Voedings- en eetstoornissen in de DSM-5
achtergrond; in de DSM-5 zijn de voedingsstoornissen samengevoegd met de eetstoornissen tot een
categorie.
Doel; een review van de veranderingen en rationale hiervoor van de criteria voor voedings- en
eetstoornissen in DSM-5
Resultaten: de formulering van de criteria voor anorexia nervosa is gewijzigd en het amenorroecriterum is
komen te vervallen. Voor het stellen van de diagnose van bulimia nervosa is de drempelwaarde voor de
frequentie van de eetbuien en de inadequate gedragingen verlaagd naar een keer per week. De criteria
voor pica en de riminatiestoornis zijn nauwelijks veranderd. De DSM-5 kent twee nieuwe officiële
voedings- en eetstoornissen ‘avoidant/restrictive food intake disorder’ en ‘binge eating disorder’.
PICA: relatief zeldzame stoornis, waarvan de DSM-criteria niet zijn veranderd. Pica is een stoornis waarbij
niet-eetbare dingen worden genuttigd, gedurende ten minste 1 maand, niet passend bij de
ontwikkelingsleeftijd of de cultuuur. Wat er gegeten wordt varieert per leeftijd; haar, stof, verf, zand,
insecten, bladeren, steentjes. De stoornis komt vaak voor in combinatie met een
autismespectrumstoornis.
Ruminatiestoornis: kenmerkend voor deze stoornis is het herhaaldelijk regurgiteren en herkauwen van
voedsel, gedurende min. 1 maand. Gedeeltelijk verteerd voedsel wordt teruggebracht naar de mond,
zonder dat er sprake is van misselijkheid, kokhalzen of gastro-intestinale aandoeningen. Gevolgen:
achterblijvende groei, psychosociale problemen, stress
Avoidant/restrictive food intake disorder: een voedingstroonis die er toe leidt dat de betrokkenen te
weinig binnenkrijgen. Zoals blijkt uit gewichtsverlies, onv. Groei of gewichtstoename etc. de stoornis
treedt niet uitsluitend op ten tijde van anorexia of bolumia en leidt niet tot een verstoord lcihaamsbeeld.
Zo kan een negatieve conditionering zijn opgetreden na een medische ingreep etc.
Anorexia Nervosa: een laag lichaamsgewicht en een gestoord lichaamsbeeld. ‘significant laag gewicht’
wordt niet meer met een getal beschreven, omdat behandelaars de formulering van minder dan(bijv. 85%
van het te verwachten lichaamsgewicht) te absoluut hanteerden.
Voedselweigering is nu voedselbeperking.
Ernstmaten: 4 puntsschaal gedefineerd aan de hand van de BMI. (bmi >17 betekent een lichte ernstscore
en BMI <15 is extreem ernstig.
Bulimia Nervosa: drempel van eetbuien verlaagd naar een week.
Binge eating disorder: erkenning van officiële eetstornis obsessief bezig zijn met eten, eetbuien zonder
laxeermiddelen of braken. Tijdens een eetbui kan iemand niet stoppen met eten, waarna gevoelens van
schuld en schaamte ontstaan.
Dsm-5 criteria/classificatie
1.Pica pathologische zucht bij kinderen om niet eetbare dingen op te eten (alleseter), ontstaat meestal tussen
de 12-24 maanden. Tussen de leeftijd van 18-24 maanden is het normaal dat kinderen niet-eetbare dingen in zijn
mond steekt of opeet.
- perstisterend eten van niet voor consumptie geschikte stoffen gedurende een periode van tenminste een maand
- het eten van niet voor consumptie geschikte stoffen past niet bij het ontwikkelingsniveau
- maakt geen deel uit van cultureel geaccepteerde gewoonten
- indien het eetgedrag uitsluitend voorkomt tijdens het beloop van een andere psychische stoornis moet het
voldoende ernstig zijn om aparte medische aandacht te rechtvaardigen
Risico’s: familiegeschiedenis, hersenbeschadiging, epilepsie, sondevoeding
Gevolgen: vergiftiting, maag-darmklachten, beschadiging van tanden, vermindere opname voedingsstoffen
-sikkelcelziekte, mentale retardatie, ontwikkelingsstoornis, achterstanden comorbiditeit
- operant conditionering, gedragstherapeutische interventies, positieve aandacht behandeling
(operante conditionering: positiefs toevoegen, negatief weghalen, belonen)
2. Ruminatiestoornis Herkauwen, komt meestal voor tussen de 3 – 12 maanden. Voedsel uit de maag wordt
gereurgiteerd met zichtbare spierbewegingen van de romp en abdominale contracties.
-Het verschil met braken is; afwezigheid van misselijkheid, pijn, onaangenaam gevoel en het vervult een
psychologische functie, namelijk een vorm van zelfstimulatie.
