Hoofdstuk 1: Introductie
Risico’s in internationale handel
Het succes van een contract heeft te maken met de inhoud van het contract, maar ook met
economische en politieke aspecten.
Politieke en commerciële risico’s kunnen d.m.v. kredietverzekeringen worden gedekt. Politieke
risico’s bestaan uit 3 categorieën en hebben te maken met:
- buitenlands beleid
- binnenlands beleid
- economisch beleid
Buitenlandsbeleid risico’s, zoals oorlogen en een verbod tegen een land, maken het onmogelijk
om goederen te leveren of betaald te worden ervoor. Dit komt alleen weinig voor en zijn vooraf te
voorzien. De grootste beleidsrisico voor individuele verkoopcontracten is beperking van handel.
Politici proberen hun nationale industrieën te beschermen door de uitvoering van beperkingen.
Voorbeelden van beperkingen zijn:
- Staatssteun aan nationale bedrijven; maakt het voor buitenlandse concurrenten
moeilijk te concurreren met hun producten
- Scherpe devaluatie; door het printen van meer geld, verlaagd de waarde van de munt
ten opzichte van andere landen
- Verbruik subsidie; de overheid betaald mee aan de productie van een bepaald product,
andere soortgelijke producten worden daarmee duurder
- Exportsubsidie; een land die mee betaald aan de export van een bepaald product,
concurrenten in het land van import heeft hierdoor een nadeel.
- Exportheffingen of beperkingen; de regering hebben tot doel de export te controleren
- Invoerverbod; bestaande nationale industrieën te beschermen en de afhankelijkheid van
het land op import te verminderen
- Investeringsmaatregelen; nationaliseren van hun eigen industrieën
- Lokale inhoud maatregel/eis; het gebruik van een bepaalde taal in reclames etc, om
hun taal te beschermen
- Migratie maatregel; minder immigranten om eigen personeelsbestand te beschermen en
het voorkomen van sociale problemen
- Andere dienstverlenende sector maatregels; staat ondersteund grote banken om niet
failliet te gaan, maar discrimineert daarmee kleinere banken
- Overheidsopdrachten; het bekrachtigen van regels die de voorkeur geeft aan lokaal
geproduceerde producten, aangeschaft door de regering
- Quota (hoeveelheid) en tarief maatregels; beperken de hoeveelheid van inkoop en
tariefmaatregelen maken de producten duurder in landen met deze maatregels
- Gezondheidsmaatregelen; beschermen van de veiligheid van het land, maar kan ook
gebruikt worden om binnenlandse producenten te beschermen
- Sub nationale regeringsmaatregel: technische handelsbelemmeringen; een
product eerst te laten testen op wat is toegestaan, vergezeld door een certificaat, wat het
moeilijker maakt om te importeren
Binnenlandsbeleid: recente burgeroorlogen laten zien hoe risicovol het kan zijn om te handelen
met bepaalde landen. Voorbeelden: Zeeroof en Terrorisme.
Economisch beleid: een verandering in economische beleid van een land kan een grote impact
hebben op een individuele transactie.
- Kapitaalcontroles; om ervoor te zorgen dat geld het land verlaat, nationale munt
inwisselen voor dollars)
- Nationaliseren van bedrijven; door de staat overgenomen en onteigent de eigenaren in
de meeste gevallen)
Kredietverzekering (verzekering voor de verkoper bij wanbetaling), kenmerken:
- polisvoorwaarden zijn van groots belang; de gedekte risico en verplichting van de
verzekeraar en verzekernemer zijn hierin geregeld)
- dekt nooit 100% van de risico; ze overtreffen geen dekking boven 85-90%
- hebben kredietlimiet per polis, per klant en per land; verzekeraar heeft een
maximum bedrag dat kan worden uitgekeerd
- export transacties; kredietlimiet gebaseerd op de politieke en economische risico’s per
land.
- Kredietverzekeringspolis dekt de gehele omzet van de verkoper; de verzekeraars
willen ‘the good, the bad and the ugly’ debiteuren verzekeren.
- Het recht om kredietlimieten te annuleren voor een bepaalde klant; wanneer ze
denken dat deze in financiële problemen is.
- Elke kredietlimiet zal de maximale betalingstermijn toelaten voor de verkoop aan
de schuldenaar specificeren
Internationale koopovereenkomst; zijn meestal in het Engels en er spelen vaak 2 problemen:
, - Juridisch systeem verschillen van land tot land
- Juridische terminologie heeft een andere betekenis van het ene rechtstelsel naar de ander.
