1 - Glaser - Emotionele mishandeling en verwaarlozing; een conceptueel kader
Dit artikel geeft een conceptueel kader en operationele definities van vijf categorieën van vijandige interacties
tussen ouder en kind.
Redenen voor onder-registratie en vertraging van interventie
● Problemen met operationele definitie
● Taal- en conceptueel dilemma tussen de wens en behoefte kinderen te beschermen voor schade en
een tegenzin om verzorgers de schuld te geven/te labelen → deze weerzing zorgt voor onder
herkenning.
● De dader bij emotionele mishandeling en verwaarlozing is constant de primaire verzorger van het
kind → scheiden van kind van ouder is schadelijk voor de gehechtheidsrelatie. Er is wel
mogelijkheid om een therapeutische interventie te doen zonder het kind te scheiden.
● Vaak is er geen fysieke schade bij deze vorm van mishandeling, dus lastig een interventie te
rechtvaardigen.
Overall definitie van emotionele verwaarlozing en mishandeling
● Emotionele mishandeling en verwaarlozing beschrijft een relatie tussen de ouder en het kind
● De zorgelijke interacties dringen door of kenmerken de relatie
● De interactie zijn of zijn potentieel schadelijk door het veroorzaken van tekortkomingen in de
gezondheid en ontwikkeling van de kinderen
● Emotionele mishandeling en verwaarlozing bevat zowel nalatigheid als juist het doen van iets
● Emotionele mishandeling en verwaarlozing vereist geen fysiek contact
APSAC-framework
Zes vormen van psychische mishandeling
1) Verachten (verbale en non-verbale vijandige afwijzing/vernedering)
2) Terroriseren (gedrag dat het kind bedreigd of schaadt)
3) Uitbuiting/corruptie (aanmoedigen om ongepast gedrag te ontwikkelen)
4) Ontkennen van emotionele responsiviteit
5) Nalatigheid/negeren van gezondheid, mentale zorg, medische zorg en onderwijs
Alternatief kader
Niet gebaseerd op gedrag van ouders, of ouder-kind interacties
Een kind is:
● Een persoon die bestaat
● Dit kind met zijn/haar eigen attributies
● Een kind wat kwetsbaar, afhankelijk en snel ontwikkelend is
● Een individu met gevoelens, gedachten en waarnemingen
● Een sociaal wezen die steeds meer interactie zal hebben en willen communiceren met zijn/haar eigen
sociale context
Het schenden van een van deze elementen vormt categorieën van emotionele mishandeling en verwaarlozing.
Categorieën van emotionele mishandeling en verwaarlozing
1) Emotionele onbeschikbaarheid, onverantwoordelijkheid en verwaarlozing
a) Insensitiviteit van de ouder
2) Negatieve attributies en misattributies tegenover het kind
3) Ongepaste of inconsistente interacties met het kind
a) Verwachtingen van het kind die te hoog zijn voor de ontwikkeling van het kind
b) Overbescherming en beperking van exploratie en leren
c) Blootstelling aan verwarrende en/of traumatische gebeurtenissen en interacties
4) Falen in het herkennen en erkennen van de individualiteit en psychologische grenzen
a) Het kind gebruiken om in de psychische behoeften van de ouders te voorzien
, b) Niet in staan zijn om onderscheid te maken tussen de realiteit van het kind en de overtuigen en
wensen van ouders
5) Falen om de sociale adaptie van het kind aan te moedigen
a) Aanmoedigen van mis-socialisatie
b) Psychische verwaarlozing
c) Isoleren
d) Kind betrokken bij criminele activiteiten
Discussie van de categorieën
Meestal worden er geen 2 categorieën constant bij elkaar gezien, maar het is wel mogelijk. Het is dan wel
mogelijk om de “drijvende” categorie te vinden.
Ouders en de familie
Belangrijk om te zorgen dat sommige bepaalde zaken vooral onderzocht worden:
● Waarom denken de kinderen dat ze gezien moeten worden?
● Wat zijn de verklaringen van de families voor de problemen van het kind?
● Welke oplossingen zijn al geprobeerd?
● Welke hulp vraagt de familie?
2 - Kempe - Battered Child Syndrome
Wordt gebruikt voor een klinische conditie bij jonge kinderen die te maken hebben met serieuze fysieke
mishandeling, van een ouder/stiefouder.
