Week 3 Hoorcollege
Het verloop van de procedure in eerste aanleg. Rechtsmiddelen. De omvang van het geding. Trechters en
fuiken.
Vandaag strooien met wetsartikelen. Een en al verwijzen naar wetsartikelen in de Awb. Het verloop van de
procedure in eerste aanleg is namelijk goed geregeld in de Awb. Er zitten natuurlijk wel een aantal leerstukken
in die je niet helemaal uit de wet kan aflezen, denk aan het bepalen van de omvang van het geding, het
bepalen daarvan, de bepaling van 8:69. Denk ook aan dingen van de goede procesorde. Denk ook aan trechters
en fuiken, dat komt uit de jurisprudentie en gaan we ook bespreken.
Onderwerpen college
I. Karakteristieken bestuursprocesrecht
II. Structuur van het proces
III. Soorten procedures
IV. De gewone procedure
V. Onderzoek op de zitting
VI. Uitspraken en dicta, over de uitspraken en precieze dicta komen we nog te spreken in een andere
week, maar even globaal
VII. Hoe komt de rechter tot zijn uitspraak?
Wat moet de rechter bij zijn oordeel betrekken? En wat niet?
I. Karakteristieken bestuursprocesrecht
Typisch aan de bestuurlijke procedure is dat het besluit centraal staat. In het civiele recht is het de
vordering: wat wil je nou eigenlijk bereiken met je rechtsmiddel. Maar hier staat het besluit centraal en het
hele procesrecht is erop gericht om te beoordelen wat er met dit besluit met gebeuren. Moet het in stand
blijven of vernietigd worden = uit de rechtsorde verdwijnen.
Besluitmodel
Vernietigingsberoep met ex tunc toetsing
Vernietiging: besluit verdwijnt
Erga omnes werking = tegenover iedereen, dus niet alleen tussen partijen. Voor iedereen is
het besluit dan weg. Het is dus ook vernietiging met:
Terugwerkende kracht, vanaf het moment dat het genomen werd, wordt het verwijderd.
Alles wordt teruggezet naar de situatie waarin dat besluit er niet was. Dat is verschillend met
het burgerlijk procesrecht, want dan geldt een oordeel tussen partijen en niet tussen derden.
Laagdrempelig, dat betekent
Griffierecht is met name voor natuurlijke personen niet al te hoog, je kan redelijk makkelijk
naar de rechter
Geen verplichte procesvertegenwoordiging, dus je kan gewoon als burger beroep instellen bij
de rechter. Je eigen verhaal doen en geen advocaat nodig
Wordt geacht laagdrempelig te zijn, maar zit soms best ingewikkeld in elkaar! Dus het
ideaaltype is laagdrempelig maar in de praktijk wel aan te raden om met rechtsbijstand te
procederen.
Wordt ook de vraag gesteld van nou wat is dit nou voor soort van beroep.
van ‘recours objectif’ naar ‘recours subjectif’? Awb = mengvorm. Franse termen. Enerzijds; het is een
rechtmatigheidsprocedure, is dit besluit rechtmatig en dat staat helemaal los van wat partijen daarvan
vinden. Gewoon nagaan of dit besluit aan de wettelijke regels voldoet, en als de rechter vindt dat dat
niet het geval is zal hij als hoeder van de rechtsstaat dit besluit vernietigen. Anderzijds: de rechter kan
alleen maar oordelen voor zover ze gronden hebben aangevoerd voor dit besluit en voor zover ze
willen dat de rechter er over oordeelt. Mengvorm: men wilde wel dat de rechter de hoeder was, dat
objectieve, dat zat er een klein beetje in want zo is het hele bpr begonnen, maar het werd wel steeds
meer duidelijk dat de wetgever vond dat het steeds meer naar het partijenprocesrecht moest gaan.
Het is dus op twee gedachten aan het hinken en sommige bepalingen lijken te gaan richting het
objectieve en andere richting het subjectieve. Daar komt nog de saus van de jurisprudentie overheen
die gaandeweg steeds meer richting die subjectivering is gegaan. Komt dus vooral door de uitleg van
de Awb bepalingen door de rechter, met name de bestuursrechtspraak.
