De morele intuïtie van kinderen
Respect en verantwoordelijkheid, vrijheid en geweten
Hoofdstuk 1: de mens als persoon
1.1 Opvoeden en opvoedingsdoel
Doel van opvoeden is volwassenheid en iemand is volwassen als hij weet wat hem te doen staat
in het leven. In onze tijd kunnen we niet precies zegen wanneer we iemand volwassen noemen,
omdat onze samenleving in allerlei opzichten sterk in beweging is.
Status van volwassenheid niet meer (wat vroeger wel zo was) met uiterlijke kernmerken te
verbinden. Als volwassene dient men flexibel te zijn en je open te blijven stellen voor nieuwe
leerervaringen. Daardoor is het voor veel jongeren niet aantrekkelijk om als volwassene te
worden aangemerkt.
Socialiseren: alle processen die het kind helpen zich vertrouwd te maken met de
menselijke bestaanswijze
Integreren: leerprocessen die niet in onze cultuur zijn grootgebracht moeten doorlopen
opdat zij vertrouwd raken met onze gewoonten, gebruiken en hun plichten en rechten als
burger.
Passieve vorm ontwikkelen: vanzelf uitgroeien, ontvouwen wat de natuur als
mogelijkheid geeft.
Actieve vorm ontwikkelen: opwekken, stimuleren en zelfs activeren
Vorming: systematisch verwerven van een beter inzicht in de eigen grenzen en
mogelijkheden en soms ook op een beter zelf verstaan.
1.2 Een uitstapje naar de wijsgerige antropologie
In de eerste plaats is opvoeden een wijze van handelen, die als kenmerk heeft dat een toetsing
van het resultaat jarenlang op zich laat wachten en vaak is dit resultaat anders dan werd
verwacht. In de tweede plaats is het onzeker of de vorm van volwassenheid die uiteindelijk wordt
bereikt, wel rechtstreeks terug te voeren is tot daden en ingrepen van de opvoeders.
Kind draagt zelf ook het nodige bij
Invloed vanuit de vriendenkring en de moderne media
Toevallige, ingrijpende gebeurtenis de levensweg van het kind bepalen
Kinderen kunnen verschillen in wat zij van hun opvoeders vragen
Wijsgerige antropologie: de tak van de wijsbegeerte waar men systematisch nadenkt over
kwesties als: ‘wat is het wezen van de mens?’,’ in welk opzicht onderscheidt hij zich van een
ding, plant en dier?’,’ heeft hij een vrije wil?’.
Met het zoeken naar antwoorden op dit soort vragen proberen wijsgerige antropologen inzicht te
krijgen in de aard en bestemmingen van de mens.
Maken gebruik van gegevens van de psychologie, sociologie en andere wetenschappen.
1.3 Taal, verlangen en handelen
Valt niet onder handelingen.
1. Degene die handelt is zich ervan bewust
2. Een handeling overkomt de actor niet, maar wordt door hem in gang gezet, gewild
3. Een handeling wordt uitgevoerd met een bepaalde bedoeling
Taal zijn wel handelingen. Bijvoorbeeld: ervaringen uitwisselen, overleggen hoe een probleem
opgelost kan worden (rechtvaarden, verklaren).
Sommige daden zijn onwillekeurig. Bijvoorbeeld: omstoten van een vaas, voorbeeld die ouders
geven.
Met taal is er meer grip gekregen op de wereld
Ontwikkelingen in de techniek die alleen tot stand konden komen doordat de wereld
dankzij, Bacon, Descartes, Huygens en Newton, meer in causale termen konden worden
gevat
Wereldbeeld is gemechaniseerd
De wereld kennen en beheersen is een drijvende kracht van de mens
Respect en verantwoordelijkheid, vrijheid en geweten
Hoofdstuk 1: de mens als persoon
1.1 Opvoeden en opvoedingsdoel
Doel van opvoeden is volwassenheid en iemand is volwassen als hij weet wat hem te doen staat
in het leven. In onze tijd kunnen we niet precies zegen wanneer we iemand volwassen noemen,
omdat onze samenleving in allerlei opzichten sterk in beweging is.
Status van volwassenheid niet meer (wat vroeger wel zo was) met uiterlijke kernmerken te
verbinden. Als volwassene dient men flexibel te zijn en je open te blijven stellen voor nieuwe
leerervaringen. Daardoor is het voor veel jongeren niet aantrekkelijk om als volwassene te
worden aangemerkt.
Socialiseren: alle processen die het kind helpen zich vertrouwd te maken met de
menselijke bestaanswijze
Integreren: leerprocessen die niet in onze cultuur zijn grootgebracht moeten doorlopen
opdat zij vertrouwd raken met onze gewoonten, gebruiken en hun plichten en rechten als
burger.
Passieve vorm ontwikkelen: vanzelf uitgroeien, ontvouwen wat de natuur als
mogelijkheid geeft.
Actieve vorm ontwikkelen: opwekken, stimuleren en zelfs activeren
Vorming: systematisch verwerven van een beter inzicht in de eigen grenzen en
mogelijkheden en soms ook op een beter zelf verstaan.
1.2 Een uitstapje naar de wijsgerige antropologie
In de eerste plaats is opvoeden een wijze van handelen, die als kenmerk heeft dat een toetsing
van het resultaat jarenlang op zich laat wachten en vaak is dit resultaat anders dan werd
verwacht. In de tweede plaats is het onzeker of de vorm van volwassenheid die uiteindelijk wordt
bereikt, wel rechtstreeks terug te voeren is tot daden en ingrepen van de opvoeders.
Kind draagt zelf ook het nodige bij
Invloed vanuit de vriendenkring en de moderne media
Toevallige, ingrijpende gebeurtenis de levensweg van het kind bepalen
Kinderen kunnen verschillen in wat zij van hun opvoeders vragen
Wijsgerige antropologie: de tak van de wijsbegeerte waar men systematisch nadenkt over
kwesties als: ‘wat is het wezen van de mens?’,’ in welk opzicht onderscheidt hij zich van een
ding, plant en dier?’,’ heeft hij een vrije wil?’.
Met het zoeken naar antwoorden op dit soort vragen proberen wijsgerige antropologen inzicht te
krijgen in de aard en bestemmingen van de mens.
Maken gebruik van gegevens van de psychologie, sociologie en andere wetenschappen.
1.3 Taal, verlangen en handelen
Valt niet onder handelingen.
1. Degene die handelt is zich ervan bewust
2. Een handeling overkomt de actor niet, maar wordt door hem in gang gezet, gewild
3. Een handeling wordt uitgevoerd met een bepaalde bedoeling
Taal zijn wel handelingen. Bijvoorbeeld: ervaringen uitwisselen, overleggen hoe een probleem
opgelost kan worden (rechtvaarden, verklaren).
Sommige daden zijn onwillekeurig. Bijvoorbeeld: omstoten van een vaas, voorbeeld die ouders
geven.
Met taal is er meer grip gekregen op de wereld
Ontwikkelingen in de techniek die alleen tot stand konden komen doordat de wereld
dankzij, Bacon, Descartes, Huygens en Newton, meer in causale termen konden worden
gevat
Wereldbeeld is gemechaniseerd
De wereld kennen en beheersen is een drijvende kracht van de mens