Hoofdstuk 2: Europees Recht
De belangrijkste bronnen in handelsrecht zijn:
- Verdragen/overeenkomsten
- Europees recht
- Regels gemaakt door particuliere internationale entiteiten zoals het ICC (International
Chamber of Commerce)
De EU heeft de volgende 5 instellingen (art. 13 VEU):
Het Europees parlement (EP)
De leden worden rechtstreeks verkozen door de burgers van de EU voor een periode van 5 jaar (art.
14, 2 VEU) en heeft een maximum van 751 leden. De belangrijkste bevoegdheden van het EP zijn:
- Nieuwe wetten maken; samen met de raad van de EU, wetgever van de Europese
wetgeving. Eerst stuurt de Europese Commissie een voorstel naar beide, waarbij ze gaan
onderhandelen over de ontwerptekst en na goedkeuring wordt er een wet aangemaakt.
- Controle van de uitvoerende macht; Het EP controleert de Commissie en heeft de
bevoegdheid om vragen te stellen die beantwoord moeten worden (art. 230, 2 VWEU), ook
aan de Raad van de EU, hun zijn niet verplicht te antwoorden (art. 230, 3 VWEU). Het EP
kan ook een motie van afkeuring indienen om de gehele commissie af te laten treden (bij
een meerderheid van 2/3). Individuele commissieleden kan hij niet dwingen af te treden.
- Budgettaire macht; Het EP moet de budgetten van de EU goedkeuren (art. 314 VWEU)
De Europese Raad
Heeft geen wetgevende functie en bestaat uit de staatshoofden en regeringsleiders van de 28
lidstaten, de voorzitter van de Europese Commissie en de voorzitter van de Europese Raad (art. 15
VEU). 4x per jaar komen ze bij elkaar om de algemene politieke richtsnoeren en prioriteiten van de
EU te formuleren.
De raad van de Europese Unie
Hoewel slechts 1 Raad bestaat, is de samenstelling afhankelijk van het onderwerp (art. 16, 2 VEU).
De raad maakt samen met het EP de wetgeving van de EU. Stemmen gebeurd aan de hand van de
populatie van een land om te voorkomen dat grote landen zoals Groot-Brittannië, Frankrijk en
Duitsland besluiten blokkeren.
De Europese Commissie
Werkt als een kabinet, een uitvoerende comité van de EU met 28 commissarissen en worden
benoemd voor 5 jaar door de lidstaten, waarbij er 1 commissaris is per lidstaat en waaruit de
voorzitter wordt gekozen. Ze moeten de belangen van de EU vertegenwoordigen in plaats van hun
eigen land, in tegenstelling tot de ministers van de Raad die hun eigen land vertegenwoordigen).
De belangrijkste taken van de EC zijn vastgelegd in art. 17 VEU:
- Het indienen van wetvoorstellen aan het EP en de Raad van de EU.
- Het beheren en uitvoeren van het EU-beleid
- Het controleren en/of maatregelen nemen dat het gemeenschapsrecht wordt nageleefd
door de lidstaten en particulieren met gemeenschapsrecht
- Belangrijke woordvoerder voor de EU en onderhandelt namens de EU met andere landen
over de internationale handel en samenwerkingsovereenkomsten.
Het hof van de justitie van de EU
Is gevestigd in Luxemburg en heeft als taak toezicht te houden op de correcte toepassing van het
Europese recht, omdat elk land een andere interpretatie kan hebben. Het hof van Justitie van de EU
bestaat uit de algemene rechtbank en het hof van Justitie. Intellectuele eigendom procedures zijn
een belangrijk element in de uitspraken van de rechtbank (30% van alle procedures).
De Verenigde Naties heeft 3 permanente rechtbanken:
- internationaal gerechtshof (Den Haag); het belangrijkste gerechtelijke orgaan (fungeert
als wereldrechtbank). Het ICJ is bevoegd in het vragen met betrekking op de interpretaties
van de internationale verdragen, van het internationaal recht, de schendingen van het
internationaal recht en de omvang van de schadevergoedingen in het geval van
schendingen.
- internationaal strafhof (vanaf 2002 in Den Haag); een permanente instelling en heeft de
recht om zijn rechtsmacht over personen voor de meest ernstige misdrijven van
internationaal belang uit te oefenen (voorbeelden massamoord, misdaden tegen
menselijkheid)
- internationaal zeerechttribunaal (Hamburg); onafhankelijke rechtbank inzake het recht
van de zee. Het verdrag omschrijft de rechten en het gebruik van de oceanen van de
wereld, vaststelling van richtsnoeren voor het bedrijfsleven en het beheer van mariene
natuurlijke hulpbronnen.
Europese wetgeving: De juridische grondslag voor de EU-wetgeving kan worden gevonden in het
VWEU en het VEU ; VWEU bepaalt en begrenst de gebieden van de EU. Het EU-Verdrag bevat
Risico’s in internationale handel
Het succes van een contract heeft te maken met de inhoud van het contract, maar ook met
economische en politieke aspecten.
