Hoofdstuk 41
Leerdoel 1:
Onderscheidt kunnen maken tussen de twee systemen van
interne communicatie die er bestaan bij zoogdieren.
Er zijn twee systemen in ons lichaam. Genaamd het endocrinestelsel en
het zenuwstelsel. Het endocrinestelsel zorgt voor communicatie en
regulatie in het lichaam. Het zenuwstelsel is een netwerk van
gespecialiseerde cellen, genaamd neuronen, die signalen overbrengen.
Deze signalen reguleren de neuronen, spiercellen en endocrinecellen. Het
zenuwstelsel en het endocrinestelsel overlappen in hun functie vanwege
het feit dat de signalen die neuronen afgeven het vrijkomen van hormonen
kan reguleren.
Leerdoel 2:
Weten door welke 2 criteria communicatie tussen cellen
geclassificeerd kan worden en hierbij 5 vormen kunnen noemen.
De twee criteria waarop geclassificeerd wordt is het type cel en de weg
van het signaal om zijn doel te bereiken. De 5 vormen die hierbij
voorkomen zijn endocriene signalering, paracriene signalering, autrocriene
signalering, synaptische signalering en neuroendocriene signalering.
Endocriene signalering: Een cel maakt een hormoon en geeft dit hormoon
af aan het bloed. Dit hormoon bindt zich aan een receptor. Deze cellen
zitten overal in het lichaam.
paracriene signalering: Cel geeft een stofje af waarbij er dichtbij een
andere cel zit met een receptor. Deze cel vangt dit stofje op en veranderd
hierdoor van kenmerk.
Autocriene signalering: Een cel maakt het stofje het geeft het af, waarna
dit stofje vervolgens weer op de eigen receptor belandt. De cel kan zich op
deze manier remmen of stimuleren om iets te doen.
Synaptische signalering: lijkt veel op paracriene signalering maar er zit
een speciale structuur, genaamd synapse, tussen de cel waarvan het
signaal afkomstig is en de cel waarbij het signaal opgevangen wordt.
Neuro-endocriene signalering: is een type celsignalering met betrekking
tot de vrijlating van een hormoon uit een zenuwcel die een effect heeft op
een andere cel.
Bij synaptische signalering worden de neuronen neurotransmitters
genoemd. Deze neurotransmitters worden verspreid over een zeer korte
afstand en binden de receptoren aan de target cel. Bij neuro-endocriene
signalering worden het neurohormonen genoemd. Deze neurohormonen
verspreiden zich vanaf de uiteindes van een zenuwceluiteinde in de
bloedbaan.
Leerdoel 3:
, De begrippen hormoon, receptor, signaal-transductie en respons
kunnen definiëren.
Hormoon: een hormoon is een in het lichaam gevormde stof die via de
bloedstroom bepaalde organen tot werkzaamheid aanzet en dus
lichaamsprocessen regelt.
Receptor: Een receptor betekent letterlijk een ontvanger. Het is een
onderdeel van een cel die gespecialiseerd is in het opnemen van
specifieke prikkels en opwekken van impulsen onder invloed van de
prikkels.
Signaal-transductie: De veranderingen in cellulaire eiwitten die
extracellulaire chemische signalen omzetten in een specifiek intracellulaire
respons.
Respons: respons betekent letterlijk een reactie of een antwoord. In dit
geval een reactie van een orgaan of systeem op een prikkel, waarbij een
verandering in de uitwendige of inwendige omgeving plaatsvindt.
Leerdoel 4:
Weten dat 1 hormoontype verschillende effecten kan hebben
afhankelijk van de target cel.
Een hormoontype kan verschillende effecten hebben wat afhankelijk is van
de target cel. We nemen als voorbeeld epinephrine. Dit hormoon activeert
de glycogeen afbraak in de lever, zorgt ervoor de de bloedstroom
toeneemt naar de grote skeletspieren en het zorgt ervoor dat de
bloedstroom afneemt naar het spijsverteringskanaal. Epinephrine kan
zoveel verschillende effecten hebben doordat een hormoon meerdere
responses kan uitlokken op het moment dat hun target cellen verschillen
hun receptor type of in de moleculen waarbij de response wordt
geproduceerd.
Leerdoel 5 + 6:
Weten dat bepaalde hormonen cellen kunnen binnendringen en
binden aan intracellulaire receptoren + Het signaaltransductie
systeem (algemeen) van hormonen met receptor in de
plasmamembraan of receptor in de celkern kunnen uitleggen.
Er zijn twee wegen die hormonen af kunnen leggen. De weg voor de water
oplosbare hormonen en de weg voor de vet oplosbare hormonen.
De binding van een wateroplosbaar hormoon aan een receptor activeert
gebeurtenissen in het plasmamembraan dat resulteert in een cellulair
response. Dit response kan een activatie van een enzym, een verandering
in de uitscheiding van specifieke moleculen of een herschikking van het
cytoskelet.
