Samenvatting Oxford Guide to Low Intensity CBT Interventions
,Hoofdstuk 1 - Low intensity CBT interventions: a revolution in mental health care
Introductie
Het ziet ernaar uit dat er een wereldwijde revolutie plaatsvindt met betrekking tot de primaire
gezondheidszorg (health care). Een nieuw tijdperk lijkt te ontwikkelen, betreffende evidence-based
psychologische therapieën, een nieuw tijdperk in het bieden van mentale gezondheidszorg en een
nieuw tijdperk gebaseerd op het stimuleren van psychologisch welzijn.
In de afgelopen 30 jaar hebben verschillende veranderingen plaatsgevonden, namelijk de motivatie
om kortere en kosteneffectieve psychologische behandelingen te ontwikkelen, de innovatie van
zelfhulp middels een handleiding, de groei van het internet, de verschuiving van evidence-based
practices naar gezondheidszorgprofessionals van verschillende achtergronden, de ontwikkeling van
zelfhulpboeken gebaseerd op de principes van cognitieve gedragstherapie, het gebruiken van
nieuwere communicatiemateriaal (internet, sms, email, telefoon), het werken richting
patiëntgecentreerde oriëntatie, nieuwe ideeën over gezondheidszorgsystemen (stepped care,
collaborative care), klinische trials van internetgebaseerde CBT en zelfhulphandleidingen, de
herkenning van de economische en productieve verlies door de overheid en klinische trials van
nieuwe low intensity vormen van het bieden van gezondheidszorg.
Hoog gekwalificeerde gezondheidszorgprofessionals zijn vaak schaars en 1-op-1 psychotherapie aan
de gehele populatie lijkt geen optie. Er zijn manieren bedacht om resultaten te behalen die
gelijkwaardig zijn aan evidence-based behandelingen, maar een lagere intensiteit hebben. Er is een
vooroordeel dat mensen het liefst 1-op-1 behandeling willen van een therapeut. Er zijn veel mensen
die lage intensiteitbehandelingen prefereren, zoals zelfhulpboeken en internetgebaseerde CBT. Lage
intensiteit (low intensity; LI) refereert naar het weinig gebruik maken van de tijd van een
gespecialiseerde therapeut of het gebruik maken hiervan op een kosteneffectieve manier, zoals CBT
in groepen. Het programma 'the English Improving Access to Psychological Therapies (IAPT)'
trachtte het samenbrengen van de effectiviteit, de kosteneffectiviteit en de toegang tot therapieën.
Echter was dit niet voldoende om te begrijpen van lage intensiteit CBT inhoudt. Hedendaags wordt
dus een nieuwe paradigma in de mentale gezondheidszorg gebruikt. Er wordt niet gesuggereerd dat
lage intensiteit CBT de panacee is voor alle problematiek, maar er wordt gezien dat lage intensiteit
CBT ook effectief kan zijn voor veel mensen met een vaak voorkomende aandoening. Lage intensiteit
CBT gaat om het vinden van manieren om de toegang tot effectieve behandelingen in alle sectoren
van de samenleving te doen laten toenemen. Echter omvat lage intensiteit werken meer dan het
simpelweg ontwikkelen van nieuwe manieren om CBT zodanig neer te zetten zodat de toegang
toeneemt. Het heeft ook betrekking op nieuwe gezondheidszorgmodellen, het ontwikkelen van
nieuwe diensten, nieuwe manieren van werken en nieuwe werkkrachten, nieuwe manieren van
training en supervisie, nieuwe manieren van betrekking tot het publiek en nieuwe manier om over
CBT te communiceren.