Politieke en commerciële risico’s kunnen d.m.v. kredietverzekeringen worden gedekt. Politieke
risico’s bestaan uit 3 categorieën en hebben te maken met:
- buitenlands beleid
- binnenlands beleid
- economisch beleid
Buitenlandsbeleid risico’s, zoals oorlogen en een verbod tegen een land, maken het onmogelijk
om goederen te leveren of betaald te worden ervoor. Dit komt alleen weinig voor en zijn vooraf te
voorzien. De grootste beleidsrisico voor individuele verkoopcontracten is beperking van handel.
Politici proberen hun nationale industrieën te beschermen door de uitvoering van beperkingen.
Voorbeelden van beperkingen zijn:
- Staatssteun aan nationale bedrijven; maakt het voor buitenlandse concurrenten
moeilijk te concurreren met hun producten
- Scherpe devaluatie; door het printen van meer geld, verlaagd de waarde van de munt
ten opzichte van andere landen
- Verbruik subsidie; de overheid betaald mee aan de productie van een bepaald product,
andere soortgelijke producten worden daarmee duurder
- Exportsubsidie; een land die mee betaald aan de export van een bepaald product,
concurrenten in het land van import heeft hierdoor een nadeel.
- Exportheffingen of beperkingen; de regering hebben tot doel de export te controleren
- Invoerverbod; bestaande nationale industrieën te beschermen en de afhankelijkheid van
het land op import te verminderen
- Investeringsmaatregelen; nationaliseren van hun eigen industrieën
- Lokale inhoud maatregel/eis; het gebruik van een bepaalde taal in reclames etc, om
hun taal te beschermen
- Migratie maatregel; minder immigranten om eigen personeelsbestand te beschermen en
het voorkomen van sociale problemen
- Andere dienstverlenende sector maatregels; staat ondersteund grote banken om niet
failliet te gaan, maar discrimineert daarmee kleinere banken
- Overheidsopdrachten; het bekrachtigen van regels die de voorkeur geeft aan lokaal
geproduceerde producten, aangeschaft door de regering
- Quota (hoeveelheid) en tarief maatregels; beperken de hoeveelheid van inkoop en
tariefmaatregelen maken de producten duurder in landen met deze maatregels
- Gezondheidsmaatregelen; beschermen van de veiligheid van het land, maar kan ook
gebruikt worden om binnenlandse producenten te beschermen
- Sub nationale regeringsmaatregel: technische handelsbelemmeringen; een
product eerst te laten testen op wat is toegestaan, vergezeld door een certificaat, wat het
moeilijker maakt om te importeren
Binnenlandsbeleid: recente burgeroorlogen laten zien hoe risicovol het kan zijn om te handelen
met bepaalde landen. Voorbeelden: Zeeroof en Terrorisme.
Economisch beleid: een verandering in economische beleid van een land kan een grote impact
hebben op een individuele transactie.
- Kapitaalcontroles; om ervoor te zorgen dat geld het land verlaat, nationale munt
inwisselen voor dollars)
- Nationaliseren van bedrijven; door de staat overgenomen en onteigent de eigenaren in
de meeste gevallen)
Kredietverzekering (verzekering voor de verkoper bij wanbetaling), kenmerken:
- polisvoorwaarden zijn van groots belang; de gedekte risico en verplichting van de
verzekeraar en verzekernemer zijn hierin geregeld)
- dekt nooit 100% van de risico; ze overtreffen geen dekking boven 85-90%
- hebben kredietlimiet per polis, per klant en per land; verzekeraar heeft een
maximum bedrag dat kan worden uitgekeerd
- export transacties; kredietlimiet gebaseerd op de politieke en economische risico’s per
land.
- Kredietverzekeringspolis dekt de gehele omzet van de verkoper; de verzekeraars
willen ‘the good, the bad and the ugly’ debiteuren verzekeren.
- Het recht om kredietlimieten te annuleren voor een bepaalde klant; wanneer ze
denken dat deze in financiële problemen is.
- Elke kredietlimiet zal de maximale betalingstermijn toelaten voor de verkoop aan
de schuldenaar specificeren
Internationale koopovereenkomst; zijn meestal in het Engels en er spelen vaak 2 problemen:
, - Juridisch systeem verschillen van land tot land
- Juridische terminologie heeft een andere betekenis van het ene rechtstelsel naar de ander.
