Verpleegplan Douwe
SGLVG: Sterk gedragsgestoord licht verstandelijk
gehandicapt.
, Inhoudsopgave:
Bladzijde 2: Inhoudsopgave
Bladzijde 3 t/m 4: Casus Douwe
Bladzijde 5 t/m 10: Signs & Symtoms van Douwe
Bladzijde 11 t/m 13: Disfunctionele Signs & Symtoms van Douwe
Bladzijde 14 en 15: Disfunctionele patronen van Douwe
Bladzijde 16: De verpleegkundige problemen; prioritering
Bladzijde 17 t/m 27: Uitgewerkte PESDIE’s
Bladzijde 28: Bronnenlijst
Bladzijde 29: Bijlage 1 Multidisciplinaire richtlijn agressie en
geweld in de werksituatie.
Bladzijde 33: Bijlage 2 MZ Gehandicaptenzorg SAW 4
2
, Casus Douwe:
Voorgeschiedenis
Douwe is geboren als zevende kind. Hij heeft één broer en vijf zussen. De
geboorte van Douwe was zeker niet gepland en door de beide ouders van
Douwe niet gewenst. Zijn zussen vonden het kleintje wel leuk. Voor
moeder was Douwe een echte handenbinder. Zij had het al druk genoeg
om een gezin met zes schoolgaande kinderen draaiende te houden.
Wanneer zij ’s morgens probeerde iedereen op tijd de deur uit te werken,
kon zij er maar slecht tegen als Douwe zich dan ook nog eens liet horen.
Zij zette hem dan in de box en liet hem krijsen.
Douwe had al snel in de gaten dat hij flink van zich moest laten horen om
de aandacht te krijgen. Wanneer iedereen thuis was vroeg hij erg veel
aandacht. Hij maakte lawaai, gilde en sloeg zichzelf. Als dan een van zijn
zussen aandacht aan hem schonk kalmeerde hij wel. Dan kon hij heel
tevreden op schoot zitten of samen een spelletje doen.
Als Douwe 4 jaar oud is heeft hij zich ontpopt als een driftige kleuter die
volgens zijn moeder
onhandelbaar was geworden. Hij luisterde niet naar zijn moeder, sloeg en
schopte haar. Alleen als zijn vader thuis was deed hij dat niet. Zijn vader
liet hem links liggen en als Douwe boos was op zijn moeder, liet hij altijd
een van de dochters zich ermee bemoeien.
Douwe ging naar de kleuterschool in het dorp. Maar al snel begonnen daar
ook de problemen. Douwe reageerde vaak heel agressief naar andere
kinderen en wanneer hij geen aandacht van de juf kreeg probeerde hij die
te krijgen door een ander kind te slaan of aan de haren te trekken. Het
duurde dan ook maar een paar maanden tot het moment dat de ouders
van Douwe besloten dat hij niet meer de handhaven was in het gezin en
uiteindelijk werd hij op 6-jarige leeftijd opgenomen in een instelling voor
kinderen met een verstandelijke beperking.
Verloop
In de afgelopen dertig jaar heeft hij vele instellingen van binnen gezien; dit
is zijn zevende plekje. Alle overplaatsingen zijn voortgekomen vanuit het
feit dat zijn gedragingen dermate problematisch waren dat hij binnen de
leefgroep niet meer te handhaven was. Groepsgenoten waren bang van
hem en het gebeurde regelmatig dat hij de huiskamer verbouwde.
Groepsleiding kwam in conflict omdat zij binnen de leefgroep alleen nog
maar als politieagent werkzaam leken en constant bezig waren om de
groepsgenoten van Douwe tegen hem te beschermen. Ook is het
verschillende keren voorgekomen dat groepsleiding vertrok omdat ze bang
waren van zijn agressie. Tijdens een opname in Willem Arntz Hoeve waar
hij een jaar verbleef voor observatie is Douwe gediagnosticeerd met een
dubbele diagnose. Naast zijn verstandelijke beperking lijdt Douwe aan een
3
, antisociale persoonlijkheidsstoornis. Er wordt geadviseerd om hem een
zwaar gestructureerde
omgeving te bieden en medicatie.
Huidige situatie
Douwe is momenteel 36 jaar en woont in een instelling voor mensen met
een verstandelijke beperking op een zogenaamde “SGLVG groep” (sterk
gedragsgestoord licht verstandelijk gehandicapt). Het is een groep waarin
3 dames en 4 heren leven. Twee van de heren hebben een ernstige
cannabisverslaving. De andere mannelijke bewoner is regelmatig in
aanraking geweest met justitie vanwege diefstal. Op één na roken alle
bewoners; iets wat erg belangrijk voor hen is. Elke bewoner in de groep
heeft zijn/haar eigen afspraken en dagprogramma. Alleen wordt er naar
gestreefd om gezamenlijk de maaltijd te gebruiken en ’s avonds samen
koffie te drinken. Dit gebeurt dan in de huiskamer. Na half 10 gaan alle
bewoners naar hun eigen kamer die voor de nacht wordt afgesloten om zo
onderlinge problemen te voorkomen.
