1.4 College Beleidsparadigma's -
Van verzorgingsstaat naar
participatiesamenleving?
het concept beleidsparadigma uitleggen, operationaliseren en toepassen op een casus.
verschillende verklaringen geven waarom een paradigmawisseling (van verzorgingsstaat naar
participatiesamenleving) wordt nagestreefd maar tegelijkertijd lastig in de praktijk is te
brengen
Literatuur
Three paradigms of social assistance (Daigneault, 2014) proposed a typology of social assistance.
Three ideal types of social assistance:
- entitlement paradigm
o grounded in the redistributive discourse
o social democratic
o solidarity and egalitarianism
o social assistance = guaranteed right, should be upheld by the state to all citizens.
Individuals cannot be held accountable for their situation
o Reduce poverty by guaranteeing a decent income level without depending on labor
- workfare paradigm
o structured on the moral underclass discourse
o conservative
o individual liberty and responsibility = paramount values for an individual’s welfare
o state cares for the deserving poor, but not for the undeserving poor.
o Inequality = natural fact of life
o Workfare is compulsory, primarily about work (rather than training), and linked to
social assistance or last-resort income support
- activation paradigm
o coined after the active society ideal
o in between entitlement and workfare paradigm
o reciprocity: social assistance – contract between state and indivuduals
o conception of social rights has shifted toward individual responsibility
Because the typology has potential for analyzing the influence of ideas on public policy, it would be
interesting to examine whether the erosion of social assistance benefits in the last several decades in
Europe (van Mechelen & Marchal, 2013) is the result of a shift from the entitlement paradigm to
workfare or activation.
Challenges for the typology:
- directly measuring policy ideas implies having access to the relevant policy actors to
interview or observe them (is niet altijd zo)
, - policy actors can have memory lapses and cognitive biases, and can purposefully distort
reality to their advantage
- assessing the internal coherence of policy ideas and their alignment with all four dimensions
of the concept of a policy paradigm can be tedious, and even more so if the ideas of different
periods are studied
Even more than other policy sectors, social assistance is characterized by deeply entrenched ideas
about what the government should do, why, and how. If we neglect to consider these ideas, only a
partial understanding of welfare reform can result. The three policy paradigms presented in this
article provide a stepping stone toward a more systematic study and evaluation of the values, beliefs,
and cognitive filters of actors with respect to social assistance.
College
1. Wat is een beleidsparadigma?
Paradigmawisseling: een verandering van een
manier van denken, hoe je de wereld ziet
Voorbeeld van een paradigma:
Copernicus (aarde als middelpunt -> zon
als middelpunt)
Toepassing op een sociaal domein:
‘De Kanteling’: paradigmawisseling in
gemeentejargon (WMO).
Verzorgingsstaat: van buiten naar
binnen. Na de kanteling: van binnen
naar buiten
Beleidsparadigma: ‘Policymakers customarily work within a framework of ideas and standards that
specifies not only the goals of policy and the kind of instruments that can be used to attaint hem, but
also the very nature of the problems they are meant to be addressing. (…) this framework is
embedded in the very terminology through which policymakers communicate about their work, and it
is influential precisely because so much of it is taken for granted (…).’ (Hall, 1993: 179).
Altijd belangrijk om te checken in welk beleidsparadigma je eigenlijk zit te werken. Er zijn
altijd alternatieven.
Soms heb je helemaal niet door dat je in een paradigma werkt, in Rotterdam is bijvoorbeeld
eigen regie heel normaal en gangbaar.
Kritiek op beleidsparadigma’s:
Alleen ideeën van beleidsmakers en professionals zijn niet genoeg voor een
beleidsparadigmawisseling (Daigneault 2013).
In onderzoek dus niet alleen ideeën onderzoeken van beleidsmakers (bv. d.m.v. interviews),
maar ook daadwerkelijke uitvoering van beleid bekijken (bv. d.m.v. observaties). Soms zit er
ook een gap tussen beleidsnota’s en de praktijk. Daarom zijn observaties ook belangrijk.