Hoofdstuk 2: Europees Recht
De belangrijkste bronnen in handelsrecht zijn:
- Verdragen/overeenkomsten
- Europees recht
- Regels gemaakt door particuliere internationale entiteiten zoals het ICC (International
Chamber of Commerce)
De EU heeft de volgende 5 instellingen (art. 13 VEU):
Het Europees parlement (EP)
De leden worden rechtstreeks verkozen door de burgers van de EU voor een periode van 5 jaar (art.
14, 2 VEU) en heeft een maximum van 751 leden. De belangrijkste bevoegdheden van het EP zijn:
- Nieuwe wetten maken; samen met de raad van de EU, wetgever van de Europese
wetgeving. Eerst stuurt de Europese Commissie een voorstel naar beide, waarbij ze gaan
onderhandelen over de ontwerptekst en na goedkeuring wordt er een wet aangemaakt.
- Controle van de uitvoerende macht; Het EP controleert de Commissie en heeft de
bevoegdheid om vragen te stellen die beantwoord moeten worden (art. 230, 2 VWEU), ook
aan de Raad van de EU, hun zijn niet verplicht te antwoorden (art. 230, 3 VWEU). Het EP
kan ook een motie van afkeuring indienen om de gehele commissie af te laten treden (bij
een meerderheid van 2/3). Individuele commissieleden kan hij niet dwingen af te treden.
- Budgettaire macht; Het EP moet de budgetten van de EU goedkeuren (art. 314 VWEU)
De Europese Raad
Heeft geen wetgevende functie en bestaat uit de staatshoofden en regeringsleiders van de 28
lidstaten, de voorzitter van de Europese Commissie en de voorzitter van de Europese Raad (art. 15
VEU). 4x per jaar komen ze bij elkaar om de algemene politieke richtsnoeren en prioriteiten van de
EU te formuleren.
De raad van de Europese Unie
Hoewel slechts 1 Raad bestaat, is de samenstelling afhankelijk van het onderwerp (art. 16, 2 VEU).
De raad maakt samen met het EP de wetgeving van de EU. Stemmen gebeurd aan de hand van de
populatie van een land om te voorkomen dat grote landen zoals Groot-Brittannië, Frankrijk en
Duitsland besluiten blokkeren.
De Europese Commissie
Werkt als een kabinet, een uitvoerende comité van de EU met 28 commissarissen en worden
benoemd voor 5 jaar door de lidstaten, waarbij er 1 commissaris is per lidstaat en waaruit de
voorzitter wordt gekozen. Ze moeten de belangen van de EU vertegenwoordigen in plaats van hun
eigen land, in tegenstelling tot de ministers van de Raad die hun eigen land vertegenwoordigen).
De belangrijkste taken van de EC zijn vastgelegd in art. 17 VEU:
- Het indienen van wetvoorstellen aan het EP en de Raad van de EU.
- Het beheren en uitvoeren van het EU-beleid
- Het controleren en/of maatregelen nemen dat het gemeenschapsrecht wordt nageleefd
door de lidstaten en particulieren met gemeenschapsrecht
- Belangrijke woordvoerder voor de EU en onderhandelt namens de EU met andere landen
over de internationale handel en samenwerkingsovereenkomsten.
Het hof van de justitie van de EU
Is gevestigd in Luxemburg en heeft als taak toezicht te houden op de correcte toepassing van het
Europese recht, omdat elk land een andere interpretatie kan hebben. Het hof van Justitie van de EU
bestaat uit de algemene rechtbank en het hof van Justitie. Intellectuele eigendom procedures zijn
een belangrijk element in de uitspraken van de rechtbank (30% van alle procedures).
De Verenigde Naties heeft 3 permanente rechtbanken:
- internationaal gerechtshof (Den Haag); het belangrijkste gerechtelijke orgaan (fungeert
als wereldrechtbank). Het ICJ is bevoegd in het vragen met betrekking op de interpretaties
van de internationale verdragen, van het internationaal recht, de schendingen van het
internationaal recht en de omvang van de schadevergoedingen in het geval van
schendingen.
- internationaal strafhof (vanaf 2002 in Den Haag); een permanente instelling en heeft de
recht om zijn rechtsmacht over personen voor de meest ernstige misdrijven van
internationaal belang uit te oefenen (voorbeelden massamoord, misdaden tegen
menselijkheid)
- internationaal zeerechttribunaal (Hamburg); onafhankelijke rechtbank inzake het recht
van de zee. Het verdrag omschrijft de rechten en het gebruik van de oceanen van de
wereld, vaststelling van richtsnoeren voor het bedrijfsleven en het beheer van mariene
natuurlijke hulpbronnen.
Europese wetgeving: De juridische grondslag voor de EU-wetgeving kan worden gevonden in het
VWEU en het VEU ; VWEU bepaalt en begrenst de gebieden van de EU. Het EU-Verdrag bevat
