Hst. 1. Stedelijk beleid in vogelvlucht.
Mensen leven, wonen en werken.
Mensen ontwerpen, herontwerpen, bebouwen, herbebouwen, verdelen, herverdelen en beheren de
fysieke ruimte.
Karakteristieken van een stad:
1. De stedelijke bevolking
a. Heterogeen
b. Grote diversiteit
c. Verschillende achtergronden
i. Beroep
ii. Opleiding
iii. Inkomen
iv. Etniciteit
v. Levensbeschouwing
vi. Leefwijze
2. De stedelijke voorzieningen; zorgen voor aantrekkingskracht voor bezoekers.
a. Veelzijdig
b. Divers
c. Van hoog niveau
3. Het stedelijke grondgebied
a. Is klein in verhouding tot het aantal mensen dat erop leeft.(relatief hoge bevolkings-
en bebouwingsdichtheid.
b. Veel mensen
Fysieke werkelijkheid: bestaat uit huizen, kantoren, winkelpanden, horecagelegenheden,
bedrijventerreinen, scholen enz. Alles bij elkaar is het Fysiek domein
Sociale werkelijkheid: binnen het fysieke domein leven bewoners met elkaar samen. Dit
samenleven, vormt de sociale werkelijkheid.
Naast het fysieke domein, zijn er ook het sociaal, economisch en cultureel domein. Deze beïnvloeden
elkaar constant zie fig. hierboven.
, Jaren 60
Halverwege de jaren zestig luidden de steden Amsterdam, Rotterdam en Den Haag de noodklok. De
maatschappelijke vraagstukken werden steeds complexer en de problemen op het gebied van de
openbare orde en veiligheid dreigden de stadsbesturen boven het hoofd te groeien.
Decentraliseren: decentraliseren houdt in dat niet alles meer centraal door het rijk vanuit den haag
geregeld wordt. De steden kunnen bepaalde taken van het rijk overnemen en er zelf
verantwoordelijk voor worden.
In de jaren zestig werkte men in de steden ondertussen hard aan het saneren van verkrotte
stadsdelen. Deze werden afgebroken en vervangen door bebouwing met een economische functie,
zoals kantorencomplexen en winkelcentra. Voor de bewoners en voor de sociale problematiek van
de steden was in deze periode nog weinig aandacht.
Jaren 70
Stadsvernieuwingsbeleid:
- Er werd toen een begin gemaakt met het stadsvernieuwingsbeleid. De doelstellingen van het
beleid hadden een sociaal karakter.
- Richtte zich op emancipatie en integratie van de bewoners van de oude stadswijken en op
het verbeteren van de sociale samenhang in die wijken.
- De doelstellingen waren gericht op de stijging op de sociale ladder van de bewoners.
- Uiteindelijk werd het toch meer een technische operatie > veel huizen werden gerenoveerd
of gesloopt, de gedachte hier achter was dat als de huizen beter werden..de sociale
samenhang in de buurten zou bevorderen.
- De woonkwaliteit is sterk gestegen alleen de sociale problemen namen niet af.
Jaren 80
Probleemcumulatiegebiedenbeleid(PCG-Beleid):
- Gebiedsgerichte aanpak(richtte zich op dertig wijken van in totaal 18 grote en middelgrote
steden)
- Moest meer sociaal gericht zijn dan het stadsvernieuwingsbeleid.
- In de 30 geselecteerde wijken hadden zich in de loop van de tijd veel verschillende
problemen opgestapeld.
- Vooral aan het wegnemen van de sociale achterstanden die waren ontstaan, moest hard
worden gewerkt.
Jaren 90
Sociale vernieuwingsbeleid (vanaf jaren 90 t/m 1e grotestedenbeleid)
- Moest net als de PCG-beleid de sociale achterstand bestrijden.
- Het beleid richtte zich op de emancipatie van de bewoners door werkgelegenheids- en
scholingsprojecten en op het versterken van de sociale cohesie in kwetsbare stadsbuurten.
- Beleid moest verder gedecentraliseerd worden(ontkokering) verkokering houdt in dat
autonoom opererende organisaties met eigen middelen bezig zijn om problemen op te
lossen. Ze doen dit los van elkaar en op grond van eigen beleid. Op deze manier zijn ze niet
op elkaar afgestemd en er is gebrek aan coördinatie en samenwerking.
- doordat het ontkokeren nog stroef verliep kon er niet goed samengewerkt worden op sociaal
gebied, waardoor toch weer meer gericht werd op het fysieke aanpak van de steden.
De steden hadden te maken met Selectieve migratie(jaren 90): veel bewoners met hogere en
middeninkomens verlieten de stad. Bedrijven trokken weg en immigranten en laaggeschoolden
stroomden in.
