Inhoud
Hoofdstuk 1 (stap 1: initiatief, 2: analyse & 3 probleemstelling)............................................................1
Positionering.......................................................................................................................................1
Analyse...............................................................................................................................................2
Microniveau:...................................................................................................................................2
Mesoniveau:...................................................................................................................................3
Macroniveau:..................................................................................................................................4
Centrale probleemstelling..................................................................................................................5
De hypotheses................................................................................................................................5
De beschrijving van de problematiek..............................................................................................5
Hoofdstuk 2 (stap 4: doelstelling)...........................................................................................................6
Behandeldoelen:................................................................................................................................6
Hoofdstuk 3 (stap 5: strategie)...............................................................................................................7
Hoofdstuk 4 (stap 6: evaluatie)...............................................................................................................9
Macht en onmacht...........................................................................................................................10
Bronnenlijst..........................................................................................................................................11
Bijlage verantwoordingsverslag............................................................................................................12
De meldcode.....................................................................................................................................12
Stap 1: In kaart brengen van signalen...........................................................................................13
Stap 2: Overleg met een deskundige collega of Veilig Thuis.........................................................13
Stap 3: Communiceer met de familie en het kind.........................................................................13
Stap 4: Bereken de mate van geweld...........................................................................................14
Stap 5: Bepaal of het nodig is het incident te melden of dat er hulp nodig is...............................14
Hoofdstuk 1 (stap 1: initiatief, 2: analyse & 3 probleemstelling)
Positionering
Volgens Kuiper & Zijsling (2020) wordt in het hulpverleningsplan de positionering in de initiatieffase
beschouwd als de aanmelding. Hierbij beschrijf ik de cliënt en de aanmeldhulpvraag, geef ik
informatie over mijn functie en de organisatie waarvoor ik werk.
Ayman Saeed is een twaalfjarige jongen en woonachtig bij zijn gezin in Rotterdam. Het gezin bestaat
uit vader Abdel (45), moeder Reem (36), zus Abir (17), broer Said (15), tweelingbroers Hasan en
, Ayman (12), zusje Imane (10), Zusje Fatima (9) en oma Aisha (73). De Saeeds zijn in 2014 gevlucht uit
Yemen en zijn daarna opgevangen in Ter Apel. Na hun verblijf in Ter Apel hebben zij een woning
kunnen bemachtigen in Rotterdam. Vader Abdel werkt niet door zijn klachten samenhangend met
PTSS. Hij wordt vanuit de gemeente bijgestaan en hoeft geen tegenprestaties uit te voeren. Moeder
Reem is al heel haar leven huisvrouw en is twee jaar geleden gediagnostiseerd met een depressie. De
afgelopen jaren was zij vaak moe, kon het huishouden niet meer doen, had nergens meer zin in en at
nauwelijks. Dit is ontstaan sinds zij gevlucht zijn uit Yemen. Abdel zou de toegewezen hulp voor
Reem haar depressie hebben afgewezen. De stoornissen die Abdel en Reem hebben is één van de
spanningspunten binnen het gezin.
De familie Saeed is aangemeld bij het wijkteam Feijenoord in Rotterdam vanwege klachten van de
buren over geluidsoverlast en slechte afzuiging van kookgeuren. Na de aanmelding die door de
wijkagent bij het wijkteam Feijenoord voor de familie Saeed, ben ik aan het gezin gekoppeld. Ik ben
werkzaam als generalist bij dit wijkteam. Mijn functie als medewerker van het wijkteam zijn de
problemen analyseren en beschrijven hoe deze problemen kunnen worden verholpen. Eveneens kijk
ik naar eigenkracht en de omgeving voor mogelijke hulp.
Analyse
In deze fase leg ik de interactie tussen het micro-, meso- en macroniveau van de cliënt vast om
duidelijk te krijgen welke problemen er spelen en welke gebieden van ondersteuning aandacht nodig
hebben in het hulpverleningsproces (Kuiper & Zijsling, 2020).
