Hoofdstuk 16
Microcirculatie en lymfesysteem: vloeistof uitwisseling met capillairen, interstitiële vloeistof en
lymfestroom
Functie microcirculatie: transport van voedingsstoffen naar weefsels en verwijderen van afvalstoffen.
Arteriolen controleren bloedstroom door weefsel en lokale condities in weefsels controleren
diameter van arteriolen, waardoor weefsel eigen bloedstroom aanpast aan benodigdheden weefsel.
Snelle en makkelijke uitwisseling: wanden capillairen zijn dun en bestaan uit één laag hoog
permeabele endotheel cellen. Perifere circulatie bestaat uit 10 miljard capillairen met totale
oppervlakte van 500-700 m2 (1/8ste voetbalveld). Heel zeldzaam dat functionele cel 20 tot 30
micrometer af ligt van capillair.
Structuur van microcirculatie en capillair systeem
Microstructuur van elk orgaan is zo georganiseerd dat het zorgt voor specifieke benodigdheden voor
orgaan.
Arteriolen: Arterie met voedingsstoffen die orgaan binnenkomt splitst 6 tot 8 keer, daarna pas klein
genoeg om arteriolen te worden genoemd(diameter 10-15 micrometers), splitsen daarna nog 2-5
keer (diameter 5-9 micrometers) wanneer ze voedingsstoffen aan capillairen afgeven. Arteriolen zijn
gespierd en diameters kunnen erg veranderen.
Metateriolen: einden van arteriolen, zijn niet continue gespierd, maar gladde spiervezels omcirkelen
vat op verschillende punten.
Precapillary sphincter: Op punten waar metarteriole overgaat in capillair, omcirkelt gladde spiervezel
de capillair (wordt precapillary sphincter genoemd). Sphincter kan doorgang naar capillair openen en
sluiten.
Venulen: zijn groter dan arteriolen en hebben een zwakker musculair omhulsel. Druk is veel lager,
waardoor venulen wel kunnen samentrekken.
Deze typische ordening van capillair bed is niet overal in het lichaam. Metarteriolen en precapillary
sphincters hebben contact met weefsel dat ze dienen. Daardoor kunnen lokale condities van
weefsels directe effecten hebben op vaten om lokale bloedstroom te controleren.
Structuur van wand van capillairen: wand (dikte is 0.5 micrometer) bestaat uit unicellulaire laag
endotheel cellen, omgeven door een dun basement membraan. De interne diameter van de capillair
is 4 tot 9 micrometer (amper groot genoeg voor rode bloedcellen).
Er zitten poriën in de membraan, twee doorgangen (passageways) van interior naar exterior:
1. Intercellulaire spleet (intercellular cleft/slit pores): dun gebogen kanaal die tussen
endotheelcellen ligt. Elke spleet wordt onderbroken door aanhechtingen van proteinen die
endotheelcellen samenhouden, maar tussen deze ridges kan vloeistof vrij stromen. Breedte
van kanaal is 6-7 nm, 20 x diameter van watermoleculen, maar kleiner dan proteïne
albumine. Spleten alleen aan einden van endotheelcellen, 1/1000ste van totale oppervlakte
van wand van capilliar. Toch kunnen water, wateroplosbare stoffen en kleine oplossingen
met gemak diffuseren.
2. Caveolae/plasmalemmal vesicles: worden gevormd door oligomeren van caveolines
(proteïne) die interacteren met cholesterol en sphingolipiden om caveolae te vormen.
Caveolae zouden rol spelen bij endocytose en transcytose van macromoleculen door interior
van endotheelcellen. Caveolae nemen plasma of ECF (die plasma proteïnen bevatten) op en
Microcirculatie en lymfesysteem: vloeistof uitwisseling met capillairen, interstitiële vloeistof en
lymfestroom
Functie microcirculatie: transport van voedingsstoffen naar weefsels en verwijderen van afvalstoffen.
Arteriolen controleren bloedstroom door weefsel en lokale condities in weefsels controleren
diameter van arteriolen, waardoor weefsel eigen bloedstroom aanpast aan benodigdheden weefsel.
Snelle en makkelijke uitwisseling: wanden capillairen zijn dun en bestaan uit één laag hoog
permeabele endotheel cellen. Perifere circulatie bestaat uit 10 miljard capillairen met totale
oppervlakte van 500-700 m2 (1/8ste voetbalveld). Heel zeldzaam dat functionele cel 20 tot 30
micrometer af ligt van capillair.
Structuur van microcirculatie en capillair systeem
Microstructuur van elk orgaan is zo georganiseerd dat het zorgt voor specifieke benodigdheden voor
orgaan.
Arteriolen: Arterie met voedingsstoffen die orgaan binnenkomt splitst 6 tot 8 keer, daarna pas klein
genoeg om arteriolen te worden genoemd(diameter 10-15 micrometers), splitsen daarna nog 2-5
keer (diameter 5-9 micrometers) wanneer ze voedingsstoffen aan capillairen afgeven. Arteriolen zijn
gespierd en diameters kunnen erg veranderen.
Metateriolen: einden van arteriolen, zijn niet continue gespierd, maar gladde spiervezels omcirkelen
vat op verschillende punten.
Precapillary sphincter: Op punten waar metarteriole overgaat in capillair, omcirkelt gladde spiervezel
de capillair (wordt precapillary sphincter genoemd). Sphincter kan doorgang naar capillair openen en
sluiten.
Venulen: zijn groter dan arteriolen en hebben een zwakker musculair omhulsel. Druk is veel lager,
waardoor venulen wel kunnen samentrekken.
Deze typische ordening van capillair bed is niet overal in het lichaam. Metarteriolen en precapillary
sphincters hebben contact met weefsel dat ze dienen. Daardoor kunnen lokale condities van
weefsels directe effecten hebben op vaten om lokale bloedstroom te controleren.
Structuur van wand van capillairen: wand (dikte is 0.5 micrometer) bestaat uit unicellulaire laag
endotheel cellen, omgeven door een dun basement membraan. De interne diameter van de capillair
is 4 tot 9 micrometer (amper groot genoeg voor rode bloedcellen).
Er zitten poriën in de membraan, twee doorgangen (passageways) van interior naar exterior:
1. Intercellulaire spleet (intercellular cleft/slit pores): dun gebogen kanaal die tussen
endotheelcellen ligt. Elke spleet wordt onderbroken door aanhechtingen van proteinen die
endotheelcellen samenhouden, maar tussen deze ridges kan vloeistof vrij stromen. Breedte
van kanaal is 6-7 nm, 20 x diameter van watermoleculen, maar kleiner dan proteïne
albumine. Spleten alleen aan einden van endotheelcellen, 1/1000ste van totale oppervlakte
van wand van capilliar. Toch kunnen water, wateroplosbare stoffen en kleine oplossingen
met gemak diffuseren.
2. Caveolae/plasmalemmal vesicles: worden gevormd door oligomeren van caveolines
(proteïne) die interacteren met cholesterol en sphingolipiden om caveolae te vormen.
Caveolae zouden rol spelen bij endocytose en transcytose van macromoleculen door interior
van endotheelcellen. Caveolae nemen plasma of ECF (die plasma proteïnen bevatten) op en
