Toetsen kw1 Saxion Fysiotherapie.
1. College: Meer Dimensionaal belasting & Belastbaarheid model (MDBB)
2. College: BioPsychoSociaal model (BPS)
Leerdoelen:
- De student kent de 3 dimensies van het MDBB-model en kan voorbeelden noemen van alle 3
dimensies.
Het MDBB model: het meerdimensionaal belasting-belastbaarheid model
Het MDBB model is een driedementionaal model, het is een biopsychosociaal model waarbij de
aspecten lichaam en geest niet gescheiden zijn maar wel te onderscheiden zijn.
Drie dimenties:
Lichamelijk: (bio)
Geestelijk (psycho) cognities (kennis) en emoties.
Sociaal (sociaal) bijvoorbeeld de invloed van de omgeving.
- De student kent de begrippen belasting en belastbaarheid en kan de metafoor van de balans
uitleggen.
Belasting (draaglast, wat van het lichaam gevraagd wordt) en belastbaarheid. (Draagkracht, wat het
lichaam aankan.)
Binnen de fysiotherapie moet altijd gelet worden op de belasting en de belastbaarheid. Patiënten die
bij de fysiotherapeut komen, hebben in de meeste gevallen een verstoorde verhouding tussen de
belasting en de belastbaarheid. De fysiotherapeut moet goed rekening houden met de belasting die
aan de patiënt wordt opgelegd. Bij de lage belasting heeft de behandeling geen effect, bij te hoge
belasting verergeren de klachten.
Bij het doel van de behandeling spelen de belasting en belastbaarheid een grote rol. De
fysiotherapeut kan een patiënt helpen door de belasting omlaag te brengen of door de
belastbaarheid omhoog te brengen.
In het eerste geval pakt men hetgeen de patiënt belast aan. Dit kunnen van allerlei factoren zijn,
bijvoorbeeld de werkomgeving van de patiënt, overgewicht, houding, etc..
In het tweede geval pakt men de belastbaarheid van de patient zelf aan. Dit kan de therapeut doen
door de patient te trainen waardoor de patient een hogere belasting aan kan. De patient is als het
ware in staat meer last te torsen dan voorheen. Door training verbetert de belastbaarheid. Door
training is het lichaam in staat om steeds grotere belastingen aan te kunnen. Regelmatig trainen
verhoogt de conditie en daardoor de belastbaarheid.; het lichaam wordt sterker. Er is sprake van
verbetering in de belastbaarheid.
De behandeling kan worden vergeleken met een weegschaal. Aan de ene kant de belasting en aan de
andere kant de belastbaarheid. Bij deze weegschaal mag de belasting niet zwaarder zijn dat de
belastbaarheid. Is dit het geval, dan kan de fysiotherapeut het verschil door aan de ene kant de
belasting af te laten nemen en/of aan de andere kant de belastbaarheid iets te laten toenemen.
,- De student kent de begrippen homeostase , ergotrope en trophotrope tuning, adaptief
vermogen en stress.
Homeostase: het vermogen van een organisme om het milieu interieur constant te houden
(micro/macro) korte/lange termijn)
In het organisme vinden de volgende acties plaats, aangestuurd vanuit het vegetatieve zenuwstelsel
(regelt de werking van de inwendige organen voor onbewuste functies)
Ergotrope tuning: in het lichaam bestaat een optimaal klimaat voor de actieve en arbeidsprocessen.
We zijn geactiveerd, alert actief.
Trofotrope tuning; In het lichaam bestaat een optimaal klimaat voor de groei- en herstelprocessen.
Lagere activatie toetsand gericht op herstel.
Adaptief vermogen: kunnen groei en herstel plaatsvinden? Of hij het vermogen heeft om te
herstellen van het gezondheidsprobleem. Je maakt een inschatting.
Stress: stress is eigenlijk gewoon spanning. Je hebt altijd een beetje spanning nodig om goed te
kunnen functioneren. Deze spanning zorgt er namelijk voor dat je lichaam klaar is voor actie. Pas
wanneer er te veel spanning aanwezig is, leidt dit tot klachten. Vaak wordt alleen dit stress genoemd.