Klinische uitingen
● Kinderen vaak jonger dan 3 jaar
● Algehele gezondheid onder gemiddelde
● Bewijs van verwaarlozing
● Geen nieuw letsel wanneer het kind in het ziekenhuis is
● Letsel allemaal in andere stadia van heling
Psychiatrische aspecten
● Type en mate van fysieke aanvallen variëren
● Moord aan ene kant, geen fysieke schade aan andere kant
● Ouders soms lage intelligentie
● Vaak psychopatisch of sociopatisch
● Alcoholisme, onstabiel huwelijk, criminele activiteiten
● Ouders soms zelf slachtoffer van mishandeling
● Identificatie met de mishandelende ouder
● Kind is geboren uit een ongewilde zwangerschap
● Vaak complete ontkenning van kennis van letsel, ouders allebei compleet “onschuldig” → kan een
beschermingsmechanisme zijn
Evaluatietechnieken
● Arts moet een hoog level van achterdocht hebben voor de diagnose battered child syndrome
● Arts moet vertellen dat de verwondingen niet kunnen plaatsvinden wanneer het kind goed wordt
beschermd
● Ouders moeten ruimte krijgen het hele verhaal te vertellen
● Arts soms begrip tonen om meer info te krijgen. Redenen geven om de acties van ouders te verklaren
● Ondervraging moet niet boos of vijandig zijn
Radiologische kenmerken
Signalen voor de diagnose zijn een resultaat van een combinatie van omstandigheden
● Leeftijd → kinderen onder de 3 jaar: hierbij is de hoeveelheid kraakbeen het grootst. Daardoor zijn
anatomische verstoringen moeilijk te zien.
, ● Oorsprong van het letsel → vaak is letsel te zien op armen en benen. Toch kun je hier ook op
extremiteiten stuiten die niet “normaal” zijn en die komen door de hardhandigheid van een
volwassene.
● Tijd na het letsel en wanneer de röntgenfoto genomen is → na het letsel is er een week geen
specifieke schade te zien op een röntgenfoto. De veranderingen die plaatsvinden door herstel
kunnen pas na 12-14 dagen gezien worden.
● Herhaling van letsel → belangrijkste factor bij diagnosticeren. Het is ‘verdacht’ als er meerdere
verwondingen zijn, in verschillende stadia van genezing
Differentiële diagnoses
Radiologische uitingen van trauma zijn specifiek en de uiteinden van een bot vooral. Deze komen ook niet voor
bij andere ziektes. Als dit dus het geval is, staat dit een radiologische diagnose toe, zelfs wanneer klinische
geschiedenis dit weerlegt. De geschiedenis moet opnieuw onderzocht worden, plus de omgeving van het kind.
Management
● Als eerste moet er een goede diagnose gesteld worden
● Ziekenhuis moet het geval melden bij autoriteiten
● Evaluatie van psychologische en sociale factoren
● Preventie op herhaaldelijk trauma
3 - Euser - Kindermishandeling en verwaarlozing
National Prevalence Study on Maltreatment
● 1.127 professionals vanuit verschillende instanties die werken met mishandelde kinderen
● 22.661 gemelde zaken in 2010
● 1.920 middelbare scholieren tussen 12 en 17 jaar
● overall prevalence → 33,8 per 1000 kinderen op basis van rapportages van instellingen
● 99,4 per 1000 gebaseerd op zelfrapportages van adolescenten
● Risicofactoren → lage scholing van ouders, immigratie status, werkloosheid en alleenstaande ouder
Resultaten
Profs en organisaties
● Seksueel misbruik minst gerapporteerde vorm door professionals
● Fysieke en emotionele verwaarlozing werden het meest gerapporteerd
● Slachtoffers vaak meer dan één type mishandeling
Zelfrapportage
● 10% van adolescenten rapporteerde mishandeling
● Dit zijn 97.610 adolescenten
● Zelfrapportages → prevalentie was 5x hoger dan bij profs en organisaties
Risicofactoren
● Grootste risicofactor → lage scholing
● Werkloosheid van beide ouders
● Grote families (alleen bij professionals en organisaties)
● Stieffamilies
● Jonge kinderen (0-3 jaar) bij professionals
● 44-11 jaar groter risico bij CPS (Child Protective Services) data
● Groter risico voor adolescenten bij zelfrapportage
Verschillen met NPS-2005
● Toename van CPS-rapportage
● Geen toename bij professionals en zelfrapportage
● Aantal niet toegenomen
Dit artikel geeft een conceptueel kader en operationele definities van vijf categorieën van vijandige interacties
tussen ouder en kind.
