Hoofdstuk 1 - globalisering: een omstreden concept
Globalisering bestond al veel eerder als 'mondialisering'. Het woord werd populair omdat het precies
de onderling steeds afhankelijkere aard van het sociale leven op aarde uitdrukte. De eerste boeken
over globalisering wekten de indruk dat globalisering de wetten van het kapitalisme en westerse
waarden verspreidde door lokale tradities en nationale culturen weg te vagen. Dit noemt men ook
wel het spookbeeld van de 'veramerikanisering'. Door dit soort bronnen en 'the Global War on
Terror' door Amerika (amerika zet tentakels uit over de hele wereld) hebben mensen nog steeds
moeite om globalisering te zien voor wat het is:
De ontelbare vormen van verbindingen en stromen die het lokale (en nationale) verbinden
met het mondiale – zowel het Westen met het Oosten als het Noorden met het Zuiden.
--> een sterker wordende band tussen het lokale en het mondiale (= 'glokalisering').
Voorbeeld van de 'glokalisering':
De mondiale-lokale dynamiek is bij het WK vrij duidelijk: nationale teams die in Zuid-Afrikaanse
stadions spelen voor zowel een mix van lokale en buitenlandse toeschouwers als een virtueel
mondiaal publiek dat de wedstrijden op tv en andere digitale apparatuur volgt.
Ook de officiële WK bal van dat WK laat de glokalisering zien: de bal werd ontworpen/gemaakt door
het internationale Duitse Adidas. Deze werden gemaakt in China, met een latex binnenbal uit India,
en rubber uit Taiwan.
Globalisering bestaat uit complexe connecties en stromen die het mondiale aan het lokale linken en
andersom (voorbeeld: Shakira en Diego Forlán uit Uruguay)
Het is lastig om een definitie te geven aan 'globalisering'. Het wordt gebruikt om een proces, een
toestand, een systeem, een kracht of een periode te beschrijven. Deze labels voor definities van
globalisering zorgen voor verwarring omdat er geen vaste definitie is. Toelichting:
Globalisering staat voor een sociale toestand gekenmerkt door de nauwe mondiale
economische, politieke, culturele en sociale banden en stromen die de meeste huidige
grenzen irrelevant maken.
Globalisering als periode: we moeten er niet van uitgaan dat globaliteit een feit is of naar
een bepaald eindpunt verwijst: het staat juist voor een toekomstige sociale toestand die
voorbestemd is om weer plaats te maken voor iets nieuws.
Globalisering staat voor een aantal sociale processen die onze huidige situatie van
conventionele nationaliteit lijken te veranderen in een van globaliteit. Dit betekent niet dat
het nationale en lokale verdwijnen of irrelevant worden (denk maar aan WK), ze veranderen
alleen van karakter als gevolg van de beweging naar globaliteit. In wezen gaat globalisering
namelijk over het verschuiven van vormen van menselijk contact. We hebben globaliteit
nog niet bereikt, globalisering is een dynamisch proces, te zien als ontplooiing. We zien dat
de opvatting van globalisering als een dynamisch proces in plaats van als een statische
toestand de onderzoeker dwingt om aandachtig te letten op onze veranderende
waarnemingen van tijd en ruimte die worden bemiddeld door digitale technologie.
Kracht: feit is dat de nationale beleving zoals die historisch is ontstaan in de 19e en 20e
eeuw aan het afzwakken is. De groeiende mondiale beleving destabiliseert en laat het
conventionele idee van natiestaat, waarin mensen hun bestaan binnen een gemeenschap
projecteren, wankelen.
Globalisering bestond al veel eerder als 'mondialisering'. Het woord werd populair omdat het precies
de onderling steeds afhankelijkere aard van het sociale leven op aarde uitdrukte. De eerste boeken
over globalisering wekten de indruk dat globalisering de wetten van het kapitalisme en westerse
waarden verspreidde door lokale tradities en nationale culturen weg te vagen. Dit noemt men ook
wel het spookbeeld van de 'veramerikanisering'. Door dit soort bronnen en 'the Global War on
Terror' door Amerika (amerika zet tentakels uit over de hele wereld) hebben mensen nog steeds
moeite om globalisering te zien voor wat het is:
De ontelbare vormen van verbindingen en stromen die het lokale (en nationale) verbinden
met het mondiale – zowel het Westen met het Oosten als het Noorden met het Zuiden.
--> een sterker wordende band tussen het lokale en het mondiale (= 'glokalisering').
Voorbeeld van de 'glokalisering':
De mondiale-lokale dynamiek is bij het WK vrij duidelijk: nationale teams die in Zuid-Afrikaanse
stadions spelen voor zowel een mix van lokale en buitenlandse toeschouwers als een virtueel
mondiaal publiek dat de wedstrijden op tv en andere digitale apparatuur volgt.
Ook de officiële WK bal van dat WK laat de glokalisering zien: de bal werd ontworpen/gemaakt door
het internationale Duitse Adidas. Deze werden gemaakt in China, met een latex binnenbal uit India,
en rubber uit Taiwan.
Globalisering bestaat uit complexe connecties en stromen die het mondiale aan het lokale linken en
andersom (voorbeeld: Shakira en Diego Forlán uit Uruguay)
Het is lastig om een definitie te geven aan 'globalisering'. Het wordt gebruikt om een proces, een
toestand, een systeem, een kracht of een periode te beschrijven. Deze labels voor definities van
globalisering zorgen voor verwarring omdat er geen vaste definitie is. Toelichting:
Globalisering staat voor een sociale toestand gekenmerkt door de nauwe mondiale
economische, politieke, culturele en sociale banden en stromen die de meeste huidige
grenzen irrelevant maken.
Globalisering als periode: we moeten er niet van uitgaan dat globaliteit een feit is of naar
een bepaald eindpunt verwijst: het staat juist voor een toekomstige sociale toestand die
voorbestemd is om weer plaats te maken voor iets nieuws.
Globalisering staat voor een aantal sociale processen die onze huidige situatie van
conventionele nationaliteit lijken te veranderen in een van globaliteit. Dit betekent niet dat
het nationale en lokale verdwijnen of irrelevant worden (denk maar aan WK), ze veranderen
alleen van karakter als gevolg van de beweging naar globaliteit. In wezen gaat globalisering
namelijk over het verschuiven van vormen van menselijk contact. We hebben globaliteit
nog niet bereikt, globalisering is een dynamisch proces, te zien als ontplooiing. We zien dat
de opvatting van globalisering als een dynamisch proces in plaats van als een statische
toestand de onderzoeker dwingt om aandachtig te letten op onze veranderende
waarnemingen van tijd en ruimte die worden bemiddeld door digitale technologie.
Kracht: feit is dat de nationale beleving zoals die historisch is ontstaan in de 19e en 20e
eeuw aan het afzwakken is. De groeiende mondiale beleving destabiliseert en laat het
conventionele idee van natiestaat, waarin mensen hun bestaan binnen een gemeenschap
projecteren, wankelen.