Bij vet oplosbare hormonen voeren de intracellulaire receptoren de
volledige taak van de transductie uit binnen een target cel. Het hormoon
Leerdoel 1:
Onderscheidt kunnen maken tussen de twee systemen van
interne communicatie die er bestaan bij zoogdieren.
Er zijn twee systemen in ons lichaam. Genaamd het endocrinestelsel en
het zenuwstelsel. Het endocrinestelsel zorgt voor communicatie en
regulatie in het lichaam. Het zenuwstelsel is een netwerk van
gespecialiseerde cellen, genaamd neuronen, die signalen overbrengen.
Deze signalen reguleren de neuronen, spiercellen en endocrinecellen. Het
zenuwstelsel en het endocrinestelsel overlappen in hun functie vanwege
het feit dat de signalen die neuronen afgeven het vrijkomen van hormonen
kan reguleren.
Leerdoel 2:
Weten door welke 2 criteria communicatie tussen cellen
geclassificeerd kan worden en hierbij 5 vormen kunnen noemen.
De twee criteria waarop geclassificeerd wordt is het type cel en de weg
van het signaal om zijn doel te bereiken. De 5 vormen die hierbij
voorkomen zijn endocriene signalering, paracriene signalering, autrocriene
signalering, synaptische signalering en neuroendocriene signalering.
Endocriene signalering: Een cel maakt een hormoon en geeft dit hormoon
af aan het bloed. Dit hormoon bindt zich aan een receptor. Deze cellen
zitten overal in het lichaam.
paracriene signalering: Cel geeft een stofje af waarbij er dichtbij een
andere cel zit met een receptor. Deze cel vangt dit stofje op en veranderd
hierdoor van kenmerk.
Autocriene signalering: Een cel maakt het stofje het geeft het af, waarna
dit stofje vervolgens weer op de eigen receptor belandt. De cel kan zich op
deze manier remmen of stimuleren om iets te doen.
Synaptische signalering: lijkt veel op paracriene signalering maar er zit
een speciale structuur, genaamd synapse, tussen de cel waarvan het
signaal afkomstig is en de cel waarbij het signaal opgevangen wordt.
Neuro-endocriene signalering: is een type celsignalering met betrekking
tot de vrijlating van een hormoon uit een zenuwcel die een effect heeft op
een andere cel.
Bij synaptische signalering worden de neuronen neurotransmitters
genoemd. Deze neurotransmitters worden verspreid over een zeer korte
afstand en binden de receptoren aan de target cel. Bij neuro-endocriene
signalering worden het neurohormonen genoemd. Deze neurohormonen
verspreiden zich vanaf de uiteindes van een zenuwceluiteinde in de
bloedbaan.
Leerdoel 3:
, De begrippen hormoon, receptor, signaal-transductie en respons
kunnen definiëren.
Hormoon: een hormoon is een in het lichaam gevormde stof die via de
bloedstroom bepaalde organen tot werkzaamheid aanzet en dus
lichaamsprocessen regelt.
Receptor: Een receptor betekent letterlijk een ontvanger. Het is een
onderdeel van een cel die gespecialiseerd is in het opnemen van
specifieke prikkels en opwekken van impulsen onder invloed van de
prikkels.
Signaal-transductie: De veranderingen in cellulaire eiwitten die
extracellulaire chemische signalen omzetten in een specifiek intracellulaire
respons.
Respons: respons betekent letterlijk een reactie of een antwoord. In dit
geval een reactie van een orgaan of systeem op een prikkel, waarbij een
verandering in de uitwendige of inwendige omgeving plaatsvindt.
Leerdoel 4:
Weten dat 1 hormoontype verschillende effecten kan hebben
afhankelijk van de target cel.
Een hormoontype kan verschillende effecten hebben wat afhankelijk is van
de target cel. We nemen als voorbeeld epinephrine. Dit hormoon activeert
de glycogeen afbraak in de lever, zorgt ervoor de de bloedstroom
toeneemt naar de grote skeletspieren en het zorgt ervoor dat de
bloedstroom afneemt naar het spijsverteringskanaal. Epinephrine kan
zoveel verschillende effecten hebben doordat een hormoon meerdere
responses kan uitlokken op het moment dat hun target cellen verschillen
hun receptor type of in de moleculen waarbij de response wordt
geproduceerd.
Leerdoel 5 + 6:
Weten dat bepaalde hormonen cellen kunnen binnendringen en
binden aan intracellulaire receptoren + Het signaaltransductie
systeem (algemeen) van hormonen met receptor in de
plasmamembraan of receptor in de celkern kunnen uitleggen.
Er zijn twee wegen die hormonen af kunnen leggen. De weg voor de water
oplosbare hormonen en de weg voor de vet oplosbare hormonen.
De binding van een wateroplosbaar hormoon aan een receptor activeert
gebeurtenissen in het plasmamembraan dat resulteert in een cellulair
response. Dit response kan een activatie van een enzym, een verandering
in de uitscheiding van specifieke moleculen of een herschikking van het
cytoskelet.
Bij vet oplosbare hormonen voeren de intracellulaire receptoren de
volledige taak van de transductie uit binnen een target cel. Het hormoon