Vanaf het moment van opname op deze groep is Douwe vooral verbaal erg
agressief. Hij dreigt naar medebewoners dat hij hun kamer “kort en klein
slaat”, “de boel in de fik steekt” en “ze vermoordt”. Vooral de drie dames
op de groep vinden dit eng en spreken die angst ook uit, hetgeen Douwe
geweldig vindt. Hij weet goed wat het effect is van zijn woorden en geniet
daar zichtbaar van. Hij heeft een heel strak dagprogramma waarin van uur
tot uur beschreven is wat hij mag/moet doen, wanneer hij mag roken en
koffie drinken en wanneer hij weer naar bed moet. Hij heeft zoveel als
mogelijk is vaste groepsleiding die goed op de hoogte is van alle afspraken
rondom Douwe en het dagprogramma. Dit alles is een grote belasting voor
groepsleiding; zij moeten erg op hun hoede zijn want Douwe probeert
constant de grenzen te verleggen en te marchanderen met de afspraken.
Ook op deze groep is het zover gekomen dat groepsleiding niet meer op
deze groep wilde werken omdat
Douwe daar woont.
Naast de omgang met zijn groepsleiding heeft Douwe nauwelijks
contacten. Een keer in de zes weken wordt hij op vrijdagmiddag opgehaald
door Henk, de afdelingspsycholoog. Hij mag dan met Henk mee naar huis
en blijft daar tot ’s avonds. Henk breng hem dan naar bed. Dit contact met
Henk is erg belangrijk voor Douwe en wanneer hij met Henk op stap is
geeft hij ook aan dat “het allemaal wel moeilijk is met hem”. Wanneer
Henk hier dan op doorvraagt zegt ie dat hij ‘het ook niet meer weet’.
De afgelopen maanden is het gedrag van Douwe erg verslechterd. Hij is nu
niet meer alleen vooral verbaal agressief maar ook lichamelijk. Hij heeft al
een paar keer met meubilair gegooid, bijna alle ruiten zijn al aan diggelen
geweest en ook medebewoners kregen een flinke klap van hem. Niet
alleen medebewoners zijn bang; ook groepsleiding en dan met name de
vrouwen, durven niet meer alleen met hem te zijn.
4
SGLVG: Sterk gedragsgestoord licht verstandelijk
gehandicapt.
, Inhoudsopgave:
Bladzijde 2: Inhoudsopgave
Bladzijde 3 t/m 4: Casus Douwe
Bladzijde 5 t/m 10: Signs & Symtoms van Douwe
Bladzijde 11 t/m 13: Disfunctionele Signs & Symtoms van Douwe
Bladzijde 14 en 15: Disfunctionele patronen van Douwe
Bladzijde 16: De verpleegkundige problemen; prioritering
Bladzijde 17 t/m 27: Uitgewerkte PESDIE’s
Bladzijde 28: Bronnenlijst
Bladzijde 29: Bijlage 1 Multidisciplinaire richtlijn agressie en
geweld in de werksituatie.
Bladzijde 33: Bijlage 2 MZ Gehandicaptenzorg SAW 4
2
, Casus Douwe:
Voorgeschiedenis
Douwe is geboren als zevende kind. Hij heeft één broer en vijf zussen. De
geboorte van Douwe was zeker niet gepland en door de beide ouders van
Douwe niet gewenst. Zijn zussen vonden het kleintje wel leuk. Voor
moeder was Douwe een echte handenbinder. Zij had het al druk genoeg
om een gezin met zes schoolgaande kinderen draaiende te houden.
Wanneer zij ’s morgens probeerde iedereen op tijd de deur uit te werken,
kon zij er maar slecht tegen als Douwe zich dan ook nog eens liet horen.
Zij zette hem dan in de box en liet hem krijsen.
Douwe had al snel in de gaten dat hij flink van zich moest laten horen om
de aandacht te krijgen. Wanneer iedereen thuis was vroeg hij erg veel
aandacht. Hij maakte lawaai, gilde en sloeg zichzelf. Als dan een van zijn
zussen aandacht aan hem schonk kalmeerde hij wel. Dan kon hij heel
tevreden op schoot zitten of samen een spelletje doen.
Als Douwe 4 jaar oud is heeft hij zich ontpopt als een driftige kleuter die
volgens zijn moeder
onhandelbaar was geworden. Hij luisterde niet naar zijn moeder, sloeg en
schopte haar. Alleen als zijn vader thuis was deed hij dat niet. Zijn vader
liet hem links liggen en als Douwe boos was op zijn moeder, liet hij altijd
een van de dochters zich ermee bemoeien.