- De student kent de toepassing van het model in de voorbeelden Stress en Training.
De toepassing van het MDBB model bij stress:
Lichamelijk: je hart gaat sneller kloppen, je ademhaling gaat sneller en je spieren spannen zich aan.
Hoofdpijn, rugpijn, stijve schouders, spijsverteringsstoornissen waaronder maagklachten,
rusteloosheid, slaapproblemen en vermoeidheid.
Geestelijk: Snel geirriteerd of juist snel huilen. Gevoel van ongelukkigheid machteloosheid en dingen
somber inzien.
Sociaal: bazigheid, snauwerigheid en extreem kritisch tegenover anderen.
Toepassing van het MDBB model bij training:
Lichamelijk: verbetering van de belastbaarheid.
Geestelijk: je kunt er vrolijk van worden.
Sociaal: mensen kunnen zeggen dat je er goed uit ziet.
- De student kan uitleggen wat het gebruik van MDBB model betekent voor de rol van de
fysiotherapeut.
Het hanteren van dit MDBB model (meer dimensionaal belasting belastbaarheidsmodel) binnen de
werkwijze van de fysiotherapeut heeft versterkende gevolgen gehad. Het heeft de visies, kennis en
stappenplannen beinvloed die nodig zijn voor een fysiotherapeut om proffesioneel en methodisch te
kunnen handelen.
Het MDBB model is ontstaan uit het biomedische model en het psychosociale model, aangezien
beide modellen ontoereikend zijn voor de fysiotherapie.
Van biomedisch + Psychosociaal naar BPS
Biomedisch stelt aandoeningen centraal.
Ziekte/ stoornis centraal; ziekte hebben.
monocausaal, bijv. Infectieziekten (door een enkele oorzaak ontstaan.
mechanisch (garagemodel)
(beeldvormige) apparatuur
Psychosociaal (zet de persoon en zijn psychosociale interactie centraal)
persoon centraal: zich ziek voelen.
muticausaal , bijv. Hart& vaat, rugpijn etc (door meerdere oorzaken ontstaan.
onbegrepen klachten.
In het biomedische model is geen plaats voor a-specifieke (niet specifieke) klachten en in het
psychosociale model is weinig plaats voor medisch geklasseerde aandoeningen. Een combinatie van
deze modellen was dus noodzakelijk, toen de visie op gezondheid en ziekte veranderde.
, 1. College: ICF-model
Leerdoelen:
- De student begrijpt het model binnen de gezondheidszorg.
ICF: International Classification of Functioning, Disability and Health in de overkoepelende
organisatie. Deze wilde voor de paramedische beroepen net als in de geneeskunde en system waarin
ziektes in groepen (geclassificeerd/ gecodeerd) konden worden.
De ICF is een biopsychosociaal model.
Het ontstaan van de ICIDH (international classification of impairments, disabilities and handicaps)
waaruit later het ICF is voortgekomen.
Het doel van het ICF model:
het ICF model kan helpen bij het klinisch redeneren.
het helpt met het maken van klinische keuzes die zullen leiden tot een goede behandelstrategie.
Klinisch redeneren: Het nemen van beslissingen uit gegevens die je weet over de aard en het beloop
van het ziektebeeld, die de patient aanreikt en uit gegevens die je uit het onderzoek haalt.
Klinisch rederneren staat voor het denk- en keuzeproces van de fysiotherapeut. Als fysiotherapeut
dien je je continue vragen te stellen over de juistheid van je beslissingen.
Redeneren is een reden hebben om iets te doen.
Waarom ICF?
Eenheid in taal
Intercollegiale communicatie makkelijker.
Verschillende disciplines kunnen beter communiceren.
Koppelen van patiënt gegevens makkelijker.
- De student heeft basiskennis over biomedische en psychosociale modellen
Biomedische model: het stelt de aandoening centraal.
Psychosociale model: het Psychosociale model zet de persoon en zijn psychosociale interactie
centraal.