Historische antecedenten van lage intensiteit CBT
CBT is hedendaags een dominant therapeutisch model. CBT vormt vaak de eerste niet-
farmacologische keus bij psychologische problematiek, wegens een groot bereik aan empirisch
support. Het concept van evidence-based toepassen op psychotherapie is vrij recent ontstaan, door
het werk van Wolpe, Eysenck, Shapiro en Beck rond 1950/1960. Rond 1990 ontstond evidence-based
2
, medicine (EBM), waardoor het werk van de vroege pioniers gewaardeerd werd. CBT is een standaard
van de gezondheidszorg. Echter valt de beschikbaarheid ervan tegen. Er zijn te weinig getrainde
professionals, te weinig trainingscursussen beschikbaar en de traditionele manier van toepassing
heeft beperkingen. De vroege pioniers van CBT vonden niet dat er langdurige trajecten van
intensieve psychotherapie nodig was voor effectieve verlichting van lijden. De behandelingen die zij
ontwikkelden waren kort en 'to the point', vergeleken met hedendaagse CBT-behandelingen.
Veel onderzoekers gingen opzoek naar manieren om CBT meer beschikbaar te maken. Isaac Marks
maakte het zijn werk om informatie over CBT beschikbaar te maken op zoveel mogelijk verschillende
en toegankelijke manieren. CBT was helder en kon makkelijk uitgelegd worden. Marks publiceerde
een van de eerste en meest vertaalde CBT-zelfhulpboeken, genaamd Living with Fear (Marks, 1978).
Hierna volgde meer boeken, waaronder the Clinician's Guide to Mind over Mood (Padesky &
Greenberger, 1995) en de iets bekendere Mind over Mood (Greenberger & Padesky, 1995). Hierin
was voor het eerst een gedetailleerde handleiding geschreven, voor clinici, over het toepassen van
CBT. In 1970 voerde Marks een experiment uit waarbij verpleegsters getraind werden op het geven
van CBT. Hij liet succesvol zien dat de uitkomsten van patiënten even goed waren wanneer
verpleegsters CBT gaven, vergeleken met andere professionals (Marks, 1985). Nieuwe technologieën
hebben geholpen bij het meer beschikbaar maken van CBT. Internet zorgde bijvoorbeeld voor een
revolutie. CBT-behandelingen konden wereldwijd aangeboden worden zonder dat mensen hun huis
uit moesten. Email, telefoons, SMS en internetapplicaties zorgen voor verdere flexibiliteit.
Lage intensiteit CBT: richting een definitie
De termen 'lage' en 'hoge' intensiteit CBT leken voor het eerst voor te komen in relatie met stepped
care: het idee dat minder intensieve CBT-therapieën, naast meer intensieve therapieën, gegeven
moeten worden. Een aantal minder intensieve therapieën zijn korte therapieën, groepstherapieën en
zelfhulpbenaderingen.
Binnen de context van de eerste Engelse klinische studie was lage intensiteit CBT bekend als 'High
Volume, Low Intensity CBT'. In het huidige boek is het afgekort tot lage intensiteit CBT, omdat niet
alle CBT betrekking hebben op high volume.
Box 1.1 - Lage intensiteit CBT interventies: definitie
Het primaire doel van lage intensiteit CBT interventies is om de toegang tot evidence-based
psychologische behandelingen te doen toenemen, waardoor de geestelijke gezondheid en het
welzijn van een maatschappij te vergroten, waarbij de minst intensieve therapie, die nodig is om
maximale winst te krijgen, gebruikt wordt. Lage intensiteit CBT interventies zijn met name
ontwikkeld binnen de context van cliënten met milde tot moderate psychologische aandoeningen
hebben, waardoor het mogelijk is hoge intensiteit CBT te reserveren voor mensen met ernstigere
aandoeningen.
Vergeleken met hoge intensiteit CBT, doet lage intensiteit CBT het volgende:
Het reduceert de hoeveelheid tijd dat de uitvoerder in contact is met een individuele
patiënt. Dit is mogelijk doordat groepsinterventies mogelijk zijn en op deze manier
meerdere cliënten op een tijdstip gezien worden, maar ook doordat de cliënten meer
gebruik maken van zelhulpmateriaal en men de samenleving en vrijwilligers erbij kan halen.
