TAAK 2: LONG TERM MEMORY
LEERDOEL 1: WAT IS HET LANG TERMIJN GEHEUGEN
LEERDOEL 2: WAT CONSOLIDATIE EN HOE WERKT HET
LEERDOEL 3: WAT KAN ER MISGAAN HIERBIJ – ZIEKTES ALS ALZHEIMER
LEERDOEL 4: HERSTEL VAN LANGTERMIJNGEHEUGEN ?
LEERDOEL 5: WELKE HERSENGEBIEDEN ZIJN HIERBIJ BETROKKEN
, BOEK A: GLUCK CHAPTER 3 – EPISODIC AND SEMANTIC
MEMORY P83-109
1. BEHAVIORAL PROCESSES
1.1. Episodische herinneringen en Semantische herinneringen
Episodische herinneringen zijn informatie die we ons ‘’herinneren’’ semantische
herinneringen zijn informatie die we ‘’weten’’.
Episodische herinneringen autobiografische events vb. afstuderen
Semantische herinneringen feiten en algemene kennis vb. hoofdstad Nederland
Episodische en semantische geheugen hebben 2 gemeenschappelijke eigenschappen:
Gemeenschappelijke eigenschap 1:
Episodische en semantische herinneringen communiceren flexibel, in een formaat
anders dan dat ze zijn verworven.
Episodisch geheugen je kunt details van een scene bespreken zonder ze echt ooit
eens uitgesproken hebt, details als spatiele locatie.
Semantisch geheugen je kunt verbale info geven als iemand je vraagt welke weg je
genomen hebt, of een kaart maken, ook al heb je nooit deze informatie in dit
formaat/vorm gezet. Heel flexibel dus.
Gemeenschappelijke eigenschap 2:
Beide zijn ze in het algemeen beschikbaar voor bewuste terug ophalen van de
herinnering. Je herinnerd je bewust je vakantie van vorig jaar, of als ze vragen was je
daarbij, dan weet je ook of je er bij was of niet. Semantische geheugen net hetzelfde
de hoofdstad van … weet je of weet je niet (en je weet ook of je het wel of niet weet
= bewust).
Vanwege deze overeenkomsten worden het episodisch en semantisch geheugen ook wel het
Declaratief – Expliciet geheugen genoemd. Expliciet omdat informatie is bewust toegankelijk.
Declaratief omdat makkelijk om je kennis te formuleren – to declare.
,Non declaratief geheugen = procedurele geheugen onbewust.
Procedural geheugen opgeslagen in basel ganglia en de cerebellum en prefrontale cortex
opgeslagen
Declaratief geheugen opgeslagen in visuele herinnering in visual cortex dus heel specifiek
waar die thuis hoort.
Verschil tussen episodische en semantische herinneringen
1. Episodisch geheugen moeten een autobiografische inhoud hebben (ze moeten je
overkomen zijn) en je moet herinneren waar en wanneer het event voorkwam
Semantisch geheugen hoeft geen autobiografische inhoud te hebben, hoeft ook
niet te weten waar en wanneer het event was (omdat droge kennis).
2. Episodisch geheugen herinnering word aangeworven in één enkele blootstelling:
het event zelf.
Semantisch geheugen herinneringen worden aangeworven door wat vakere
herhaling, dit hoeft niet altijd zo te zijn bijvoorbeeld als je iets hoort wat je heel
interessant vind onthoud je dit misschien al meteen.
Het herhalen van semantische herinneringen versterkt de
herinnering bijvoorbeeld een woordenlijst van buiten leren voor
school, hoe meer je herhaalt hoe beter je het gaat memoriseren.
Dit is anders bij episodische herinneringen waarbij herhaling juist
zorgt voor verzwakking van de herinnering bijvoorbeeld iedere
dag parkeren in dezelfde parkeergarage zorgt ervoor dat je soms
niet meer weet precies waar je hem hebt neergezet (terwijl als je
1x ergens parkeert je dit wel nog weet of beter weet)
Wat komt eerst, episodisch of semantisch geheugen?
De precieze relatie tussen episodisch en semantisch geheugen is nog niet helemaal duidelijk.
Er zijn een paar mogelijkheden hiervoor bedacht:
episodisch geheugen groeit uit het semantisch geheugen. Er moet dus eerst genoeg
semantische informatie zijn voor je een episodisch herinnering kan vormen. (
Dierbaars verloren kennis over het object, plaats etc. nodig hiervoor). Dus
episodische geheugen uit semantische geheugen.
Semantische herinneringen is informatie die we herhaaldelijk tegengekomen zijn,
vaak genoeg zodat de eigenlijke episodes zijn vervaagd en alleen de semantische
feitelijke inhoud overblijft. Bijvoorbeeld: je hebt een episode over de eerste keer dat
je hoorden over George Washington, maar na meerdere keren over hem te horen of
te lezen (episodes) vorm je algemene kennis over hem (semantische info). Dus
semantische geheugen uit episodische geheugen.
