In mijn huidige baan als pedagogisch medewerker in de Kinderopvang leren wij dat
kinderen respect voor elkaar en voor de diversiteit moeten hebben. Dat begint al bij
de groep zelf. Kinderen zitten niet alleen maar met Nederlandse kindjes op het
kinderdagverblijf maar ook met kinderen vanuit andere landen. Ieder kindje ziet er
anders uit en niemand mag elkaar daarom uitlachen of belachelijk maken. Kinderen
worden ook allemaal op een andere manier opgevoed. Ook als je kijkt naar het
speelgoed op de groepen wordt er gewerkt aan de diversiteit. Wij hebben
bijvoorbeeld een getinte en een blanke pop op de groep. Poppen kunnen
tegenwoordig een slank postuur hebben maar een mollige pop is ook te vinden. En
zelfs poppen met piemels zijn tegenwoordig normaal. (vroeger waren de poppen
alleen maar vrouwelijk) Afval wordt bij ons in de kinderopvang ook gescheiden. Als
de kindjes hun handen wassen moeten ze de kraan niet te lang aan laten staan, Het
toilet wordt nadat alle kindjes naar het toilet zijn geweest pas doorgetrokken (tenzij
ze een grote boodschap hebben gedaan.) Per kindje wordt er een broodje
klaargemaakt als ze erom vragen. Avondeten wordt afgewogen zodat er zo min
mogelijk eten wordt weggegooid. Bij de diversiteit van de kinderen en bij het
verduurzamen door het scheiden van de afval speelt wereldburgerschap een rol in
mijn werk. Beide helpen mee om te werken aan een betere wereld.
Als werknemer ben ik blij dat wij de kinderen kunnen leren om met de diversiteit om
te leren gaan. Als de kindjes niet bij de opvang zouden zitten zouden ze ook minder
kinderen van andere afkomsten tegenkomen in het dagelijkse leven en weten ze
misschien ook minder goed hoe ze hiermee om moeten gaan. Thuis krijgen ze
misschien 1 pop maar ze hebben nooit alle verschillende poppen die op de opvang
te vinden zijn waardoor een pop met een piemel of een dikkere pop ook gewoon
normaal gevonden wordt. Ik ben zelf vroeger gepest doordat ik wat dikker was als de
rest. Dus ik ben echt heel blij met het speelgoed van tegenwoordig.
De afvalscheiding voor het verduurzamen vind ik een hele kleine moeite en de
kinderen wordt dit ook al aangeleerd. Daardoor wordt het voor de kinderen normaal
om in de toekomst zelf ook afval te scheiden. Dit is weer goed voor de wereld en
hopelijk kunnen we dan met zijn allen een steentje bijdragen aan een betere wereld.
Bij mij op de werkvloer is de persoonscultuur sterk aanwezig. Iedereen mag zijn wie
die wil zijn en iedereen voelt zich erg thuis op de werkvloer. De kindjes mogen zijn
wie ze willen zijn en bij het knutselen laten we alle kinderen hun eigen werkje eigen
maken. Zo plakt de één heel netjes alles op en de ander niet. Soms zou ik wel eens
willen dat we ze daar een klein beetje bij mogen helpen. Ik vind het een hele fijne
bedrijfscultuur maar soms is een beetje sturing ook wel nodig om ergens beter van
en in te worden.