1. College: Meer Dimensionaal belasting & Belastbaarheid model (MDBB)
2. College: BioPsychoSociaal model (BPS)
Leerdoelen:
- De student kent de 3 dimensies van het MDBB-model en kan voorbeelden noemen van alle 3
dimensies.
Het MDBB model: het meerdimensionaal belasting-belastbaarheid model
Het MDBB model is een driedementionaal model, het is een biopsychosociaal model waarbij de
aspecten lichaam en geest niet gescheiden zijn maar wel te onderscheiden zijn.
Drie dimenties:
Lichamelijk: (bio)
Geestelijk (psycho) cognities (kennis) en emoties.
Sociaal (sociaal) bijvoorbeeld de invloed van de omgeving.
- De student kent de begrippen belasting en belastbaarheid en kan de metafoor van de balans
uitleggen.
Belasting (draaglast, wat van het lichaam gevraagd wordt) en belastbaarheid. (Draagkracht, wat het
lichaam aankan.)
Binnen de fysiotherapie moet altijd gelet worden op de belasting en de belastbaarheid. Patiënten die
bij de fysiotherapeut komen, hebben in de meeste gevallen een verstoorde verhouding tussen de
belasting en de belastbaarheid. De fysiotherapeut moet goed rekening houden met de belasting die
aan de patiënt wordt opgelegd. Bij de lage belasting heeft de behandeling geen effect, bij te hoge
belasting verergeren de klachten.
Bij het doel van de behandeling spelen de belasting en belastbaarheid een grote rol. De
fysiotherapeut kan een patiënt helpen door de belasting omlaag te brengen of door de
belastbaarheid omhoog te brengen.
In het eerste geval pakt men hetgeen de patiënt belast aan. Dit kunnen van allerlei factoren zijn,
bijvoorbeeld de werkomgeving van de patiënt, overgewicht, houding, etc..
In het tweede geval pakt men de belastbaarheid van de patient zelf aan. Dit kan de therapeut doen
door de patient te trainen waardoor de patient een hogere belasting aan kan. De patient is als het
ware in staat meer last te torsen dan voorheen. Door training verbetert de belastbaarheid. Door
training is het lichaam in staat om steeds grotere belastingen aan te kunnen. Regelmatig trainen
verhoogt de conditie en daardoor de belastbaarheid.; het lichaam wordt sterker. Er is sprake van
verbetering in de belastbaarheid.
De behandeling kan worden vergeleken met een weegschaal. Aan de ene kant de belasting en aan de
andere kant de belastbaarheid. Bij deze weegschaal mag de belasting niet zwaarder zijn dat de
belastbaarheid. Is dit het geval, dan kan de fysiotherapeut het verschil door aan de ene kant de
belasting af te laten nemen en/of aan de andere kant de belastbaarheid iets te laten toenemen.
,- De student kent de begrippen homeostase , ergotrope en trophotrope tuning, adaptief
vermogen en stress.
Homeostase: het vermogen van een organisme om het milieu interieur constant te houden
(micro/macro) korte/lange termijn)
In het organisme vinden de volgende acties plaats, aangestuurd vanuit het vegetatieve zenuwstelsel
(regelt de werking van de inwendige organen voor onbewuste functies)
Ergotrope tuning: in het lichaam bestaat een optimaal klimaat voor de actieve en arbeidsprocessen.
We zijn geactiveerd, alert actief.
Trofotrope tuning; In het lichaam bestaat een optimaal klimaat voor de groei- en herstelprocessen.
Lagere activatie toetsand gericht op herstel.
Adaptief vermogen: kunnen groei en herstel plaatsvinden? Of hij het vermogen heeft om te
herstellen van het gezondheidsprobleem. Je maakt een inschatting.
Stress: stress is eigenlijk gewoon spanning. Je hebt altijd een beetje spanning nodig om goed te
kunnen functioneren. Deze spanning zorgt er namelijk voor dat je lichaam klaar is voor actie. Pas
wanneer er te veel spanning aanwezig is, leidt dit tot klachten. Vaak wordt alleen dit stress genoemd.
- De student kent de toepassing van het model in de voorbeelden Stress en Training.
De toepassing van het MDBB model bij stress:
Lichamelijk: je hart gaat sneller kloppen, je ademhaling gaat sneller en je spieren spannen zich aan.
Hoofdpijn, rugpijn, stijve schouders, spijsverteringsstoornissen waaronder maagklachten,
rusteloosheid, slaapproblemen en vermoeidheid.
Geestelijk: Snel geirriteerd of juist snel huilen. Gevoel van ongelukkigheid machteloosheid en dingen
somber inzien.
Sociaal: bazigheid, snauwerigheid en extreem kritisch tegenover anderen.
Toepassing van het MDBB model bij training:
Lichamelijk: verbetering van de belastbaarheid.
Geestelijk: je kunt er vrolijk van worden.
Sociaal: mensen kunnen zeggen dat je er goed uit ziet.
- De student kan uitleggen wat het gebruik van MDBB model betekent voor de rol van de
fysiotherapeut.
Het hanteren van dit MDBB model (meer dimensionaal belasting belastbaarheidsmodel) binnen de
werkwijze van de fysiotherapeut heeft versterkende gevolgen gehad. Het heeft de visies, kennis en
stappenplannen beinvloed die nodig zijn voor een fysiotherapeut om proffesioneel en methodisch te
kunnen handelen.
Het MDBB model is ontstaan uit het biomedische model en het psychosociale model, aangezien
beide modellen ontoereikend zijn voor de fysiotherapie.
Van biomedisch + Psychosociaal naar BPS
Biomedisch stelt aandoeningen centraal.
Ziekte/ stoornis centraal; ziekte hebben.
monocausaal, bijv. Infectieziekten (door een enkele oorzaak ontstaan.
mechanisch (garagemodel)
(beeldvormige) apparatuur
Psychosociaal (zet de persoon en zijn psychosociale interactie centraal)
persoon centraal: zich ziek voelen.
muticausaal , bijv. Hart& vaat, rugpijn etc (door meerdere oorzaken ontstaan.
onbegrepen klachten.
In het biomedische model is geen plaats voor a-specifieke (niet specifieke) klachten en in het
psychosociale model is weinig plaats voor medisch geklasseerde aandoeningen. Een combinatie van
deze modellen was dus noodzakelijk, toen de visie op gezondheid en ziekte veranderde.
, 1. College: ICF-model
Leerdoelen:
- De student begrijpt het model binnen de gezondheidszorg.
ICF: International Classification of Functioning, Disability and Health in de overkoepelende
organisatie. Deze wilde voor de paramedische beroepen net als in de geneeskunde en system waarin
ziektes in groepen (geclassificeerd/ gecodeerd) konden worden.
De ICF is een biopsychosociaal model.
Het ontstaan van de ICIDH (international classification of impairments, disabilities and handicaps)
waaruit later het ICF is voortgekomen.
Het doel van het ICF model:
het ICF model kan helpen bij het klinisch redeneren.
het helpt met het maken van klinische keuzes die zullen leiden tot een goede behandelstrategie.
Klinisch redeneren: Het nemen van beslissingen uit gegevens die je weet over de aard en het beloop
van het ziektebeeld, die de patient aanreikt en uit gegevens die je uit het onderzoek haalt.
Klinisch rederneren staat voor het denk- en keuzeproces van de fysiotherapeut. Als fysiotherapeut
dien je je continue vragen te stellen over de juistheid van je beslissingen.
Redeneren is een reden hebben om iets te doen.
Waarom ICF?
Eenheid in taal
Intercollegiale communicatie makkelijker.
Verschillende disciplines kunnen beter communiceren.
Koppelen van patiënt gegevens makkelijker.
- De student heeft basiskennis over biomedische en psychosociale modellen
Biomedische model: het stelt de aandoening centraal.
Psychosociale model: het Psychosociale model zet de persoon en zijn psychosociale interactie
centraal.