Mensen leven, wonen en werken.
Mensen ontwerpen, herontwerpen, bebouwen, herbebouwen, verdelen, herverdelen en beheren de
fysieke ruimte.
Karakteristieken van een stad:
1. De stedelijke bevolking
a. Heterogeen
b. Grote diversiteit
c. Verschillende achtergronden
i. Beroep
ii. Opleiding
iii. Inkomen
iv. Etniciteit
v. Levensbeschouwing
vi. Leefwijze
2. De stedelijke voorzieningen; zorgen voor aantrekkingskracht voor bezoekers.
a. Veelzijdig
b. Divers
c. Van hoog niveau
3. Het stedelijke grondgebied
a. Is klein in verhouding tot het aantal mensen dat erop leeft.(relatief hoge bevolkings-
en bebouwingsdichtheid.
b. Veel mensen
Fysieke werkelijkheid: bestaat uit huizen, kantoren, winkelpanden, horecagelegenheden,
bedrijventerreinen, scholen enz. Alles bij elkaar is het Fysiek domein
Sociale werkelijkheid: binnen het fysieke domein leven bewoners met elkaar samen. Dit
samenleven, vormt de sociale werkelijkheid.
Naast het fysieke domein, zijn er ook het sociaal, economisch en cultureel domein. Deze beïnvloeden
elkaar constant zie fig. hierboven.
, Jaren 60
Halverwege de jaren zestig luidden de steden Amsterdam, Rotterdam en Den Haag de noodklok. De
maatschappelijke vraagstukken werden steeds complexer en de problemen op het gebied van de
openbare orde en veiligheid dreigden de stadsbesturen boven het hoofd te groeien.
Decentraliseren: decentraliseren houdt in dat niet alles meer centraal door het rijk vanuit den haag
geregeld wordt. De steden kunnen bepaalde taken van het rijk overnemen en er zelf
verantwoordelijk voor worden.
In de jaren zestig werkte men in de steden ondertussen hard aan het saneren van verkrotte
stadsdelen. Deze werden afgebroken en vervangen door bebouwing met een economische functie,
zoals kantorencomplexen en winkelcentra. Voor de bewoners en voor de sociale problematiek van
de steden was in deze periode nog weinig aandacht.
Jaren 70
Stadsvernieuwingsbeleid:
- Er werd toen een begin gemaakt met het stadsvernieuwingsbeleid. De doelstellingen van het
beleid hadden een sociaal karakter.
- Richtte zich op emancipatie en integratie van de bewoners van de oude stadswijken en op
het verbeteren van de sociale samenhang in die wijken.
- De doelstellingen waren gericht op de stijging op de sociale ladder van de bewoners.
- Uiteindelijk werd het toch meer een technische operatie > veel huizen werden gerenoveerd
of gesloopt, de gedachte hier achter was dat als de huizen beter werden..de sociale
samenhang in de buurten zou bevorderen.
- De woonkwaliteit is sterk gestegen alleen de sociale problemen namen niet af.
Jaren 80
Probleemcumulatiegebiedenbeleid(PCG-Beleid):
- Gebiedsgerichte aanpak(richtte zich op dertig wijken van in totaal 18 grote en middelgrote
steden)
- Moest meer sociaal gericht zijn dan het stadsvernieuwingsbeleid.
- In de 30 geselecteerde wijken hadden zich in de loop van de tijd veel verschillende
problemen opgestapeld.
- Vooral aan het wegnemen van de sociale achterstanden die waren ontstaan, moest hard
worden gewerkt.
Jaren 90
Sociale vernieuwingsbeleid (vanaf jaren 90 t/m 1e grotestedenbeleid)
- Moest net als de PCG-beleid de sociale achterstand bestrijden.
- Het beleid richtte zich op de emancipatie van de bewoners door werkgelegenheids- en
scholingsprojecten en op het versterken van de sociale cohesie in kwetsbare stadsbuurten.
- Beleid moest verder gedecentraliseerd worden(ontkokering) verkokering houdt in dat
autonoom opererende organisaties met eigen middelen bezig zijn om problemen op te
lossen. Ze doen dit los van elkaar en op grond van eigen beleid. Op deze manier zijn ze niet
op elkaar afgestemd en er is gebrek aan coördinatie en samenwerking.
- doordat het ontkokeren nog stroef verliep kon er niet goed samengewerkt worden op sociaal
gebied, waardoor toch weer meer gericht werd op het fysieke aanpak van de steden.
De steden hadden te maken met Selectieve migratie(jaren 90): veel bewoners met hogere en
middeninkomens verlieten de stad. Bedrijven trokken weg en immigranten en laaggeschoolden
stroomden in.
