VZ-B-K1-W8-C Reageert op onvoorziene en crisissituaties
Casus:
Mevrouw I. is 87 jaar en woont zelfstandig in een portiekwoning in Den Haag. Mevrouw heeft
een dochter, die woont in Delft. Mevrouw was altijd al zelfstandig, tot dat haar COPD erger werd
en zij zuurstof toegediend moest krijgen via een zuurstof concentrator. Er is in 2001 COPD
geconstateerd bij mevrouw, mevrouw heeft momenteel 1 zorgmoment. In die zorgmoment
zorgen wij ervoor dat mevrouw haar medicatie op tijd krijgt en dat zij een maaltijd nuttigt.
Sinds 4 weken geeft mevrouw aan dat zij zich niet goed voelt. Mevrouw is steeds vaker buiten
adem, snel moe, hapt naar adem en is futloos.
Situatie:
Op 20 mei kwam ik aan bij de woning van mevrouw. Ik belde aan, mevrouw deed de deur open.
Toen ik binnenkwam zag ik dat mevrouw naar haar slaapkamer liep, terwijl mevrouw altijd naar
de woonkamer loopt. Eenmaal aangekomen in haar slaapkamer, zie ik geen zuurstof
concentrator. Mevrouw gaf aan al 1,5 uur geen stroom te hebben in huis, ze heeft de zuurstof
concentrator al opnieuw gestart, maar die deed het niet. Mevrouw had haar dochter opgebeld,
maar haar dochter nam niet op. Mevrouw zag er erg moe uit, en hapte naar adem. Mevrouw
voelde zich niet lekker, en is daarom op bed gaan liggen. Ik heb mevrouw een glaasje water
aangeboden en haar gerust gesteld. Ik heb mevrouw uitgelegd dat wij een telefoonnummer
waarop wij gebeld moeten worden indien er iets niet in orde is of bij nood zoals nu. De
telefoonnummer had ik bij mevrouw op haar keukenkast geplakt en is altijd nog te vinden in de
cliëntenmap die mevrouw zelf in haar bezit heeft.
Taak:
Mijn taak nu is om z.s.m. hulp in te schakelen wat betreft de zuurstof concentrator en mijn
leidinggevende informeren.
Acties:
Ik heb alle schakelaars opnieuw opgestart maar niets deed het. Ik heb daarna gebeld naar de
organisatie of wij eventueel een draagbare zuurstof concentrator te leen hadden, die hadden wij
niet. Ik heb Westfalen opgebeld of zij een draagbare zuurstof concentrator te leen hadden,
gelukkig konden zij één leveren binnen een half uur. Ondertussen heb ik de elektricien opgebeld
om te vragen wanneer hij langs kon komen, ik heb de situatie uitgelegd en hij kon er binnen een
uur zijn. Naast deze onvoorziene situatie is het mijn taak om ervoor te zorgen dat ik mevrouw
goed begeleid en ondersteun. Ik heb de situatie m.b.t. haar gezondheid goed geobserveerd en
gerapporteerd. Ik heb mevrouw haar vitale functies gecontroleerd, deze waren goed behalve
haar saturatie.
Resultaat:
Nadat in Westfalen had gebeld, waren zij er in 20 minuten. Zij hadden een draagbare zuurstof
concentrator geleverd. Deze aardige meneer heeft mij verder uitgelegd hoe ik het apparaat moet
gebruiken. Ik heb de apparaat ingesteld op de juiste hoeveelheid liter zuurstof en mevrouw haar
zuurstofbril laten opdoen. Na een kwartier voelde mevrouw zich weer beter, ik heb toen weer
haar saturatie gemeten en die was ook wat beter. De elektricien is langs geweest en heeft er voor
gezorgd dat de elektriciteit weer terug was na een uur.
Reflectie:
Als ik terug kijk, ben ik erg blij dat ik er was op dat moment. Voor mevrouw met COPD en
ernstige symptomen is het belangrijk dat zij 24/7 aan de zuurstof zit.
Onze ademhaling zorgt voor de aanvoer van zuurstof en de afvoer van koolzuur. Om het lichaam
te laten functioneren is zuurstof onmisbaar. Het zorgt ervoor dat bijvoorbeeld de spieren en
hersenen kunnen werken. Na enkele minuten zonder zuurstof raken de hersenen onherstelbaar
beschadigd. Iemand met COPD krijgt zonder de zuurstoftoediening heel weinig zuurstof binnen.
Ik ben blij dat Westfalen spoedig had gereageerd en zij er snel bij waren. In dit soort situaties
moet je denken in oplossingen, ik heb daarvoor gekozen om mevrouw aan te melden bij
Westfalen voor een draagbare zuurstof concentrator in geval van nood. Dit word geheel vergoed.
De eerste contactpersoon heb ik op de hoogte gebracht over de situatie, zij was erg
geschrokken.