, Kunnen nonhumans een episodisch geheugen hebben?
Veel niet menselijke zoals dieren kunnen kennis van hun wereld laten zien op een manier die
suggereert dat ze een semantische geheugen hebben weten waar eten ligt, weten hoe ze
elektrische schokken moeten vermijden etc.
Tulving
dieren kunnen geen episodische herinneringen onderhouden, niet zoals mensen
doen in ieder geval.
Episodische geheugen heeft nood aan een ‘’mentale tijdreis’’ je denkt terug in je
hoofd, daarvoor moet je een bewustzijn hebben en een besef van tijd.
Ander onderzoek bewijs dat dieren geheugen kunnen vormen voor specifieke events,
waaronder informatie over de spatiele en temporele context waarin de events voorkwamen.
Dit was getest met een gorilla, die aan kon geven via kaarten (kennis over gebruik van
kaarten werd hem geleerd = semantisch) wie hem de dag ervoor welk fruit had gegeven
(episodisch). Vogels kunnen zich herinneren waar ze de wormen begraven hebben na 4 uur
te wachten wormen opgraven, na 124 uur wachten wormen rot dus noten opeten.
Hier is een episodisch geheugen voor nodig weten waar en wanneer ze de worm begraven
hadden.
1.2. HOE MENSEN EPISODISCHE EN SEMANTISCH GEHEUGEN
VERWERVEN EN GEBRUIKEN
Geheugen is beter voor informatie dat betrekking heeft tot voorkennis
Een basis principe van geheugen het is makkelijker om informatie te herinneren die je kan
interpreteren in de context van dingen die je al weet
(linken leggen). Dit is de reden waarom je eerst beter een
hoofdstuk van een boek scant voordat je het gaat lezen
zodat je de context al weet. Dit idee werd getest met een
experiment. Mensen moesten een verhaal lezen met drie
condities: (1) alleen het verhaal, geen plaatje, (2) eerst het
plaatje gezien voor het verhaal te lezen, (3) plaatje kwam
na het verhaal. Met de volgende resultaten konden ze
concluderen dat het beste was als je eerst het plaatje
bekeek voor je de tekst ging lezen. Uiteindelijk gaat het erom hoe je studeert, en niet hoe
vaak. Iets herhaaldelijk steeds opnieuw horen garandeert niet dat je het opslaat in je
geheugen.
LEERDOEL 1: WAT IS HET LANG TERMIJN GEHEUGEN
LEERDOEL 2: WAT CONSOLIDATIE EN HOE WERKT HET
LEERDOEL 3: WAT KAN ER MISGAAN HIERBIJ – ZIEKTES ALS ALZHEIMER
LEERDOEL 4: HERSTEL VAN LANGTERMIJNGEHEUGEN ?
LEERDOEL 5: WELKE HERSENGEBIEDEN ZIJN HIERBIJ BETROKKEN
, BOEK A: GLUCK CHAPTER 3 – EPISODIC AND SEMANTIC
MEMORY P83-109
1. BEHAVIORAL PROCESSES
1.1. Episodische herinneringen en Semantische herinneringen
Episodische herinneringen zijn informatie die we ons ‘’herinneren’’ semantische
herinneringen zijn informatie die we ‘’weten’’.
Episodische herinneringen autobiografische events vb. afstuderen
Semantische herinneringen feiten en algemene kennis vb. hoofdstad Nederland
Episodische en semantische geheugen hebben 2 gemeenschappelijke eigenschappen:
Gemeenschappelijke eigenschap 1:
Episodische en semantische herinneringen communiceren flexibel, in een formaat
anders dan dat ze zijn verworven.
Episodisch geheugen je kunt details van een scene bespreken zonder ze echt ooit
eens uitgesproken hebt, details als spatiele locatie.
Semantisch geheugen je kunt verbale info geven als iemand je vraagt welke weg je
genomen hebt, of een kaart maken, ook al heb je nooit deze informatie in dit
formaat/vorm gezet. Heel flexibel dus.
Gemeenschappelijke eigenschap 2:
Beide zijn ze in het algemeen beschikbaar voor bewuste terug ophalen van de
herinnering. Je herinnerd je bewust je vakantie van vorig jaar, of als ze vragen was je
daarbij, dan weet je ook of je er bij was of niet. Semantische geheugen net hetzelfde
de hoofdstad van … weet je of weet je niet (en je weet ook of je het wel of niet weet
= bewust).
Vanwege deze overeenkomsten worden het episodisch en semantisch geheugen ook wel het
Declaratief – Expliciet geheugen genoemd. Expliciet omdat informatie is bewust toegankelijk.
Declaratief omdat makkelijk om je kennis te formuleren – to declare.
,Non declaratief geheugen = procedurele geheugen onbewust.
