Toets MA301: Therapie van oncologische aandoeningen 07-03-2019
Totaal te behalen punten: 120
1. Klassieke oncologie & therapeutische principes
Casus 1 (7p):
Een 59-jarige patiënt (1,85 mg, 75 kg, BSA 1,98 m2) wordt vanwege een acute
promyelocytenleukemie (APL) behandeld met een inductiekuur (idarubicine en
tretinoïne [ATRA]) volgens HOVON 138. Tijdens het inlopen van idarubicine
merkt de verpleegkundige op dat rondom de plek van infusie de arm begint op
te zwellen. Het infuus met idarubicine wordt direct stopgezet. De dosering
idarubicine is 12 mg/m2 * 1,98 = afgerond 24 mg. 24 mg idarubicine is
toegevoegd aan een infuus van 250 ml NaCl 0,9%. Het infuus heeft op dat
moment 3 minuten uur gelopen met een infusiesnelheid van 12,5 ml/uur. Er
heeft dus maximaal 37,5 ml (= 3,6 mg idarubicine) subcutaan gelopen. Wat is
jouw advies, wat voor schade kan je verwachten en waar zoek je deze
informatie? Geef ook aan waarom je het voorgestelde advies geeft.
Antwoord: raadpleeg crashkaart van de NVZA en bekijken maatregelen onder
idarubicine. Idarubicine kan zorgen voor blaarvorming en weefselbeschadiging,
waardoor necrose kan optreden.
Therapie:
1) Lokale koeling: breng onmiddellijk een droog coldpack aan, gedurende
minstens 1 uur, aantal keren per dag, 15 min. per keer. Koude, droge
kompressen worden toegepast om verspreiding tegen te gaan, hetgeen
waarschijnlijk gebeurt door verminderde cellulaire opname.
2) Dexrazoxaan: Savene® 1000 mg/m2 i.v. binnen 6 uur op dag 1, 1000
mg/m2 op dag 2, 500 mg/m2 op dag 3 (zie productinformatie) N.B. NIET
KOELEN 15 min voor t/m 4 uur na dexrazoxaan. Hoe het beschermende effect
tegen weefseldestructie na antracycline-extravasatie tot stand komt, is niet
bekend
3) Adviseer om een plastisch chirurg in consult te nemen voor (vroege)
excisie bij een ernstige reactie. Omdat met chirurgische behandeling in een
vroeg stadium uitstekende resultaten worden bereikt, moet dit bij twijfel
toegepast worden: ‘when in doubt, get it out’ [‘bij twijfel, haal het eruit’].
Casus 2 (8p):
Tijdens de controle van een cytostaticakuur constateert men dat de cumulatieve
dosering van bleomycine bij een 28-jarige man overschreden zou worden bij
continueren van de therapie. Deze patiënt wordt behandeld conform het BEP-
schema ter behandeling van een testiscarcinoom.
Het BEP-schema bestaat uit een 21-daagse cyclus met bleomycine 30 USP op
dag 2, 9, 16, etoposide 100 mg/m2 op dag 1-5, en cisplatin 20 mg/m2 op dag
1-5 met in totaal 3 of 4 cycli (afhankelijk van de prognose). Bij de controle van
de 3e cyclus bleek deze patiënt al 387 USP gehad te hebben, namelijk 6 giften
van 64,5 USP. De cumulatieve dosering van bleomycine is 400 USP. Uit een
, Toets MA301: Therapie van oncologische aandoeningen 07-03-2019
Totaal te behalen punten: 120
eerste analyse blijkt dat bij een wijziging van het moederprotocol van het BEP-
schema 30 USP/m2 i.p.v. 30 USP per gift was verwerkt. Normaliter zou je met 4
cycli (=12 giften van 30 USP) de cumulatieve dosering niet overschrijden. De
bleomycinecomponent wordt gestaakt.
In de SmPC van Bleomedac® (Bleomycine) staat de volgende tabel beschreven:
Wat zijn de mogelijke gevolgen van een te hoge dosis bleomycine? Verwacht je
dit bij deze patiënt? Welke stappen moet je samen met de arts ondernemen bij
een dergelijke afwijking?
Antwoord: longtoxiciteit is de belangrijkste bijwerking van bleomycine. Deze
toxiciteit kan zowel in de acute fase als maanden later optreden. Een
cumulatieve dosering van meer dan 450 USP is een risico factor voor long
schade. Dit is de reden dat in de dagelijkse praktijk een maximale cumulatieve
dosering van 400 USP wordt aangehouden.
Uit de SmPC blijkt dat doseringen van 60 USP per week getolereerd zijn. Op
basis van deze data lijkt de cumulatieve dosering doorslaggevend te zijn voor de
kans op het optreden van longschade en niet zozeer de keerdosis.