Casus:
Mevrouw I. is 87 jaar en woont zelfstandig in een portiekwoning in Den Haag. Mevrouw heeft
een dochter, die woont in Delft. Mevrouw was altijd al zelfstandig, tot dat haar COPD erger werd
en zij zuurstof toegediend moest krijgen via een zuurstof concentrator. Er is in 2001 COPD
geconstateerd bij mevrouw, mevrouw heeft momenteel 1 zorgmoment. In die zorgmoment
zorgen wij ervoor dat mevrouw haar medicatie op tijd krijgt en dat zij een maaltijd nuttigt.
Sinds 4 weken geeft mevrouw aan dat zij zich niet goed voelt. Mevrouw is steeds vaker buiten
adem, snel moe, hapt naar adem en is futloos.
Situatie:
Op 20 mei kwam ik aan bij de woning van mevrouw. Ik belde aan, mevrouw deed de deur open.
Toen ik binnenkwam zag ik dat mevrouw naar haar slaapkamer liep, terwijl mevrouw altijd naar
de woonkamer loopt. Eenmaal aangekomen in haar slaapkamer, zie ik geen zuurstof
concentrator. Mevrouw gaf aan al 1,5 uur geen stroom te hebben in huis, ze heeft de zuurstof
concentrator al opnieuw gestart, maar die deed het niet. Mevrouw had haar dochter opgebeld,
maar haar dochter nam niet op. Mevrouw zag er erg moe uit, en hapte naar adem. Mevrouw
voelde zich niet lekker, en is daarom op bed gaan liggen. Ik heb mevrouw een glaasje water
aangeboden en haar gerust gesteld. Ik heb mevrouw uitgelegd dat wij een telefoonnummer
waarop wij gebeld moeten worden indien er iets niet in orde is of bij nood zoals nu. De
telefoonnummer had ik bij mevrouw op haar keukenkast geplakt en is altijd nog te vinden in de
cliëntenmap die mevrouw zelf in haar bezit heeft.
Taak:
Mijn taak nu is om z.s.m. hulp in te schakelen wat betreft de zuurstof concentrator en mijn
leidinggevende informeren.
Acties:
Ik heb alle schakelaars opnieuw opgestart maar niets deed het. Ik heb daarna gebeld naar de
organisatie of wij eventueel een draagbare zuurstof concentrator te leen hadden, die hadden wij
niet. Ik heb Westfalen opgebeld of zij een draagbare zuurstof concentrator te leen hadden,
gelukkig konden zij één leveren binnen een half uur. Ondertussen heb ik de elektricien opgebeld
om te vragen wanneer hij langs kon komen, ik heb de situatie uitgelegd en hij kon er binnen een
uur zijn. Naast deze onvoorziene situatie is het mijn taak om ervoor te zorgen dat ik mevrouw
goed begeleid en ondersteun. Ik heb de situatie m.b.t. haar gezondheid goed geobserveerd en
gerapporteerd. Ik heb mevrouw haar vitale functies gecontroleerd, deze waren goed behalve
haar saturatie.
Resultaat:
Nadat in Westfalen had gebeld, waren zij er in 20 minuten. Zij hadden een draagbare zuurstof
concentrator geleverd. Deze aardige meneer heeft mij verder uitgelegd hoe ik het apparaat moet
gebruiken. Ik heb de apparaat ingesteld op de juiste hoeveelheid liter zuurstof en mevrouw haar
zuurstofbril laten opdoen. Na een kwartier voelde mevrouw zich weer beter, ik heb toen weer
haar saturatie gemeten en die was ook wat beter. De elektricien is langs geweest en heeft er voor
gezorgd dat de elektriciteit weer terug was na een uur.
Reflectie:
Als ik terug kijk, ben ik erg blij dat ik er was op dat moment. Voor mevrouw met COPD en
ernstige symptomen is het belangrijk dat zij 24/7 aan de zuurstof zit.
Onze ademhaling zorgt voor de aanvoer van zuurstof en de afvoer van koolzuur. Om het lichaam
te laten functioneren is zuurstof onmisbaar. Het zorgt ervoor dat bijvoorbeeld de spieren en
hersenen kunnen werken. Na enkele minuten zonder zuurstof raken de hersenen onherstelbaar
beschadigd. Iemand met COPD krijgt zonder de zuurstoftoediening heel weinig zuurstof binnen.
Ik ben blij dat Westfalen spoedig had gereageerd en zij er snel bij waren. In dit soort situaties
moet je denken in oplossingen, ik heb daarvoor gekozen om mevrouw aan te melden bij
Westfalen voor een draagbare zuurstof concentrator in geval van nood. Dit word geheel vergoed.
De eerste contactpersoon heb ik op de hoogte gebracht over de situatie, zij was erg
geschrokken.