De taakcultuur is bij ons ook aanwezig, zo heeft iedereen de taak goed voor de
kindjes van de ouders te zorgen. Maar iedereen kan dit wel op zijn eigen manier
doen. De taken binnen ons werk zijn dan ook niet dat een kindje als die 4 is bepaalde
dingen moet kunnen. Bij ons op de groep heeft iedereen ook een taak, zo moet ik
ervoor zorgen dat het schoonmaken bijgehouden wordt op de groep. Ik vind deze
taakverdeling goed. Zo weet iedereen wat van hem of haar verwacht wordt. In
bepaalde situaties vind ik een taakcultuur minder goed. Als je bijvoorbeeld een
bepaald target moet halen dan doe je je best om dat doel te halen maar je helpt
kinderen respect voor elkaar en voor de diversiteit moeten hebben. Dat begint al bij
de groep zelf. Kinderen zitten niet alleen maar met Nederlandse kindjes op het
kinderdagverblijf maar ook met kinderen vanuit andere landen. Ieder kindje ziet er
anders uit en niemand mag elkaar daarom uitlachen of belachelijk maken. Kinderen
worden ook allemaal op een andere manier opgevoed. Ook als je kijkt naar het
speelgoed op de groepen wordt er gewerkt aan de diversiteit. Wij hebben
bijvoorbeeld een getinte en een blanke pop op de groep. Poppen kunnen
tegenwoordig een slank postuur hebben maar een mollige pop is ook te vinden. En
zelfs poppen met piemels zijn tegenwoordig normaal. (vroeger waren de poppen
alleen maar vrouwelijk) Afval wordt bij ons in de kinderopvang ook gescheiden. Als
de kindjes hun handen wassen moeten ze de kraan niet te lang aan laten staan, Het
toilet wordt nadat alle kindjes naar het toilet zijn geweest pas doorgetrokken (tenzij
ze een grote boodschap hebben gedaan.) Per kindje wordt er een broodje
klaargemaakt als ze erom vragen. Avondeten wordt afgewogen zodat er zo min
mogelijk eten wordt weggegooid. Bij de diversiteit van de kinderen en bij het
verduurzamen door het scheiden van de afval speelt wereldburgerschap een rol in
mijn werk. Beide helpen mee om te werken aan een betere wereld.
Als werknemer ben ik blij dat wij de kinderen kunnen leren om met de diversiteit om
te leren gaan. Als de kindjes niet bij de opvang zouden zitten zouden ze ook minder
kinderen van andere afkomsten tegenkomen in het dagelijkse leven en weten ze
misschien ook minder goed hoe ze hiermee om moeten gaan. Thuis krijgen ze
misschien 1 pop maar ze hebben nooit alle verschillende poppen die op de opvang
te vinden zijn waardoor een pop met een piemel of een dikkere pop ook gewoon
normaal gevonden wordt. Ik ben zelf vroeger gepest doordat ik wat dikker was als de
rest. Dus ik ben echt heel blij met het speelgoed van tegenwoordig.
De afvalscheiding voor het verduurzamen vind ik een hele kleine moeite en de
kinderen wordt dit ook al aangeleerd. Daardoor wordt het voor de kinderen normaal
om in de toekomst zelf ook afval te scheiden. Dit is weer goed voor de wereld en
hopelijk kunnen we dan met zijn allen een steentje bijdragen aan een betere wereld.
Bij mij op de werkvloer is de persoonscultuur sterk aanwezig. Iedereen mag zijn wie
die wil zijn en iedereen voelt zich erg thuis op de werkvloer. De kindjes mogen zijn
wie ze willen zijn en bij het knutselen laten we alle kinderen hun eigen werkje eigen
maken. Zo plakt de één heel netjes alles op en de ander niet. Soms zou ik wel eens
willen dat we ze daar een klein beetje bij mogen helpen. Ik vind het een hele fijne
bedrijfscultuur maar soms is een beetje sturing ook wel nodig om ergens beter van
en in te worden.
De taakcultuur is bij ons ook aanwezig, zo heeft iedereen de taak goed voor de
kindjes van de ouders te zorgen. Maar iedereen kan dit wel op zijn eigen manier
doen. De taken binnen ons werk zijn dan ook niet dat een kindje als die 4 is bepaalde
dingen moet kunnen. Bij ons op de groep heeft iedereen ook een taak, zo moet ik
ervoor zorgen dat het schoonmaken bijgehouden wordt op de groep. Ik vind deze
taakverdeling goed. Zo weet iedereen wat van hem of haar verwacht wordt. In
bepaalde situaties vind ik een taakcultuur minder goed. Als je bijvoorbeeld een
bepaald target moet halen dan doe je je best om dat doel te halen maar je helpt
