Casusverslag Mw. Vermaas – Ziekte van Crohn
OWE 4: Zorg in de Keten
1
,Inhoudsopgave
1 Casusbeschrijving
1.1 Context van de situatie
Mevrouw Vermaas is 61 jaar oud. Mevrouw woont samen met haar man Henk. Ze hebben samen
twee dochters die beide studeren en op kamers wonen. 25 jaar geleden is mevrouw
gediagnostiseerd met de ziekte van Crohn. Dit is een chronische ontstekingsziekte van de darm. Bij
de meeste patiënten is de dunne darm, dikke darm, en/of endeldarm ontstoken. Een duidelijke
oorzaak voor het ontstaan van de ziekte is nog niet geheel bekend. Wel is bekend dat er sprake is van
een sterke reactie van het afweersysteem. Het afweersysteem valt als het ware het lichaam aan. Dat
is de reden dat de ziekte van Crohn een auto-immuunziekte wordt genoemd. Wel is bekend dat
erfelijkheid en omgevingsfactoren een rol spelen in het ontstaan. De ziekte bestaat uit rustige
perioden, waarin er weinig klachten zijn. En opvlammingen, waarin de patiënt veel klachten heeft.
Veel voorkomende klachten zijn diarree, buikpijn, koorts, gewichtsverlies, vermoeidheid en
bloedverlies bij ontlasting. Alleen dit verschilt erg per patiënt (Maag Lever Darm Stichting, 2016).
Voor haar ziekte werkte mevrouw volop mee in hun eigen tomatenkwekerij. Nu doet ze alleen nog
de administratie. Sinds een halfjaar ervaart mevrouw veel klachten. Toen heeft ze een afspraak
gemaakt bij de huisarts en die heeft haar een doorverwijzing gegeven voor opname in het ziekenhuis
om ernaar te laten kijken. (Zie voor meer informatie paragraaf 7.1 Bijlage A: Gezondheidspatronen
van Gordon, blz. 11).
1.2 Laagcomplexe verpleegsituatie
Er is sprake van een laagcomplexe verpleegsituatie bij mevrouw. In het Kerndocument-Niveaus en
toetsing HAN HBO-V staat dat er sprake is van een laagcomplexe zorgsituatie als de situatie voldoet
aan de één of meer van de volgende punten: in alle situaties kan worden volstaan met protocollen
en richtlijnen, er worden weinig tot geen instrumenteel technische handelingen uitgevoerd, de
zorgverlening biedt geen acute intensieve zorg of begeleiding en er is geen begeleiding van naasten
nodig (Hogeschool van Arnhem en Nijmegen, 2016, p. 24). De situatie van mevrouw Vermaas
voldoet aan alle bovenstaande punten en daarom kan er worden gesproken van een laagcomplexe
verpleegsituatie.
1.3 Reden van overplaatsing
Mevrouw Vermaas heeft nu al 25 jaar de ziekte van Crohn. Sinds 2 jaar ervaart mevrouw veel pijn en
klachten van ‘ongewone’ pijn. Het ging toen heel slecht. Een half jaar geleden is mevrouw bij de
2
, MDL-arts geweest en heeft haar toen mesalazine voorgeschreven. Alleen vanaf toen werden de
klachten alleen maar erger. Mevrouw is in 6 maanden tijd 10 kg afgevallen. Mevrouw heeft een lange
tijd met haar klachten rond gelopen, maar heeft uiteindelijk toch een afspraak gemaakt bij de
huisarts. De huisarts heeft mevrouw een doorverwijzing gegeven voor opname in het ziekenhuis.
De overplaatsing is dus van de thuissituatie naar het ziekenhuis. De reden van overplaatsing is dat
mevrouw dermate hevige klachten ervaart, door een opvlamming van de ziekte van Crohn, waardoor
de situatie thuis met de huidige medicatie voor mevrouw niet meer uit te houden was.
1.4 Taken van de verpleegkundige
MDL-verpleegkundige zal na de overplaatsing bij mevrouw een anamnese gesprek afnemen.
Daarnaast geeft de verpleegkundige gerichte voorlichting en informatie. De verpleegkundige legt uit
wat de behandeling inhoudt en wat ze verder voor de patiënt kan betekenen. Tijdens opname voert
de verpleegkundige verpleegtechnische taken uit bij mevrouw en houdt alles nauwkeurig bij in het
dossier. De verpleegkundige heeft nauw contact met de MDL-arts en andere disciplines.
