SEO Huiswerkvragen 1
Vragen:
1. De auteurs geven voorbeelden van studies die onderzoeken hoe neurale systemen ten
grondslag kunnen liggen aan sociaal-affectieve ontwikkeling in adolescenten (o.a. een
Cyberball studie), maar geven aan dat deze studies ook een aantal vragen oproepen. Wat
zijn de twee belangrijkste punten volgens de onderzoekers?
Ze benadrukken het gebrek aan gegevens die een eenvoudige kijk op frontale corticale onrijpheid
ondersteunen als verklaring voor de kwetsbaarheid van adolescenten en beschouwen het groeiende bewijs
voor specifieke sociaal- affectieve veranderingen die beginnen tijdens de puberale ontwikkeling als het
toekennen van verhoogde kwetsbaarheid in sommige adolescentencontexten. Ze wijzen ook op de noodzaak
van een betere onderwaardering van de neuro-maturatieve onderbouwing van deze sociaal- effectieve
veranderingen, inclusief de rol van de puberale ontwikkeling, en de potentiële waarde van onderzoek naar
hoe deze veranderingen kunnen bijdragen aan unieke mogelijkheden om te leren en zich aan te passen in de
adolescentie.
2. Wat is volgens jou de belangrijkste conclusie van de review?
Het lijkt waarschijnlijk dat tijdens verschillende ontwikkelingsfasen gedurende de hele levensduur neurale
systemen in de PFC enkele 'ervaringsverwachtende' kwaliteiten hebben - dat wil zeggen dat ze vensters van
ontwikkeling kunnen hebben waarin de hersenen 'verwachten' of biologisch voorbereid zijn op het leren.
Deze kwaliteiten maken adaptieve aanpassingen mogelijk die relevant zijn voor de uitdagingen en kansen
die zich in die ontwikkelingsfase in onze evolutionaire geschiedenis hebben voorgedaan. De sociale
uitdagingen en veranderingen waarmee adolescenten te maken hebben (in de hele menselijke geschiedenis)
kunnen dan ook een iets andere cognitieve stijl (flexibeler, exploratief en gevoeliger voor sociaal- affectieve
invloeden) hebben begunstigd dan volwassenen. Deze notie pleit tegen het idee dat het volwassen brein het
optimale of 'normale' functionele systeem is en dat verschillen tijdens de ontwikkeling van de adolescent een
'tekort' vertegenwoordigen.
Huiswerkopdracht voor werkgroep bijeenkomst week 3 (26 november)
Vragen:
1. In Studie 1 blijkt dat jonge kinderen gedrag van peers nadoen, en andere primaten
(chimpansees, orang-oetans) niet of nauwelijks. Wat is volgens jou de belangrijkste
aanvullende vraag die de onderzoekers proberen te beantwoorden in Studie 2?
In studie 2 varieerde ze zowel de privacy van de reacties van kinderen (openbaar versus
privé) als het aantal demonstranten (één versus drie) om de samenstelling van de motivaties
die ten grondslag liggen aan de invloed van leeftijdgenoten bij kinderen van 2 jaar te
beoordelen. Gezien eerdere studies die melding maakten van verminderde niveaus van
conformiteit in de afwezigheid van een publiek bij 4-jarige kinderen (Haun & Tomasello,
2011), verwachtten we dat kinderen zich minder zouden conformeren wanneer ze privé
reageren dan wanneer ze in het openbaar reageren.
2. Wat vind jij het meest opvallende resultaat van dit onderzoek en waarom?
Voorgaande studies hebben naar verluidt aangetoond dat chimpansees in overeenstemming
zijn met de regels voor leeftijdsgenoten (Hopper et al., 2011; Whiten et al., 2005). Ze hebben
aangetoond dat chimpansees terugkeren naar de sociaal geleerde oplossing om een
puzzeldoos te openen nadat ze een even effectieve alternatieve oplossing hebben ontdekt.
Omdat de eerste, sociaal aangeleerde, oplossing ook door de meeste groepsleden werd
aangeleerd, keerden de deelnemers schijnbaar terug van een nieuwe innovatie naar de
strategie die door de meeste leeftijdgenoten werd gedemonstreerd (Whiten et al., 2005).
