Lecture 13 Milieu rechtvaardigheid
Inleiding
Sociale rechtvaardigheid is eerlijke verdeling van baten en lusten van samenwerking.
Rechtvaardigheid is verbonden met klimaatverandering. Wie moet opdraaien voor de kosten vd
schade van klimaatverandering (extremer weer, droogte). Het gaat vooral over de lasten en kosten.
Hoe gaan we de lasten en kosten eerlijker verdelen, gezien rijke landen grotendeels verantwoordelijk
zijn voor klimaatverandering en arme landen daar het meeste last van hebben.
Milieurechtvaardigheid als een verdelingsvraagstuk (singer). Past binnen discussie van mondiale
rechtvaardigheid. Klimaatverandering is een mondiaal probleem.
Milieu rechtvaardigheid is mondiaal:
There can be no clearer illustration of the need for human beings to act globally than the issues
raised by the impact of human activity on our atmosphere.
Peter singer is een utilist, we moeten kijken naar de gevolgen van acties.
Het probleem
- Broeikasgassen
Singer baseert zich op IPCC. Klimaatverandering is gevolg van uitstoot van broeikasgassen die door de
mens worden uitgestoten. Zorgt voor smelting van ijskappen, hogere temperaturen en extremere
weerspatronen. Is niet onomstotelijk bewezen, maar veel bewijzen wijzen die kant op. Is riskant op te
rekenen op de theoretitsche mogelijkheid dat de bewijzen niet kloppen en de mens niet
verantwoordelijk is voor klimaatverandering. Consequenties van deze bevindingen niet serieus
nemen kunnen heel zwaar zijn.
Arme landen, naast dat ze in regio’s zitten waar ze meer last ondervinden van klimaatverandering,
hebben ook minder geld om er preventief of qua noodhulp iets aan te doen.
- Risico’s vd opwarming voor mens
o Orkanen die urbane regio’s treffen
o Toename tropische ziekten
o Afname voedsel productie in sommige regio’s vanwege droogte
o Stijging zeespiegel en verlies waardevol land
- En niet menselijk leven (biodiversiteit verlies en uitsterving)
Artikel is vanuit antropocentrisch perspectief (milieu is instrument voor de mens, heeft geen
intrinsieke waarde). Er is ook een ecologisch perspectief.
Er zijn internationale afspraken gemaakt om wat aan de risico’s te doen, en er is geprobeerd om
bindende afspraken te maken maar dit is vrij lastig gebleken. Maar als je uitgaat van rechtvaardigheid,
hoe moet dat protocol voor rechtvaardige samenwerking op het gebied van klimaaat er uit zien? Er
ligt niet echt een conceptie van rechtvaardigheid onder de akkoorden over klimaatverandering. Wat
zou de standaard moeten zijn om te kijken naar internationale afspraken op het gebied van klimaat?
, Wat is een eerlijke verdeling (en wat moet er verdeeld worden)?
Niet de traditionele traditie van primaire goederen moet verdeeld worden, maar singer onderzoekt
welke hulpbron schaars is en verdeeld moet worden? Als er geen klimaatverandering zou zijn zou er
ook geen schaarse hulpbron zijn.
De structuur van Singers argument:
- Wat is de schaarse hulpbron die verdeeld moet worden?
Gebruik van atmosferische capaciteit om afvalgassen te absorberen. Atmosfeer kan maar een deel
van de broeikasgassen te absorberen, maar niet eindeloos. Daar zit de schaarste in volgens Singer.
Mondiale atmosfeer zou je moeten zien als een mondiale afvoerput. Die is in staat om afvalgassen af
te voeren, maar niet eindeloos. De global sink is beperkt. Vroeger dachten ze dat deze onbeperkt
was, en dan is de vraag in hoeverre je mensen verantwoordelijk kunt houden voor het eindeloos
dumpen (want ze dachten dat dit zonder consequentie was), maar nu weten we dat de capaciteit
voor broeikasverwerking niet eindeloos is.
