Visies op ggz
- Theoretisch vak waarbij verschillende visies op de GGZ en het herstelgericht
werken worden behandeld
- Leren voor het tentamen: collegestof + artikelen op ELO
- Toetsing: 2 vragen per les; waarvan één kennisvraag en één inzichtelijke
vraag. 12 vragen in totaal dus. 7 van de 12 moet je goed hebben voor een
voldoende.
- Tijdens de les notities maken!!
Les 1: introductie
Voorbereiding: artikel ‘’functioneel herstel en zelfregulatie’’
In dit artikel ligt de nadruk op het belang van functioneel herstel. Functioneel herstel
schenkt aandacht aan het herstellen en ontwikkelen van psychische functies, in het
bijzonder de executieve functies die ‘’cruciaal zijn voor de zelfregulatie’’. De frontale
kwab/prefrontale cortex van het menselijk brein wordt gebruikt om na te denken,
keuzes te maken, plannen en monitoren wij ons gedrag, maken wij sociale en
ethische afwegingen en beheersen wij onze impulsen en emoties. De executieve
functies worden ook wel de uitvoerende functies genoemd.
Herstel is een oude term die gericht was met genezing en werd benaderd vanuit een
medisch perspectief, namelijk vanuit de vraag of er wel/geen of meer/minder sprake
is van psychische klachten. Hier is de afgelopen tijd verandering in gekomen.
Patiëntenorganisaties en ervaringsdeskundigen maken nu deel uit van de partij.
- Het concept ‘’herstel’’ is verruimd.
- Het concept ‘’herstel’’ zorgt ook voor veel ideologische discussies bij
instellingen. Er moet een concept van herstel gehanteerd worden waarbij alle
posities verenigd kunnen worden.
4 aspecten van herstel:
1. Klinisch herstel = remissie van symptomen (medisch beeld)
- Interventies gericht op het voorkomen van terugval, bijvoorbeeld medicatie.
- Klinisch herstel domineert nog steeds.
2. Functioneel herstel = het herstel van psychische functies die als gevolg van
de aandoening zijn verminderd of aangetast
- Zelfbeheersing, kunnen plannen, zichzelf kunnen motiveren
- Lang leerproces door te leren greep te krijgen op zichzelf
, - Een voorbeeld van een interventie is een training om het werkgeheugen te
bevorderen
De noodzaak van zelfregulatie en functioneel herstel:
- De overheid roept op tot zelfredzaamheid, eigen regie en zelfzorg. Door
ambulantisering (het sluiten van klinische voorzieningen) is het zelf regie
nemen belangrijker geworden. In de samenleving is een grote nadruk op de
‘’eigen kracht’’ en mensen moeten zoveel mogelijk zelf hun problemen
oplossen.
3. Maatschappelijk herstel = de verbetering van de positie van het individu op
het gebied van wonen, werk, inkomen & sociale relaties.
- Het pakken van de kansen die de samenleving biedt. Autonomie vergroten.
- Afname van stigmatisering en maatschappelijke bereidheid om voorzieningen
te treffen zijn hierbij belangrijk
4. Persoonlijk herstel = het zélf betekenis kunnen geven aan het verleden en
het stap voor stap grip krijgen op het eigen leven in verleden, heden en
toekomst. Eigen wil en eigen doelen stellen.
- Essentieel is het hebben en behouden van intrinsieke motivatie. Bijvoorbeeld
het houden aan behandelplannen en medicatietrouw zijn.
Opstartoefening:
1. Psychiatrische klachten zijn klachten die iemand ervaart of de omgeving van
iemand kan ervaren die passen in een bepaald psychiatrisch ziektebeeld
2. Socialisatie heeft in mijn optiek het grootste aandeel in het ontstaan van
psychiatrische problematiek. Ook aanleg, sociaal economische status, speelt
hier een grote rol in.
3. Nabijheid, wederzijds vertrouwen, en wederzijdse motivatie
Herstelgerichte benadering:
waar we het over eens zijn:
- De zorgvrager doet het, niet de hulpverlener
- Het gaat om een ‘’goed leven’’, het volledig verdwijnen van klachten hoeft niet
het doel te zijn
- Het is een proces van vallen en opstaan, het kost tijd, aandacht en focus.
Waar we het niet over eens zijn:
- Wie heeft er vooral de regie over het herstelproces; de een denkt volledige
zelfregie en de ander vind dat aan zijn lot over laten
- Verschillende vormen van herstel (zie klinisch, functioneel etc.)
- Wat de kern van de problematiek is, hoe het ontstaan is, welke ondersteuning
geschikt is, hoe de hulpvrager bejegend moet worden etc.