Te ondernemen stappen (vooral van belang dat de student het belang van de
eerste twee stappen signaleert):
• Betrokken patiënten informeren
• Patiënten blijven vervolgen (minimaal 3-6 maanden na de laatste gift i.v.m.
kans op longtoxiciteit)
• Risicoanalyse maken van mogelijke gevolgen (zie hierboven)
• Indien noodzakelijk IGJ informeren
Totaal te behalen punten: 120
1. Klassieke oncologie & therapeutische principes
Casus 1 (7p):
Een 59-jarige patiënt (1,85 mg, 75 kg, BSA 1,98 m2) wordt vanwege een acute
promyelocytenleukemie (APL) behandeld met een inductiekuur (idarubicine en
tretinoïne [ATRA]) volgens HOVON 138. Tijdens het inlopen van idarubicine
merkt de verpleegkundige op dat rondom de plek van infusie de arm begint op
te zwellen. Het infuus met idarubicine wordt direct stopgezet. De dosering
idarubicine is 12 mg/m2 * 1,98 = afgerond 24 mg. 24 mg idarubicine is
toegevoegd aan een infuus van 250 ml NaCl 0,9%. Het infuus heeft op dat
moment 3 minuten uur gelopen met een infusiesnelheid van 12,5 ml/uur. Er
heeft dus maximaal 37,5 ml (= 3,6 mg idarubicine) subcutaan gelopen. Wat is
jouw advies, wat voor schade kan je verwachten en waar zoek je deze
informatie? Geef ook aan waarom je het voorgestelde advies geeft.
Antwoord: raadpleeg crashkaart van de NVZA en bekijken maatregelen onder
idarubicine. Idarubicine kan zorgen voor blaarvorming en weefselbeschadiging,
waardoor necrose kan optreden.
Therapie:
1) Lokale koeling: breng onmiddellijk een droog coldpack aan, gedurende
minstens 1 uur, aantal keren per dag, 15 min. per keer. Koude, droge
kompressen worden toegepast om verspreiding tegen te gaan, hetgeen
waarschijnlijk gebeurt door verminderde cellulaire opname.
2) Dexrazoxaan: Savene® 1000 mg/m2 i.v. binnen 6 uur op dag 1, 1000
mg/m2 op dag 2, 500 mg/m2 op dag 3 (zie productinformatie) N.B. NIET
KOELEN 15 min voor t/m 4 uur na dexrazoxaan. Hoe het beschermende effect
tegen weefseldestructie na antracycline-extravasatie tot stand komt, is niet
bekend
3) Adviseer om een plastisch chirurg in consult te nemen voor (vroege)
excisie bij een ernstige reactie. Omdat met chirurgische behandeling in een
vroeg stadium uitstekende resultaten worden bereikt, moet dit bij twijfel
toegepast worden: ‘when in doubt, get it out’ [‘bij twijfel, haal het eruit’].
Casus 2 (8p):
Tijdens de controle van een cytostaticakuur constateert men dat de cumulatieve
dosering van bleomycine bij een 28-jarige man overschreden zou worden bij
continueren van de therapie. Deze patiënt wordt behandeld conform het BEP-
schema ter behandeling van een testiscarcinoom.
Het BEP-schema bestaat uit een 21-daagse cyclus met bleomycine 30 USP op
dag 2, 9, 16, etoposide 100 mg/m2 op dag 1-5, en cisplatin 20 mg/m2 op dag
1-5 met in totaal 3 of 4 cycli (afhankelijk van de prognose). Bij de controle van
de 3e cyclus bleek deze patiënt al 387 USP gehad te hebben, namelijk 6 giften
van 64,5 USP. De cumulatieve dosering van bleomycine is 400 USP. Uit een
, Toets MA301: Therapie van oncologische aandoeningen 07-03-2019
Totaal te behalen punten: 120
eerste analyse blijkt dat bij een wijziging van het moederprotocol van het BEP-
schema 30 USP/m2 i.p.v. 30 USP per gift was verwerkt. Normaliter zou je met 4
cycli (=12 giften van 30 USP) de cumulatieve dosering niet overschrijden. De
bleomycinecomponent wordt gestaakt.
In de SmPC van Bleomedac® (Bleomycine) staat de volgende tabel beschreven:
Wat zijn de mogelijke gevolgen van een te hoge dosis bleomycine? Verwacht je
dit bij deze patiënt? Welke stappen moet je samen met de arts ondernemen bij
een dergelijke afwijking?
Antwoord: longtoxiciteit is de belangrijkste bijwerking van bleomycine. Deze
toxiciteit kan zowel in de acute fase als maanden later optreden. Een
cumulatieve dosering van meer dan 450 USP is een risico factor voor long
schade. Dit is de reden dat in de dagelijkse praktijk een maximale cumulatieve
dosering van 400 USP wordt aangehouden.
Uit de SmPC blijkt dat doseringen van 60 USP per week getolereerd zijn. Op
basis van deze data lijkt de cumulatieve dosering doorslaggevend te zijn voor de
kans op het optreden van longschade en niet zozeer de keerdosis.
Te ondernemen stappen (vooral van belang dat de student het belang van de
eerste twee stappen signaleert):
• Betrokken patiënten informeren
• Patiënten blijven vervolgen (minimaal 3-6 maanden na de laatste gift i.v.m.
kans op longtoxiciteit)
• Risicoanalyse maken van mogelijke gevolgen (zie hierboven)
• Indien noodzakelijk IGJ informeren