Redenen voor onder-registratie en vertraging van interventie
● Problemen met operationele definitie
● Taal- en conceptueel dilemma tussen de wens en behoefte kinderen te beschermen voor schade en
een tegenzin om verzorgers de schuld te geven/te labelen → deze weerzing zorgt voor onder
herkenning.
● De dader bij emotionele mishandeling en verwaarlozing is constant de primaire verzorger van het
kind → scheiden van kind van ouder is schadelijk voor de gehechtheidsrelatie. Er is wel
mogelijkheid om een therapeutische interventie te doen zonder het kind te scheiden.
● Vaak is er geen fysieke schade bij deze vorm van mishandeling, dus lastig een interventie te
rechtvaardigen.
Overall definitie van emotionele verwaarlozing en mishandeling
● Emotionele mishandeling en verwaarlozing beschrijft een relatie tussen de ouder en het kind
● De zorgelijke interacties dringen door of kenmerken de relatie
● De interactie zijn of zijn potentieel schadelijk door het veroorzaken van tekortkomingen in de
gezondheid en ontwikkeling van de kinderen
● Emotionele mishandeling en verwaarlozing bevat zowel nalatigheid als juist het doen van iets
● Emotionele mishandeling en verwaarlozing vereist geen fysiek contact
APSAC-framework
Zes vormen van psychische mishandeling
1) Verachten (verbale en non-verbale vijandige afwijzing/vernedering)
2) Terroriseren (gedrag dat het kind bedreigd of schaadt)
3) Uitbuiting/corruptie (aanmoedigen om ongepast gedrag te ontwikkelen)
4) Ontkennen van emotionele responsiviteit
5) Nalatigheid/negeren van gezondheid, mentale zorg, medische zorg en onderwijs
Alternatief kader
Niet gebaseerd op gedrag van ouders, of ouder-kind interacties
Een kind is:
● Een persoon die bestaat
● Dit kind met zijn/haar eigen attributies
● Een kind wat kwetsbaar, afhankelijk en snel ontwikkelend is
● Een individu met gevoelens, gedachten en waarnemingen
● Een sociaal wezen die steeds meer interactie zal hebben en willen communiceren met zijn/haar eigen
sociale context
Het schenden van een van deze elementen vormt categorieën van emotionele mishandeling en verwaarlozing.
Categorieën van emotionele mishandeling en verwaarlozing
1) Emotionele onbeschikbaarheid, onverantwoordelijkheid en verwaarlozing
a) Insensitiviteit van de ouder
2) Negatieve attributies en misattributies tegenover het kind
3) Ongepaste of inconsistente interacties met het kind
a) Verwachtingen van het kind die te hoog zijn voor de ontwikkeling van het kind
b) Overbescherming en beperking van exploratie en leren
c) Blootstelling aan verwarrende en/of traumatische gebeurtenissen en interacties
4) Falen in het herkennen en erkennen van de individualiteit en psychologische grenzen
a) Het kind gebruiken om in de psychische behoeften van de ouders te voorzien
, b) Niet in staan zijn om onderscheid te maken tussen de realiteit van het kind en de overtuigen en
wensen van ouders
5) Falen om de sociale adaptie van het kind aan te moedigen
a) Aanmoedigen van mis-socialisatie
b) Psychische verwaarlozing
c) Isoleren
d) Kind betrokken bij criminele activiteiten
Discussie van de categorieën
Meestal worden er geen 2 categorieën constant bij elkaar gezien, maar het is wel mogelijk. Het is dan wel
mogelijk om de “drijvende” categorie te vinden.
Ouders en de familie
Belangrijk om te zorgen dat sommige bepaalde zaken vooral onderzocht worden:
● Waarom denken de kinderen dat ze gezien moeten worden?
● Wat zijn de verklaringen van de families voor de problemen van het kind?
● Welke oplossingen zijn al geprobeerd?
● Welke hulp vraagt de familie?
2 - Kempe - Battered Child Syndrome
Wordt gebruikt voor een klinische conditie bij jonge kinderen die te maken hebben met serieuze fysieke
mishandeling, van een ouder/stiefouder.
