Tentamenstof ORV-KT
Onderwerp Aantal vragen (plusminus)
Coronaire hartziekten - hart en geleiding 41 vragen over alle AF
onderwerpen samen
Depressie 41 vragen over alle AF
onderwerpen samen
Shock en bloeddrukregulatie 41 vragen over alle AF
onderwerpen samen
Algemene 41 vragen over alle AF
oncologie/Mammacarcinoom/Ovariumcarcinoom onderwerpen samen
Verpleegtechnische vaardigheden 12
Communicatieve vaardigheden en verpleegkundig 10
redeneren
Recht 5
Evidence based practice en praktijkgericht onderzoek 10
Zie onderaan het document voor alle toetsstof (hoofdstukken uit de boeken).
,Anatomie en fysiologie
Hoofdstuk 6 Circulatiestelsel
Anatomie van het hart
Het hart ligt in de borstholte, direct achter het sternum (borstbeen) in het mediastinum
(ruimte tussen de longen). Hierin liggen de slokdarm en grote bloedvaten en de ruimte is
gevuld met losmazig bindweefsel en lymfatisch weefsel.
Het hart is opgebouwd uit twee holle spieren die van elkaar gescheiden zijn door de anuli
fibrosi cordis. De linker- en rechterharthelft worden van elkaar gescheiden door het
septum cordis (harttussenschot).
- Interatriale: vrij dun en bestaat uit bindweefsel, verdeelt de atria.
- Interventriculare: dik en bestaat uit hartspierweefsel, verdeelt de ventrikels.
De v. cava inferior (onderste holle ader) en v. cava superior (bovenste holle ader) monden
in het rechteratrium uit en hier stroomt het zuurstofarm bloed in. Aan het rechterventrikel
ontspringt de truncus pulmonalis, die opsplitst in de linker en rechter a. pulmonalis
(longslagader) die zuurstofarm bloed naar de longen vervoeren. In het linkeratrium monden
vier venae pulmonales (longaders) uit met zuurstofrijk bloed. In het linkerventrikel
ontspringt de aorta (grote lichaamsslagader) die zuurstofrijk bloed bevat.
De hartkleppen zijn bindweefselvliezen en zorgen ervoor dat het bloed niet
terugstroomt. Tussen atria en ventrikels zitten de atrioventriculaire
kleppen, de valva tricuspidalis rechts en de valva bicuspidalis/mitralis
links. Tussen de ventrikels en de grote slagaders zitten de arteriële
kleppen, de valvulae semilunares, de valva trunci pulmonalis rechts en
de valva aortae links.
De hartwand bestaat uit drie lagen. Van binnen naar buiten zijn dat
endocardium (glad), myocardium (hartspier) en pericardium (hartzakje).
Het binnenste vlies heet het epicardium en is vergroeid met het hartoppervlak. Tussen het
viscerale en pariëtale blad zit de pericardholte en dit zorgt voor het opheffen van
wrijvingskrachten tussen het altijd bewegende hart en de omringende weefsels.
, Hartprikkelgeleidingssyteem
Het hartprikkelgeleidingssysteem bestaat uit gespecialiseerde hartcellen, die een
prikkelvormend of prikkelgeleidend vermogen hebben.
De sinusknoop kan impulsen opwekken met een eigen frequentie (sinusritme) van 100 per
minuut. De nervus vagus vertraagt dit ritme in rust en de nervi accelerantes of het
hormoon adrenaline versnellen dit ritme bij inspanning. De impulsen veroorzaken de
contractie van beide atria en het bloed stroomt naar de ventrikels.
De atrioventriculaire knoop (AV-knoop) ontvangt de impulsen en vertraagt ze. Het eigen
ritme (atrioventriculaire ritme) wordt versneld of vertraagd door de sinusknoop.
De bundel van His is een bundel prikkelgeleidende cellen die zich splitst in twee
bundeltakken, deze lopen naar de apex, buigen daar om en waaieren uit in het spierweefsel
van de ventrikels.
