Minor Complexe zorg – Probleemgedrag
Reflectieverslag d.m.v. Korthagen (1993).
Casus
Voor mijn PL3 stage heb ik stage gelopen bij Vitalis Vonderhof in Eindhoven. Hier werkte ik op een
gesloten PG-afdeling, Madelief a.
Op deze afdeling woont sinds 2020 dhr. M. Dhr. M heeft in 2020 de diagnose Alzheimer dementie
gekregen. Vrij snel na deze diagnose is dhr. M. op onze afdeling komen wonen met een rechterlijke
machtiging.
Dhr. M. was in het begin van zijn opname erg agressief naar zorgmedewerkers en weigerde alle hulp.
Dit gedrag is met het winnen van veel vertrouwen omgeslagen. Dhr. M. is een stuk vriendelijker en
laat af en toe wat hulp toe. Wel blijft er in sommige situaties agressie terugkomen bij dhr., wanneer
de begeleiding zich bijvoorbeeld naar zijn idee te veel met hem bemoeit of als dingen niet gaan zoals
hij in zijn hoofd heeft.
, Fase 1: Handelen/ervaring
Ik was bezig met een hectische ochtenddienst. Dhr. M moest getest worden op covid-19 en volgens
de richtlijn die wij als Vitalis volgden, moest dhr. op zijn kamer blijven totdat de uitslag van de test
bekend was.
Het eerste wat ik hierbij dacht was: ‘Hoe gaan we dit voor mekaar krijgen?’. Dhr. M. was namelijk de
laatste tijd erg gehecht aan zijn vaste plekje in de woonkamer en ging ook niet zomaar daarvan weg.
Mijn collega heeft mijnheer proberen uit te leggen wat de situatie was en verteld dat hij dus op zijn
kamer moest blijven. Hij vond dit lastig om te begrijpen, aangezien hij altijd mag gaan en staan waar
hij wil op de afdeling. Mijnheer is erg van zijn routines en gewoontes, en wijkt hier ook niet zomaar
vanaf. Na meerdere pogingen tot uitleggen en vragen van dhr. M. te beantwoorden, heeft mijn
collega hem op zijn kamer gelaten.
In eerste instantie leek hij rustig op zijn kamer te blijven. Dit was iets wat ik totaal niet had verwacht.
Maar dit leek al snel om te slaan. Dhr. stond in zijn deuropening te roepen naar ons. Ik ben toen naar
hem toe gegaan en heb hem proberen uit te leggen dat het echt de bedoeling was dat hij op zijn
kamer bleef. Ik hoopte hiermee dat hij het wat beter zou begrijpen aangezien het hem nu vaker was
uitgelegd. Dhr. M. was op dit moment verbaal al redelijk agressief naar mij. Hij verhief zijn stem en
gaf duidelijk aan het er niet mee eens te zijn. Hij ging hierna toch terug zijn kamer in maar bleef
mopperen.
In de tussentijd had mijn collega de dochter van mijnheer gesproken. Zijn dochter had aangegeven
dat we misschien met hem konden gaan tekenen in zijn kamer, aangezien hij hier zoveel van hield.
Ik ben vervolgens in mijn eentje met tekenspullen naar binnen gegaan bij mijnheer in de hoop dat ik
hem kon afleiden door even samen te gaan tekenen.
Ik hoopte hem hiermee te kunnen kalmeren zodat ik wat beter met hem zou kunnen communiceren.
Daarbij kon ik hiermee de vertrouwensband verbeteren met mijnheer.
Reflectieverslag d.m.v. Korthagen (1993).
Casus
Voor mijn PL3 stage heb ik stage gelopen bij Vitalis Vonderhof in Eindhoven. Hier werkte ik op een
gesloten PG-afdeling, Madelief a.
Op deze afdeling woont sinds 2020 dhr. M. Dhr. M heeft in 2020 de diagnose Alzheimer dementie
gekregen. Vrij snel na deze diagnose is dhr. M. op onze afdeling komen wonen met een rechterlijke
machtiging.
Dhr. M. was in het begin van zijn opname erg agressief naar zorgmedewerkers en weigerde alle hulp.
Dit gedrag is met het winnen van veel vertrouwen omgeslagen. Dhr. M. is een stuk vriendelijker en
laat af en toe wat hulp toe. Wel blijft er in sommige situaties agressie terugkomen bij dhr., wanneer
de begeleiding zich bijvoorbeeld naar zijn idee te veel met hem bemoeit of als dingen niet gaan zoals
hij in zijn hoofd heeft.
, Fase 1: Handelen/ervaring
Ik was bezig met een hectische ochtenddienst. Dhr. M moest getest worden op covid-19 en volgens
de richtlijn die wij als Vitalis volgden, moest dhr. op zijn kamer blijven totdat de uitslag van de test
bekend was.
Het eerste wat ik hierbij dacht was: ‘Hoe gaan we dit voor mekaar krijgen?’. Dhr. M. was namelijk de
laatste tijd erg gehecht aan zijn vaste plekje in de woonkamer en ging ook niet zomaar daarvan weg.
Mijn collega heeft mijnheer proberen uit te leggen wat de situatie was en verteld dat hij dus op zijn
kamer moest blijven. Hij vond dit lastig om te begrijpen, aangezien hij altijd mag gaan en staan waar
hij wil op de afdeling. Mijnheer is erg van zijn routines en gewoontes, en wijkt hier ook niet zomaar
vanaf. Na meerdere pogingen tot uitleggen en vragen van dhr. M. te beantwoorden, heeft mijn
collega hem op zijn kamer gelaten.
In eerste instantie leek hij rustig op zijn kamer te blijven. Dit was iets wat ik totaal niet had verwacht.
Maar dit leek al snel om te slaan. Dhr. stond in zijn deuropening te roepen naar ons. Ik ben toen naar
hem toe gegaan en heb hem proberen uit te leggen dat het echt de bedoeling was dat hij op zijn
kamer bleef. Ik hoopte hiermee dat hij het wat beter zou begrijpen aangezien het hem nu vaker was
uitgelegd. Dhr. M. was op dit moment verbaal al redelijk agressief naar mij. Hij verhief zijn stem en
gaf duidelijk aan het er niet mee eens te zijn. Hij ging hierna toch terug zijn kamer in maar bleef
mopperen.
In de tussentijd had mijn collega de dochter van mijnheer gesproken. Zijn dochter had aangegeven
dat we misschien met hem konden gaan tekenen in zijn kamer, aangezien hij hier zoveel van hield.
Ik ben vervolgens in mijn eentje met tekenspullen naar binnen gegaan bij mijnheer in de hoop dat ik
hem kon afleiden door even samen te gaan tekenen.
Ik hoopte hem hiermee te kunnen kalmeren zodat ik wat beter met hem zou kunnen communiceren.
Daarbij kon ik hiermee de vertrouwensband verbeteren met mijnheer.
