Pleidooi
inleiding:
15 maart 2020. De dag waarop minister president Mark Rutte en de toenmalige minister
van Volksgezondheid Hugo de Jonge in een persconferentie de eerste lockdown in
Nederland aankondigden. Niet alleen de besmettingen bleven oplopen, maar ging de
digitalisering vanaf dat moment ook snel vooruit. Digitalisering is een proces waarbij
analoge processen en fysieke objecten digitaal worden gemaakt. In de tijd van de
lockdown mochten alleen mensen met een essentieel beroep naar het werk. Dat
betekent dus dat de overige werkende mensen thuis moesten gaan werken en wij
allemaal thuisonderwijs kregen. Toetsen en opdrachten moesten we meestal online
maken en inleveren. Dat is een voorbeeld van digitalisering. Maar vond jij de online
lessen fijner dan de fysieke lessen? Zo nee, dan ben ik het met je eens samen met zo’n
75% van de ondervraagden in een onderzoek van Trouw. En daarom is mijn stelling
ook: het onderwijs moet niet gedigitaliseerd worden.
argument:
Ten eerste leidt digitalisering van het onderwijs tot meer fysieke- en lichamelijke
klachten bij leerlingen. De gemiddelde schermtijd van leerlingen is drastisch gestegen
sinds de online lessen. De uren die leerlingen tijdens de lockdown achter een telefoon,
tablet of laptop doorbrachten, steeg in Nederland met ongeveer 3 uur naar gemiddeld
7 uur per dag, volgens een onderzoek van Trouw. Terwijl het advies van de
Wereldgezondheidsorganisatie is om hooguit 2 uur per dag achter een scherm te
zitten. Die stijging van de gemiddelde schermtijd komt doordat een device vaker
betrokken wordt tijdens de les. Niet alleen worden devices gebruikt om online lessen te
geven tijdens een lockdown, maar daarnaast worden devices ook tijdens de les ingezet
om bijvoorbeeld mee te kunnen doen aan Kahoot!. Volgens een onderzoek van het RTL
Nieuws leidt een te hoge schermtijd op je mobiel voor een vermindering van de
concentratie, onrust en slecht slapen, maar daar komen ook nog eens lichamelijke
problemen bij. Als je urenlang geconcentreerd achter een laptop of computer moet
werken, neemt de kans op hoofdpijn flink toe. Maar als je met een pen op papier
schrijft, heb je hooguit alleen kans op kramp in je hand.
argument:
Ten tweede leidt digitalisering tot kansenongelijkheid in het onderwijs.
De Wet gratis schoolboeken uit 2008 regelt dat lesboeken ook in het voortgezet
onderwijs in principe gratis zijn. Maar uit een onderwijsonderzoek van het DUO blijkt
dat in 2019 al op ⅓ van de middelbare scholen álle leerlingen uit álle leerjaren een
device beschikt. Vorig jaar is dat aantal gestegen naar meer dan de helft, wat betekent
dat we dus minder vaak schoolboeken gebruiken en dat meer leerlingen een device
nodig hebben in de les. Maar het huidige budget dat scholen ontvangen voor
leerlingen is te weinig om voor alle leerlingen een device aan te schaffen (gemiddeld
304 euro per leerling en je chromebook kost al rond de 400 euro), dus moeten de
ouders zelf een device aanschaffen voor hun kind.
Uit de evaluatie van SEO blijkt dat dit toenemende aantal devices in de les ertoe leidt
dat vooral leerlingen van wie de ouders weinig geld hebben geen device kunnen
aanschaffen. Hierdoor lopen die leerlingen de kans om niet meer mee te kunnen doen
aan online lessen in een lockdown, maar ook kunnen ze geen digitale opdrachten meer
maken. Die leerlingen hebben dan het risico om achterop te raken, wat de
kansenongelijkheid vergroot in het onderwijs.
inleiding:
15 maart 2020. De dag waarop minister president Mark Rutte en de toenmalige minister
van Volksgezondheid Hugo de Jonge in een persconferentie de eerste lockdown in
Nederland aankondigden. Niet alleen de besmettingen bleven oplopen, maar ging de
digitalisering vanaf dat moment ook snel vooruit. Digitalisering is een proces waarbij
analoge processen en fysieke objecten digitaal worden gemaakt. In de tijd van de
lockdown mochten alleen mensen met een essentieel beroep naar het werk. Dat
betekent dus dat de overige werkende mensen thuis moesten gaan werken en wij
allemaal thuisonderwijs kregen. Toetsen en opdrachten moesten we meestal online
maken en inleveren. Dat is een voorbeeld van digitalisering. Maar vond jij de online
lessen fijner dan de fysieke lessen? Zo nee, dan ben ik het met je eens samen met zo’n
75% van de ondervraagden in een onderzoek van Trouw. En daarom is mijn stelling
ook: het onderwijs moet niet gedigitaliseerd worden.
argument:
Ten eerste leidt digitalisering van het onderwijs tot meer fysieke- en lichamelijke
klachten bij leerlingen. De gemiddelde schermtijd van leerlingen is drastisch gestegen
sinds de online lessen. De uren die leerlingen tijdens de lockdown achter een telefoon,
tablet of laptop doorbrachten, steeg in Nederland met ongeveer 3 uur naar gemiddeld
7 uur per dag, volgens een onderzoek van Trouw. Terwijl het advies van de
Wereldgezondheidsorganisatie is om hooguit 2 uur per dag achter een scherm te
zitten. Die stijging van de gemiddelde schermtijd komt doordat een device vaker
betrokken wordt tijdens de les. Niet alleen worden devices gebruikt om online lessen te
geven tijdens een lockdown, maar daarnaast worden devices ook tijdens de les ingezet
om bijvoorbeeld mee te kunnen doen aan Kahoot!. Volgens een onderzoek van het RTL
Nieuws leidt een te hoge schermtijd op je mobiel voor een vermindering van de
concentratie, onrust en slecht slapen, maar daar komen ook nog eens lichamelijke
problemen bij. Als je urenlang geconcentreerd achter een laptop of computer moet
werken, neemt de kans op hoofdpijn flink toe. Maar als je met een pen op papier
schrijft, heb je hooguit alleen kans op kramp in je hand.
argument:
Ten tweede leidt digitalisering tot kansenongelijkheid in het onderwijs.
De Wet gratis schoolboeken uit 2008 regelt dat lesboeken ook in het voortgezet
onderwijs in principe gratis zijn. Maar uit een onderwijsonderzoek van het DUO blijkt
dat in 2019 al op ⅓ van de middelbare scholen álle leerlingen uit álle leerjaren een
device beschikt. Vorig jaar is dat aantal gestegen naar meer dan de helft, wat betekent
dat we dus minder vaak schoolboeken gebruiken en dat meer leerlingen een device
nodig hebben in de les. Maar het huidige budget dat scholen ontvangen voor
leerlingen is te weinig om voor alle leerlingen een device aan te schaffen (gemiddeld
304 euro per leerling en je chromebook kost al rond de 400 euro), dus moeten de
ouders zelf een device aanschaffen voor hun kind.
Uit de evaluatie van SEO blijkt dat dit toenemende aantal devices in de les ertoe leidt
dat vooral leerlingen van wie de ouders weinig geld hebben geen device kunnen
aanschaffen. Hierdoor lopen die leerlingen de kans om niet meer mee te kunnen doen
aan online lessen in een lockdown, maar ook kunnen ze geen digitale opdrachten meer
maken. Die leerlingen hebben dan het risico om achterop te raken, wat de
kansenongelijkheid vergroot in het onderwijs.