Het verloop van de procedure in eerste aanleg. Rechtsmiddelen. De omvang van het geding. Trechters en
fuiken.
Vandaag strooien met wetsartikelen. Een en al verwijzen naar wetsartikelen in de Awb. Het verloop van de
procedure in eerste aanleg is namelijk goed geregeld in de Awb. Er zitten natuurlijk wel een aantal leerstukken
in die je niet helemaal uit de wet kan aflezen, denk aan het bepalen van de omvang van het geding, het
bepalen daarvan, de bepaling van 8:69. Denk ook aan dingen van de goede procesorde. Denk ook aan trechters
en fuiken, dat komt uit de jurisprudentie en gaan we ook bespreken.
Onderwerpen college
I. Karakteristieken bestuursprocesrecht
II. Structuur van het proces
III. Soorten procedures
IV. De gewone procedure
V. Onderzoek op de zitting
VI. Uitspraken en dicta, over de uitspraken en precieze dicta komen we nog te spreken in een andere
week, maar even globaal
VII. Hoe komt de rechter tot zijn uitspraak?
Wat moet de rechter bij zijn oordeel betrekken? En wat niet?
I. Karakteristieken bestuursprocesrecht
Typisch aan de bestuurlijke procedure is dat het besluit centraal staat. In het civiele recht is het de
vordering: wat wil je nou eigenlijk bereiken met je rechtsmiddel. Maar hier staat het besluit centraal en het
hele procesrecht is erop gericht om te beoordelen wat er met dit besluit met gebeuren. Moet het in stand
blijven of vernietigd worden = uit de rechtsorde verdwijnen.
Besluitmodel
Vernietigingsberoep met ex tunc toetsing
Vernietiging: besluit verdwijnt
Erga omnes werking = tegenover iedereen, dus niet alleen tussen partijen. Voor iedereen is
het besluit dan weg. Het is dus ook vernietiging met:
Terugwerkende kracht, vanaf het moment dat het genomen werd, wordt het verwijderd.
Alles wordt teruggezet naar de situatie waarin dat besluit er niet was. Dat is verschillend met
het burgerlijk procesrecht, want dan geldt een oordeel tussen partijen en niet tussen derden.
Laagdrempelig, dat betekent
Griffierecht is met name voor natuurlijke personen niet al te hoog, je kan redelijk makkelijk
naar de rechter
Geen verplichte procesvertegenwoordiging, dus je kan gewoon als burger beroep instellen bij
de rechter. Je eigen verhaal doen en geen advocaat nodig
Wordt geacht laagdrempelig te zijn, maar zit soms best ingewikkeld in elkaar! Dus het
ideaaltype is laagdrempelig maar in de praktijk wel aan te raden om met rechtsbijstand te
procederen.
Wordt ook de vraag gesteld van nou wat is dit nou voor soort van beroep.
van ‘recours objectif’ naar ‘recours subjectif’? Awb = mengvorm. Franse termen. Enerzijds; het is een
rechtmatigheidsprocedure, is dit besluit rechtmatig en dat staat helemaal los van wat partijen daarvan
vinden. Gewoon nagaan of dit besluit aan de wettelijke regels voldoet, en als de rechter vindt dat dat
niet het geval is zal hij als hoeder van de rechtsstaat dit besluit vernietigen. Anderzijds: de rechter kan
alleen maar oordelen voor zover ze gronden hebben aangevoerd voor dit besluit en voor zover ze
willen dat de rechter er over oordeelt. Mengvorm: men wilde wel dat de rechter de hoeder was, dat
objectieve, dat zat er een klein beetje in want zo is het hele bpr begonnen, maar het werd wel steeds
meer duidelijk dat de wetgever vond dat het steeds meer naar het partijenprocesrecht moest gaan.
Het is dus op twee gedachten aan het hinken en sommige bepalingen lijken te gaan richting het
objectieve en andere richting het subjectieve. Daar komt nog de saus van de jurisprudentie overheen
die gaandeweg steeds meer richting die subjectivering is gegaan. Komt dus vooral door de uitleg van
de Awb bepalingen door de rechter, met name de bestuursrechtspraak.