Nu moeten we vragen wat de rechtvaardige verdeling is van de capaciteit van de atmosfeer om
broeikasgassen te absorberen, dat is de schaarse hulpbron.
(Ofwel: toegang tot de afvoer is de schaarse hulpbron)
- Hoe verdelen?
1) Historische principes(rechtvaardigheid van een verdeling hangt af van het
verleden, hoe is de distributie tot stand gekomen)
2) “Time-slice” principes of end-state principles (kijken alleen naar de verdeling hier
en nu, en die beoordelen we aan de hand van een normatieve standaard en we gaan
proberen de verdeling te veranderen op basis van bepaalde beginsels en principes)
a) Gelijke verdeling (dat is de beste volgens Singer, capaciteit van atmosfeer
om broeikasgassen te absorberen zou voor ieder mens gelijk moeten zijn,
iedereen heeft een recht op een gelijk deel van de afvoercapaciteit)
b) De minst-bevoordeelden helpen
c) Utiliteit
Historische principe; de vervuiler betaalt
Wat singer vaststelt is dat in de recente geschiedenis de verdeling van de mondiale afvoercapaciteit
totaal niet rechtvaardig en eerlijk is gewijzigd. Is een eenzijdige en oneigenlijke toeëigening van de
capaciteit van de mondiale afvoer die op geen enkele manier te rechtvaardigen is (niet met Locke of
Smith). Volgens dit beginsel van historische rechtvaardigheid zou dit gerectificeerd moeten worden.
Per hoofd vd bevolking is de VS de top uitstoter.
Rijke landen hebben disproportioneel van het schaarse goed hebben gebruikt, kunnen zij ook als de
oorzaak worden gezien vd huidige crisis. Milieuprobleem is ontstaan doordat een bepaalde groep
geïndustrialiseerde landen disproportioneel veel zooi in de afvoerput hebben gegooid. Ontwikkelde
Inleiding
Sociale rechtvaardigheid is eerlijke verdeling van baten en lusten van samenwerking.
Rechtvaardigheid is verbonden met klimaatverandering. Wie moet opdraaien voor de kosten vd
schade van klimaatverandering (extremer weer, droogte). Het gaat vooral over de lasten en kosten.
Hoe gaan we de lasten en kosten eerlijker verdelen, gezien rijke landen grotendeels verantwoordelijk
zijn voor klimaatverandering en arme landen daar het meeste last van hebben.
Milieurechtvaardigheid als een verdelingsvraagstuk (singer). Past binnen discussie van mondiale
rechtvaardigheid. Klimaatverandering is een mondiaal probleem.
Milieu rechtvaardigheid is mondiaal:
There can be no clearer illustration of the need for human beings to act globally than the issues
raised by the impact of human activity on our atmosphere.
Peter singer is een utilist, we moeten kijken naar de gevolgen van acties.
Het probleem
- Broeikasgassen
Singer baseert zich op IPCC. Klimaatverandering is gevolg van uitstoot van broeikasgassen die door de
mens worden uitgestoten. Zorgt voor smelting van ijskappen, hogere temperaturen en extremere
weerspatronen. Is niet onomstotelijk bewezen, maar veel bewijzen wijzen die kant op. Is riskant op te
rekenen op de theoretitsche mogelijkheid dat de bewijzen niet kloppen en de mens niet
verantwoordelijk is voor klimaatverandering. Consequenties van deze bevindingen niet serieus
nemen kunnen heel zwaar zijn.
Arme landen, naast dat ze in regio’s zitten waar ze meer last ondervinden van klimaatverandering,
hebben ook minder geld om er preventief of qua noodhulp iets aan te doen.