Klinische uitingen
● Kinderen vaak jonger dan 3 jaar
● Algehele gezondheid onder gemiddelde
● Bewijs van verwaarlozing
● Geen nieuw letsel wanneer het kind in het ziekenhuis is
● Letsel allemaal in andere stadia van heling
Psychiatrische aspecten
● Type en mate van fysieke aanvallen variëren
● Moord aan ene kant, geen fysieke schade aan andere kant
● Ouders soms lage intelligentie
● Vaak psychopatisch of sociopatisch
● Alcoholisme, onstabiel huwelijk, criminele activiteiten
● Ouders soms zelf slachtoffer van mishandeling
● Identificatie met de mishandelende ouder
● Kind is geboren uit een ongewilde zwangerschap
● Vaak complete ontkenning van kennis van letsel, ouders allebei compleet “onschuldig” → kan een
beschermingsmechanisme zijn
Evaluatietechnieken
● Arts moet een hoog level van achterdocht hebben voor de diagnose battered child syndrome
● Arts moet vertellen dat de verwondingen niet kunnen plaatsvinden wanneer het kind goed wordt
beschermd
● Ouders moeten ruimte krijgen het hele verhaal te vertellen
● Arts soms begrip tonen om meer info te krijgen. Redenen geven om de acties van ouders te verklaren
● Ondervraging moet niet boos of vijandig zijn
Radiologische kenmerken
Signalen voor de diagnose zijn een resultaat van een combinatie van omstandigheden
● Leeftijd → kinderen onder de 3 jaar: hierbij is de hoeveelheid kraakbeen het grootst. Daardoor zijn
anatomische verstoringen moeilijk te zien.
, ● Oorsprong van het letsel → vaak is letsel te zien op armen en benen. Toch kun je hier ook op
extremiteiten stuiten die niet “normaal” zijn en die komen door de hardhandigheid van een
volwassene.
● Tijd na het letsel en wanneer de röntgenfoto genomen is → na het letsel is er een week geen
specifieke schade te zien op een röntgenfoto. De veranderingen die plaatsvinden door herstel
kunnen pas na 12-14 dagen gezien worden.
● Herhaling van letsel → belangrijkste factor bij diagnosticeren. Het is ‘verdacht’ als er meerdere
verwondingen zijn, in verschillende stadia van genezing
Differentiële diagnoses
Radiologische uitingen van trauma zijn specifiek en de uiteinden van een bot vooral. Deze komen ook niet voor
bij andere ziektes. Als dit dus het geval is, staat dit een radiologische diagnose toe, zelfs wanneer klinische
geschiedenis dit weerlegt. De geschiedenis moet opnieuw onderzocht worden, plus de omgeving van het kind.
Management
● Als eerste moet er een goede diagnose gesteld worden
● Ziekenhuis moet het geval melden bij autoriteiten
● Evaluatie van psychologische en sociale factoren
● Preventie op herhaaldelijk trauma
3 - Euser - Kindermishandeling en verwaarlozing
National Prevalence Study on Maltreatment
● 1.127 professionals vanuit verschillende instanties die werken met mishandelde kinderen
● 22.661 gemelde zaken in 2010
● 1.920 middelbare scholieren tussen 12 en 17 jaar
● overall prevalence → 33,8 per 1000 kinderen op basis van rapportages van instellingen
● 99,4 per 1000 gebaseerd op zelfrapportages van adolescenten
● Risicofactoren → lage scholing van ouders, immigratie status, werkloosheid en alleenstaande ouder
Resultaten
Profs en organisaties
● Seksueel misbruik minst gerapporteerde vorm door professionals
● Fysieke en emotionele verwaarlozing werden het meest gerapporteerd
● Slachtoffers vaak meer dan één type mishandeling
Zelfrapportage
● 10% van adolescenten rapporteerde mishandeling
● Dit zijn 97.610 adolescenten
● Zelfrapportages → prevalentie was 5x hoger dan bij profs en organisaties
Risicofactoren
● Grootste risicofactor → lage scholing
● Werkloosheid van beide ouders
● Grote families (alleen bij professionals en organisaties)
● Stieffamilies
● Jonge kinderen (0-3 jaar) bij professionals
● 44-11 jaar groter risico bij CPS (Child Protective Services) data
● Groter risico voor adolescenten bij zelfrapportage
Verschillen met NPS-2005
● Toename van CPS-rapportage
● Geen toename bij professionals en zelfrapportage
● Aantal niet toegenomen
