Rode loper Chronische pijn
Inleiding (het zenuwstelsel en de zintuigen 3.9 Pijn , Juni 2019)
Pijn is een vervelende, zintuigelijke en
emotionele ervaring die het gevolg kan
zijn van schade aan weefsels. In het
lichaam bevinden zich pijnreceptoren.
Dat zijn zenuwuiteinden die pijn waar
kunnen nemen. Op deze manier kan in
het hele lichaam pijn gevoeld worden.
Wanneer een weefsel beschadigt en als
gevolg daarvan direct pijn optreedt,
wordt gesproken van acute pijn.
Pijn wordt chronische pijn genoemd als
deze langer dan zes maanden duurt. Het
kan om allerlei soorten pijn gaan, bijvoorbeeld hoofdpijn, reumatische pijn of botpijn. Vaak ontstaat
chronische pijn door een (chronische) ziekte of lichamelijke aandoening, maar soms is de oorzaak
onbekend.
Epidemiologie (chronische pijn, sd)
Een op de 3 tot 5 mensen heeft chronische pijn. In Nederland zijn er dus meer dan 3,2 miljoen
mensen met pijnklachten. Hoeveel pijn iemand heeft verschilt per persoon. Sommige mensen
hebben zoveel last van hun pijnklachten, dat hulp nodig is
Oorzaak
Bij chronische pijn spelen naast weefselschade ook andere lichamelijke en psychische factoren een
rol en houdt deze pijn langer aan. Vaak heeft chronische pijn negatieve effecten op het functioneren,
zowel thuis als op het werk. Het leidt dan ook vaak tot ziekteverzuim.
Soorten pijn
Er bestaan verschillende soorten pijn, die gekenmerkt worden door specifieke eigenschappen:
Nociceptieve pijn: dit is de soort pijn die optreedt bij
weefselschade. Voorbeelden hiervan zijn een sneetje in de
huid of het verzwikken van de enkel. Nociceptieve pijn is onder
te verdelen in twee categorieën, namelijk somatische en
viscerale pijn
- Somatische pijn: komt door weefselschade van de huid,
spieren en botten. Dit wordt meestal ervaren als een
constante, klagende, kloppende, stekende of zeurende
pijn. Vaak kan precies worden aangegeven waar deze pijn
zit en vandaan komt.
, - Viscerale pijn: komt door weefselschade van de organen. Dit wordt meestal ervaren als
een aanvalsgewijze, diepende of knijpende pijn. Het is slecht aan te geven waar deze pijn
vandaan komt.
Neuropatische pijn: dit wordt ook wel zenuwpijn genoemd, omdat deze vorm van pijn
optreedt bij een beschadiging van de zenuwen. Het gevolg is dat er pijnprikkels ontstaan die
er niet horen te zijn en die geen functie hebben. Deze pijn kan optreden bij beschadiging van
een enkele zenuw, een bundel zenuwen, het ruggenmerg of van de hersenen. Deze pijn
wordt vaak als een brandend of elektrische schietend gevoel ervaren. Neuropatische pijn is
vaak een chronisch probleem en behandeling ervan is in de meeste gevallen erg lastig.
Referred pain: de letterlijke Nederlandse vertaling van reffered pain is ‘’doorgestuurde of
gerefereerde pijn’’. Dit is de pijn die op een andere plaats gevoeld wordt dan waar de pijn
eigenlijk vandaag komt. Referred pain is afkomstig van organen in de borst of buik en wordt
elders in het lichaam gevoeld. Doordat de zenuwen afkomstig van het orgaan en van het
andere gebied op dezelfde plek het ruggenmerg in gaan, wordt de van de organen
afkomstige pijn op een andere plek gevoeld.
Fantoompijn: dit is een sensatie van pijn in een ledemaat dat geamputeerd is of nooit heeft
bestaan. Fantoompijn kan tintelend of brandend aanvoelen. De oorzaak van de pijn is een
verschilt tussen de voorstelling die het brein maakt van het lichaam en de informatie die het
brein krijgt van de perifere zenuwen.
Pathofysiologie (chronische pijn, hoe onstaat pijn , sd)
Hoe ontstaat pijn?
Het menselijk lichaam zit vol met zenuwen. Deze zenuwen verbinden plekken in het lichaam met de
hersenen. Een groot deel van deze zenuwen functioneren als het ware als voelsprieten van de
hersenen. Wanneer de zorgvrager ergens in het lichaam iets voelt, gaat er eerst een signaal van de
plek waar het gebeurt, vanaf de zenuwuiteinden, via het ruggenmerg, naar de hersenen. Voor pijn
heeft het lichaam speciale sensoren in de zenuwuiteinden. De hersenen geven een betekenis aan het
signaal dat binnenkomt en beslissen of er daadwerkelijk pijn wordt gevoeld of niet. Het hele signaal
tot aan de hersenen is dus nog geen pijn. In feite voelt iemand de pijn pas als de hersenen het signaal
uitleggen samen met de emoties of stemming die in er in die situatie zijn. Pijn wordt dus gevoeld met
het brein.
Bij chronische pijn is er iets anders aan de hand. Pijn lijkt vanaf dezelfde plek af te komen als waar
deze was begonnen, maar er is geen schade meer te zien. Waardoor de pijn aanwezig blijft is niet
duidelijk, maar ook hier wordt de pijn gevoeld met het brein.
