De Winter, Verbeter de wereld Begin bij de opvoeding
Hoofdstuk 1
(3) Antinomieën- verhoudingen tussen twee processen die in balans moeten blijven
(Langeveld)
1. spanning tussen vrijheid en binding (kids willen vrijheid, maar ouders begrenzen
deze)
2. spanning tussen ideaal en werkelijkheid (ouders moeten kids uitdaging geven om te
groeien, maar rekening houden met mogelijkheid en behoeften)
3. spanning tussen cultuuroverdracht en cultuurvernieuwing (kids moeten leren om in
bestaande cultuur te voegen, maar ook eigen vrijheid om de toekomst vorm te
geven)
Effective parenting- hoe gedragsproblemen bij kinderen verholpen kunnen worden door
positief opvoeden, consequent zijn en belonen.
Polarisatie over opvoeding zet politieke groepen tegen elkaar op door radicale
standpunten.
→ De centrale gedachte: opvoeding is te soft geworden. Problemen bij kinderen
komen door gedrag van ouders, wat weer komt door problemen uit de
samenleving.
Pluraliteit- in de samenleving is er genoeg ruimte voor meerdere waarden en opvattingen
over vrijheid.
Twee soorten vrijheid, Berlin
- negatieve vrijheid: de ruimte die het individu heeft om te doen wat ie zelf wil
(begrenzing van overheid)
- positieve vrijheid: de behoefte van mensen om hun eigen leven in te richten
→ dit botst!
Emancipatiedilemma (Blokland)- het dilemma tussen samenlevingsgevoel en autonomie.
Als de overheid nadruk legt op een bepaald ideaal voor burgers, is er weinig ruimte voor
eigen autonomieontwikkeling (positieve vrijheid). En andersom.
,Eindstand hoofdstuk 1
Inperken van de negatieve vrijheid leidt tot het kapen van positieve vrijheid, die wel heel
belangrijk is want deze vrijheid staat voor democratie! Schrijver wil dat mensen kinderen
opvoeden tot positieve vrijheid.
Hoofdstuk 2
Sociaal hygiënisme- geneeskundigen pleiten voor betere openbare hygiëne om de
gezondheid te bevorderen. → vooral gericht op publieke domein.
Sociaal darwinisme- toepassing van evolutietheoretische uitgangspunten op
maatschappelijk leven. Survival of the fittest. De best aangepaste individuen overleven
en planten voort. → vooral gericht op prive leven.
Kindersterfte
→ sociaal darwinisten: natuurlijke selectie, de zwakke werden uitgeselecteerd. Door dit
proces probeerden ze de mens zelf te verbeteren.
→ sociaal hygiënisten: maatschappij verbeteren door levensomstandigheden te verbeteren.
Ze ondervonden dat er meerdere factoren van invloed waren, en niet alleen met de sterkte
van het kind. Hierom pleiten ze voor aanleg riolering en verbeterde arbeidsomstandigheden
en voedsel.
Miasma theorie- het idee dat kwade sferen in het water ziekten veroorzaken.
RMO aanpak hangjongeren
- confrontatie aangaan met de jongeren & mensen die als last ervaren
- grenzen stellen
Hoofdstuk 3
Actieplan Aanpak Kindermishandeling aannames
- het is een probleem dat binnen het gezin besloten ligt (ouderfactoren), waarbij
externe invloeden ook een rol spelen
- de problemen kunnen het best opgelost worden door deskundigen, van de overheid
At risk model- problemen worden op individueel niveau bekeken en mensen met een risico
hierop worden geïdentificeerd.
Invloedrijke omgevingsfactoren kindermishandeling
, - armoede
- werkloosheid
- eenoudergezin/ tienermoeder
- sociale kwaliteit
- mate van onderlinge steun en betrokkenheid van mensen uit de buurt
Sociale controle- gezamenlijk uitoefenen van handhaving van normen en waarden in je
buurt. Dit leidt tot afname criminaliteit door jongeren.
Hirschi’s sociale controletheorie
Hoe sterker de binding die ouders hebben met de samenleving, hoe positieve invloed ze
uitoefenen, want ze hebben veel te verliezen als ze niet voor hun kind zorgen. Bij zwakke
bindingen kan het ouders minder schelen wat de buurt denkt.
Interventies
- isolement van gezinnen tegengaan (meer contact met buren, meer
ontmoetingsplekken)
- ‘belang van publieke familiariteit’
- tegengaan schaalvergroting (grote supermarkten) → spontane
ontmoetingsplekken verdwijnen
- professionals moeten met ouders vragen over het ondersteunen van bevriende
gezinnen
- huisbezoeken van onderzoekers herstellen
Versterking pedagogische infrastructuur → sterkere sociale steun bij het opvoeden
van elkaars kinderen, door het vergroten van familiariteit tussen mensen.
Hoofdstuk 4
Opvoedingskramp- je hoort te genieten van de opvoeding en het moet leuk zijn, maar ook
wordt de verantwoordelijkheid voor het kind steeds sterker. Ouders vragen zich af of ze het
wel goed doen en wat het kind nou mag en wat niet.