De purkinjevezels, verspreid over het ventrikelmyocard, krijgen de impulsen van de
bundeltakken en activeren de hartspiercellen. Hierdoor worden de contracties van de
ventrikels veroorzaakt. Het bloed wordt in de grote arteriën gestuwd. De purkinjevezels gaan
op in gewone myocardvezels met een eigen impulsopwekkend vermogen
(ventrikelmyocardritme).
Een elektrocardiogram (ECG) laat de elektrische verschijnselen
zien die de impulsen veroorzaken.
P-top: piek door impulsen van sinusknoop, waardoor atria
samentrekken.
PQ-segment: vertraagde prikkelgeleiding door AV-knoop.
Q-dal: verspreiding impulsen over ventrikelseptum.
QRS-complex: prikkelinvasie van ventrikelmyocard, via bundel
van His en bundeltakken (Q), purkinjevezels (R) omhoog naar
gehele ventrikelmyocard (S).
ST-segment: wegebben prikkeltoestand ventrikel.
T-top: rusttoestand ventrikelmyocard.
Hartcyclus
Het hart is in rust ongeveer 75 keer per minuut actief, daarbij wordt een systole (actiefase)
steeds gevolgd door een diastole (rustfase). Elke hartactie bestaat uit 0,8 seconde en
bestaat uit drie fasen: passieve vullingsfase (0,0-0,4), actieve vullingsfase (0,4-0,5) en
ventrikelsystolische fase (0,5-0,8).
Bloeddruk in het hart
Tijdens de passieve vullingsfase is de bloeddruk overal in het hart erg laag. Tijdens de
actieve vullingsfase stijgt de bloeddruk niet echt. In de isovolumetrische fase (prikkels
verspreid) wordt de ventrikeldruk opgevoerd en daalt de bloeddruk in de grote vaten. In de
ejectiefase (bloed slagaders in geperst) is de druk hoog in de ventrikels en de slagaders.
Hartcapaciteit
De hartcapaciteit is het vermogen van een ventrikel om per tijdseenheid een hoeveelheid
bloed weg te pompen. Het hartminuutvolume (cardiac output) is de hoeveelheid bloed die
het hart per minuut, per ventrikel wegpompt. De hartfrequentie en het slagvolume bepalen
het HMV.
Onderwerp Aantal vragen (plusminus)
Coronaire hartziekten - hart en geleiding 41 vragen over alle AF
onderwerpen samen
Depressie 41 vragen over alle AF
onderwerpen samen
Shock en bloeddrukregulatie 41 vragen over alle AF
onderwerpen samen
Algemene 41 vragen over alle AF
oncologie/Mammacarcinoom/Ovariumcarcinoom onderwerpen samen
Verpleegtechnische vaardigheden 12
Communicatieve vaardigheden en verpleegkundig 10
redeneren
Recht 5
Evidence based practice en praktijkgericht onderzoek 10
Zie onderaan het document voor alle toetsstof (hoofdstukken uit de boeken).
,Anatomie en fysiologie
Hoofdstuk 6 Circulatiestelsel
Anatomie van het hart
Het hart ligt in de borstholte, direct achter het sternum (borstbeen) in het mediastinum
(ruimte tussen de longen). Hierin liggen de slokdarm en grote bloedvaten en de ruimte is
gevuld met losmazig bindweefsel en lymfatisch weefsel.
Het hart is opgebouwd uit twee holle spieren die van elkaar gescheiden zijn door de anuli
fibrosi cordis. De linker- en rechterharthelft worden van elkaar gescheiden door het
septum cordis (harttussenschot).
- Interatriale: vrij dun en bestaat uit bindweefsel, verdeelt de atria.
- Interventriculare: dik en bestaat uit hartspierweefsel, verdeelt de ventrikels.
De v. cava inferior (onderste holle ader) en v. cava superior (bovenste holle ader) monden
in het rechteratrium uit en hier stroomt het zuurstofarm bloed in. Aan het rechterventrikel
ontspringt de truncus pulmonalis, die opsplitst in de linker en rechter a. pulmonalis
(longslagader) die zuurstofarm bloed naar de longen vervoeren. In het linkeratrium monden
vier venae pulmonales (longaders) uit met zuurstofrijk bloed. In het linkerventrikel
ontspringt de aorta (grote lichaamsslagader) die zuurstofrijk bloed bevat.