3
,Hoofdstuk 1 - Low intensity CBT interventions: a revolution in mental health care
Introductie
Het ziet ernaar uit dat er een wereldwijde revolutie plaatsvindt met betrekking tot de primaire
gezondheidszorg (health care). Een nieuw tijdperk lijkt te ontwikkelen, betreffende evidence-based
psychologische therapieën, een nieuw tijdperk in het bieden van mentale gezondheidszorg en een
nieuw tijdperk gebaseerd op het stimuleren van psychologisch welzijn.
In de afgelopen 30 jaar hebben verschillende veranderingen plaatsgevonden, namelijk de motivatie
om kortere en kosteneffectieve psychologische behandelingen te ontwikkelen, de innovatie van
zelfhulp middels een handleiding, de groei van het internet, de verschuiving van evidence-based
practices naar gezondheidszorgprofessionals van verschillende achtergronden, de ontwikkeling van
zelfhulpboeken gebaseerd op de principes van cognitieve gedragstherapie, het gebruiken van
nieuwere communicatiemateriaal (internet, sms, email, telefoon), het werken richting
patiëntgecentreerde oriëntatie, nieuwe ideeën over gezondheidszorgsystemen (stepped care,
collaborative care), klinische trials van internetgebaseerde CBT en zelfhulphandleidingen, de
herkenning van de economische en productieve verlies door de overheid en klinische trials van
nieuwe low intensity vormen van het bieden van gezondheidszorg.
Hoog gekwalificeerde gezondheidszorgprofessionals zijn vaak schaars en 1-op-1 psychotherapie aan
de gehele populatie lijkt geen optie. Er zijn manieren bedacht om resultaten te behalen die
gelijkwaardig zijn aan evidence-based behandelingen, maar een lagere intensiteit hebben. Er is een
vooroordeel dat mensen het liefst 1-op-1 behandeling willen van een therapeut. Er zijn veel mensen
die lage intensiteitbehandelingen prefereren, zoals zelfhulpboeken en internetgebaseerde CBT. Lage
intensiteit (low intensity; LI) refereert naar het weinig gebruik maken van de tijd van een
gespecialiseerde therapeut of het gebruik maken hiervan op een kosteneffectieve manier, zoals CBT
in groepen. Het programma 'the English Improving Access to Psychological Therapies (IAPT)'
trachtte het samenbrengen van de effectiviteit, de kosteneffectiviteit en de toegang tot therapieën.
Echter was dit niet voldoende om te begrijpen van lage intensiteit CBT inhoudt. Hedendaags wordt
dus een nieuwe paradigma in de mentale gezondheidszorg gebruikt. Er wordt niet gesuggereerd dat
lage intensiteit CBT de panacee is voor alle problematiek, maar er wordt gezien dat lage intensiteit
CBT ook effectief kan zijn voor veel mensen met een vaak voorkomende aandoening. Lage intensiteit
CBT gaat om het vinden van manieren om de toegang tot effectieve behandelingen in alle sectoren
van de samenleving te doen laten toenemen. Echter omvat lage intensiteit werken meer dan het
simpelweg ontwikkelen van nieuwe manieren om CBT zodanig neer te zetten zodat de toegang
toeneemt. Het heeft ook betrekking op nieuwe gezondheidszorgmodellen, het ontwikkelen van
nieuwe diensten, nieuwe manieren van werken en nieuwe werkkrachten, nieuwe manieren van
training en supervisie, nieuwe manieren van betrekking tot het publiek en nieuwe manier om over
CBT te communiceren.
