Samenvatting Diagnostiek
Psychodiagnostiek = alle onderzoek dat wordt verricht naar het psychosociaal functioneren
van een persoon, om het te beschrijven, te begrijpen en te verklaren, en wel met het oog op
het nemen van een besluit.
Therapeutische diagnostiek = diagnostiek kan een begin van hulp vormen en daartoe zelfs bewust
worden ingezet
Stappen empirische cyclus (het hypothesetoetsend model):
1. Observatie: het verzamelen en groeperen van gegevens.
2. Inductie: het formuleren van hypothesen op basis van de waarnemingen.
3. Deductie: het afleiden van toetsbare voorspellingen uit die hypothesen.
4. Operationalisering: bij iedere voorspelling worden nu adequate onderzoeksmiddelen gezocht
om de voorspellingen toetsbaar te maken.
5. Toetsing: nagaan of de voorspellingen uitkomen door nieuwe gegevens te verzamelen
, 6. Evaluatie: het terugkoppelen van de uitkomsten van het onderzoek naar de hypothesen:
kunnen zij de toetsing doorstaan of worden ze verworpen?
Diagnostiek: al het verwerven en verwerken van informatie ter onderbouwing
van besluiten die in het hulpverleningsproces genomen dienen te worden,
hetzij in de vorm van screening, gericht onderzoek, monitoring of evaluatie.
Het gaat om het verkrijgen van een (voor dat moment) voldoende compleet,
uniek en gedetailleerd beeld van de problematiek van de hulpvrager(s) en
zijn/hun situatie met het oog op gefundeerde advisering en probleemoplossing.
Screening: een eerste, niet diepgravend onderzoek van een hulpvraag en haar
context die een globale oordeelsvorming mogelijk maakt met betrekking tot de
aanwezige problemen en beschermende factoren, de aard en ernst van de
situatie en de achtergronden van de hulpvraag.
Assessment: het vaststellen of meten van de onderscheidende kenmerken van
het individu en zijn of haar situatie (in het Engels soms gebruikt als equivalent
van diagnostiek).
Classificatie: het onderbrengen van individuele kenmerken bij een algemeen
bekend beeld, zonder uitspraken te doen over oorzaken of indicaties voor hulp.
Monitoring: onderzoek tijdens het uitvoeren van een interventie om het
verloop en de resultaten daarvan in beeld te brengen ten behoeve van
eventuele bijsturing.
Gericht onderzoek: het toetsen van hypothesen ten behoeve van een
specifieke vraag (zoals het uitsluiten of bevestigen van de aanwezigheid van
een achterstand of klinisch beeld).
Evaluatie: onderzoek om het effect van een interventie te bepalen (in het
Engels soms gebruikt als equivalent van diagnostiek).
Van Strien stelde voor het hulpverleningsproces te beschrijven als een probleemoplossingsproces:
planmatige stappen om het probleem van de hulpvrager op te lossen. Hij noemde dit de regulatieve
cyclus – als een proces dat zes fasen doorloopt:
1. Probleemherkenning
2. Probleemdefiniëring
3. Het bedenken en afwegen van handelingsmogelijkheden
4. Planning van de interventie
treatment integrity of treatment fidelity = Het bewaken van het correct en zorgvuldig
uitvoeren van het behandelplan
5. uitvoering van de interventie
, treatment integrity/implementation fidelity = of de interventie wordt uitgevoerd zoals deze
gepland was
6. evaluatie van de effecten daarvan
Wanneer via vaste procedures een voor- en nameting van iedere behandeling
plaatsvindt, spreekt men van routine outcome monitoring (ROM).
of de evaluatie goed aansluit bij de levenssituatie, waarden en normen van de
ouders. Dit wordt aangeduid als de ‘ecologische validiteit’ van de evaluatie.
, De professionele relatie tussen hulpvrager en hulpverlener:
Afstand en nabijheid: een dilemma
Omgang met culturele diversiteit -> diagnosticus moet intercultureel competent werken
Psychodiagnostiek = alle onderzoek dat wordt verricht naar het psychosociaal functioneren
van een persoon, om het te beschrijven, te begrijpen en te verklaren, en wel met het oog op
het nemen van een besluit.
Therapeutische diagnostiek = diagnostiek kan een begin van hulp vormen en daartoe zelfs bewust
worden ingezet
Stappen empirische cyclus (het hypothesetoetsend model):
1. Observatie: het verzamelen en groeperen van gegevens.
2. Inductie: het formuleren van hypothesen op basis van de waarnemingen.
3. Deductie: het afleiden van toetsbare voorspellingen uit die hypothesen.
4. Operationalisering: bij iedere voorspelling worden nu adequate onderzoeksmiddelen gezocht
om de voorspellingen toetsbaar te maken.
5. Toetsing: nagaan of de voorspellingen uitkomen door nieuwe gegevens te verzamelen
, 6. Evaluatie: het terugkoppelen van de uitkomsten van het onderzoek naar de hypothesen:
kunnen zij de toetsing doorstaan of worden ze verworpen?
Diagnostiek: al het verwerven en verwerken van informatie ter onderbouwing
van besluiten die in het hulpverleningsproces genomen dienen te worden,
hetzij in de vorm van screening, gericht onderzoek, monitoring of evaluatie.
Het gaat om het verkrijgen van een (voor dat moment) voldoende compleet,
uniek en gedetailleerd beeld van de problematiek van de hulpvrager(s) en
zijn/hun situatie met het oog op gefundeerde advisering en probleemoplossing.
Screening: een eerste, niet diepgravend onderzoek van een hulpvraag en haar
context die een globale oordeelsvorming mogelijk maakt met betrekking tot de
aanwezige problemen en beschermende factoren, de aard en ernst van de
situatie en de achtergronden van de hulpvraag.
Assessment: het vaststellen of meten van de onderscheidende kenmerken van
het individu en zijn of haar situatie (in het Engels soms gebruikt als equivalent
van diagnostiek).
Classificatie: het onderbrengen van individuele kenmerken bij een algemeen
bekend beeld, zonder uitspraken te doen over oorzaken of indicaties voor hulp.
Monitoring: onderzoek tijdens het uitvoeren van een interventie om het
verloop en de resultaten daarvan in beeld te brengen ten behoeve van
eventuele bijsturing.
Gericht onderzoek: het toetsen van hypothesen ten behoeve van een
specifieke vraag (zoals het uitsluiten of bevestigen van de aanwezigheid van
een achterstand of klinisch beeld).
Evaluatie: onderzoek om het effect van een interventie te bepalen (in het
Engels soms gebruikt als equivalent van diagnostiek).
Van Strien stelde voor het hulpverleningsproces te beschrijven als een probleemoplossingsproces:
planmatige stappen om het probleem van de hulpvrager op te lossen. Hij noemde dit de regulatieve
cyclus – als een proces dat zes fasen doorloopt:
1. Probleemherkenning
2. Probleemdefiniëring
3. Het bedenken en afwegen van handelingsmogelijkheden
4. Planning van de interventie
treatment integrity of treatment fidelity = Het bewaken van het correct en zorgvuldig
uitvoeren van het behandelplan
5. uitvoering van de interventie
, treatment integrity/implementation fidelity = of de interventie wordt uitgevoerd zoals deze
gepland was
6. evaluatie van de effecten daarvan
Wanneer via vaste procedures een voor- en nameting van iedere behandeling
plaatsvindt, spreekt men van routine outcome monitoring (ROM).
of de evaluatie goed aansluit bij de levenssituatie, waarden en normen van de
ouders. Dit wordt aangeduid als de ‘ecologische validiteit’ van de evaluatie.
, De professionele relatie tussen hulpvrager en hulpverlener:
Afstand en nabijheid: een dilemma
Omgang met culturele diversiteit -> diagnosticus moet intercultureel competent werken