De hartkleppen zijn bindweefselvliezen en zorgen ervoor dat het bloed niet
terugstroomt. Tussen atria en ventrikels zitten de atrioventriculaire
kleppen, de valva tricuspidalis rechts en de valva bicuspidalis/mitralis
links. Tussen de ventrikels en de grote slagaders zitten de arteriële
kleppen, de valvulae semilunares, de valva trunci pulmonalis rechts en
de valva aortae links.
De hartwand bestaat uit drie lagen. Van binnen naar buiten zijn dat
endocardium (glad), myocardium (hartspier) en pericardium (hartzakje).
Het binnenste vlies heet het epicardium en is vergroeid met het hartoppervlak. Tussen het
viscerale en pariëtale blad zit de pericardholte en dit zorgt voor het opheffen van
wrijvingskrachten tussen het altijd bewegende hart en de omringende weefsels.
, Hartprikkelgeleidingssyteem
Het hartprikkelgeleidingssysteem bestaat uit gespecialiseerde hartcellen, die een
prikkelvormend of prikkelgeleidend vermogen hebben.
De sinusknoop kan impulsen opwekken met een eigen frequentie (sinusritme) van 100 per
minuut. De nervus vagus vertraagt dit ritme in rust en de nervi accelerantes of het
hormoon adrenaline versnellen dit ritme bij inspanning. De impulsen veroorzaken de
contractie van beide atria en het bloed stroomt naar de ventrikels.
De atrioventriculaire knoop (AV-knoop) ontvangt de impulsen en vertraagt ze. Het eigen
ritme (atrioventriculaire ritme) wordt versneld of vertraagd door de sinusknoop.
De bundel van His is een bundel prikkelgeleidende cellen die zich splitst in twee
bundeltakken, deze lopen naar de apex, buigen daar om en waaieren uit in het spierweefsel
van de ventrikels.
De purkinjevezels, verspreid over het ventrikelmyocard, krijgen de impulsen van de
bundeltakken en activeren de hartspiercellen. Hierdoor worden de contracties van de
ventrikels veroorzaakt. Het bloed wordt in de grote arteriën gestuwd. De purkinjevezels gaan
op in gewone myocardvezels met een eigen impulsopwekkend vermogen
(ventrikelmyocardritme).
Een elektrocardiogram (ECG) laat de elektrische verschijnselen
zien die de impulsen veroorzaken.
P-top: piek door impulsen van sinusknoop, waardoor atria
samentrekken.
PQ-segment: vertraagde prikkelgeleiding door AV-knoop.
Q-dal: verspreiding impulsen over ventrikelseptum.
QRS-complex: prikkelinvasie van ventrikelmyocard, via bundel
van His en bundeltakken (Q), purkinjevezels (R) omhoog naar
gehele ventrikelmyocard (S).
ST-segment: wegebben prikkeltoestand ventrikel.
T-top: rusttoestand ventrikelmyocard.
Hartcyclus
Het hart is in rust ongeveer 75 keer per minuut actief, daarbij wordt een systole (actiefase)
steeds gevolgd door een diastole (rustfase). Elke hartactie bestaat uit 0,8 seconde en
bestaat uit drie fasen: passieve vullingsfase (0,0-0,4), actieve vullingsfase (0,4-0,5) en
ventrikelsystolische fase (0,5-0,8).
Bloeddruk in het hart
Tijdens de passieve vullingsfase is de bloeddruk overal in het hart erg laag. Tijdens de
actieve vullingsfase stijgt de bloeddruk niet echt. In de isovolumetrische fase (prikkels
verspreid) wordt de ventrikeldruk opgevoerd en daalt de bloeddruk in de grote vaten. In de
ejectiefase (bloed slagaders in geperst) is de druk hoog in de ventrikels en de slagaders.
Hartcapaciteit
De hartcapaciteit is het vermogen van een ventrikel om per tijdseenheid een hoeveelheid
bloed weg te pompen. Het hartminuutvolume (cardiac output) is de hoeveelheid bloed die
het hart per minuut, per ventrikel wegpompt. De hartfrequentie en het slagvolume bepalen
het HMV.
