Samenvatting Sociaal Recht (Arbeidsrecht in de praktijk)
Hoofdstuk 1
De arbeidsovereenkomst
Op de arbeidsovereenkomst zijn veel wettelijke bepalingen van toepassing. Het doel hiervan is de
bescherming van de werknemer. Dit wordt gedaan om de ongelijkheid tussen de afhankelijke partij, de
werknemer, en de sterkere partij, de werkgever, te compenseren.
In art 7:610 BW worden de voorwaarden genoemd om te kunnen spreken van een
arbeidsovereenkomst, deze voorwaarden zijn:
De werknemer verbindt zich jegens de werkgever om persoonlijk arbeid te verrichten.
Op grond van art 7:659 BW is de werknemer verplicht om de arbeid zelf, of te wel
persoonlijke, te verrichten. Hij mag het werk dus niet aan een ander overlaten, wanneer dit
wel gebeurt, dan is er in beginsel geen sprake van een arbeidsovereenkomst.
Wanneer er sprake is van arbeid moet ruim worden opgevat. Het is namelijk ook mogelijk dat
de arbeid bestaat uit het beschikbaar zijn voor werk.
Deze arbeid wordt verricht tegen loon
Met loon wordt de vergoeding bedoelt die de werkgever aan de werknemer verschuldigd is
voor de bedongen arbeid. Loon wordt meestal in geld betaald, maar het kan ook bestaan uit
andere elementen. → Bijvoorbeeld huisvesting of kleding.
De werknemer staat in dienst van de werkgever, er is sprake van een gezagsverhouding.
Het is vaak lastig om te bepalen of er sprake is van een gezagsverhouding. Relevant hierbij is
of de werkgever de bevoegdheid heeft om de werknemer bij de uitvoering van het werk
instructies of aanwijzingen te geven.
→ Aanknopingspunten om te bepalen of er sprake is van een gezagsverhouding zijn: wie
deelt de te verrichten werkzaamheden in, wie bepaalt de werktijden, heeft de arbeid een
incidenteel karakter, moeten bepaalde werkzaamheden worden verantwoord enzovoort.
Naast de arbeidsovereenkomst, bestaan er nog twee overeenkomsten waarin het verrichten van
arbeid centraal staat, dit zijn:
De overeenkomst tot aanneming van werk art 7:750 BW
Dit is de overeenkomst waarbij de aannemer zich verbindt jegens de opdrachtgever om buiten
dienstbetrekking een werk van stoffelijke aard tot stand te brengen en op te leveren, tegen
een door de opdrachtgever te betalen prijs in geld.
→ Hierbij kan het gaan om het maken van een heel nieuw object, maar ook het repareren van
een bestaand voorwerp kan hieronder vallen.
Bij deze overeenkomst staat niet de inspanning maar het resultaat centraal. Daarnaast is een
ander verschil met de arbeidsovereenkomst, dat hier het werk niet zelf door de aannemer
hoeft te worden verricht. Hij kan het onder zijn leiding door een ander laten doen op grond van
art 7:751 BW.
Bij een overeenkomst tot aanneming, voert de aannemer zelfstandig zijn werkzaamheden uit,
er bestaat tussen de aannemer en de opdrachtgever geen gezagsverhouding.
Hoofdstuk 1
De arbeidsovereenkomst
Op de arbeidsovereenkomst zijn veel wettelijke bepalingen van toepassing. Het doel hiervan is de
bescherming van de werknemer. Dit wordt gedaan om de ongelijkheid tussen de afhankelijke partij, de
werknemer, en de sterkere partij, de werkgever, te compenseren.
In art 7:610 BW worden de voorwaarden genoemd om te kunnen spreken van een
arbeidsovereenkomst, deze voorwaarden zijn:
De werknemer verbindt zich jegens de werkgever om persoonlijk arbeid te verrichten.
Op grond van art 7:659 BW is de werknemer verplicht om de arbeid zelf, of te wel
persoonlijke, te verrichten. Hij mag het werk dus niet aan een ander overlaten, wanneer dit
wel gebeurt, dan is er in beginsel geen sprake van een arbeidsovereenkomst.
Wanneer er sprake is van arbeid moet ruim worden opgevat. Het is namelijk ook mogelijk dat
de arbeid bestaat uit het beschikbaar zijn voor werk.
Deze arbeid wordt verricht tegen loon
Met loon wordt de vergoeding bedoelt die de werkgever aan de werknemer verschuldigd is
voor de bedongen arbeid. Loon wordt meestal in geld betaald, maar het kan ook bestaan uit
andere elementen. → Bijvoorbeeld huisvesting of kleding.
De werknemer staat in dienst van de werkgever, er is sprake van een gezagsverhouding.
Het is vaak lastig om te bepalen of er sprake is van een gezagsverhouding. Relevant hierbij is
of de werkgever de bevoegdheid heeft om de werknemer bij de uitvoering van het werk
instructies of aanwijzingen te geven.
→ Aanknopingspunten om te bepalen of er sprake is van een gezagsverhouding zijn: wie
deelt de te verrichten werkzaamheden in, wie bepaalt de werktijden, heeft de arbeid een
incidenteel karakter, moeten bepaalde werkzaamheden worden verantwoord enzovoort.
Naast de arbeidsovereenkomst, bestaan er nog twee overeenkomsten waarin het verrichten van
arbeid centraal staat, dit zijn:
De overeenkomst tot aanneming van werk art 7:750 BW
Dit is de overeenkomst waarbij de aannemer zich verbindt jegens de opdrachtgever om buiten
dienstbetrekking een werk van stoffelijke aard tot stand te brengen en op te leveren, tegen
een door de opdrachtgever te betalen prijs in geld.
→ Hierbij kan het gaan om het maken van een heel nieuw object, maar ook het repareren van
een bestaand voorwerp kan hieronder vallen.
Bij deze overeenkomst staat niet de inspanning maar het resultaat centraal. Daarnaast is een
ander verschil met de arbeidsovereenkomst, dat hier het werk niet zelf door de aannemer
hoeft te worden verricht. Hij kan het onder zijn leiding door een ander laten doen op grond van
art 7:751 BW.
Bij een overeenkomst tot aanneming, voert de aannemer zelfstandig zijn werkzaamheden uit,
er bestaat tussen de aannemer en de opdrachtgever geen gezagsverhouding.