1.5 Twee belangrijke verpleegproblemen
Zie voor de prioritering aan de hand van het kwadrant van Eisenhouwer paragraaf 7.2 Bijlage B:
Prioritering verpleegproblemen, blz. 13.
Mijn twee gekozen verpleegproblemen zijn ‘angst’ en ‘ondervoeding’. Door mevrouw haar stress
worden angsten veroorzaakt. Stress kan een opvlamming verergeren of uitlokken (Dietcetra, 2019).
Door de angst aan te pakken zal mevrouw minder stress ervaren, waaronder de klachten van haar
opvlammingen kunnen worden onderdrukt. Door dit verpleegprobleem aan te pakken, wordt
hopelijk het probleem ‘chronische pijn’ ook opgelost. Op dit moment heeft mevrouw een BMI van
22,5. Dit is een gezond gewicht. Kijkend naar de MUST behoort mevrouw tot een hoog risico op het
ontwikkelen van ondervoeding (Stuurgroep ondervoeding, z.d.). Gewichtsverlies zal in stand worden
gehouden door aanhoudende misselijkheid en stress. Als het probleem ‘ondervoeding’ wordt
aangepakt, zal door regelmatig en gezond eten de spijsvertering op gang kunnen worden gebracht.
Hierdoor zal niet alleen de ontlasting dikker van structuur wordt, maar ook de buikkrampen zullen
verminderen. Door een dikkere ontlasting wordt het ‘risico op vochttekort’ beperkt gehouden.
PESDI 1
P (verpleegprobleem)
Angst (Carpenito, 2018)
E (etiologie)
Pathologische factoren: Niet van toepassing
Factoren in relatie tot de behandeling: Niet van toepassing
Situationele factoren:
- Ervaren bedreiging van het zelfbeeld ten gevolge van: ongewilde gedachten over het bedrijf,
haar relatie en eventuele stoma; (Carpenito, 2018)
- Ervaren verlies van haar man ten gevolge van haar eigen gedrag (korte lontjes en irritaties)
en verminderde seks vanwege buikkrampen; (Carpenito, 2018)
- Feitelijke verandering in sociaaleconomische status ten gevolge van nauwelijks fysieke
bijdrage kunnen leveren in het bedrijf door aanhoudende klachten. (Carpenito, 2018)
3
OWE 4: Zorg in de Keten
1
,Inhoudsopgave
1 Casusbeschrijving
1.1 Context van de situatie
Mevrouw Vermaas is 61 jaar oud. Mevrouw woont samen met haar man Henk. Ze hebben samen
twee dochters die beide studeren en op kamers wonen. 25 jaar geleden is mevrouw
gediagnostiseerd met de ziekte van Crohn. Dit is een chronische ontstekingsziekte van de darm. Bij
de meeste patiënten is de dunne darm, dikke darm, en/of endeldarm ontstoken. Een duidelijke
oorzaak voor het ontstaan van de ziekte is nog niet geheel bekend. Wel is bekend dat er sprake is van
een sterke reactie van het afweersysteem. Het afweersysteem valt als het ware het lichaam aan. Dat
is de reden dat de ziekte van Crohn een auto-immuunziekte wordt genoemd. Wel is bekend dat
erfelijkheid en omgevingsfactoren een rol spelen in het ontstaan. De ziekte bestaat uit rustige
perioden, waarin er weinig klachten zijn. En opvlammingen, waarin de patiënt veel klachten heeft.
Veel voorkomende klachten zijn diarree, buikpijn, koorts, gewichtsverlies, vermoeidheid en
bloedverlies bij ontlasting. Alleen dit verschilt erg per patiënt (Maag Lever Darm Stichting, 2016).
Voor haar ziekte werkte mevrouw volop mee in hun eigen tomatenkwekerij. Nu doet ze alleen nog
de administratie. Sinds een halfjaar ervaart mevrouw veel klachten. Toen heeft ze een afspraak
gemaakt bij de huisarts en die heeft haar een doorverwijzing gegeven voor opname in het ziekenhuis
om ernaar te laten kijken. (Zie voor meer informatie paragraaf 7.1 Bijlage A: Gezondheidspatronen
van Gordon, blz. 11).
