine/grotere maat. Dit kan machinaal of
handmatig gedaan worden.
De voordelen van graderen in de computer zijn:
- Het is makkelijk en snel veranderingen doorvoeren
- Informatie door te sturen naar automatische oplegger/snijder (CAM
Computer Aided Manufacturing)
- Patronen uit te plotten.
Een nest van patronen (nest of patterns) is een set van alle maten van een patroondeel
in elkaar.
Les 3: intekenen en opleggen
Als de bestellingen bekend zijn kan begonnen worden met de volgende fase namelijk het intekenen
en opleggen.
Je maakt een inlegtekening altijd
om te bepalen hoeveel stof je
nodig hebt. Intekenen is
, patroononderdelen zodanig plaatsen dat maximaal nuttig gebruikt wordt gemaakt van de stof
inlegtekening (lay plain of marker). Met als doel om zo min mogelijk afval te creëren. Dit gebeurt
meestal op de computer en kan dan gemakkelijk herzien worden.
Lengte: 4m 88,92cm à totaal lengte verbruik van deze inlegtekening
Breedte: 148,00cm à breedte van de inlegtekening (= stofbreedte minus zelfkanten)
Verbruik: 86,49% à totale verbuik van de stof a.d.h.v. deze inlegtekening (patronen passen niet
perfect in elkaar, er blijven onbenutte ruimtes over – witte stukken) –75% stofverbuik moet minimaal
haalbaar zijn.
Niet geplaatst/geplaatst: 0/82 à de computer geeft aan als je een of meerdere patroondelen niet
hebt ingelegd/bent vergeten in te leggen
Je moet altijd 1 cm van de breedte en lengte halen, omdat je rekening moet houden met de zelfkant.
Bij het inleggen van patroondelen (het maken van een lay plan) moet mogelijk rekening gehouden
worden met (dit is afhankelijk van de stof die je gaat gebruiken voor desbetreffend kledingstuk):
- Orientatie van de patroondelen
- Richting van de patroondelen
Een inlegtekening is afhankelijk van:
- Constructie doek weefsel, breisel, non-woven
- Stofbreedte wordt bepaald door weefgetouw of breimachine
- Juiste kant stof is soms goed zichtbaar en soms ook niet
- Draadrichtig stof dit is alleen bij weefsels en breisels (een non woven wordt gemaakt van
vezels en niet van draden.
- Dessin/patroon kan ingeweven/ingebreid zijn of geprint op de stof
- Vleug/pool dit zijn stoffen die mogelijk een andere kleur krijgen wanneer je met de hand
over de stof strijkt. Denk aan poolstoffen, zoals fluweel, velours, maar ook suede.
Bij geringe stofbreede neemt het afvalpercentae toe. Wanneer de geleverde stof smaller is zal de
intekening opnieuwe gemaakt moeten worden.
Bij patronen horen twee begrippen, namelijk orientatie en richting. Ze betekenen het volgende:
Orientatie is de vrije positie van het patroondeel op het doek (horizondaal, verticaal, diagonaal). De
oriëntatie van een patroondeel is belangrijk wanneer er rekening gehouden dient te worden met een
draadrichting van het doek (dit is bij weefsels en breisels. Niet bij een non woven, want deze is
opgebouwd uit alleen vezels en geen draden) recht van draad van een patroondeel is om te
voorkomen dat stofdelen/patroondelen later in een kledingstuk gaan draaien, denk bijvoorbeeld aan
draaipijpen/mouwen of draaiende zijnaden.
Richting betekent dat een patroondeel zowel omhoog als omlaag (positie van 180 graden) gelegd kan
worden. Beide richtingen inleggen, is niet mogelijk bij stoffen met een vleug/pool of met een dessin
dat maar in 1 richting leesbaar is (bijvoorbeeld hartjes). Ook gebreide artikelen moeten in 1 richting
gelegd worden, daar het lichtval op de lussen van een breisel een andere kleurschakering kan
veroorzaken. De richting van de patroondelen van een kledingstuk is in deze belangrijk. Dat de
patroondelen van een andere maat de andere kant op liggen is mogelijk (mits het breisel geen
dessin/vleug heeft). Hierdoor kan je voor een effen breisel dus wel zigzag opleggen ondanks dat je
rekening moet houden met de richting van de patroondelen.