- Theoretisch vak waarbij verschillende visies op de GGZ en het herstelgericht
werken worden behandeld
- Leren voor het tentamen: collegestof + artikelen op ELO
- Toetsing: 2 vragen per les; waarvan één kennisvraag en één inzichtelijke
vraag. 12 vragen in totaal dus. 7 van de 12 moet je goed hebben voor een
voldoende.
- Tijdens de les notities maken!!
Les 1: introductie
Voorbereiding: artikel ‘’functioneel herstel en zelfregulatie’’
In dit artikel ligt de nadruk op het belang van functioneel herstel. Functioneel herstel
schenkt aandacht aan het herstellen en ontwikkelen van psychische functies, in het
bijzonder de executieve functies die ‘’cruciaal zijn voor de zelfregulatie’’. De frontale
kwab/prefrontale cortex van het menselijk brein wordt gebruikt om na te denken,
keuzes te maken, plannen en monitoren wij ons gedrag, maken wij sociale en
ethische afwegingen en beheersen wij onze impulsen en emoties. De executieve
functies worden ook wel de uitvoerende functies genoemd.
Herstel is een oude term die gericht was met genezing en werd benaderd vanuit een
medisch perspectief, namelijk vanuit de vraag of er wel/geen of meer/minder sprake
is van psychische klachten. Hier is de afgelopen tijd verandering in gekomen.
Patiëntenorganisaties en ervaringsdeskundigen maken nu deel uit van de partij.
- Het concept ‘’herstel’’ is verruimd.
- Het concept ‘’herstel’’ zorgt ook voor veel ideologische discussies bij
instellingen. Er moet een concept van herstel gehanteerd worden waarbij alle
posities verenigd kunnen worden.
4 aspecten van herstel:
1. Klinisch herstel = remissie van symptomen (medisch beeld)
- Interventies gericht op het voorkomen van terugval, bijvoorbeeld medicatie.
- Klinisch herstel domineert nog steeds.
2. Functioneel herstel = het herstel van psychische functies die als gevolg van
de aandoening zijn verminderd of aangetast
- Zelfbeheersing, kunnen plannen, zichzelf kunnen motiveren
- Lang leerproces door te leren greep te krijgen op zichzelf
, - Een voorbeeld van een interventie is een training om het werkgeheugen te
bevorderen
De noodzaak van zelfregulatie en functioneel herstel:
- De overheid roept op tot zelfredzaamheid, eigen regie en zelfzorg. Door
ambulantisering (het sluiten van klinische voorzieningen) is het zelf regie
nemen belangrijker geworden. In de samenleving is een grote nadruk op de
‘’eigen kracht’’ en mensen moeten zoveel mogelijk zelf hun problemen
oplossen.
3. Maatschappelijk herstel = de verbetering van de positie van het individu op
het gebied van wonen, werk, inkomen & sociale relaties.
- Het pakken van de kansen die de samenleving biedt. Autonomie vergroten.
- Afname van stigmatisering en maatschappelijke bereidheid om voorzieningen
te treffen zijn hierbij belangrijk
4. Persoonlijk herstel = het zélf betekenis kunnen geven aan het verleden en
het stap voor stap grip krijgen op het eigen leven in verleden, heden en
toekomst. Eigen wil en eigen doelen stellen.
- Essentieel is het hebben en behouden van intrinsieke motivatie. Bijvoorbeeld
het houden aan behandelplannen en medicatietrouw zijn.
Opstartoefening:
1. Psychiatrische klachten zijn klachten die iemand ervaart of de omgeving van
iemand kan ervaren die passen in een bepaald psychiatrisch ziektebeeld
2. Socialisatie heeft in mijn optiek het grootste aandeel in het ontstaan van
psychiatrische problematiek. Ook aanleg, sociaal economische status, speelt
hier een grote rol in.
3. Nabijheid, wederzijds vertrouwen, en wederzijdse motivatie
Herstelgerichte benadering:
waar we het over eens zijn:
- De zorgvrager doet het, niet de hulpverlener
- Het gaat om een ‘’goed leven’’, het volledig verdwijnen van klachten hoeft niet
het doel te zijn
- Het is een proces van vallen en opstaan, het kost tijd, aandacht en focus.
Waar we het niet over eens zijn:
- Wie heeft er vooral de regie over het herstelproces; de een denkt volledige
zelfregie en de ander vind dat aan zijn lot over laten
- Verschillende vormen van herstel (zie klinisch, functioneel etc.)
- Wat de kern van de problematiek is, hoe het ontstaan is, welke ondersteuning
geschikt is, hoe de hulpvrager bejegend moet worden etc.
