Module 6 Stop geen risico
In de economie maakt iedereen voortdurend keuzes over hoe ze hun schaarse
middelen gebruiken. Al die keuzes brengen Risico met zich mee. Risico is de
verwachte schade van een gebeurtenis. In de economie draait het om
economische schade, dus risico wordt in euro’s uitgedrukt. Risico is de kans op
een gebeurtenis x schade als
gevolg van die gebeurtenis.
Voorbeeld
Kans op diefstal van de auto in het komende jaar is 1/300 en de auto is 9000 euro
waard.
Het risico is dan: 1/300 x 9000 = 30
Risico wordt dus door 2 factoren beïnvloedt, de kans op schade en het
schadebedrag. De kans op schade kan fluctueren en de waarde van de schade is
vaak lastig te bepalen. Risico gaat daardoor gepaard met onzekerheid en om een
zo goed mogelijke beslissing te maken is informatie nodig.
Er zijn 2 soorten risico’s:
A. Vrijwillige risico’s, risico’s die iemand bewust neemt, maar dit risico zo
klein mogelijk probeert te maken. VB. bungeejumpen.
B. Onvrijwillige risico’s, risico’s die niet te vermijden zijn en onbewust
worden genomen. Ze zullen nooit verdwijnen. VB. ziek worden.
Vrijwillige risico’s worden eerder geaccepteerd dan onvrijwillige risico’s, omdat de
persoon denkt meer grip te hebben op de situatie dan bij een onvrijwillige risico
dat hem enkel overkomt.
, De meeste mensen houden niet van Risico’s, we noemen ze risico-avers. Ze
hebben een aversie tegen risico’s. In NL wordt bijvoorbeeld heleboel verzekerd.
Of mensen risico-avers zijn of niet beïnvloedt ook keuzes.
Om de risico’s niet zelf te hoeven dragen, kun je je bij een verzekeraar je risico
verzekeren. In ruil voor jouw premies dekt hij jouw schade als deze gebeurt. Een
verzekeraar probeert vanzelfsprekend winst te maken. De opbrengsten van de
verzekeraar zijn de premies. Zijn kosten de risico’s. Winst maakt hij dus als hij
meer premie ontvangt, dan dat hij schade moet uitbetalen.
Verzekeringen zijn echter geen gewoon product. Hoewel de verzekeraar wel over
gemiddelde beschikt, weet hij niet hoe iedereen individueel met zijn spullen
omgaat. Er is sprake van informatieasymmetrie: de verzekeringsaanbieder
heeft minder relevante informatie dan de verzekeringsnemer. Dit zorgt voor 2
problemen:
Averechtse selectie
Alleen de mensen met een hoog risico zijn bereid veel premie te betalen.
Dit zijn echter juist de mensen die een verzekeraar niet wil verzekeren
i.v.m. hoge kosten.
Moreel wangedrag (Moral Hazard)
Een verzekeringsnemer weet dat hij verzekerd is en doet daarom minder
zijn best om schade te voorkomen.
Te weinig informatie zorgt zo voor een hoger risico voor
verzekeringsmaatschappijen dan dat hun statistieken aangeven. De verzekeraar
kan de premie verhogen, maar verliest daardoor klanten. Andere mogelijkheden
zijn:
Informatie verzamelen om meer zicht te krijgen op het individuele risico.
Voorbeeld
Er zijn 2 loterijen met een inleg van 20 euro.
Opbrengst A B
en
Kop 2 4
4 0
Munt 1 0
6
Mensen die risico-avers zijn willen een zo klein mogelijk risico. Welke loterij zullen zij kiezen?
Risico is kans x schadebedrag.
A. Mogelijke schade = inleg-opbrengst van munt = 20-16= 4
Kans op munt = 0.5
Risico = 0.5 x 4 = 2
B. Mogelijke schade = 20-0= 20
Kans op munt = 0.5
Risico = 0.5 x 20 = 10
2 < 10 dus bij A is het risico kleiner.
