Inleiding
Geef me de 5" is een boek met daarbij een CD-rom. De auteur van dit boek, Colette de
Bruin-Wanrooy, is werkzaam als ambulant begeleider in gezinnen waar sprake is van
kinderen met autisme die al dan niet een verstandelijke handicap hebben Colette de Bruin
prijst zich gelukkig dat ze de woonboerderij aan de snelweg A18, onder de rook van
Doetinchem, heeft kunnen kopen. ”Ruimte is heerlijk voor autistische kinderen. Ze hebben
hier altijd wat te doen: nu bijvoorbeeld bladeren opruimen. Want niet-ingevulde tijd is
kliertijd.” Haar vader gaf haar moeder, als cadeau, na de geboorte van een gezonde
dochter, een cactus. Toen ze jaren later vroeg waarom hij haar moeder een cactus cadeau
had gegeven, was zijn antwoord: ‘dat was praktisch’. Je moeder kreeg het drukker na de
geboorte van een kindje en een cactus hoef je niet zo vaak water te geven. Zij is moeder
van 5 autistische pleegkinderen en opgevoed door een vader met het Syndroom van
Asperger. In het boek "Geef me de 5" heeft zij een praktische werkwijze beschreven die ze
in de praktijk heeft ontwikkeld.
In het boek wordt de hulpvraag van het kind met autisme in beeld gebracht waarvan de
kern is "Geef me de 5". Door hierin duidelijk en voorspelbaar te zijn, worden de problemen
hanteerbaar voor ouders en begeleiders.. Dit boek is dan ook geschreven naar de ouders
en hun kinderen toe. Een kind met autisme begeleiden en opvoeden, HOE doe je dat dan?
Daar gaat nu juist dit boek over. Het is geschreven vanuit de behoefte die het kind met
autisme heeft. Het kind vraagt als het ware van ons: "Geef me de 5". Ofwel, WAT is mijn
taak, HOE voer ik hem uit, WANNEER moet ik het doen, WAAR vindt het plaats en WIE is
erbij betrokken. Al lezende leert men deze wijze van handelen te hanteren, doordat er
uitleg wordt gegeven over wat de gevolgen van de stoornis voor het kind kunnen zijn.
Daardoor ontstaat er langzaam bij de lezer het inzicht. Dit noemt de schrijfster: "de auti-bril
opzetten". Door deze auti-bril op te zetten kun je eigenlijk pas zien HOE het kind denkt
zodat je, als begeleider, daarbij op een passende wijze kunt aansluiten. De schrijfster
neemt de lezer mee in haar praktijkervaringen die natuurlijk naar de eigen situaties
vertaald kunnen worden. Naast dit zogenaamde verduidelijken van TAKEN wordt ook het
verschil uitgelegd tussen de natuurlijke communicatie en de auti-communicatie. De
schrijfster hoopt met dit boek een bijdrage te leveren aan de opvoeding van kinderen met
autisme. Door het toepassen van de vele praktische tips, die dit boek biedt, zullen
kinderen met autisme meer in staat zijn zich te ontwikkelen en daardoor zelfstandiger te
worden. Ouders zullen dan ervaren dat ze in plaats van toenemende spanning met hun
kind meer kunnen genieten van hun kind.
Wat is autisme
Autisme is een stoornis van de hersenen, die het kind al vanaf de geboorte heeft. Autisme
kun je onderverdelen inde volgende vijf vormen:
• Kern-autisme
• PDD-NOS
• Syndroom van Asperger
• Syndroom ven Ret
• Desintegratie stoornis van kinder leeftijd
Gevolgen
De autist in relatie tot zijn omgeving
• Niet aan verwachtingen kunnen voldoen
• Moeizame wisselwerking met anderen
• Sprake van veel miscommunicatie
, De ouders
• Normale opvoedingswijze werkt niet
• Een zoektocht door hulpverleningsland
• Conflicten binnen het gezin
• Relatie tussen ouders komt onder druk te staan
• Sociaal isolement door onbegrip
• Inleveren persoonlijke belangen
• Veel overleven, in plaats van leven
De broertjes en zusjes
• Moeten vaak inleveren en incasseren
• Conflicten onderling en met ouders
• Aandacht is voor hen dikwijls minder
• Leven met een zus/broer met een handicap
• Reactie van de omgeving
Een autist neemt taal letterlijk. Een autistische jongen hoorde dat hij het vak Frans kon
laten vallen. Hij ging boven aan de trap staan en liet zijn Franse boeken naar beneden
vallen. Dat deed hij niet om zijn leraar Frans te sarren, maar hij nam de taal letterlijk.”
