IVK samenvatting blok 1
Hoofdstuk 1 veiligheid in perspectief
1.1 veiligheid en andere grote thema’s
veiligheid is weliswaar een van de belangrijke thema’s in onze samenleving maar
nadrukkelijk in een context van nog weer andere en niet zelden ook grotere thema’s. ook
zien we dat veiligheid niet enkel te maken heeft met een beredeneerd ongevalsrisico of
concreet slachtofferschap, maar ook, en soms vooral, met gevoelens van onbehagen en met
onzekerheid over de toekomst.
Mensen voelen zich vaker onveilig terwijl het aantal geregistreerde misdrijven afneemt.
1.2 doodsoorzaken en letsels
integrale veiligheidskundige houden zich over het geheel niet bezig met overlijdens door
inwendige oorzaken zoals hartfalen, maar meer met overlijdens door uitwendige oorzaken,
zoals ongevallen en geweld.
Letsels ontstaan als gevolg van een ongeval of doordat mensen zichzelf of elkaar verwonden.
Letsels ontstaan uit externe oorzaken en zijn daarmee voor een groot deel te voorkomen.
De oorzaken van ziekte, letsel en dood zien we vooral buiten het werkgebied van integrale
veiligheidskundige. Dit kan tot nogal verschillende conclusies leiden.
Je kan concluderen dat deze beroepsgroep op de verkeerde plek aan het werk is.
De integrale veiligheidskundigen niet zozeer worden ingezet vanwege te verwachten
letsels of overlijdens maar eerder op grond van andere, bijvoorbeeld emotionele
overwegingen.
Ook kun je concluderen dat integrale veiligheidskundigen hun werk heel goed doen;
op de terreinen waar zij actief zijn, komen weinig letsel en overlijdens voor.
De eerste conclusie roept om de definitie van veiligheid.
Veiligheid is de effectieve bescherming van mensen tegen persoonlijk leed, uitgezonderd
leed door ziektes waarvan geen directe uitwendige oorzaak bekend is. Leed is daarbij iedere
aantasting van iemand lichamelijke of geestelijke integriteit. Ziektes waarvan geen directe
uitwendige oorzaak bekend is, behoren dus wel tot het werkterrein van de geneeskunde
maar niet tot de integrale veiligheidskunde.
De essentie van integrale veiligheidskunde is het leggen van verbindingen tussen betrokken
partijen en het bundelen van krachten rond een bepaalde aanpak.
De eerste conclusie is dus zo stellig geformuleerd niet juist maar wel inspireert wel tot een
gedeeltelijke heroriëntatie op het vak.
De tweede conclusie heeft zonder twijfel een zekere waarheidsgehalte. De
veiligheidskundige houd zich vaak bezig met kwesties die meerdere slachtoffers tegelijk
maken, kwesties met een groot maatschappelijk risico.
De inzet van veiligheidskundigen heeft minder te maken met de kans op slachtoffers dan
met de complexiteit en mogelijke maatschappelijke impact van een incident. Ook speelt een
rol wie er verantwoordelijk is als het fout gaat.
Integrale veiligheidskundige worden zo gezien niet puur ingezet ter voorkoming van
(dodelijke) slachtoffers. Mede bepalend zijn maatschappelijke emoties en
Hoofdstuk 1 veiligheid in perspectief
1.1 veiligheid en andere grote thema’s
veiligheid is weliswaar een van de belangrijke thema’s in onze samenleving maar
nadrukkelijk in een context van nog weer andere en niet zelden ook grotere thema’s. ook
zien we dat veiligheid niet enkel te maken heeft met een beredeneerd ongevalsrisico of
concreet slachtofferschap, maar ook, en soms vooral, met gevoelens van onbehagen en met
onzekerheid over de toekomst.
Mensen voelen zich vaker onveilig terwijl het aantal geregistreerde misdrijven afneemt.
1.2 doodsoorzaken en letsels
integrale veiligheidskundige houden zich over het geheel niet bezig met overlijdens door
inwendige oorzaken zoals hartfalen, maar meer met overlijdens door uitwendige oorzaken,
zoals ongevallen en geweld.
Letsels ontstaan als gevolg van een ongeval of doordat mensen zichzelf of elkaar verwonden.
Letsels ontstaan uit externe oorzaken en zijn daarmee voor een groot deel te voorkomen.
De oorzaken van ziekte, letsel en dood zien we vooral buiten het werkgebied van integrale
veiligheidskundige. Dit kan tot nogal verschillende conclusies leiden.
Je kan concluderen dat deze beroepsgroep op de verkeerde plek aan het werk is.
De integrale veiligheidskundigen niet zozeer worden ingezet vanwege te verwachten
letsels of overlijdens maar eerder op grond van andere, bijvoorbeeld emotionele
overwegingen.
Ook kun je concluderen dat integrale veiligheidskundigen hun werk heel goed doen;
op de terreinen waar zij actief zijn, komen weinig letsel en overlijdens voor.
De eerste conclusie roept om de definitie van veiligheid.
Veiligheid is de effectieve bescherming van mensen tegen persoonlijk leed, uitgezonderd
leed door ziektes waarvan geen directe uitwendige oorzaak bekend is. Leed is daarbij iedere
aantasting van iemand lichamelijke of geestelijke integriteit. Ziektes waarvan geen directe
uitwendige oorzaak bekend is, behoren dus wel tot het werkterrein van de geneeskunde
maar niet tot de integrale veiligheidskunde.
De essentie van integrale veiligheidskunde is het leggen van verbindingen tussen betrokken
partijen en het bundelen van krachten rond een bepaalde aanpak.
De eerste conclusie is dus zo stellig geformuleerd niet juist maar wel inspireert wel tot een
gedeeltelijke heroriëntatie op het vak.
De tweede conclusie heeft zonder twijfel een zekere waarheidsgehalte. De
veiligheidskundige houd zich vaak bezig met kwesties die meerdere slachtoffers tegelijk
maken, kwesties met een groot maatschappelijk risico.
De inzet van veiligheidskundigen heeft minder te maken met de kans op slachtoffers dan
met de complexiteit en mogelijke maatschappelijke impact van een incident. Ook speelt een
rol wie er verantwoordelijk is als het fout gaat.
Integrale veiligheidskundige worden zo gezien niet puur ingezet ter voorkoming van
(dodelijke) slachtoffers. Mede bepalend zijn maatschappelijke emoties en