Procedural geheugen opgeslagen in basel ganglia en de cerebellum en prefrontale cortex
opgeslagen
Declaratief geheugen opgeslagen in visuele herinnering in visual cortex dus heel specifiek
waar die thuis hoort.
Verschil tussen episodische en semantische herinneringen
1. Episodisch geheugen moeten een autobiografische inhoud hebben (ze moeten je
overkomen zijn) en je moet herinneren waar en wanneer het event voorkwam
Semantisch geheugen hoeft geen autobiografische inhoud te hebben, hoeft ook
niet te weten waar en wanneer het event was (omdat droge kennis).
2. Episodisch geheugen herinnering word aangeworven in één enkele blootstelling:
het event zelf.
Semantisch geheugen herinneringen worden aangeworven door wat vakere
herhaling, dit hoeft niet altijd zo te zijn bijvoorbeeld als je iets hoort wat je heel
interessant vind onthoud je dit misschien al meteen.
Het herhalen van semantische herinneringen versterkt de
herinnering bijvoorbeeld een woordenlijst van buiten leren voor
school, hoe meer je herhaalt hoe beter je het gaat memoriseren.
Dit is anders bij episodische herinneringen waarbij herhaling juist
zorgt voor verzwakking van de herinnering bijvoorbeeld iedere
dag parkeren in dezelfde parkeergarage zorgt ervoor dat je soms
niet meer weet precies waar je hem hebt neergezet (terwijl als je
1x ergens parkeert je dit wel nog weet of beter weet)
Wat komt eerst, episodisch of semantisch geheugen?
De precieze relatie tussen episodisch en semantisch geheugen is nog niet helemaal duidelijk.
Er zijn een paar mogelijkheden hiervoor bedacht:
episodisch geheugen groeit uit het semantisch geheugen. Er moet dus eerst genoeg
semantische informatie zijn voor je een episodisch herinnering kan vormen. (
Dierbaars verloren kennis over het object, plaats etc. nodig hiervoor). Dus
episodische geheugen uit semantische geheugen.
Semantische herinneringen is informatie die we herhaaldelijk tegengekomen zijn,
vaak genoeg zodat de eigenlijke episodes zijn vervaagd en alleen de semantische
feitelijke inhoud overblijft. Bijvoorbeeld: je hebt een episode over de eerste keer dat
je hoorden over George Washington, maar na meerdere keren over hem te horen of
te lezen (episodes) vorm je algemene kennis over hem (semantische info). Dus
semantische geheugen uit episodische geheugen.
, Kunnen nonhumans een episodisch geheugen hebben?
Veel niet menselijke zoals dieren kunnen kennis van hun wereld laten zien op een manier die
suggereert dat ze een semantische geheugen hebben weten waar eten ligt, weten hoe ze
elektrische schokken moeten vermijden etc.
Tulving
dieren kunnen geen episodische herinneringen onderhouden, niet zoals mensen
doen in ieder geval.
Episodische geheugen heeft nood aan een ‘’mentale tijdreis’’ je denkt terug in je
hoofd, daarvoor moet je een bewustzijn hebben en een besef van tijd.
Ander onderzoek bewijs dat dieren geheugen kunnen vormen voor specifieke events,
waaronder informatie over de spatiele en temporele context waarin de events voorkwamen.
Dit was getest met een gorilla, die aan kon geven via kaarten (kennis over gebruik van
kaarten werd hem geleerd = semantisch) wie hem de dag ervoor welk fruit had gegeven
(episodisch). Vogels kunnen zich herinneren waar ze de wormen begraven hebben na 4 uur
te wachten wormen opgraven, na 124 uur wachten wormen rot dus noten opeten.
Hier is een episodisch geheugen voor nodig weten waar en wanneer ze de worm begraven
hadden.
1.2. HOE MENSEN EPISODISCHE EN SEMANTISCH GEHEUGEN
VERWERVEN EN GEBRUIKEN
Geheugen is beter voor informatie dat betrekking heeft tot voorkennis
Een basis principe van geheugen het is makkelijker om informatie te herinneren die je kan
interpreteren in de context van dingen die je al weet
(linken leggen). Dit is de reden waarom je eerst beter een
hoofdstuk van een boek scant voordat je het gaat lezen
zodat je de context al weet. Dit idee werd getest met een
experiment. Mensen moesten een verhaal lezen met drie
condities: (1) alleen het verhaal, geen plaatje, (2) eerst het
plaatje gezien voor het verhaal te lezen, (3) plaatje kwam
na het verhaal. Met de volgende resultaten konden ze
concluderen dat het beste was als je eerst het plaatje
bekeek voor je de tekst ging lezen. Uiteindelijk gaat het erom hoe je studeert, en niet hoe
vaak. Iets herhaaldelijk steeds opnieuw horen garandeert niet dat je het opslaat in je
geheugen.
