- Cao recht
- Medezeggenschapsrecht
- Sociaal plan
Etc.
Werkgeversorganisaties --- Werknemers
Dit wordt doorbroken door andere organisaties die opkomen.
Laatste tien 15 jaar zie je dat er minder mensen lid zijn van een vakbond/mensen zien niet altijd het
nut ervan in. Denken dat de cao gewoon bestaat en je er niets voor hoeft te doen.
Bij overheid zie je dat veel mensen lid zijn en dat die vakbonden daar sterker staan.
Je ziet ook dat mensen denken ik vind dat die vakbond het niet goed doen en dat ze een andere bond
op richten. Bij spoorwegen zijn de werknemers vaak goed georganiseerd/veel acties/vaker
afsplitsingen van de vakbonden- vinden de vakbond dan onvoldoende onafhankelijk en dat ze teveel
aan de zijde van de werkgever staan. Dus willen ze een nieuwe oprichten.
Verpleging: verpleegkundige vonden dat ze te weinig salaris kregen/ die waren ook achtergebleven
door bezuiniging gezondheidszorg. Toen kwam er een aparte bond voor verpleegkundige
(Verpleegkundige nu) in de hoop meer te bereiken. Op een gegeven moment worden die ook weer
onderdeel van de andere bonden en staat er later weer een nieuwe op. Zo zie je dit steeds gebeuren.
Als de cao algemeen verbindend is verklaard dan ben je eraan gebonden/ook als je GEEN lid bent.
Komende maand gaat het in de verkiezingstijd ook een rol spelen. VVD vindt dat de algemeen
verbindend verklaring moet worden afgeschaft. Kleine ondernemers kunnen niet met lagere
arbeidsvoorwaarden beginnen/ kunnen dan niet concurreren. Daarom voor nieuwe ondernemingen
een hogere drempel om te beginnen. Dat vindt de vvd in strijd met dat je het ondernemerschap moet
stimuleren
Belang werknemers daarmee ook onder druk. (als hun werkgever hierdoor ook misschien de cao wil
gaan verlaten omdat ze dan lagere lonen kunnen betalen) en dan zie je dat werknemers minder
bescherming biedt aan werknemers/ op langere termijn blijft er dan weinig van de cao’s over.
Sheet 2: Polderen
cao maakt onderdeel uit van overlegeconomie: volksmond het polderen.
poldermodel dateert uit de tijd dat we polders bouwden. We hebben toen een cultuurontwikkeld om
niet te vechten maar samen te werken. (stakingsdagen zijn in vergelijking met andere landen echt heel
weinig, dat wordt toegeschreven aan onze overlegeconomie- lossen dingen op door rustig goed
overleg en bereiken daarmee veel.)
- België: ook veel overleg en samenwerking tussen werkgever en werknemers, maar daar al
meer strijdcultuur. Wallonië (zuiden België) nog meer strijd.
- Dit zie je nog meer in Frankrijk/laag percentage lidmaatschap/weinig vakbonden, maar die er
zijn, zijn heel radicaal Die zijn meer gericht op strijdbaarheid, duidelijk maken waar je staat
(wat minder gericht op resultaat).
- Italië: bekend om hoog aantal stakingsdagen.
- Engeland: had betrekkelijk strijdbare cultuur. Maar is verminderd.
- Duitsland /Oostenrijk etc. Veel meer Nederlandse cultuur (polderen)