Microniveau:
Ayman is een van de drie zonen van het gezin Saeed en is 12 jaar oud. Er is geen specifieke informatie
verstrekt over Ayman in de casus behalve dat Ayman zeer introvert en terughoudend is, en moeite
heeft met spreken in het openbaar. Hij volgt de VMBO-TL opleiding. Ayman is op de leeftijd van vier
jaar naar Nederland gekomen vanuit Yemen. Veder kunnen we alleen analyseren op basis van de
context waarin hij leeft. Rothfusz beschrijft het microniveau als het niveau van individuen, hun
persoonlijke relaties en huishoudens (2021). Op dit niveau merken we dat Ayman erg stil is en nog
stiller wordt als er niets verandert in zijn situatie. Gezien zijn leeftijd en de identiteitsvormingstheorie
van Erik Erikson, kunnen we concluderen dat Ayman net de fase van prestatiedrang versus
minderwaardigheid is gepasseerd en nu begint aan de fase van identiteit versus rolverwarring.
Ayman's vergelijking met zijn broer, Hasan, die ADHD heeft en voor hem spreekt, kan leiden tot
gevoelens van minderwaardigheid. Hierdoor laat Ayman alles aan Hasan over, die in zijn ogen
competenter is. Dit kan problematisch zijn voor Ayman bij de vorming van zijn identiteit, omdat de
vorming van identiteit de centrale ontwikkelingstaak is in de adolescentiefase (Van Beemen &
Beckerman-Wagner, 2021). Als Ayman worstelt met gevoelens van minderwaardigheid, kan dit zijn
zelfbeeld beïnvloeden.
Op microniveau kan worden gezien dat Ayman opgroeit in een gezin met een vader die lijdt aan een
Post Traumatische Stress Stoornis (PTSS) als gevolg van zijn gevangenschap in Yemen. Kijkend vanuit
de DSM-5 is een Post Traumatische Stress Stoornis (PTSS) een psychische stoornis die ontstaat als
reactie op een traumatische gebeurtenis, waarbij de persoon in kwestie is blootgesteld aan een
ervaring die buiten de normale menselijke ervaring valt en een gevoel van intense angst,
hulpeloosheid of afschuw veroorzaakt. Het kan een langdurige impact hebben op het welzijn en
functioneren van een individu en kan van invloed zijn op relaties met anderen en de kwaliteit van
leven (Blanken et al., 2016).
Hoofdstuk 1 (stap 1: initiatief, 2: analyse & 3 probleemstelling)............................................................1
Positionering.......................................................................................................................................1
Analyse...............................................................................................................................................2
Microniveau:...................................................................................................................................2
Mesoniveau:...................................................................................................................................3
Macroniveau:..................................................................................................................................4
Centrale probleemstelling..................................................................................................................5
De hypotheses................................................................................................................................5
De beschrijving van de problematiek..............................................................................................5
Hoofdstuk 2 (stap 4: doelstelling)...........................................................................................................6
Behandeldoelen:................................................................................................................................6
Hoofdstuk 3 (stap 5: strategie)...............................................................................................................7
Hoofdstuk 4 (stap 6: evaluatie)...............................................................................................................9
Macht en onmacht...........................................................................................................................10
Bronnenlijst..........................................................................................................................................11
Bijlage verantwoordingsverslag............................................................................................................12
De meldcode.....................................................................................................................................12
Stap 1: In kaart brengen van signalen...........................................................................................13
Stap 2: Overleg met een deskundige collega of Veilig Thuis.........................................................13
Stap 3: Communiceer met de familie en het kind.........................................................................13
Stap 4: Bereken de mate van geweld...........................................................................................14
Stap 5: Bepaal of het nodig is het incident te melden of dat er hulp nodig is...............................14
Hoofdstuk 1 (stap 1: initiatief, 2: analyse & 3 probleemstelling)
Positionering
Volgens Kuiper & Zijsling (2020) wordt in het hulpverleningsplan de positionering in de initiatieffase
beschouwd als de aanmelding. Hierbij beschrijf ik de cliënt en de aanmeldhulpvraag, geef ik
informatie over mijn functie en de organisatie waarvoor ik werk.