1.2 Laagcomplexe verpleegsituatie
Er is sprake van een laagcomplexe verpleegsituatie bij mevrouw. In het Kerndocument-Niveaus en
toetsing HAN HBO-V staat dat er sprake is van een laagcomplexe zorgsituatie als de situatie voldoet
aan de één of meer van de volgende punten: in alle situaties kan worden volstaan met protocollen
en richtlijnen, er worden weinig tot geen instrumenteel technische handelingen uitgevoerd, de
zorgverlening biedt geen acute intensieve zorg of begeleiding en er is geen begeleiding van naasten
nodig (Hogeschool van Arnhem en Nijmegen, 2016, p. 24). De situatie van mevrouw Vermaas
voldoet aan alle bovenstaande punten en daarom kan er worden gesproken van een laagcomplexe
verpleegsituatie.
1.3 Reden van overplaatsing
Mevrouw Vermaas heeft nu al 25 jaar de ziekte van Crohn. Sinds 2 jaar ervaart mevrouw veel pijn en
klachten van ‘ongewone’ pijn. Het ging toen heel slecht. Een half jaar geleden is mevrouw bij de
2
, MDL-arts geweest en heeft haar toen mesalazine voorgeschreven. Alleen vanaf toen werden de
klachten alleen maar erger. Mevrouw is in 6 maanden tijd 10 kg afgevallen. Mevrouw heeft een lange
tijd met haar klachten rond gelopen, maar heeft uiteindelijk toch een afspraak gemaakt bij de
huisarts. De huisarts heeft mevrouw een doorverwijzing gegeven voor opname in het ziekenhuis.
De overplaatsing is dus van de thuissituatie naar het ziekenhuis. De reden van overplaatsing is dat
mevrouw dermate hevige klachten ervaart, door een opvlamming van de ziekte van Crohn, waardoor
de situatie thuis met de huidige medicatie voor mevrouw niet meer uit te houden was.
1.4 Taken van de verpleegkundige
MDL-verpleegkundige zal na de overplaatsing bij mevrouw een anamnese gesprek afnemen.
Daarnaast geeft de verpleegkundige gerichte voorlichting en informatie. De verpleegkundige legt uit
wat de behandeling inhoudt en wat ze verder voor de patiënt kan betekenen. Tijdens opname voert
de verpleegkundige verpleegtechnische taken uit bij mevrouw en houdt alles nauwkeurig bij in het
dossier. De verpleegkundige heeft nauw contact met de MDL-arts en andere disciplines.
1.5 Twee belangrijke verpleegproblemen
Zie voor de prioritering aan de hand van het kwadrant van Eisenhouwer paragraaf 7.2 Bijlage B:
Prioritering verpleegproblemen, blz. 13.
Mijn twee gekozen verpleegproblemen zijn ‘angst’ en ‘ondervoeding’. Door mevrouw haar stress
worden angsten veroorzaakt. Stress kan een opvlamming verergeren of uitlokken (Dietcetra, 2019).
Door de angst aan te pakken zal mevrouw minder stress ervaren, waaronder de klachten van haar
opvlammingen kunnen worden onderdrukt. Door dit verpleegprobleem aan te pakken, wordt
hopelijk het probleem ‘chronische pijn’ ook opgelost. Op dit moment heeft mevrouw een BMI van
22,5. Dit is een gezond gewicht. Kijkend naar de MUST behoort mevrouw tot een hoog risico op het
ontwikkelen van ondervoeding (Stuurgroep ondervoeding, z.d.). Gewichtsverlies zal in stand worden
gehouden door aanhoudende misselijkheid en stress. Als het probleem ‘ondervoeding’ wordt
aangepakt, zal door regelmatig en gezond eten de spijsvertering op gang kunnen worden gebracht.
Hierdoor zal niet alleen de ontlasting dikker van structuur wordt, maar ook de buikkrampen zullen
verminderen. Door een dikkere ontlasting wordt het ‘risico op vochttekort’ beperkt gehouden.
PESDI 1
P (verpleegprobleem)
Angst (Carpenito, 2018)
E (etiologie)
Pathologische factoren: Niet van toepassing
Factoren in relatie tot de behandeling: Niet van toepassing
Situationele factoren:
- Ervaren bedreiging van het zelfbeeld ten gevolge van: ongewilde gedachten over het bedrijf,
haar relatie en eventuele stoma; (Carpenito, 2018)
- Ervaren verlies van haar man ten gevolge van haar eigen gedrag (korte lontjes en irritaties)
en verminderde seks vanwege buikkrampen; (Carpenito, 2018)
- Feitelijke verandering in sociaaleconomische status ten gevolge van nauwelijks fysieke
bijdrage kunnen leveren in het bedrijf door aanhoudende klachten. (Carpenito, 2018)
3