Historische antecedenten van lage intensiteit CBT
CBT is hedendaags een dominant therapeutisch model. CBT vormt vaak de eerste niet-
farmacologische keus bij psychologische problematiek, wegens een groot bereik aan empirisch
support. Het concept van evidence-based toepassen op psychotherapie is vrij recent ontstaan, door
het werk van Wolpe, Eysenck, Shapiro en Beck rond 1950/1960. Rond 1990 ontstond evidence-based
2
, medicine (EBM), waardoor het werk van de vroege pioniers gewaardeerd werd. CBT is een standaard
van de gezondheidszorg. Echter valt de beschikbaarheid ervan tegen. Er zijn te weinig getrainde
professionals, te weinig trainingscursussen beschikbaar en de traditionele manier van toepassing
heeft beperkingen. De vroege pioniers van CBT vonden niet dat er langdurige trajecten van
intensieve psychotherapie nodig was voor effectieve verlichting van lijden. De behandelingen die zij
ontwikkelden waren kort en 'to the point', vergeleken met hedendaagse CBT-behandelingen.
Veel onderzoekers gingen opzoek naar manieren om CBT meer beschikbaar te maken. Isaac Marks
maakte het zijn werk om informatie over CBT beschikbaar te maken op zoveel mogelijk verschillende
en toegankelijke manieren. CBT was helder en kon makkelijk uitgelegd worden. Marks publiceerde
een van de eerste en meest vertaalde CBT-zelfhulpboeken, genaamd Living with Fear (Marks, 1978).
Hierna volgde meer boeken, waaronder the Clinician's Guide to Mind over Mood (Padesky &
Greenberger, 1995) en de iets bekendere Mind over Mood (Greenberger & Padesky, 1995). Hierin
was voor het eerst een gedetailleerde handleiding geschreven, voor clinici, over het toepassen van
CBT. In 1970 voerde Marks een experiment uit waarbij verpleegsters getraind werden op het geven
van CBT. Hij liet succesvol zien dat de uitkomsten van patiënten even goed waren wanneer
verpleegsters CBT gaven, vergeleken met andere professionals (Marks, 1985). Nieuwe technologieën
hebben geholpen bij het meer beschikbaar maken van CBT. Internet zorgde bijvoorbeeld voor een
revolutie. CBT-behandelingen konden wereldwijd aangeboden worden zonder dat mensen hun huis
uit moesten. Email, telefoons, SMS en internetapplicaties zorgen voor verdere flexibiliteit.
Lage intensiteit CBT: richting een definitie
De termen 'lage' en 'hoge' intensiteit CBT leken voor het eerst voor te komen in relatie met stepped
care: het idee dat minder intensieve CBT-therapieën, naast meer intensieve therapieën, gegeven
moeten worden. Een aantal minder intensieve therapieën zijn korte therapieën, groepstherapieën en
zelfhulpbenaderingen.
Binnen de context van de eerste Engelse klinische studie was lage intensiteit CBT bekend als 'High
Volume, Low Intensity CBT'. In het huidige boek is het afgekort tot lage intensiteit CBT, omdat niet
alle CBT betrekking hebben op high volume.
Box 1.1 - Lage intensiteit CBT interventies: definitie
Het primaire doel van lage intensiteit CBT interventies is om de toegang tot evidence-based
psychologische behandelingen te doen toenemen, waardoor de geestelijke gezondheid en het
welzijn van een maatschappij te vergroten, waarbij de minst intensieve therapie, die nodig is om
maximale winst te krijgen, gebruikt wordt. Lage intensiteit CBT interventies zijn met name
ontwikkeld binnen de context van cliënten met milde tot moderate psychologische aandoeningen
hebben, waardoor het mogelijk is hoge intensiteit CBT te reserveren voor mensen met ernstigere
aandoeningen.
Vergeleken met hoge intensiteit CBT, doet lage intensiteit CBT het volgende:
Het reduceert de hoeveelheid tijd dat de uitvoerder in contact is met een individuele
patiënt. Dit is mogelijk doordat groepsinterventies mogelijk zijn en op deze manier
meerdere cliënten op een tijdstip gezien worden, maar ook doordat de cliënten meer
gebruik maken van zelhulpmateriaal en men de samenleving en vrijwilligers erbij kan halen.
3