Het concept beleidsparadigma moet verder worden geoperationaliseerd
Van verzorgingsstaat naar
participatiesamenleving?
het concept beleidsparadigma uitleggen, operationaliseren en toepassen op een casus.
verschillende verklaringen geven waarom een paradigmawisseling (van verzorgingsstaat naar
participatiesamenleving) wordt nagestreefd maar tegelijkertijd lastig in de praktijk is te
brengen
Literatuur
Three paradigms of social assistance (Daigneault, 2014) proposed a typology of social assistance.
Three ideal types of social assistance:
- entitlement paradigm
o grounded in the redistributive discourse
o social democratic
o solidarity and egalitarianism
o social assistance = guaranteed right, should be upheld by the state to all citizens.
Individuals cannot be held accountable for their situation
o Reduce poverty by guaranteeing a decent income level without depending on labor
- workfare paradigm
o structured on the moral underclass discourse
o conservative
o individual liberty and responsibility = paramount values for an individual’s welfare
o state cares for the deserving poor, but not for the undeserving poor.
o Inequality = natural fact of life
o Workfare is compulsory, primarily about work (rather than training), and linked to
social assistance or last-resort income support
- activation paradigm
o coined after the active society ideal
o in between entitlement and workfare paradigm
o reciprocity: social assistance – contract between state and indivuduals
o conception of social rights has shifted toward individual responsibility
Because the typology has potential for analyzing the influence of ideas on public policy, it would be
interesting to examine whether the erosion of social assistance benefits in the last several decades in
Europe (van Mechelen & Marchal, 2013) is the result of a shift from the entitlement paradigm to
workfare or activation.
Challenges for the typology:
- directly measuring policy ideas implies having access to the relevant policy actors to
interview or observe them (is niet altijd zo)
, - policy actors can have memory lapses and cognitive biases, and can purposefully distort
reality to their advantage
- assessing the internal coherence of policy ideas and their alignment with all four dimensions
of the concept of a policy paradigm can be tedious, and even more so if the ideas of different
periods are studied
Even more than other policy sectors, social assistance is characterized by deeply entrenched ideas
about what the government should do, why, and how. If we neglect to consider these ideas, only a
partial understanding of welfare reform can result. The three policy paradigms presented in this
article provide a stepping stone toward a more systematic study and evaluation of the values, beliefs,
and cognitive filters of actors with respect to social assistance.
College
1. Wat is een beleidsparadigma?
Paradigmawisseling: een verandering van een
manier van denken, hoe je de wereld ziet
Voorbeeld van een paradigma:
Copernicus (aarde als middelpunt -> zon
als middelpunt)
Toepassing op een sociaal domein:
‘De Kanteling’: paradigmawisseling in
gemeentejargon (WMO).
Verzorgingsstaat: van buiten naar
binnen. Na de kanteling: van binnen
naar buiten
Beleidsparadigma: ‘Policymakers customarily work within a framework of ideas and standards that
specifies not only the goals of policy and the kind of instruments that can be used to attaint hem, but
also the very nature of the problems they are meant to be addressing. (…) this framework is
embedded in the very terminology through which policymakers communicate about their work, and it
is influential precisely because so much of it is taken for granted (…).’ (Hall, 1993: 179).
Altijd belangrijk om te checken in welk beleidsparadigma je eigenlijk zit te werken. Er zijn
altijd alternatieven.
Soms heb je helemaal niet door dat je in een paradigma werkt, in Rotterdam is bijvoorbeeld
eigen regie heel normaal en gangbaar.
Kritiek op beleidsparadigma’s:
Alleen ideeën van beleidsmakers en professionals zijn niet genoeg voor een
beleidsparadigmawisseling (Daigneault 2013).
In onderzoek dus niet alleen ideeën onderzoeken van beleidsmakers (bv. d.m.v. interviews),
maar ook daadwerkelijke uitvoering van beleid bekijken (bv. d.m.v. observaties). Soms zit er
ook een gap tussen beleidsnota’s en de praktijk. Daarom zijn observaties ook belangrijk.
Het concept beleidsparadigma moet verder worden geoperationaliseerd
