Werkcollege 5 CS IB Belastingheffing particulieren (DGA)
Opgave 1:
De gebruikelijk-loonregeling is per 1 februari 1997 geïntroduceerd als
antimisbruikmaatregel.
a. Wat was destijds de achtergrond van deze regeling? Waarom is de regeling in 2001
gehandhaafd?
De reden voor de wetgever om gebruikelijk loonregeling in te voeren heeft te maken met het
verschillen in tarieven en de mogelijkheid van een directeur-grootaandeelhouder om te lenen
van zijn eigen vennootschap. In de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 is deze maximaal
25 procent, terwijl deze in de Wet inkomstenbelasting 2001 voor loon maximaal 52 procent
bedraagt. Het is voor de aanmerklijkbelanghouder niet gunstig om zichzelf loon uit te keren.
Gunstiger is om slechts dividend met een belastingtarief van 15 procent uit te keren of te
lenen van de eigen vennootschap. De wetgever vindt dit niet wenselijk omdat hiermee
belastingbetaling wordt uitgesteld.
De gebruikelijk-loonregeling is op 1 januari 1997 ingevoerd en vindt haar oorsprong in
belastingontwijkend gedrag van de dga. In die tijd hielden dga’s hun salaris zo laag mogelijk
om inkomstenbelasting en premies te besparen. In die jaren kenden we ook nog de
vermogensbelasting: de daarbij behorende 80 procents-regeling (die later een 68-procents-
regeling werd) was een belangrijke stimulans om het loon zo laag mogelijk te houden. Door
die regeling was de verschuldigde inkomsten- en vermogensbelasting tezamen niet hoger dan
80 procent (68 procent) van het belastbare inkomen. Om constructies rondom het afzien van
salaris te voorkomen is toen de gebruikelijk-loonregeling ingevoerd. Deze regeling houdt in
dat de dga geacht wordt een loon te krijgen dat normaal is voor het niveau en de duur van
zijn arbeid. Het minimumbedrag is 44 duizend euro, tenzij de dga aannemelijk kan maken dat
een lager loon gebruikelijk is. Hebben andere werknemers in een vergelijkbare functie een
hoger loon, dan moet volgens de gebruikelijk-loonregeling het loon ten minste 70 procent (tot
2015) van het hogere gebruikelijke loon zijn. De mogelijkheid om het loon van de dga 30
procent lager dan het zakelijk loon vast te stellen, wordt de doelmatigheidsmarge genoemd.
b. Per 1 februari 2015 heeft een wijziging plaatsgevonden in de gebruikelijk-
loonregeling. Beschrijf deze wijziging nauwkeurig en geef aan of hiermee naar uw
mening een wezenlijke wijziging mee is beoogd.
Het loon moet vanaf 2015 ten minste worden gesteld op het hoogste van de volgende
bedragen:
-75% van het loon uit de meest vergelijkbare dienstbetrekking; of
-het hoogste loon van de andere werknemers die in dienst zijn van de bv of daarmee
verbonden vennootschappen (lichamen); of
-€ 44.000.
*Wat allereerst in het bovenstaande opvalt, is dat u minder speelruimte krijgt waarbinnen u
uw loon mag vaststellen. De doelmatigheidsmarge gaat omlaag van 30% naar 25%
Opgave 1:
De gebruikelijk-loonregeling is per 1 februari 1997 geïntroduceerd als
antimisbruikmaatregel.
a. Wat was destijds de achtergrond van deze regeling? Waarom is de regeling in 2001
gehandhaafd?
De reden voor de wetgever om gebruikelijk loonregeling in te voeren heeft te maken met het
verschillen in tarieven en de mogelijkheid van een directeur-grootaandeelhouder om te lenen
van zijn eigen vennootschap. In de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 is deze maximaal
25 procent, terwijl deze in de Wet inkomstenbelasting 2001 voor loon maximaal 52 procent
bedraagt. Het is voor de aanmerklijkbelanghouder niet gunstig om zichzelf loon uit te keren.
Gunstiger is om slechts dividend met een belastingtarief van 15 procent uit te keren of te
lenen van de eigen vennootschap. De wetgever vindt dit niet wenselijk omdat hiermee
belastingbetaling wordt uitgesteld.
De gebruikelijk-loonregeling is op 1 januari 1997 ingevoerd en vindt haar oorsprong in
belastingontwijkend gedrag van de dga. In die tijd hielden dga’s hun salaris zo laag mogelijk
om inkomstenbelasting en premies te besparen. In die jaren kenden we ook nog de
vermogensbelasting: de daarbij behorende 80 procents-regeling (die later een 68-procents-
regeling werd) was een belangrijke stimulans om het loon zo laag mogelijk te houden. Door
die regeling was de verschuldigde inkomsten- en vermogensbelasting tezamen niet hoger dan
80 procent (68 procent) van het belastbare inkomen. Om constructies rondom het afzien van
salaris te voorkomen is toen de gebruikelijk-loonregeling ingevoerd. Deze regeling houdt in
dat de dga geacht wordt een loon te krijgen dat normaal is voor het niveau en de duur van
zijn arbeid. Het minimumbedrag is 44 duizend euro, tenzij de dga aannemelijk kan maken dat
een lager loon gebruikelijk is. Hebben andere werknemers in een vergelijkbare functie een
hoger loon, dan moet volgens de gebruikelijk-loonregeling het loon ten minste 70 procent (tot
2015) van het hogere gebruikelijke loon zijn. De mogelijkheid om het loon van de dga 30
procent lager dan het zakelijk loon vast te stellen, wordt de doelmatigheidsmarge genoemd.
b. Per 1 februari 2015 heeft een wijziging plaatsgevonden in de gebruikelijk-
loonregeling. Beschrijf deze wijziging nauwkeurig en geef aan of hiermee naar uw
mening een wezenlijke wijziging mee is beoogd.
Het loon moet vanaf 2015 ten minste worden gesteld op het hoogste van de volgende
bedragen:
-75% van het loon uit de meest vergelijkbare dienstbetrekking; of
-het hoogste loon van de andere werknemers die in dienst zijn van de bv of daarmee
verbonden vennootschappen (lichamen); of
-€ 44.000.
*Wat allereerst in het bovenstaande opvalt, is dat u minder speelruimte krijgt waarbinnen u
uw loon mag vaststellen. De doelmatigheidsmarge gaat omlaag van 30% naar 25%
