Continue forensische zorg, een waarborg!
Een betoog voor meer aandacht voor de continuïteit van en na forensische zorg
Naam: Jessie van Straaten
Studentnummer: 13746111
Vak: Forensische Orthopedagogiek
Aantal woorden: 1570
Datum: 14 november 2022
, Verschillende casussen zijn in de afgelopen jaren naar voren gekomen die aantonen dat er
meer aandacht besteed moet worden aan de continuïteit van en na forensische zorg. Een eerste
voorbeeld is de uitspraak: ‘om de veiligheid in de samenleving te verbeteren moeten risico’s
in kaart worden gebracht en dient de informatievoorziening verbeterd te worden’ uit het
rapport Forensische zorg en Veiligheid naar aanleiding van de casus van Michael P.
(Onderzoeksraad voor Veiligheid, 2019). Een ander voorbeeld is de krantenkop: ‘Zeeuwse
GGZ luidt noodklok over gevaarlijke patiënten’. In dit geval ging het over patiënten wiens
verblijf leidde tot verschijnselen van trauma bij personeelsleden. Deze patiënten moesten
overgeplaatst worden naar een gespecialiseerdere vorm van forensische zorg, maar daar
konden de patiënten, door de lange doorlooptijden, niet terecht. In het artikel staat dat Het
ministerie van Volksgezondheid, de zorgverzekeraar en de inspectie het probleem kennen,
maar geen oplossing weten te vinden (Van der Parre & De vries, 2018).
Continuïteit van en na forensische zorgt betekent dat een individu langdurige
doorlopende zorg krijgt. Daarnaast is onderlinge hulp op elkaar afgestemd en zijn wachtlijsten
voor overplaatsing naar een ander soort zorg of voorziening zo klein mogelijk. Continuïteit
van en na forensische zorg verbetert wanneer rekening wordt gehouden met drie aspecten,
namelijk 1) een vaste hulpverlener die de cliënt kent, 2) uitwisseling van informatie tussen
betrokken hulpverleners en 3) samenwerking tussen verschillende ketenpartners (Wildschut et
al., 2018). Op dit moment is sprake van een discontinue forensische zorg die zich kenmerkt
door lange wachtlijsten, een slechte informatie-uitwisseling tussen betrokken partijen en
kortdurende behandelingen waarbij vaak een wisseling in hulpverlener plaatsvindt
(Verheijden & De Lange, 2016).
Het is van belang dat er meer aandacht besteed wordt aan het verbeteren van de
continuïteit van en na forensische zorg. Uit de literatuur blijkt dat dit een protectieve factor is
ten aanzien van recidive, (zelf)destructief- en overlast gevend gedrag (Schaftenaar et al.,
2019). Continue forensische zorg zorgt daarnaast voor een toename van behandelmotivatie,
minder kosten en een toename in tevredenheid bij zowel cliënt als hulpverlener (Schaftenaar
et al., 2019). Het standpunt van dit betoog is dan ook dat er meer aandacht voor het verbeteren
van de continuïteit van en na forensische zorg komt.
Een eerste argument voor meer aandacht voor continue forensische zorg is dat het leidt
tot betere doorstroom en kortere doorlooptijden. Op dit moment wachten 75.000 mensen op
(forensische) geestelijke gezondheidszorg (Nederlandse zorgautoriteit, 2021). Hiervan
wachten 27.000 mensen langer op behandeling dan het gestelde wettelijke termijn
Een betoog voor meer aandacht voor de continuïteit van en na forensische zorg
Naam: Jessie van Straaten
Studentnummer: 13746111
Vak: Forensische Orthopedagogiek
Aantal woorden: 1570
Datum: 14 november 2022
, Verschillende casussen zijn in de afgelopen jaren naar voren gekomen die aantonen dat er
meer aandacht besteed moet worden aan de continuïteit van en na forensische zorg. Een eerste
voorbeeld is de uitspraak: ‘om de veiligheid in de samenleving te verbeteren moeten risico’s
in kaart worden gebracht en dient de informatievoorziening verbeterd te worden’ uit het
rapport Forensische zorg en Veiligheid naar aanleiding van de casus van Michael P.
(Onderzoeksraad voor Veiligheid, 2019). Een ander voorbeeld is de krantenkop: ‘Zeeuwse
GGZ luidt noodklok over gevaarlijke patiënten’. In dit geval ging het over patiënten wiens
verblijf leidde tot verschijnselen van trauma bij personeelsleden. Deze patiënten moesten
overgeplaatst worden naar een gespecialiseerdere vorm van forensische zorg, maar daar
konden de patiënten, door de lange doorlooptijden, niet terecht. In het artikel staat dat Het
ministerie van Volksgezondheid, de zorgverzekeraar en de inspectie het probleem kennen,
maar geen oplossing weten te vinden (Van der Parre & De vries, 2018).
Continuïteit van en na forensische zorgt betekent dat een individu langdurige
doorlopende zorg krijgt. Daarnaast is onderlinge hulp op elkaar afgestemd en zijn wachtlijsten
voor overplaatsing naar een ander soort zorg of voorziening zo klein mogelijk. Continuïteit
van en na forensische zorg verbetert wanneer rekening wordt gehouden met drie aspecten,
namelijk 1) een vaste hulpverlener die de cliënt kent, 2) uitwisseling van informatie tussen
betrokken hulpverleners en 3) samenwerking tussen verschillende ketenpartners (Wildschut et
al., 2018). Op dit moment is sprake van een discontinue forensische zorg die zich kenmerkt
door lange wachtlijsten, een slechte informatie-uitwisseling tussen betrokken partijen en
kortdurende behandelingen waarbij vaak een wisseling in hulpverlener plaatsvindt
(Verheijden & De Lange, 2016).
Het is van belang dat er meer aandacht besteed wordt aan het verbeteren van de
continuïteit van en na forensische zorg. Uit de literatuur blijkt dat dit een protectieve factor is
ten aanzien van recidive, (zelf)destructief- en overlast gevend gedrag (Schaftenaar et al.,
2019). Continue forensische zorg zorgt daarnaast voor een toename van behandelmotivatie,
minder kosten en een toename in tevredenheid bij zowel cliënt als hulpverlener (Schaftenaar
et al., 2019). Het standpunt van dit betoog is dan ook dat er meer aandacht voor het verbeteren
van de continuïteit van en na forensische zorg komt.
Een eerste argument voor meer aandacht voor continue forensische zorg is dat het leidt
tot betere doorstroom en kortere doorlooptijden. Op dit moment wachten 75.000 mensen op
(forensische) geestelijke gezondheidszorg (Nederlandse zorgautoriteit, 2021). Hiervan
wachten 27.000 mensen langer op behandeling dan het gestelde wettelijke termijn