Waarnemen in puzzel stukjes
Mensen met autisme nemen op een andere, gefragmenteerde, wijze waar. Deze andere
manier van waarnemen is de kern waar autisme om draait en geld dan ook als
uitgangspunt in het boek. Iedereen neemt dingen waar,dit doe je d.m.v. je ogen, oren,
huid, mond en neus. Deze informatie gaat middels losse puzzel stukjes naar je hersenen
alwaar ze geordend dienen te worden. Mensen met autisme hebben veel meer moeite om
al deze binnen komende puzzel stukjes te ordenen(het in elkaar zetten van de losse delen
tot een puzzel) zodat ze de puzzel kunnen begrijpen net als mensen die geen autisme
hebben. Op het moment dat de autist niet meer in staat is om de hoeveelheid aan puzzel
stukjes te verwerken, zie je vaak dat hij opeens ontploft.
Doordat de autist anders waarneemt denkt het ook anders. Het uitgangspunt van “geef me
de 5” is dat al het (problematisch) gedrag van het kind met autisme te verklaren is met
behulp van drie bestaande theorieën:
• Centrale coherentie. Het grote geheel overzien en er de juiste betekenis aan te geven
• Executieve functies. Het plannen en organiseren van taken en daarin schakel vaardig,
flexibel zijn.
• “ Theory of Mind”. Het innerlijke van de ander begrijpen en er rekening me houden en
daarnaast ook het innerlijke van jezelf herkennen, kunnen verwoorden en er naar
handelen.
Iemand met autisme heeft met al deze drie theorieën grote moeite. Hij reageert hierdoor
anders, doet anders, communiceert anders en geeft een andere betekenis aan dingen.
Geef me de 5" is een boek met daarbij een CD-rom. De auteur van dit boek, Colette de
Bruin-Wanrooy, is werkzaam als ambulant begeleider in gezinnen waar sprake is van
kinderen met autisme die al dan niet een verstandelijke handicap hebben Colette de Bruin
prijst zich gelukkig dat ze de woonboerderij aan de snelweg A18, onder de rook van
Doetinchem, heeft kunnen kopen. ”Ruimte is heerlijk voor autistische kinderen. Ze hebben
hier altijd wat te doen: nu bijvoorbeeld bladeren opruimen. Want niet-ingevulde tijd is
kliertijd.” Haar vader gaf haar moeder, als cadeau, na de geboorte van een gezonde
dochter, een cactus. Toen ze jaren later vroeg waarom hij haar moeder een cactus cadeau
had gegeven, was zijn antwoord: ‘dat was praktisch’. Je moeder kreeg het drukker na de
geboorte van een kindje en een cactus hoef je niet zo vaak water te geven. Zij is moeder
van 5 autistische pleegkinderen en opgevoed door een vader met het Syndroom van
Asperger. In het boek "Geef me de 5" heeft zij een praktische werkwijze beschreven die ze
in de praktijk heeft ontwikkeld.
In het boek wordt de hulpvraag van het kind met autisme in beeld gebracht waarvan de
kern is "Geef me de 5". Door hierin duidelijk en voorspelbaar te zijn, worden de problemen
hanteerbaar voor ouders en begeleiders.. Dit boek is dan ook geschreven naar de ouders
en hun kinderen toe. Een kind met autisme begeleiden en opvoeden, HOE doe je dat dan?
Daar gaat nu juist dit boek over. Het is geschreven vanuit de behoefte die het kind met
autisme heeft. Het kind vraagt als het ware van ons: "Geef me de 5". Ofwel, WAT is mijn
taak, HOE voer ik hem uit, WANNEER moet ik het doen, WAAR vindt het plaats en WIE is
erbij betrokken. Al lezende leert men deze wijze van handelen te hanteren, doordat er
uitleg wordt gegeven over wat de gevolgen van de stoornis voor het kind kunnen zijn.
