In "Pig Gone Wild: Colonialism, Conservation, and the Otherwild", onderzoekt Radhika
Govindrajan de kruispunten tussen kolonialisme, natuurbehoud en de relatie tussen mens en
varken in de centrale Himalaya van India. Ze stelt dat de 'otherwild', of de niet-menselijke
dieren die naast mensen leven, nauw verbonden zijn met de sociale en politieke processen van
kolonialisme en postkolonialisme.
Govindrajan begint met een bespreking van de historische context van het kolonialisme in de
regio, en hoe koloniale functionarissen zowel menselijke als niet-menselijke
bevolkingsgroepen probeerden te beheersen en te reguleren. Ze merkt op dat varkens, die door
Britse kolonisatoren in de regio werden geïntroduceerd, vaak als een "probleem" werden
beschouwd door koloniale functionarissen, die ze zagen als destructief voor zowel het milieu
als voor het lokale levensonderhoud.
Govindrajan stelt echter dat lokale gemeenschappen een veel complexere en genuanceerder
relatie met varkens hadden. Voor veel mensen werden varkens niet als een probleem gezien,
maar eerder als een waardevolle hulpbron die zowel voedsel als inkomen opleverde.
Bovendien waren varkens diep verweven met lokale culturele en religieuze gebruiken en
werden ze gezien als belangrijke leden van de gemeenschap.
In de postkoloniale periode, merkt Govindrajan op, is de Indiase staat doorgegaan met het
reguleren en controleren van varkenspopulaties, vaak onder het mom van natuurbehoud. Ze
betoogt dat natuurbeschermingsinspanningen vaak zijn gebruikt als een instrument van
staatsmacht en zijn gebruikt om de ontheemding en marginalisering van lokale
gemeenschappen te rechtvaardigen.
Door het hele hoofdstuk heen benadrukt Govindrajan het belang van het begrijpen van de
relaties tussen mens en varken als ingebed in bredere sociale en politieke processen. Ze stelt
dat de 'otherwild' niet los kan worden gezien van de politieke en historische context waarin ze
bestaan, en dat een meer genuanceerd en gecontextualiseerd begrip van mens-dierrelaties
noodzakelijk is voor effectief behoud en sociale rechtvaardigheid.
belangrijke punten
Varkens werden door Britse kolonisatoren in de centrale Himalaya van India geïntroduceerd
en werden door koloniale functionarissen vaak als een "probleem" beschouwd vanwege hun
waargenomen destructiviteit. Lokale gemeenschappen hadden een meer complexe en
genuanceerde relatie met varkens en zagen ze als waardevolle bronnen voor voedsel en
inkomen, en als belangrijke leden van de gemeenschap. Varkens waren ook diep verweven
met lokale culturele en religieuze gebruiken. In de postkoloniale periode is de Indiase staat
doorgegaan met het reguleren en controleren van varkenspopulaties onder het mom van
natuurbehoud. Instandhoudingsinspanningen zijn vaak gebruikt als een instrument van
staatsmacht en zijn gebruikt om de ontheemding en marginalisering van lokale
gemeenschappen te rechtvaardigen. De relaties tussen mens en varken kunnen niet los worden
gezien van de sociale en politieke context waarin ze bestaan, en een meer genuanceerd begrip
is nodig voor effectief behoud en sociale rechtvaardigheid.
concepten
Otherwild: Govindrajan gebruikt de term "Otherwild" om niet-menselijke dieren te
beschrijven die niet passen binnen de dominante westerse categorieën van wildheid en
Govindrajan de kruispunten tussen kolonialisme, natuurbehoud en de relatie tussen mens en
varken in de centrale Himalaya van India. Ze stelt dat de 'otherwild', of de niet-menselijke
dieren die naast mensen leven, nauw verbonden zijn met de sociale en politieke processen van
kolonialisme en postkolonialisme.
Govindrajan begint met een bespreking van de historische context van het kolonialisme in de
regio, en hoe koloniale functionarissen zowel menselijke als niet-menselijke
bevolkingsgroepen probeerden te beheersen en te reguleren. Ze merkt op dat varkens, die door
Britse kolonisatoren in de regio werden geïntroduceerd, vaak als een "probleem" werden
beschouwd door koloniale functionarissen, die ze zagen als destructief voor zowel het milieu
als voor het lokale levensonderhoud.
Govindrajan stelt echter dat lokale gemeenschappen een veel complexere en genuanceerder
relatie met varkens hadden. Voor veel mensen werden varkens niet als een probleem gezien,
maar eerder als een waardevolle hulpbron die zowel voedsel als inkomen opleverde.
Bovendien waren varkens diep verweven met lokale culturele en religieuze gebruiken en
werden ze gezien als belangrijke leden van de gemeenschap.
In de postkoloniale periode, merkt Govindrajan op, is de Indiase staat doorgegaan met het
reguleren en controleren van varkenspopulaties, vaak onder het mom van natuurbehoud. Ze
betoogt dat natuurbeschermingsinspanningen vaak zijn gebruikt als een instrument van
staatsmacht en zijn gebruikt om de ontheemding en marginalisering van lokale
gemeenschappen te rechtvaardigen.
Door het hele hoofdstuk heen benadrukt Govindrajan het belang van het begrijpen van de
relaties tussen mens en varken als ingebed in bredere sociale en politieke processen. Ze stelt
dat de 'otherwild' niet los kan worden gezien van de politieke en historische context waarin ze
bestaan, en dat een meer genuanceerd en gecontextualiseerd begrip van mens-dierrelaties
noodzakelijk is voor effectief behoud en sociale rechtvaardigheid.
belangrijke punten
Varkens werden door Britse kolonisatoren in de centrale Himalaya van India geïntroduceerd
en werden door koloniale functionarissen vaak als een "probleem" beschouwd vanwege hun
waargenomen destructiviteit. Lokale gemeenschappen hadden een meer complexe en
genuanceerde relatie met varkens en zagen ze als waardevolle bronnen voor voedsel en
inkomen, en als belangrijke leden van de gemeenschap. Varkens waren ook diep verweven
met lokale culturele en religieuze gebruiken. In de postkoloniale periode is de Indiase staat
doorgegaan met het reguleren en controleren van varkenspopulaties onder het mom van
natuurbehoud. Instandhoudingsinspanningen zijn vaak gebruikt als een instrument van
staatsmacht en zijn gebruikt om de ontheemding en marginalisering van lokale
gemeenschappen te rechtvaardigen. De relaties tussen mens en varken kunnen niet los worden
gezien van de sociale en politieke context waarin ze bestaan, en een meer genuanceerd begrip
is nodig voor effectief behoud en sociale rechtvaardigheid.
concepten
Otherwild: Govindrajan gebruikt de term "Otherwild" om niet-menselijke dieren te
beschrijven die niet passen binnen de dominante westerse categorieën van wildheid en