Douwe ging naar de kleuterschool in het dorp. Maar al snel begonnen daar
ook de problemen. Douwe reageerde vaak heel agressief naar andere
kinderen en wanneer hij geen aandacht van de juf kreeg probeerde hij die
te krijgen door een ander kind te slaan of aan de haren te trekken. Het
duurde dan ook maar een paar maanden tot het moment dat de ouders
van Douwe besloten dat hij niet meer de handhaven was in het gezin en
uiteindelijk werd hij op 6-jarige leeftijd opgenomen in een instelling voor
kinderen met een verstandelijke beperking.
Verloop
In de afgelopen dertig jaar heeft hij vele instellingen van binnen gezien; dit
is zijn zevende plekje. Alle overplaatsingen zijn voortgekomen vanuit het
feit dat zijn gedragingen dermate problematisch waren dat hij binnen de
leefgroep niet meer te handhaven was. Groepsgenoten waren bang van
hem en het gebeurde regelmatig dat hij de huiskamer verbouwde.
Groepsleiding kwam in conflict omdat zij binnen de leefgroep alleen nog
maar als politieagent werkzaam leken en constant bezig waren om de
groepsgenoten van Douwe tegen hem te beschermen. Ook is het
verschillende keren voorgekomen dat groepsleiding vertrok omdat ze bang
waren van zijn agressie. Tijdens een opname in Willem Arntz Hoeve waar
hij een jaar verbleef voor observatie is Douwe gediagnosticeerd met een
dubbele diagnose. Naast zijn verstandelijke beperking lijdt Douwe aan een
3
, antisociale persoonlijkheidsstoornis. Er wordt geadviseerd om hem een
zwaar gestructureerde
omgeving te bieden en medicatie.
Huidige situatie
Douwe is momenteel 36 jaar en woont in een instelling voor mensen met
een verstandelijke beperking op een zogenaamde “SGLVG groep” (sterk
gedragsgestoord licht verstandelijk gehandicapt). Het is een groep waarin
3 dames en 4 heren leven. Twee van de heren hebben een ernstige
cannabisverslaving. De andere mannelijke bewoner is regelmatig in
aanraking geweest met justitie vanwege diefstal. Op één na roken alle
bewoners; iets wat erg belangrijk voor hen is. Elke bewoner in de groep
heeft zijn/haar eigen afspraken en dagprogramma. Alleen wordt er naar
gestreefd om gezamenlijk de maaltijd te gebruiken en ’s avonds samen
koffie te drinken. Dit gebeurt dan in de huiskamer. Na half 10 gaan alle
bewoners naar hun eigen kamer die voor de nacht wordt afgesloten om zo
onderlinge problemen te voorkomen.
Vanaf het moment van opname op deze groep is Douwe vooral verbaal erg
agressief. Hij dreigt naar medebewoners dat hij hun kamer “kort en klein
slaat”, “de boel in de fik steekt” en “ze vermoordt”. Vooral de drie dames
op de groep vinden dit eng en spreken die angst ook uit, hetgeen Douwe
geweldig vindt. Hij weet goed wat het effect is van zijn woorden en geniet
daar zichtbaar van. Hij heeft een heel strak dagprogramma waarin van uur
tot uur beschreven is wat hij mag/moet doen, wanneer hij mag roken en
koffie drinken en wanneer hij weer naar bed moet. Hij heeft zoveel als
mogelijk is vaste groepsleiding die goed op de hoogte is van alle afspraken
rondom Douwe en het dagprogramma. Dit alles is een grote belasting voor
groepsleiding; zij moeten erg op hun hoede zijn want Douwe probeert
constant de grenzen te verleggen en te marchanderen met de afspraken.
Ook op deze groep is het zover gekomen dat groepsleiding niet meer op
deze groep wilde werken omdat
Douwe daar woont.
Naast de omgang met zijn groepsleiding heeft Douwe nauwelijks
contacten. Een keer in de zes weken wordt hij op vrijdagmiddag opgehaald
door Henk, de afdelingspsycholoog. Hij mag dan met Henk mee naar huis
en blijft daar tot ’s avonds. Henk breng hem dan naar bed. Dit contact met
Henk is erg belangrijk voor Douwe en wanneer hij met Henk op stap is
geeft hij ook aan dat “het allemaal wel moeilijk is met hem”. Wanneer
Henk hier dan op doorvraagt zegt ie dat hij ‘het ook niet meer weet’.
De afgelopen maanden is het gedrag van Douwe erg verslechterd. Hij is nu
niet meer alleen vooral verbaal agressief maar ook lichamelijk. Hij heeft al
een paar keer met meubilair gegooid, bijna alle ruiten zijn al aan diggelen
geweest en ook medebewoners kregen een flinke klap van hem. Niet
alleen medebewoners zijn bang; ook groepsleiding en dan met name de
vrouwen, durven niet meer alleen met hem te zijn.
4
