Possessive pronouns and determiners B1 B2 C1
(Zelfstandig) voornaamwoord of determinator?
Een zelfstandig gebruikt voornaamwoord vervangt een zelfstandig naamwoord, een woordgroep, of
een ander voornaamwoord. Voorbeelden van zelfstandige voornaamwoorden zijn I, you,
she en mine, yours, hers.
Een determinator is een woord dat voor een zelfstandig naamwoord staat en daar iets over vertelt of
het introduceert. Een determinator (in het Engels: determiner) wordt dus altijd samen met een
zelfstandig naamwoord gebruikt. Lidwoorden (a, the) zijn bijvoorbeeld determinatoren, en de
bijvoeglijk gebruikte voornaamwoorden my, her, this, that, some, any, each, en every ook – als ze
voor een zelfstandig naamwoord staan dus.
Kort gezegd: een zelfstandig voornaamwoord vervangt een zelfstandig naamwoord, terwijl een
determinator het introduceert.
Er zijn veel soorten determinatoren en voornaamwoorden. Hoe je zo’n woord dan noemt, hangt af
van de functie van het woord.
[B1] Bezittelijke voornaamwoorden geven bezit aan. Je kunt ze op twee manieren
gebruiken: bijvoeglijk (determinator want er staat een zelfstandig naamwoord achter)
en zelfstandig (er staat geen zelfstandig naamwoord achter).
bijvoeglijk zelfstandig
mijn my van mij mine
jouw/uw your van jou/u yours
zijn his van hem his
haar her van haar hers
zijn/haar its - -
onze our van ons ours
jullie/uw your van jullie/u yours
hun their van hen theirs
(Zelfstandig) voornaamwoord of determinator?
Een zelfstandig gebruikt voornaamwoord vervangt een zelfstandig naamwoord, een woordgroep, of
een ander voornaamwoord. Voorbeelden van zelfstandige voornaamwoorden zijn I, you,
she en mine, yours, hers.
Een determinator is een woord dat voor een zelfstandig naamwoord staat en daar iets over vertelt of
het introduceert. Een determinator (in het Engels: determiner) wordt dus altijd samen met een
zelfstandig naamwoord gebruikt. Lidwoorden (a, the) zijn bijvoorbeeld determinatoren, en de
bijvoeglijk gebruikte voornaamwoorden my, her, this, that, some, any, each, en every ook – als ze
voor een zelfstandig naamwoord staan dus.
Kort gezegd: een zelfstandig voornaamwoord vervangt een zelfstandig naamwoord, terwijl een
determinator het introduceert.
Er zijn veel soorten determinatoren en voornaamwoorden. Hoe je zo’n woord dan noemt, hangt af
van de functie van het woord.
[B1] Bezittelijke voornaamwoorden geven bezit aan. Je kunt ze op twee manieren
gebruiken: bijvoeglijk (determinator want er staat een zelfstandig naamwoord achter)
en zelfstandig (er staat geen zelfstandig naamwoord achter).
bijvoeglijk zelfstandig
mijn my van mij mine
jouw/uw your van jou/u yours
zijn his van hem his
haar her van haar hers
zijn/haar its - -
onze our van ons ours
jullie/uw your van jullie/u yours
hun their van hen theirs