Les 1: kennis maken met kleding productie
Productieproces van kleding:
Design proces (langzaam):
Schets onduidelijk moulage (= stoffen om pop heen wikkelen) stoffen/fournituren (knopen,
garens ets.) patroon proefmodel.
Designproces merken (snel):
Schets duidelijk platte tekening stoffen fournituren patroon proefmodel.
CAD: computer aided design computer ondersteuning voor het designproces.
- Lectra
- Gerber
- 3D
Bijvoorbeeld om patronen te maken.
Les 2: patronen, digiteren, graderen
Design en patronen worden ook wel productontwikkeling genoemd.
Hollingen, bijvoorbeeld voor de oksel, worden altijd scoops gemaakt. Een coupe (dart) is de ruimte,
bijvoorbeeld de frietzak hierboven kan gemaakt worden voor de borsten. Een bolling is bijvoorbeeld
in de mouw voor de schouder.
Een patroon is:
- Een schematische weergave hoe een kledingstuk gemaakt is.
- Tekening die als basis dient om meerdere dezelfde eindproducten te maken
- Een 2D weergave van een 3D kledingstuk
,Het voorpand van de broek hierboven is de bovenste en het achterpand is de onderste. Dit kun je
zien door de coupe naden op het achterpand die ruimte maken voor de kont. Patroon moet altijd
recht van draad liggen, oftewel recht op de kettingdraden. Omdat er anders een draaipijp ontstaat.
Bij het patronen maken moet je rekening houden met de volgende stappen:
1. Lichaamsmaten (body measurements) lichaamsmaten komt veel voor bij couture dan
wordt je hele lichaam gemeten, maar den ook aan pakken op maat of 3D scan.
2. Toegift (ease allowance) de toegift hangt af van welke type fit er gebruikt wordt, moet iets
ruim vallen (gorte toegift) of juist niet en liever strak (kleine toegift).
3. Gradeerwaardes (grading incremens) dan wordt er bepaald hoeveel groter of hoeveel
kleiner een andere kledingmaat moet worden, oftewel de maatsprongen tussen
kledingmaten.
4. Maatschema’s (size charts/size specifications) bij maatschema’s zijn er maatspecificaties
van alle keldingmaten, de totale maten range (bijv. XS-XXXL)
Digiteren (digitise) is het inbrengen van papieren patroon in computer. Digiteren gebeurt middels
een muis (x- en y coördinaten worden ingetoetst) of via scannen. Met de muis ga je langs de randen
van het papieren patroon en de muis scant dit in de computer. Tegenwoordig in de praktijk is er een
afleiding vanuit basispatroon (block pattern) maken en vandaaruit graderen (vergroten/verkleinen).
CAD wordt in de praktijk nu gebruikt om kosten te besparen en snelheid te winnen:
- Digiteren met muis of patronen inscannen om basismaat afmetingen in de computer te
brengen
- Sommige bedrijven hebben basispatronen van een broek, rok, tshirt, blouse enz en maken op
die basis alle aanpassingen
- Graderen met computer. Hiervoor zijn bepaalde vergrotings/verkleiningsregels
Graderen (grading) is het stapgewijs vergroten/verkleinen van een basis patroondeel om zo grotere
of kleiner maten te creëren en een volledige matenreeks te kunnen produceren. Dit doe je om de
vorm, pasvorm, balans en details te handhaven in kleine/grotere maat. Dit kan machinaal of
handmatig gedaan worden.
De voordelen van graderen in de computer zijn:
- Het is makkelijk en snel veranderingen doorvoeren
- Informatie door te sturen naar automatische oplegger/snijder (CAM
Computer Aided Manufacturing)
- Patronen uit te plotten.