- Risico’s vd opwarming voor mens
o Orkanen die urbane regio’s treffen
o Toename tropische ziekten
o Afname voedsel productie in sommige regio’s vanwege droogte
o Stijging zeespiegel en verlies waardevol land
- En niet menselijk leven (biodiversiteit verlies en uitsterving)
Artikel is vanuit antropocentrisch perspectief (milieu is instrument voor de mens, heeft geen
intrinsieke waarde). Er is ook een ecologisch perspectief.
Er zijn internationale afspraken gemaakt om wat aan de risico’s te doen, en er is geprobeerd om
bindende afspraken te maken maar dit is vrij lastig gebleken. Maar als je uitgaat van rechtvaardigheid,
hoe moet dat protocol voor rechtvaardige samenwerking op het gebied van klimaaat er uit zien? Er
ligt niet echt een conceptie van rechtvaardigheid onder de akkoorden over klimaatverandering. Wat
zou de standaard moeten zijn om te kijken naar internationale afspraken op het gebied van klimaat?
, Wat is een eerlijke verdeling (en wat moet er verdeeld worden)?
Niet de traditionele traditie van primaire goederen moet verdeeld worden, maar singer onderzoekt
welke hulpbron schaars is en verdeeld moet worden? Als er geen klimaatverandering zou zijn zou er
ook geen schaarse hulpbron zijn.
De structuur van Singers argument:
- Wat is de schaarse hulpbron die verdeeld moet worden?
Gebruik van atmosferische capaciteit om afvalgassen te absorberen. Atmosfeer kan maar een deel
van de broeikasgassen te absorberen, maar niet eindeloos. Daar zit de schaarste in volgens Singer.
Mondiale atmosfeer zou je moeten zien als een mondiale afvoerput. Die is in staat om afvalgassen af
te voeren, maar niet eindeloos. De global sink is beperkt. Vroeger dachten ze dat deze onbeperkt
was, en dan is de vraag in hoeverre je mensen verantwoordelijk kunt houden voor het eindeloos
dumpen (want ze dachten dat dit zonder consequentie was), maar nu weten we dat de capaciteit
voor broeikasverwerking niet eindeloos is.
Nu moeten we vragen wat de rechtvaardige verdeling is van de capaciteit van de atmosfeer om
broeikasgassen te absorberen, dat is de schaarse hulpbron.
(Ofwel: toegang tot de afvoer is de schaarse hulpbron)
- Hoe verdelen?
1) Historische principes(rechtvaardigheid van een verdeling hangt af van het
verleden, hoe is de distributie tot stand gekomen)
2) “Time-slice” principes of end-state principles (kijken alleen naar de verdeling hier
en nu, en die beoordelen we aan de hand van een normatieve standaard en we gaan
proberen de verdeling te veranderen op basis van bepaalde beginsels en principes)
a) Gelijke verdeling (dat is de beste volgens Singer, capaciteit van atmosfeer
om broeikasgassen te absorberen zou voor ieder mens gelijk moeten zijn,
iedereen heeft een recht op een gelijk deel van de afvoercapaciteit)
b) De minst-bevoordeelden helpen
c) Utiliteit
Historische principe; de vervuiler betaalt
Wat singer vaststelt is dat in de recente geschiedenis de verdeling van de mondiale afvoercapaciteit
totaal niet rechtvaardig en eerlijk is gewijzigd. Is een eenzijdige en oneigenlijke toeëigening van de
capaciteit van de mondiale afvoer die op geen enkele manier te rechtvaardigen is (niet met Locke of
Smith). Volgens dit beginsel van historische rechtvaardigheid zou dit gerectificeerd moeten worden.
Per hoofd vd bevolking is de VS de top uitstoter.
Rijke landen hebben disproportioneel van het schaarse goed hebben gebruikt, kunnen zij ook als de
oorzaak worden gezien vd huidige crisis. Milieuprobleem is ontstaan doordat een bepaalde groep
geïndustrialiseerde landen disproportioneel veel zooi in de afvoerput hebben gegooid. Ontwikkelde