Komt door:
- ouders hebben het gevoel dat ze tekort schieten
- druk van buiten (kind krijgt snel bestempeling)
- politiek bemoeit zich met opvoeding
Hoofdstuk 1
(3) Antinomieën- verhoudingen tussen twee processen die in balans moeten blijven
(Langeveld)
1. spanning tussen vrijheid en binding (kids willen vrijheid, maar ouders begrenzen
deze)
2. spanning tussen ideaal en werkelijkheid (ouders moeten kids uitdaging geven om te
groeien, maar rekening houden met mogelijkheid en behoeften)
3. spanning tussen cultuuroverdracht en cultuurvernieuwing (kids moeten leren om in
bestaande cultuur te voegen, maar ook eigen vrijheid om de toekomst vorm te
geven)
Effective parenting- hoe gedragsproblemen bij kinderen verholpen kunnen worden door
positief opvoeden, consequent zijn en belonen.
Polarisatie over opvoeding zet politieke groepen tegen elkaar op door radicale
standpunten.
→ De centrale gedachte: opvoeding is te soft geworden. Problemen bij kinderen
komen door gedrag van ouders, wat weer komt door problemen uit de
samenleving.
Pluraliteit- in de samenleving is er genoeg ruimte voor meerdere waarden en opvattingen
over vrijheid.
Twee soorten vrijheid, Berlin
- negatieve vrijheid: de ruimte die het individu heeft om te doen wat ie zelf wil
(begrenzing van overheid)
- positieve vrijheid: de behoefte van mensen om hun eigen leven in te richten
→ dit botst!
Emancipatiedilemma (Blokland)- het dilemma tussen samenlevingsgevoel en autonomie.
Als de overheid nadruk legt op een bepaald ideaal voor burgers, is er weinig ruimte voor
eigen autonomieontwikkeling (positieve vrijheid). En andersom.
,Eindstand hoofdstuk 1
Inperken van de negatieve vrijheid leidt tot het kapen van positieve vrijheid, die wel heel
belangrijk is want deze vrijheid staat voor democratie! Schrijver wil dat mensen kinderen
opvoeden tot positieve vrijheid.
Hoofdstuk 2
Sociaal hygiënisme- geneeskundigen pleiten voor betere openbare hygiëne om de
gezondheid te bevorderen. → vooral gericht op publieke domein.
Sociaal darwinisme- toepassing van evolutietheoretische uitgangspunten op
maatschappelijk leven. Survival of the fittest. De best aangepaste individuen overleven
en planten voort. → vooral gericht op prive leven.
Kindersterfte
→ sociaal darwinisten: natuurlijke selectie, de zwakke werden uitgeselecteerd. Door dit
proces probeerden ze de mens zelf te verbeteren.
→ sociaal hygiënisten: maatschappij verbeteren door levensomstandigheden te verbeteren.
Ze ondervonden dat er meerdere factoren van invloed waren, en niet alleen met de sterkte
van het kind. Hierom pleiten ze voor aanleg riolering en verbeterde arbeidsomstandigheden
en voedsel.
Miasma theorie- het idee dat kwade sferen in het water ziekten veroorzaken.
RMO aanpak hangjongeren
- confrontatie aangaan met de jongeren & mensen die als last ervaren
- grenzen stellen
Hoofdstuk 3
Actieplan Aanpak Kindermishandeling aannames
- het is een probleem dat binnen het gezin besloten ligt (ouderfactoren), waarbij
externe invloeden ook een rol spelen
- de problemen kunnen het best opgelost worden door deskundigen, van de overheid
At risk model- problemen worden op individueel niveau bekeken en mensen met een risico
hierop worden geïdentificeerd.
Invloedrijke omgevingsfactoren kindermishandeling
, - armoede
- werkloosheid
- eenoudergezin/ tienermoeder
- sociale kwaliteit
- mate van onderlinge steun en betrokkenheid van mensen uit de buurt
Sociale controle- gezamenlijk uitoefenen van handhaving van normen en waarden in je
buurt. Dit leidt tot afname criminaliteit door jongeren.
Hirschi’s sociale controletheorie
Hoe sterker de binding die ouders hebben met de samenleving, hoe positieve invloed ze
uitoefenen, want ze hebben veel te verliezen als ze niet voor hun kind zorgen. Bij zwakke
bindingen kan het ouders minder schelen wat de buurt denkt.
Interventies
- isolement van gezinnen tegengaan (meer contact met buren, meer
ontmoetingsplekken)
- ‘belang van publieke familiariteit’
- tegengaan schaalvergroting (grote supermarkten) → spontane
ontmoetingsplekken verdwijnen
- professionals moeten met ouders vragen over het ondersteunen van bevriende
gezinnen
- huisbezoeken van onderzoekers herstellen
Versterking pedagogische infrastructuur → sterkere sociale steun bij het opvoeden
van elkaars kinderen, door het vergroten van familiariteit tussen mensen.
Hoofdstuk 4
Opvoedingskramp- je hoort te genieten van de opvoeding en het moet leuk zijn, maar ook
wordt de verantwoordelijkheid voor het kind steeds sterker. Ouders vragen zich af of ze het
wel goed doen en wat het kind nou mag en wat niet.
Komt door:
- ouders hebben het gevoel dat ze tekort schieten
- druk van buiten (kind krijgt snel bestempeling)
- politiek bemoeit zich met opvoeding