Inleiding (het zenuwstelsel en de zintuigen 3.9 Pijn , Juni 2019)
Pijn is een vervelende, zintuigelijke en
emotionele ervaring die het gevolg kan
zijn van schade aan weefsels. In het
lichaam bevinden zich pijnreceptoren.
Dat zijn zenuwuiteinden die pijn waar
kunnen nemen. Op deze manier kan in
het hele lichaam pijn gevoeld worden.
Wanneer een weefsel beschadigt en als
gevolg daarvan direct pijn optreedt,
wordt gesproken van acute pijn.
Pijn wordt chronische pijn genoemd als
deze langer dan zes maanden duurt. Het
kan om allerlei soorten pijn gaan, bijvoorbeeld hoofdpijn, reumatische pijn of botpijn. Vaak ontstaat
chronische pijn door een (chronische) ziekte of lichamelijke aandoening, maar soms is de oorzaak
onbekend.
Epidemiologie (chronische pijn, sd)
Een op de 3 tot 5 mensen heeft chronische pijn. In Nederland zijn er dus meer dan 3,2 miljoen
mensen met pijnklachten. Hoeveel pijn iemand heeft verschilt per persoon. Sommige mensen
hebben zoveel last van hun pijnklachten, dat hulp nodig is
Oorzaak
Bij chronische pijn spelen naast weefselschade ook andere lichamelijke en psychische factoren een
rol en houdt deze pijn langer aan. Vaak heeft chronische pijn negatieve effecten op het functioneren,
zowel thuis als op het werk. Het leidt dan ook vaak tot ziekteverzuim.
Soorten pijn
Er bestaan verschillende soorten pijn, die gekenmerkt worden door specifieke eigenschappen:
Nociceptieve pijn: dit is de soort pijn die optreedt bij
weefselschade. Voorbeelden hiervan zijn een sneetje in de
huid of het verzwikken van de enkel. Nociceptieve pijn is onder
te verdelen in twee categorieën, namelijk somatische en
viscerale pijn
- Somatische pijn: komt door weefselschade van de huid,
spieren en botten. Dit wordt meestal ervaren als een
constante, klagende, kloppende, stekende of zeurende
pijn. Vaak kan precies worden aangegeven waar deze pijn
zit en vandaan komt.
, - Viscerale pijn: komt door weefselschade van de organen. Dit wordt meestal ervaren als
een aanvalsgewijze, diepende of knijpende pijn. Het is slecht aan te geven waar deze pijn
vandaan komt.
Neuropatische pijn: dit wordt ook wel zenuwpijn genoemd, omdat deze vorm van pijn
optreedt bij een beschadiging van de zenuwen. Het gevolg is dat er pijnprikkels ontstaan die
er niet horen te zijn en die geen functie hebben. Deze pijn kan optreden bij beschadiging van
een enkele zenuw, een bundel zenuwen, het ruggenmerg of van de hersenen. Deze pijn
wordt vaak als een brandend of elektrische schietend gevoel ervaren. Neuropatische pijn is
vaak een chronisch probleem en behandeling ervan is in de meeste gevallen erg lastig.
Referred pain: de letterlijke Nederlandse vertaling van reffered pain is ‘’doorgestuurde of
gerefereerde pijn’’. Dit is de pijn die op een andere plaats gevoeld wordt dan waar de pijn
eigenlijk vandaag komt. Referred pain is afkomstig van organen in de borst of buik en wordt
elders in het lichaam gevoeld. Doordat de zenuwen afkomstig van het orgaan en van het
andere gebied op dezelfde plek het ruggenmerg in gaan, wordt de van de organen
afkomstige pijn op een andere plek gevoeld.
Fantoompijn: dit is een sensatie van pijn in een ledemaat dat geamputeerd is of nooit heeft
bestaan. Fantoompijn kan tintelend of brandend aanvoelen. De oorzaak van de pijn is een
verschilt tussen de voorstelling die het brein maakt van het lichaam en de informatie die het
brein krijgt van de perifere zenuwen.
Pathofysiologie (chronische pijn, hoe onstaat pijn , sd)
Hoe ontstaat pijn?
Het menselijk lichaam zit vol met zenuwen. Deze zenuwen verbinden plekken in het lichaam met de
hersenen. Een groot deel van deze zenuwen functioneren als het ware als voelsprieten van de
hersenen. Wanneer de zorgvrager ergens in het lichaam iets voelt, gaat er eerst een signaal van de
plek waar het gebeurt, vanaf de zenuwuiteinden, via het ruggenmerg, naar de hersenen. Voor pijn
heeft het lichaam speciale sensoren in de zenuwuiteinden. De hersenen geven een betekenis aan het
signaal dat binnenkomt en beslissen of er daadwerkelijk pijn wordt gevoeld of niet. Het hele signaal
tot aan de hersenen is dus nog geen pijn. In feite voelt iemand de pijn pas als de hersenen het signaal
uitleggen samen met de emoties of stemming die in er in die situatie zijn. Pijn wordt dus gevoeld met
het brein.
Bij chronische pijn is er iets anders aan de hand. Pijn lijkt vanaf dezelfde plek af te komen als waar
deze was begonnen, maar er is geen schade meer te zien. Waardoor de pijn aanwezig blijft is niet
duidelijk, maar ook hier wordt de pijn gevoeld met het brein.