Een nest van patronen (nest of patterns) is een set van alle maten van een patroondeel
in elkaar.
Les 3: intekenen en opleggen
Als de bestellingen bekend zijn kan begonnen worden met de volgende fase namelijk het intekenen
en opleggen.
Je maakt een inlegtekening altijd
om te bepalen hoeveel stof je
nodig hebt. Intekenen is
, patroononderdelen zodanig plaatsen dat maximaal nuttig gebruikt wordt gemaakt van de stof
inlegtekening (lay plain of marker). Met als doel om zo min mogelijk afval te creëren. Dit gebeurt
meestal op de computer en kan dan gemakkelijk herzien worden.
Lengte: 4m 88,92cm à totaal lengte verbruik van deze inlegtekening
Breedte: 148,00cm à breedte van de inlegtekening (= stofbreedte minus zelfkanten)
Verbruik: 86,49% à totale verbuik van de stof a.d.h.v. deze inlegtekening (patronen passen niet
perfect in elkaar, er blijven onbenutte ruimtes over – witte stukken) –75% stofverbuik moet minimaal
haalbaar zijn.
Niet geplaatst/geplaatst: 0/82 à de computer geeft aan als je een of meerdere patroondelen niet
hebt ingelegd/bent vergeten in te leggen
Je moet altijd 1 cm van de breedte en lengte halen, omdat je rekening moet houden met de zelfkant.
Bij het inleggen van patroondelen (het maken van een lay plan) moet mogelijk rekening gehouden
worden met (dit is afhankelijk van de stof die je gaat gebruiken voor desbetreffend kledingstuk):
- Orientatie van de patroondelen
- Richting van de patroondelen
Een inlegtekening is afhankelijk van:
- Constructie doek weefsel, breisel, non-woven
- Stofbreedte wordt bepaald door weefgetouw of breimachine
- Juiste kant stof is soms goed zichtbaar en soms ook niet
- Draadrichtig stof dit is alleen bij weefsels en breisels (een non woven wordt gemaakt van
vezels en niet van draden.
- Dessin/patroon kan ingeweven/ingebreid zijn of geprint op de stof
- Vleug/pool dit zijn stoffen die mogelijk een andere kleur krijgen wanneer je met de hand
over de stof strijkt. Denk aan poolstoffen, zoals fluweel, velours, maar ook suede.
Bij geringe stofbreede neemt het afvalpercentae toe. Wanneer de geleverde stof smaller is zal de
intekening opnieuwe gemaakt moeten worden.
Bij patronen horen twee begrippen, namelijk orientatie en richting. Ze betekenen het volgende:
Orientatie is de vrije positie van het patroondeel op het doek (horizondaal, verticaal, diagonaal). De
oriëntatie van een patroondeel is belangrijk wanneer er rekening gehouden dient te worden met een
draadrichting van het doek (dit is bij weefsels en breisels. Niet bij een non woven, want deze is
opgebouwd uit alleen vezels en geen draden) recht van draad van een patroondeel is om te
voorkomen dat stofdelen/patroondelen later in een kledingstuk gaan draaien, denk bijvoorbeeld aan
draaipijpen/mouwen of draaiende zijnaden.
Richting betekent dat een patroondeel zowel omhoog als omlaag (positie van 180 graden) gelegd kan
worden. Beide richtingen inleggen, is niet mogelijk bij stoffen met een vleug/pool of met een dessin
dat maar in 1 richting leesbaar is (bijvoorbeeld hartjes). Ook gebreide artikelen moeten in 1 richting
gelegd worden, daar het lichtval op de lussen van een breisel een andere kleurschakering kan
veroorzaken. De richting van de patroondelen van een kledingstuk is in deze belangrijk. Dat de
patroondelen van een andere maat de andere kant op liggen is mogelijk (mits het breisel geen
dessin/vleug heeft). Hierdoor kan je voor een effen breisel dus wel zigzag opleggen ondanks dat je
rekening moet houden met de richting van de patroondelen.