Ayman Saeed is een twaalfjarige jongen en woonachtig bij zijn gezin in Rotterdam. Het gezin bestaat
uit vader Abdel (45), moeder Reem (36), zus Abir (17), broer Said (15), tweelingbroers Hasan en
, Ayman (12), zusje Imane (10), Zusje Fatima (9) en oma Aisha (73). De Saeeds zijn in 2014 gevlucht uit
Yemen en zijn daarna opgevangen in Ter Apel. Na hun verblijf in Ter Apel hebben zij een woning
kunnen bemachtigen in Rotterdam. Vader Abdel werkt niet door zijn klachten samenhangend met
PTSS. Hij wordt vanuit de gemeente bijgestaan en hoeft geen tegenprestaties uit te voeren. Moeder
Reem is al heel haar leven huisvrouw en is twee jaar geleden gediagnostiseerd met een depressie. De
afgelopen jaren was zij vaak moe, kon het huishouden niet meer doen, had nergens meer zin in en at
nauwelijks. Dit is ontstaan sinds zij gevlucht zijn uit Yemen. Abdel zou de toegewezen hulp voor
Reem haar depressie hebben afgewezen. De stoornissen die Abdel en Reem hebben is één van de
spanningspunten binnen het gezin.
De familie Saeed is aangemeld bij het wijkteam Feijenoord in Rotterdam vanwege klachten van de
buren over geluidsoverlast en slechte afzuiging van kookgeuren. Na de aanmelding die door de
wijkagent bij het wijkteam Feijenoord voor de familie Saeed, ben ik aan het gezin gekoppeld. Ik ben
werkzaam als generalist bij dit wijkteam. Mijn functie als medewerker van het wijkteam zijn de
problemen analyseren en beschrijven hoe deze problemen kunnen worden verholpen. Eveneens kijk
ik naar eigenkracht en de omgeving voor mogelijke hulp.
Analyse
In deze fase leg ik de interactie tussen het micro-, meso- en macroniveau van de cliënt vast om
duidelijk te krijgen welke problemen er spelen en welke gebieden van ondersteuning aandacht nodig
hebben in het hulpverleningsproces (Kuiper & Zijsling, 2020).
Microniveau:
Ayman is een van de drie zonen van het gezin Saeed en is 12 jaar oud. Er is geen specifieke informatie
verstrekt over Ayman in de casus behalve dat Ayman zeer introvert en terughoudend is, en moeite
heeft met spreken in het openbaar. Hij volgt de VMBO-TL opleiding. Ayman is op de leeftijd van vier
jaar naar Nederland gekomen vanuit Yemen. Veder kunnen we alleen analyseren op basis van de
context waarin hij leeft. Rothfusz beschrijft het microniveau als het niveau van individuen, hun
persoonlijke relaties en huishoudens (2021). Op dit niveau merken we dat Ayman erg stil is en nog
stiller wordt als er niets verandert in zijn situatie. Gezien zijn leeftijd en de identiteitsvormingstheorie
van Erik Erikson, kunnen we concluderen dat Ayman net de fase van prestatiedrang versus
minderwaardigheid is gepasseerd en nu begint aan de fase van identiteit versus rolverwarring.
Ayman's vergelijking met zijn broer, Hasan, die ADHD heeft en voor hem spreekt, kan leiden tot
gevoelens van minderwaardigheid. Hierdoor laat Ayman alles aan Hasan over, die in zijn ogen
competenter is. Dit kan problematisch zijn voor Ayman bij de vorming van zijn identiteit, omdat de
vorming van identiteit de centrale ontwikkelingstaak is in de adolescentiefase (Van Beemen &
Beckerman-Wagner, 2021). Als Ayman worstelt met gevoelens van minderwaardigheid, kan dit zijn
zelfbeeld beïnvloeden.
Op microniveau kan worden gezien dat Ayman opgroeit in een gezin met een vader die lijdt aan een
Post Traumatische Stress Stoornis (PTSS) als gevolg van zijn gevangenschap in Yemen. Kijkend vanuit
de DSM-5 is een Post Traumatische Stress Stoornis (PTSS) een psychische stoornis die ontstaat als
reactie op een traumatische gebeurtenis, waarbij de persoon in kwestie is blootgesteld aan een
ervaring die buiten de normale menselijke ervaring valt en een gevoel van intense angst,
hulpeloosheid of afschuw veroorzaakt. Het kan een langdurige impact hebben op het welzijn en
functioneren van een individu en kan van invloed zijn op relaties met anderen en de kwaliteit van
leven (Blanken et al., 2016).