Verwachte opbrengst berekenen = kans x opbrengst succes + kans x opbrengst
mislukking - investering. dit geval dus. 0.5 x 24
In de economie maakt iedereen voortdurend keuzes over hoe ze hun schaarse
middelen gebruiken. Al die keuzes brengen Risico met zich mee. Risico is de
verwachte schade van een gebeurtenis. In de economie draait het om
economische schade, dus risico wordt in euro’s uitgedrukt. Risico is de kans op
een gebeurtenis x schade als
gevolg van die gebeurtenis.
Voorbeeld
Kans op diefstal van de auto in het komende jaar is 1/300 en de auto is 9000 euro
waard.
Het risico is dan: 1/300 x 9000 = 30
Risico wordt dus door 2 factoren beïnvloedt, de kans op schade en het
schadebedrag. De kans op schade kan fluctueren en de waarde van de schade is
vaak lastig te bepalen. Risico gaat daardoor gepaard met onzekerheid en om een
zo goed mogelijke beslissing te maken is informatie nodig.
Er zijn 2 soorten risico’s:
A. Vrijwillige risico’s, risico’s die iemand bewust neemt, maar dit risico zo
klein mogelijk probeert te maken. VB. bungeejumpen.
B. Onvrijwillige risico’s, risico’s die niet te vermijden zijn en onbewust
worden genomen. Ze zullen nooit verdwijnen. VB. ziek worden.
Vrijwillige risico’s worden eerder geaccepteerd dan onvrijwillige risico’s, omdat de
persoon denkt meer grip te hebben op de situatie dan bij een onvrijwillige risico
dat hem enkel overkomt.
, De meeste mensen houden niet van Risico’s, we noemen ze risico-avers. Ze
hebben een aversie tegen risico’s. In NL wordt bijvoorbeeld heleboel verzekerd.
Of mensen risico-avers zijn of niet beïnvloedt ook keuzes.
Om de risico’s niet zelf te hoeven dragen, kun je je bij een verzekeraar je risico
verzekeren. In ruil voor jouw premies dekt hij jouw schade als deze gebeurt. Een
verzekeraar probeert vanzelfsprekend winst te maken. De opbrengsten van de
verzekeraar zijn de premies. Zijn kosten de risico’s. Winst maakt hij dus als hij
meer premie ontvangt, dan dat hij schade moet uitbetalen.
Verzekeringen zijn echter geen gewoon product. Hoewel de verzekeraar wel over
gemiddelde beschikt, weet hij niet hoe iedereen individueel met zijn spullen
omgaat. Er is sprake van informatieasymmetrie: de verzekeringsaanbieder
heeft minder relevante informatie dan de verzekeringsnemer. Dit zorgt voor 2
problemen:
Averechtse selectie
Alleen de mensen met een hoog risico zijn bereid veel premie te betalen.
Dit zijn echter juist de mensen die een verzekeraar niet wil verzekeren
i.v.m. hoge kosten.
Moreel wangedrag (Moral Hazard)
Een verzekeringsnemer weet dat hij verzekerd is en doet daarom minder
zijn best om schade te voorkomen.
Te weinig informatie zorgt zo voor een hoger risico voor
verzekeringsmaatschappijen dan dat hun statistieken aangeven. De verzekeraar
kan de premie verhogen, maar verliest daardoor klanten. Andere mogelijkheden
zijn:
Informatie verzamelen om meer zicht te krijgen op het individuele risico.
Voorbeeld
Er zijn 2 loterijen met een inleg van 20 euro.
Opbrengst A B
en
Kop 2 4
4 0
Munt 1 0
6
Mensen die risico-avers zijn willen een zo klein mogelijk risico. Welke loterij zullen zij kiezen?
Risico is kans x schadebedrag.
A. Mogelijke schade = inleg-opbrengst van munt = 20-16= 4
Kans op munt = 0.5
Risico = 0.5 x 4 = 2
B. Mogelijke schade = 20-0= 20
Kans op munt = 0.5
Risico = 0.5 x 20 = 10
2 < 10 dus bij A is het risico kleiner.
Verwachte opbrengst berekenen = kans x opbrengst succes + kans x opbrengst
mislukking - investering. dit geval dus. 0.5 x 24