Definitie DSM-5:
achtergrond; in de DSM-5 zijn de voedingsstoornissen samengevoegd met de eetstoornissen tot een
categorie.
Doel; een review van de veranderingen en rationale hiervoor van de criteria voor voedings- en
eetstoornissen in DSM-5
Resultaten: de formulering van de criteria voor anorexia nervosa is gewijzigd en het amenorroecriterum is
komen te vervallen. Voor het stellen van de diagnose van bulimia nervosa is de drempelwaarde voor de
frequentie van de eetbuien en de inadequate gedragingen verlaagd naar een keer per week. De criteria
voor pica en de riminatiestoornis zijn nauwelijks veranderd. De DSM-5 kent twee nieuwe officiële
voedings- en eetstoornissen ‘avoidant/restrictive food intake disorder’ en ‘binge eating disorder’.
PICA: relatief zeldzame stoornis, waarvan de DSM-criteria niet zijn veranderd. Pica is een stoornis waarbij
niet-eetbare dingen worden genuttigd, gedurende ten minste 1 maand, niet passend bij de
ontwikkelingsleeftijd of de cultuuur. Wat er gegeten wordt varieert per leeftijd; haar, stof, verf, zand,
insecten, bladeren, steentjes. De stoornis komt vaak voor in combinatie met een
autismespectrumstoornis.
Ruminatiestoornis: kenmerkend voor deze stoornis is het herhaaldelijk regurgiteren en herkauwen van
voedsel, gedurende min. 1 maand. Gedeeltelijk verteerd voedsel wordt teruggebracht naar de mond,
zonder dat er sprake is van misselijkheid, kokhalzen of gastro-intestinale aandoeningen. Gevolgen:
achterblijvende groei, psychosociale problemen, stress
Avoidant/restrictive food intake disorder: een voedingstroonis die er toe leidt dat de betrokkenen te
weinig binnenkrijgen. Zoals blijkt uit gewichtsverlies, onv. Groei of gewichtstoename etc. de stoornis
treedt niet uitsluitend op ten tijde van anorexia of bolumia en leidt niet tot een verstoord lcihaamsbeeld.
Zo kan een negatieve conditionering zijn opgetreden na een medische ingreep etc.
Anorexia Nervosa: een laag lichaamsgewicht en een gestoord lichaamsbeeld. ‘significant laag gewicht’
wordt niet meer met een getal beschreven, omdat behandelaars de formulering van minder dan(bijv. 85%
van het te verwachten lichaamsgewicht) te absoluut hanteerden.
Voedselweigering is nu voedselbeperking.
Ernstmaten: 4 puntsschaal gedefineerd aan de hand van de BMI. (bmi >17 betekent een lichte ernstscore
en BMI <15 is extreem ernstig.
Bulimia Nervosa: drempel van eetbuien verlaagd naar een week.
Binge eating disorder: erkenning van officiële eetstornis obsessief bezig zijn met eten, eetbuien zonder
laxeermiddelen of braken. Tijdens een eetbui kan iemand niet stoppen met eten, waarna gevoelens van
schuld en schaamte ontstaan.
Dsm-5 criteria/classificatie
1.Pica pathologische zucht bij kinderen om niet eetbare dingen op te eten (alleseter), ontstaat meestal tussen
de 12-24 maanden. Tussen de leeftijd van 18-24 maanden is het normaal dat kinderen niet-eetbare dingen in zijn
mond steekt of opeet.
- perstisterend eten van niet voor consumptie geschikte stoffen gedurende een periode van tenminste een maand
- het eten van niet voor consumptie geschikte stoffen past niet bij het ontwikkelingsniveau
- maakt geen deel uit van cultureel geaccepteerde gewoonten
- indien het eetgedrag uitsluitend voorkomt tijdens het beloop van een andere psychische stoornis moet het
voldoende ernstig zijn om aparte medische aandacht te rechtvaardigen
Risico’s: familiegeschiedenis, hersenbeschadiging, epilepsie, sondevoeding
Gevolgen: vergiftiting, maag-darmklachten, beschadiging van tanden, vermindere opname voedingsstoffen
-sikkelcelziekte, mentale retardatie, ontwikkelingsstoornis, achterstanden comorbiditeit
- operant conditionering, gedragstherapeutische interventies, positieve aandacht behandeling
(operante conditionering: positiefs toevoegen, negatief weghalen, belonen)
2. Ruminatiestoornis Herkauwen, komt meestal voor tussen de 3 – 12 maanden. Voedsel uit de maag wordt
gereurgiteerd met zichtbare spierbewegingen van de romp en abdominale contracties.
-Het verschil met braken is; afwezigheid van misselijkheid, pijn, onaangenaam gevoel en het vervult een
psychologische functie, namelijk een vorm van zelfstimulatie.
Definitie DSM-5:
