Motivatie technieken
Deel I Wat is motiverende gespreksvoering?
1. Op verandering gerichte gesprekken
Motiveren is het beïnvloeden van het gedrag van een ander . Naast het overdragen van informatie is
motiveren een primaire functie van taal.
Motiverende gespreksvoering is ontwikkeld om op een constructieve manier om te gaan met de
uitdagingen die zich voordoen als iemand het aandurft zich bezig te houden met de motivatie voor
verandering van een ander. MGV gaat vooral over het op zodanige manier voeren van gesprekken
dat mensen zelf al pratend komen tot verandering die overeenstemt met hun waarden en belangen.
Gespreksstijlen op een continuüm
Sturen ↔ Gidsen ↔ Volgen
Bij een sturende stijl geeft de helper informatie, instructies en advies aan de cliënt. De ontvanger
heeft hierbij de complementaire rol te gehoorzamen mee te doen en te volgen (beheren, bepalen,
beslissen etc.).
Aan de andere kant van het continuüm ligt de volgende stijl. Een goede luisteraar heeft aandacht
voor wat gezegd wordt, probeert de ander te begrijpen en onthoudt zich er van om zelf dingen in te
brengen (bijwonnen, luisteren, present zijn etc.).
In het midden ligt de gidsende stijl. Een vaardige gids zal goed luisteren en zijn expertise aanbieden
op de momenten dat dat nodig is (aanbieden, assisteren, ondersteunen etc.). MGV ligt tussen sturen
en volgen in.
De verbeterreflex
Het verlangen om te herstellen wat er fout is en mensen zonder aarzelen op het goede pat zetten, bij
voorkeur op een directieve manier, wordt ook wel omschreven als de verbeterreflex.
Ambivalentie
De meeste mensen zijn ambivalent over iets dat ze moeten veranderen. Ze hebben zowel redenen
om wel, als redenen om niet te veranderen. Het is een normaal onderdeel van het proces van
verandering.
Voor mensen die moeten veranderen maar hiertoe zelf geen reden zien is het ontwikkelen van
ambivalentie een stap in de goede richting.
De weg naar verandering loopt vooral vast op ambivalentie.
Twee soorten taal (verandertaal en behoudtaal) door elkaar heen horen is een kenmerk van
ambivalentie.
Wanneer je pleit voor één kant zal de ambivalente persoon het tegenovergestelde noemen en dat
verdedigen, dit wordt ook wel ontkenning, weerstand of opstandigheid genoemd. Dit moet je dus
vooral niet doen als hulpverlener.
Mensen leren hun eigen attitudes en meningen kennen op dezelfde manier als anderen dat doen:
door zichzelf te horen spreken.
De dynamiek in op verandering gerichte gesprekken
De verbeterreflex behelst de opvatting dat je een ander moet overtuigen of overhalen het goede te
doen. In de verslavingszorg is dit lange tijd de gangbare opvatting geweest.
5 vragen die een idee weergeven van het proces van MGV:
Waarom zou je dit willen veranderen?
Hoe zou je deze verandering aan kunnen pakken?
Wat zijn de drie belangrijkste redenen om te veranderen?
Hoe belangrijk is deze verandering voor je, en waarom?
o En, wat ga je doen denk je?
Deel I Wat is motiverende gespreksvoering?
1. Op verandering gerichte gesprekken
Motiveren is het beïnvloeden van het gedrag van een ander . Naast het overdragen van informatie is
motiveren een primaire functie van taal.
Motiverende gespreksvoering is ontwikkeld om op een constructieve manier om te gaan met de
uitdagingen die zich voordoen als iemand het aandurft zich bezig te houden met de motivatie voor
verandering van een ander. MGV gaat vooral over het op zodanige manier voeren van gesprekken
dat mensen zelf al pratend komen tot verandering die overeenstemt met hun waarden en belangen.
Gespreksstijlen op een continuüm
Sturen ↔ Gidsen ↔ Volgen
Bij een sturende stijl geeft de helper informatie, instructies en advies aan de cliënt. De ontvanger
heeft hierbij de complementaire rol te gehoorzamen mee te doen en te volgen (beheren, bepalen,
beslissen etc.).
Aan de andere kant van het continuüm ligt de volgende stijl. Een goede luisteraar heeft aandacht
voor wat gezegd wordt, probeert de ander te begrijpen en onthoudt zich er van om zelf dingen in te
brengen (bijwonnen, luisteren, present zijn etc.).
In het midden ligt de gidsende stijl. Een vaardige gids zal goed luisteren en zijn expertise aanbieden
op de momenten dat dat nodig is (aanbieden, assisteren, ondersteunen etc.). MGV ligt tussen sturen
en volgen in.
De verbeterreflex
Het verlangen om te herstellen wat er fout is en mensen zonder aarzelen op het goede pat zetten, bij
voorkeur op een directieve manier, wordt ook wel omschreven als de verbeterreflex.
Ambivalentie
De meeste mensen zijn ambivalent over iets dat ze moeten veranderen. Ze hebben zowel redenen
om wel, als redenen om niet te veranderen. Het is een normaal onderdeel van het proces van
verandering.
Voor mensen die moeten veranderen maar hiertoe zelf geen reden zien is het ontwikkelen van
ambivalentie een stap in de goede richting.
De weg naar verandering loopt vooral vast op ambivalentie.
Twee soorten taal (verandertaal en behoudtaal) door elkaar heen horen is een kenmerk van
ambivalentie.
Wanneer je pleit voor één kant zal de ambivalente persoon het tegenovergestelde noemen en dat
verdedigen, dit wordt ook wel ontkenning, weerstand of opstandigheid genoemd. Dit moet je dus
vooral niet doen als hulpverlener.
Mensen leren hun eigen attitudes en meningen kennen op dezelfde manier als anderen dat doen:
door zichzelf te horen spreken.
De dynamiek in op verandering gerichte gesprekken
De verbeterreflex behelst de opvatting dat je een ander moet overtuigen of overhalen het goede te
doen. In de verslavingszorg is dit lange tijd de gangbare opvatting geweest.
5 vragen die een idee weergeven van het proces van MGV:
Waarom zou je dit willen veranderen?
Hoe zou je deze verandering aan kunnen pakken?
Wat zijn de drie belangrijkste redenen om te veranderen?
Hoe belangrijk is deze verandering voor je, en waarom?
o En, wat ga je doen denk je?