Daardoor ontstaat er langzaam bij de lezer het inzicht. Dit noemt de schrijfster: "de auti-bril
opzetten". Door deze auti-bril op te zetten kun je eigenlijk pas zien HOE het kind denkt
zodat je, als begeleider, daarbij op een passende wijze kunt aansluiten. De schrijfster
neemt de lezer mee in haar praktijkervaringen die natuurlijk naar de eigen situaties
vertaald kunnen worden. Naast dit zogenaamde verduidelijken van TAKEN wordt ook het
verschil uitgelegd tussen de natuurlijke communicatie en de auti-communicatie. De
schrijfster hoopt met dit boek een bijdrage te leveren aan de opvoeding van kinderen met
autisme. Door het toepassen van de vele praktische tips, die dit boek biedt, zullen
kinderen met autisme meer in staat zijn zich te ontwikkelen en daardoor zelfstandiger te
worden. Ouders zullen dan ervaren dat ze in plaats van toenemende spanning met hun
kind meer kunnen genieten van hun kind.
Wat is autisme
Autisme is een stoornis van de hersenen, die het kind al vanaf de geboorte heeft. Autisme
kun je onderverdelen inde volgende vijf vormen:
• Kern-autisme
• PDD-NOS
• Syndroom van Asperger
• Syndroom ven Ret
• Desintegratie stoornis van kinder leeftijd
Gevolgen
De autist in relatie tot zijn omgeving
• Niet aan verwachtingen kunnen voldoen
• Moeizame wisselwerking met anderen
• Sprake van veel miscommunicatie
, De ouders
• Normale opvoedingswijze werkt niet
• Een zoektocht door hulpverleningsland
• Conflicten binnen het gezin
• Relatie tussen ouders komt onder druk te staan
• Sociaal isolement door onbegrip
• Inleveren persoonlijke belangen
• Veel overleven, in plaats van leven
De broertjes en zusjes
• Moeten vaak inleveren en incasseren
• Conflicten onderling en met ouders
• Aandacht is voor hen dikwijls minder
• Leven met een zus/broer met een handicap
• Reactie van de omgeving
Een autist neemt taal letterlijk. Een autistische jongen hoorde dat hij het vak Frans kon
laten vallen. Hij ging boven aan de trap staan en liet zijn Franse boeken naar beneden
vallen. Dat deed hij niet om zijn leraar Frans te sarren, maar hij nam de taal letterlijk.”
Waarnemen in puzzel stukjes
Mensen met autisme nemen op een andere, gefragmenteerde, wijze waar. Deze andere
manier van waarnemen is de kern waar autisme om draait en geld dan ook als
uitgangspunt in het boek. Iedereen neemt dingen waar,dit doe je d.m.v. je ogen, oren,
huid, mond en neus. Deze informatie gaat middels losse puzzel stukjes naar je hersenen
alwaar ze geordend dienen te worden. Mensen met autisme hebben veel meer moeite om
al deze binnen komende puzzel stukjes te ordenen(het in elkaar zetten van de losse delen
tot een puzzel) zodat ze de puzzel kunnen begrijpen net als mensen die geen autisme
hebben. Op het moment dat de autist niet meer in staat is om de hoeveelheid aan puzzel
stukjes te verwerken, zie je vaak dat hij opeens ontploft.
Doordat de autist anders waarneemt denkt het ook anders. Het uitgangspunt van “geef me
de 5” is dat al het (problematisch) gedrag van het kind met autisme te verklaren is met
behulp van drie bestaande theorieën:
• Centrale coherentie. Het grote geheel overzien en er de juiste betekenis aan te geven
• Executieve functies. Het plannen en organiseren van taken en daarin schakel vaardig,
flexibel zijn.
• “ Theory of Mind”. Het innerlijke van de ander begrijpen en er rekening me houden en
daarnaast ook het innerlijke van jezelf herkennen, kunnen verwoorden en er naar
handelen.
Iemand met autisme heeft met al deze drie theorieën grote moeite. Hij reageert hierdoor
anders, doet anders, communiceert anders en geeft een andere betekenis aan dingen.