Vragen:
1. De auteurs geven voorbeelden van studies die onderzoeken hoe neurale systemen ten
grondslag kunnen liggen aan sociaal-affectieve ontwikkeling in adolescenten (o.a. een
Cyberball studie), maar geven aan dat deze studies ook een aantal vragen oproepen. Wat
zijn de twee belangrijkste punten volgens de onderzoekers?
Ze benadrukken het gebrek aan gegevens die een eenvoudige kijk op frontale corticale onrijpheid
ondersteunen als verklaring voor de kwetsbaarheid van adolescenten en beschouwen het groeiende bewijs
voor specifieke sociaal- affectieve veranderingen die beginnen tijdens de puberale ontwikkeling als het
toekennen van verhoogde kwetsbaarheid in sommige adolescentencontexten. Ze wijzen ook op de noodzaak
van een betere onderwaardering van de neuro-maturatieve onderbouwing van deze sociaal- effectieve
veranderingen, inclusief de rol van de puberale ontwikkeling, en de potentiële waarde van onderzoek naar
hoe deze veranderingen kunnen bijdragen aan unieke mogelijkheden om te leren en zich aan te passen in de
adolescentie.
2. Wat is volgens jou de belangrijkste conclusie van de review?
Het lijkt waarschijnlijk dat tijdens verschillende ontwikkelingsfasen gedurende de hele levensduur neurale
systemen in de PFC enkele 'ervaringsverwachtende' kwaliteiten hebben - dat wil zeggen dat ze vensters van
ontwikkeling kunnen hebben waarin de hersenen 'verwachten' of biologisch voorbereid zijn op het leren.
Deze kwaliteiten maken adaptieve aanpassingen mogelijk die relevant zijn voor de uitdagingen en kansen
die zich in die ontwikkelingsfase in onze evolutionaire geschiedenis hebben voorgedaan. De sociale
uitdagingen en veranderingen waarmee adolescenten te maken hebben (in de hele menselijke geschiedenis)
kunnen dan ook een iets andere cognitieve stijl (flexibeler, exploratief en gevoeliger voor sociaal- affectieve
invloeden) hebben begunstigd dan volwassenen. Deze notie pleit tegen het idee dat het volwassen brein het
optimale of 'normale' functionele systeem is en dat verschillen tijdens de ontwikkeling van de adolescent een
'tekort' vertegenwoordigen.
Huiswerkopdracht voor werkgroep bijeenkomst week 3 (26 november)
Vragen:
1. In Studie 1 blijkt dat jonge kinderen gedrag van peers nadoen, en andere primaten
(chimpansees, orang-oetans) niet of nauwelijks. Wat is volgens jou de belangrijkste
aanvullende vraag die de onderzoekers proberen te beantwoorden in Studie 2?
In studie 2 varieerde ze zowel de privacy van de reacties van kinderen (openbaar versus
privé) als het aantal demonstranten (één versus drie) om de samenstelling van de motivaties
die ten grondslag liggen aan de invloed van leeftijdgenoten bij kinderen van 2 jaar te
beoordelen. Gezien eerdere studies die melding maakten van verminderde niveaus van
conformiteit in de afwezigheid van een publiek bij 4-jarige kinderen (Haun & Tomasello,
2011), verwachtten we dat kinderen zich minder zouden conformeren wanneer ze privé
reageren dan wanneer ze in het openbaar reageren.
2. Wat vind jij het meest opvallende resultaat van dit onderzoek en waarom?
Voorgaande studies hebben naar verluidt aangetoond dat chimpansees in overeenstemming
zijn met de regels voor leeftijdsgenoten (Hopper et al., 2011; Whiten et al., 2005). Ze hebben
aangetoond dat chimpansees terugkeren naar de sociaal geleerde oplossing om een
puzzeldoos te openen nadat ze een even effectieve alternatieve oplossing hebben ontdekt.
Omdat de eerste, sociaal aangeleerde, oplossing ook door de meeste groepsleden werd
aangeleerd, keerden de deelnemers schijnbaar terug van een nieuwe innovatie naar de
strategie die door de meeste leeftijdgenoten werd gedemonstreerd (Whiten et al., 2005).
