Hoofdstuk 2.
Algemene voedingsleer.
Keuze van het voer:
Katten: Geur speelt grote rol, eten minder door infectie op luchwegen (door voer te verwarmen komt er
meer geur vrij), kunnen soms last hebben van neofobie (bang voor iets nieuws), houden van zure
maaltijd (pH van 3.5 tot 5), hebben rust nodig bij eten (omgeving)
Honden en katten: Vinden voer met veel vet, zout en eiwit lekker, toevoegen van olie/boullion kan
voedselopname verhogen.
Andere diersoorten: Gaan minder eten als ze altijd hetzelfde krijgen, bij de hond en de kat komt dit
minder voor.
Planteneters: Afwisseling is noodzakelijk om voedselopname te stimuleren.
Zieke dieren: Moeten gestimuleerd worden om te eten.
Verteerbaarheid, benutting en biologische waarde:
Verteerbaarheid: Bepaald door tijdens bepaalde periode alle ontlasting te verzamelen, de daarin
overgebleven voedingsstoffen bepaald, resten worden afgetrokken van de stoffen die in het voer
aanwezig waren.
Benutting: Voedingsstoffen die in het urine wordt uitgescheiden worden niet benut, verder is het
vergelijkbaar met verteerbaarheid.
Boilogische waarde: Geeft aan tot hoeverre het voer in het lichaam wordt opgenomen (eiwitten).
Eiwitten: Bestaan uit diverse aminozuren, de één heeft een hogere waarde dan het
andere (hogere waarde eiwitten lijkt sterker op de eiwitten in het lichaam).
Voedingsstoffen:
Bevat brandstoffen, leveren energie, bouwstoffen, regulierende stoffen (regeling van processen in het
lichaam).
Koolhydraten: Brandstoffen opgebouwd uit één of meerdere suikermoleculen, bevatten veel energie
(ong. 16kJ per gram).
Enkelvoudige suikers: Bestaan uit één suikermolecuul.
Tweevoudige suikers: Bestaan uit 2 suikermoleculen.
Meervoudige suikers: Bestaan uit veel (soms honderden) suikermoleculen.
Glucose: Enkelvoudige suiker (druivensuiker), Koolhydraten die opgenomen worden in het voer worden
afgebroken tot enkelvoudige suikers en omgezet in zuivere glucose, koolhydraatafbraak is amylase.
Bloedsuikerspiegel: Lichaam wil de spiegel op bepaald niveau handhaven, meer glucoseopname wordt
opgeslagen in de vorm van glycogeen (vind plaats in de lever en spieren).
Glycogeen: Chemische stof opgebouwd uit glucosemoleculen, glucosevoorraad van het lichaam.
Vetten (lipiden): Zeer grote hoeveelheid energie (37 kJ per gram), Belangrijke brandstof, bouwstof,
opgeslagen in de onderhuid, organen ter bescherming ingebouwd in een laagje vet, ook belangrijk als
oplosmiddel.
Bouw: Opgebouwd uit molecuul glycerol met daaraan 3 vetzuren gekoppeld.
(triglyceriden).
Afbraak: Fase 1-> Afgebroken tot kleine vetbolletjes, gebeurd door galsap dat wordt
toegevoegd in de dunne darm, gal zorgt voor emulgerende werking (zorgt er voor dat vet in enigzins
wordt opgelost in water).
Fase 2-> Verder wordt er een vetafbrekende enzym toegevoegd (lipase), lipase
wordt geproduceerd in de pancreas, breekt vetbolletjes af tot glycerol en vertzuren.
Vetoplosbare vitaminen: Vitamine A, E, D en K worden alleen opgenomen als er vet in het voer zit.
Dierlijk voedsel: Vlees, melkproducten en eieren, bevat vetten en eiwitten die van het dier afkomstig zijn,
verzadigde vetzuren.
Algemene voedingsleer.
Keuze van het voer:
Katten: Geur speelt grote rol, eten minder door infectie op luchwegen (door voer te verwarmen komt er
meer geur vrij), kunnen soms last hebben van neofobie (bang voor iets nieuws), houden van zure
maaltijd (pH van 3.5 tot 5), hebben rust nodig bij eten (omgeving)
Honden en katten: Vinden voer met veel vet, zout en eiwit lekker, toevoegen van olie/boullion kan
voedselopname verhogen.
Andere diersoorten: Gaan minder eten als ze altijd hetzelfde krijgen, bij de hond en de kat komt dit
minder voor.
Planteneters: Afwisseling is noodzakelijk om voedselopname te stimuleren.
Zieke dieren: Moeten gestimuleerd worden om te eten.
Verteerbaarheid, benutting en biologische waarde:
Verteerbaarheid: Bepaald door tijdens bepaalde periode alle ontlasting te verzamelen, de daarin
overgebleven voedingsstoffen bepaald, resten worden afgetrokken van de stoffen die in het voer
aanwezig waren.
Benutting: Voedingsstoffen die in het urine wordt uitgescheiden worden niet benut, verder is het
vergelijkbaar met verteerbaarheid.
Boilogische waarde: Geeft aan tot hoeverre het voer in het lichaam wordt opgenomen (eiwitten).
Eiwitten: Bestaan uit diverse aminozuren, de één heeft een hogere waarde dan het
andere (hogere waarde eiwitten lijkt sterker op de eiwitten in het lichaam).
Voedingsstoffen:
Bevat brandstoffen, leveren energie, bouwstoffen, regulierende stoffen (regeling van processen in het
lichaam).
Koolhydraten: Brandstoffen opgebouwd uit één of meerdere suikermoleculen, bevatten veel energie
(ong. 16kJ per gram).
Enkelvoudige suikers: Bestaan uit één suikermolecuul.
Tweevoudige suikers: Bestaan uit 2 suikermoleculen.
Meervoudige suikers: Bestaan uit veel (soms honderden) suikermoleculen.
Glucose: Enkelvoudige suiker (druivensuiker), Koolhydraten die opgenomen worden in het voer worden
afgebroken tot enkelvoudige suikers en omgezet in zuivere glucose, koolhydraatafbraak is amylase.
Bloedsuikerspiegel: Lichaam wil de spiegel op bepaald niveau handhaven, meer glucoseopname wordt
opgeslagen in de vorm van glycogeen (vind plaats in de lever en spieren).
Glycogeen: Chemische stof opgebouwd uit glucosemoleculen, glucosevoorraad van het lichaam.
Vetten (lipiden): Zeer grote hoeveelheid energie (37 kJ per gram), Belangrijke brandstof, bouwstof,
opgeslagen in de onderhuid, organen ter bescherming ingebouwd in een laagje vet, ook belangrijk als
oplosmiddel.
Bouw: Opgebouwd uit molecuul glycerol met daaraan 3 vetzuren gekoppeld.
(triglyceriden).
Afbraak: Fase 1-> Afgebroken tot kleine vetbolletjes, gebeurd door galsap dat wordt
toegevoegd in de dunne darm, gal zorgt voor emulgerende werking (zorgt er voor dat vet in enigzins
wordt opgelost in water).
Fase 2-> Verder wordt er een vetafbrekende enzym toegevoegd (lipase), lipase
wordt geproduceerd in de pancreas, breekt vetbolletjes af tot glycerol en vertzuren.
Vetoplosbare vitaminen: Vitamine A, E, D en K worden alleen opgenomen als er vet in het voer zit.
Dierlijk voedsel: Vlees, melkproducten en eieren, bevat vetten en eiwitten die van het dier afkomstig zijn,
verzadigde vetzuren.
