H16 - Zappen door een labyrint guerillakunstenaars komen voort uit de
graffitiscene.
“Van de twintigste naar de eenentwintigste
eeuw” Echt pijnlijk wordt het in Iraq (2004) van
guerillakunstenaar Copper Greene. Het
Een standbeeld voor Lenin angstaanjagende silhouet van een door de
Deimantas Narkevicius (1964) combineert Amerikaanse soldaten gemartelde Irakese
twee benaderingen van kunst: soldaat wordt gemengd met de vrolijke stijl
- Werken zijn een spel van citaten en van Apple’s iPodcampagne.
verwijzingen, waarbij herkenbare beelden uit
de massacultuur het basismateriaal vormden. Hij maakt op slimme wijze gebruik van
- Verzet tegen alle vrijblijvendheid > werken beelden die onderdeel zijn van ons collectieve
maken die ingaan op politieke, historische en geheugen.
sociale thema’s.
LESS IS A BORE
Once in the XXth century (2006) is een film Delirious in New York
van Narkevicius waarin een standbeeld van Vanaf de twintiger jaren van de vorige eeuw is
Lenin, symbool van het communisme, wordt een kale, functionele vormgeving kenmerkend
gedemonteerd met een hijskraan. voor de moderne architectuur.
Narkevicius speelt de film echter achterwaarts “Less is more” > slogan van architect Ludwig
af, waardoor Lenin langzaam herrijst onder Mies van der Rohe.
luid applaus van de plaatselijke bevolking.
Tegen 1980 > barsten in het modernisme
Het communistische verleden kan niet zomaar (aangevallen met de kreet: ‘less is a bore’).
uitgewist worden (behoort tot de historie van
Litouwen). Charles Jencks (1939) schrijft in The language
of Postmodern Architecture dat versieringen
Gepensioneerde superhelden juist nodig zijn om een gebouw een eigen
Installatie = een kunstwerk waarbij de ruimte karakter te geven. Jencks verwijt de
waarin tentoongesteld wordt, bij het modernisten gebrek aan communicatieve
kunstwerk betrokken is. vaardigheden en gemis aan historisch besef.
De Franse kunstenaar Gilles Barbier (1965) De Nederlandse architect Rem Koolhaas
laat met zijn installatie L’Hospice (2002) op (1944) ontleedt in zijn boek Delirious New
symbolische wijze zien hoe de Verenigde York Manhattan met al zijn wolkenkrabbers.
Staten er volgens hem op dat moment
voorstaan. De versieringen aan de wolkenkrabbers
hebben niets met de functie van het gebouw
We zien een verzorgingstehuis met bejaarde te maken.
superhelden. De beeldengroep is een De versieringen zijn herkenningspunten voor
metafoor voor de moeilijke tijden die Amerika de stadsbewoner zodat hij zich kan oriёnteren
aan het begin van de 21e eeuw doormaakt: en zich thuis kan voelen in de stad.
- WTC (9/11)
- Oorlogen in Irak en Afghanistan Bofill
Jencks en Koolhaas bekritiseren het motto
Guerillakunstenaar = kunstenaar die veelal ‘less is more’. Ze pleiten voor een nieuwe
maatschappelijk geёngageerde kunst aanpak: het postmodernisme.
ongevraagd en vaak illegaal laat verschijnen
op openbare plekken. Sommige Postmodernisme = het postmodernisme gaat,
in tegenstelling tot het modernisme, uit van
graffitiscene.
“Van de twintigste naar de eenentwintigste
eeuw” Echt pijnlijk wordt het in Iraq (2004) van
guerillakunstenaar Copper Greene. Het
Een standbeeld voor Lenin angstaanjagende silhouet van een door de
Deimantas Narkevicius (1964) combineert Amerikaanse soldaten gemartelde Irakese
twee benaderingen van kunst: soldaat wordt gemengd met de vrolijke stijl
- Werken zijn een spel van citaten en van Apple’s iPodcampagne.
verwijzingen, waarbij herkenbare beelden uit
de massacultuur het basismateriaal vormden. Hij maakt op slimme wijze gebruik van
- Verzet tegen alle vrijblijvendheid > werken beelden die onderdeel zijn van ons collectieve
maken die ingaan op politieke, historische en geheugen.
sociale thema’s.
LESS IS A BORE
Once in the XXth century (2006) is een film Delirious in New York
van Narkevicius waarin een standbeeld van Vanaf de twintiger jaren van de vorige eeuw is
Lenin, symbool van het communisme, wordt een kale, functionele vormgeving kenmerkend
gedemonteerd met een hijskraan. voor de moderne architectuur.
Narkevicius speelt de film echter achterwaarts “Less is more” > slogan van architect Ludwig
af, waardoor Lenin langzaam herrijst onder Mies van der Rohe.
luid applaus van de plaatselijke bevolking.
Tegen 1980 > barsten in het modernisme
Het communistische verleden kan niet zomaar (aangevallen met de kreet: ‘less is a bore’).
uitgewist worden (behoort tot de historie van
Litouwen). Charles Jencks (1939) schrijft in The language
of Postmodern Architecture dat versieringen
Gepensioneerde superhelden juist nodig zijn om een gebouw een eigen
Installatie = een kunstwerk waarbij de ruimte karakter te geven. Jencks verwijt de
waarin tentoongesteld wordt, bij het modernisten gebrek aan communicatieve
kunstwerk betrokken is. vaardigheden en gemis aan historisch besef.
De Franse kunstenaar Gilles Barbier (1965) De Nederlandse architect Rem Koolhaas
laat met zijn installatie L’Hospice (2002) op (1944) ontleedt in zijn boek Delirious New
symbolische wijze zien hoe de Verenigde York Manhattan met al zijn wolkenkrabbers.
Staten er volgens hem op dat moment
voorstaan. De versieringen aan de wolkenkrabbers
hebben niets met de functie van het gebouw
We zien een verzorgingstehuis met bejaarde te maken.
superhelden. De beeldengroep is een De versieringen zijn herkenningspunten voor
metafoor voor de moeilijke tijden die Amerika de stadsbewoner zodat hij zich kan oriёnteren
aan het begin van de 21e eeuw doormaakt: en zich thuis kan voelen in de stad.
- WTC (9/11)
- Oorlogen in Irak en Afghanistan Bofill
Jencks en Koolhaas bekritiseren het motto
Guerillakunstenaar = kunstenaar die veelal ‘less is more’. Ze pleiten voor een nieuwe
maatschappelijk geёngageerde kunst aanpak: het postmodernisme.
ongevraagd en vaak illegaal laat verschijnen
op openbare plekken. Sommige Postmodernisme = het postmodernisme gaat,
in tegenstelling tot het modernisme, uit van
