Inhoudsopgave
Voorwoord 2
Inhoudsopgave 3
Opdracht 4
Nawoord 8
, Anatomie en fysiologie van de alvleesklier
De alvleesklier (pancreas) is een trosvormige klier. Hij ligt dwars in de bovenbuik onder de maag. Deze
klier heeft een langgerekte vorm met aan het eind een opgerold gedeelte. Dit verdikte gedeelte noem je
de kop van de alvleesklier. Deze kop mondt uit in de bocht van de twaalfvingerige darm. De staart reikt
tot aan de milt en de linker nier.
Functie alvleesklier
De alvleesklier heeft 2 functies: hij produceert alvleesklier sap en hormonen. Het alvleesklier sap heeft
een taak bij de spijsvertering, van hormonen bij de stofwisseling van de suiker. De hormoonproductie
wordt hier besproken in het kader van het onderwerp diabetes mellitus. De hormonen die door de
alvleesklier in de eilandjes van de langerhans worden geproduceerd zijn glucagon en insuline.
Diabetes mellitus
Bij een gezond mens wordt het bloedglucosegehalte binnen nauwe grenzen constant gehouden. De
waarde ligt meestal tussen 4,0-8,0 mmol. Als er via het spijsverteringskanaal glucose in het bloed komt
en het bloedglucosegehalte stijgt, reageert de alvleesklier hierop door meteen insuline af te geven aan
het bloed. De insuline bevordert de opname van glucose in de spiercellen en de lever. Hierdoor wordt
het bloedglucosegehalte in het bloed weer binnen de aanvaardbare grenzen gebracht. Zodra het juiste
bloedglucosegehalte bereikt is, daalt de insulineafgifte aan het bloed. Dreigt het bloedglucosegehalte
onder het normale niveau te zakken, dan geeft de lever uit zijn glycogeenvoorraad glucose aan het
bloed af. Er is sprake van een hyperglykemie bij een bloedglucosewaarde boven de 10 mmol/l. Bij een
bloedglucosewaarde onder de 4 mmol l is er sprake van een hypoglykemie. Bij diabetes mellitus schiet
de insulineproductie van de alvleesklier tekort. De insulineafgifte komt te traag op gang, de productie
van insuline is te laag of helemaal geen productie van insuline.
Soorten diabetes mellitus
Er zijn verschillende soorten diabetes mellitus: het insulineafhankelijke diabetes type 1, het
insulineonafhankelijke diabetes type 2, en zwangerschap diabetes type 2. Diabetes type 2 komt
verreweg het meest voor.
Diabetes type 1
Diabetes type 1 is een auto-immuunziekte. Dat betekent dan ook dat het afweersysteem zich vergist.
Normaal ruimt het afweersysteem alleen ziektes op, maar bij sommige mensen vernielt het
afweersysteem de cellen die insuline maken in de alvleesklier. Een auto-immuunziekte is een vergissing
van het lichaam waardoor je lichaam de goede stoffen afbreekt die insuline maakt. Diabetes type 1 is
ook niet meer te genezen. Met deze vorm van diabetes stopt je lichaam met insuline maken en moet je
een pompje of insuline spuiten.
Symptomen:
- Veel dorst hebben
- Vaak moeten plassen
- Een droge mond hebben
- Afvallen zonder reden
Voorwoord 2
Inhoudsopgave 3
Opdracht 4
Nawoord 8
, Anatomie en fysiologie van de alvleesklier
De alvleesklier (pancreas) is een trosvormige klier. Hij ligt dwars in de bovenbuik onder de maag. Deze
klier heeft een langgerekte vorm met aan het eind een opgerold gedeelte. Dit verdikte gedeelte noem je
de kop van de alvleesklier. Deze kop mondt uit in de bocht van de twaalfvingerige darm. De staart reikt
tot aan de milt en de linker nier.
Functie alvleesklier
De alvleesklier heeft 2 functies: hij produceert alvleesklier sap en hormonen. Het alvleesklier sap heeft
een taak bij de spijsvertering, van hormonen bij de stofwisseling van de suiker. De hormoonproductie
wordt hier besproken in het kader van het onderwerp diabetes mellitus. De hormonen die door de
alvleesklier in de eilandjes van de langerhans worden geproduceerd zijn glucagon en insuline.
Diabetes mellitus
Bij een gezond mens wordt het bloedglucosegehalte binnen nauwe grenzen constant gehouden. De
waarde ligt meestal tussen 4,0-8,0 mmol. Als er via het spijsverteringskanaal glucose in het bloed komt
en het bloedglucosegehalte stijgt, reageert de alvleesklier hierop door meteen insuline af te geven aan
het bloed. De insuline bevordert de opname van glucose in de spiercellen en de lever. Hierdoor wordt
het bloedglucosegehalte in het bloed weer binnen de aanvaardbare grenzen gebracht. Zodra het juiste
bloedglucosegehalte bereikt is, daalt de insulineafgifte aan het bloed. Dreigt het bloedglucosegehalte
onder het normale niveau te zakken, dan geeft de lever uit zijn glycogeenvoorraad glucose aan het
bloed af. Er is sprake van een hyperglykemie bij een bloedglucosewaarde boven de 10 mmol/l. Bij een
bloedglucosewaarde onder de 4 mmol l is er sprake van een hypoglykemie. Bij diabetes mellitus schiet
de insulineproductie van de alvleesklier tekort. De insulineafgifte komt te traag op gang, de productie
van insuline is te laag of helemaal geen productie van insuline.
Soorten diabetes mellitus
Er zijn verschillende soorten diabetes mellitus: het insulineafhankelijke diabetes type 1, het
insulineonafhankelijke diabetes type 2, en zwangerschap diabetes type 2. Diabetes type 2 komt
verreweg het meest voor.
Diabetes type 1
Diabetes type 1 is een auto-immuunziekte. Dat betekent dan ook dat het afweersysteem zich vergist.
Normaal ruimt het afweersysteem alleen ziektes op, maar bij sommige mensen vernielt het
afweersysteem de cellen die insuline maken in de alvleesklier. Een auto-immuunziekte is een vergissing
van het lichaam waardoor je lichaam de goede stoffen afbreekt die insuline maakt. Diabetes type 1 is
ook niet meer te genezen. Met deze vorm van diabetes stopt je lichaam met insuline maken en moet je
een pompje of insuline spuiten.
Symptomen:
- Veel dorst hebben
- Vaak moeten plassen
- Een droge mond hebben
- Afvallen zonder reden
