Casus 5
Wat is de anatomie van het ademhalingsstelsel?
Trachea -- luchtpijp
De trachea loopt vanaf de larynx naar beneden door de nek en het mediastinum in. Het
eindigt door te splitsen in twee bronchi, de bronchi principales. Het heeft een lengte van
ongeveer 10-12 cm en een diameter van 2 cm.
De trachea heeft elastische elementen die hem flexibel maken om uit te rekken en
neerwaarts te bewegen tijdens inspiratie en terug te veren tijdens expiratie, maar de
kraakbeenringen voorkomen dat de trachea dichtklapt en houden de luchtweg open
ondanks drukverschillen tijdens ademen. De posterieure kant (de paries membranaceus) van
de kraakbeenringen is open en hier zijn de ringen verbonden met gladde spiervezels van de
trachealis en door zacht bindweefsel, waardoor dit deel flexibel is. De oesophagus loopt hier
achterlangs →door flexibiliteit trachea op dit deel kan de oesophagus uitzetten wanneer er
voedsel doorheen komt.
Het punt waar de trachea in twee delen splitst heet de bifurcatio tracheae. Deze laatste
kraakbeenring is vergroot en heeft onderaan een riggel, de carina.
Op het deel van splitsing zit de trachea iets meer naar de rechterkant, omdat links de aorta
loopt.
De luchtwegen takken steeds af (ongeveer 23x in totaal) in een patroon genaamd de
bronchiale boom.
De trachea splitst ongeveer op leven T7 om de linker en rechter bronchus principales
(primair) te vormen. Beide bronchi lopen schuin in het mediastinum en betreden dan de
hilum van de long. De rechter bronchus is wijder en korter en loopt meer verticaal dan links.
Zodra de bronchi in de longen zijn, splitsen ze in de bronchi lobares (secundair) →drie rechts
en twee links →voeden elk een lob van de longen. De bronchi lobares splitsen in de bronchi
segmentales (tertiary). Deze splitsen dan weer verder →vanaf <1 mm diameter.
Heten het de bronchiolen en de kleinste zijn de terminale bronchiolen
, Pulmonis -- longen
De longen nemen bijna alle ruimte van de thoracale ruimte in, behalve het mediastinum
waar het hart, de grote bloedvaten, de bronchi, etc. liggen
Elke long is omhuld door pleurae en zitten vast aan het mediastinum door vasculaire en
bronchiale structuren die de lung root vormen. De apex van de long ligt net achter de
clavicula. De basis van de long is het inferieure deel dat op het diafragma rust.
Op het mediastinale oppervlak van elke long zit de hilum, waar de pulmonaire en
systemische bloedvaten, de bronchi, lymfatische vaten en zenuwen de long binnenkomen en
verlaten. De bronchi principales komen het hilum binnen aan hun eigen kant en hebben dan
bijna direct aftakkingen. Het mediastinale pleura omhult de hilum en is onderaan een
dubbelgevouwen structuur genaamd het ligamentum pulmonale.
Aangezien de apex van het hart meer naar links ligt, is de rechter long (pulmo dexter) groter
dan de linker long (pulmo sinister). De linker long heeft een holte op zijn mediale vlak waar
het hart in ligt, de cardiac notch. Verder wordt de linker long verdeelt in de lobus superior en
lobus inferior door de fissura obliqua. De rechter long wordt onderverdeeld in de lobus
superior, lobus medius en lobus inferior door de fissura obliqua en fissura horizontales.
Elke lob heeft meerdere bronchopulmonaire segmenten die van elkaar gescheiden worden
door een septum van bindweefsel. De rechter heeft 10 sgementen en de linker 8-10
segmenten. Elk segment is voorzien van zijn eigen arterie en veen en krijgt lucht van een
segmentale bronchus.
.
Wat is de anatomie van het ademhalingsstelsel?
Trachea -- luchtpijp
De trachea loopt vanaf de larynx naar beneden door de nek en het mediastinum in. Het
eindigt door te splitsen in twee bronchi, de bronchi principales. Het heeft een lengte van
ongeveer 10-12 cm en een diameter van 2 cm.
De trachea heeft elastische elementen die hem flexibel maken om uit te rekken en
neerwaarts te bewegen tijdens inspiratie en terug te veren tijdens expiratie, maar de
kraakbeenringen voorkomen dat de trachea dichtklapt en houden de luchtweg open
ondanks drukverschillen tijdens ademen. De posterieure kant (de paries membranaceus) van
de kraakbeenringen is open en hier zijn de ringen verbonden met gladde spiervezels van de
trachealis en door zacht bindweefsel, waardoor dit deel flexibel is. De oesophagus loopt hier
achterlangs →door flexibiliteit trachea op dit deel kan de oesophagus uitzetten wanneer er
voedsel doorheen komt.
Het punt waar de trachea in twee delen splitst heet de bifurcatio tracheae. Deze laatste
kraakbeenring is vergroot en heeft onderaan een riggel, de carina.
Op het deel van splitsing zit de trachea iets meer naar de rechterkant, omdat links de aorta
loopt.
De luchtwegen takken steeds af (ongeveer 23x in totaal) in een patroon genaamd de
bronchiale boom.
De trachea splitst ongeveer op leven T7 om de linker en rechter bronchus principales
(primair) te vormen. Beide bronchi lopen schuin in het mediastinum en betreden dan de
hilum van de long. De rechter bronchus is wijder en korter en loopt meer verticaal dan links.
Zodra de bronchi in de longen zijn, splitsen ze in de bronchi lobares (secundair) →drie rechts
en twee links →voeden elk een lob van de longen. De bronchi lobares splitsen in de bronchi
segmentales (tertiary). Deze splitsen dan weer verder →vanaf <1 mm diameter.
Heten het de bronchiolen en de kleinste zijn de terminale bronchiolen
, Pulmonis -- longen
De longen nemen bijna alle ruimte van de thoracale ruimte in, behalve het mediastinum
waar het hart, de grote bloedvaten, de bronchi, etc. liggen
Elke long is omhuld door pleurae en zitten vast aan het mediastinum door vasculaire en
bronchiale structuren die de lung root vormen. De apex van de long ligt net achter de
clavicula. De basis van de long is het inferieure deel dat op het diafragma rust.
Op het mediastinale oppervlak van elke long zit de hilum, waar de pulmonaire en
systemische bloedvaten, de bronchi, lymfatische vaten en zenuwen de long binnenkomen en
verlaten. De bronchi principales komen het hilum binnen aan hun eigen kant en hebben dan
bijna direct aftakkingen. Het mediastinale pleura omhult de hilum en is onderaan een
dubbelgevouwen structuur genaamd het ligamentum pulmonale.
Aangezien de apex van het hart meer naar links ligt, is de rechter long (pulmo dexter) groter
dan de linker long (pulmo sinister). De linker long heeft een holte op zijn mediale vlak waar
het hart in ligt, de cardiac notch. Verder wordt de linker long verdeelt in de lobus superior en
lobus inferior door de fissura obliqua. De rechter long wordt onderverdeeld in de lobus
superior, lobus medius en lobus inferior door de fissura obliqua en fissura horizontales.
Elke lob heeft meerdere bronchopulmonaire segmenten die van elkaar gescheiden worden
door een septum van bindweefsel. De rechter heeft 10 sgementen en de linker 8-10
segmenten. Elk segment is voorzien van zijn eigen arterie en veen en krijgt lucht van een
segmentale bronchus.
.
