Samenvatting Coördinatie, motorisch leren, PNF, evenwicht, medische fitness

Uitwerking Fysiotherapie Algemeen
Coördinatie
Coördinatie  Mogelijkheid om gladde, accurate en gecontroleerde bewegingen uit te voeren of
houding te controleren.

Motor control: Neurale, fysieke en gedragsmatige processen die houding en beweging besturen.
Motor skills: Bewegingen die zijn geleerd door interactie met de omgeving.
Motor learning: Door oefening, ervaring en verandering van interne structuren leidt dit tot een
permanente verandering van uitvoer van gecoördineerde vaardigheden.

Systemen voor coördinatie 
Somatosensorisch systeem  Tast-, pijn-, temperatuur- en proprioceptieve (houding en beweging van
lichaamsdelen) prikkels.
Visuele systeem
Vestibulaire systeem  Zintuigencomplex dat informatie verzamelt over beweging en balans.
Neuromusculaire systeem  Betrekking op de zenuwen en spieren en is opgebouwd uit de volgende
onderdelen: de zenuwcellen in het ruggenmerg, zenuwen in armen en benen, verbindingen tussen
zenuwen en spieren en de spieren zelf.

Factoren bij een goed gecoördineerde beweging  Snelheid, afstand, richting, timing, spierspanning

Ziekten die invloed hebben op coördinatie 
- Parkinson
- DCD (Developmental Coordination Disorder)  Problemen met plannen en coördineren van
motorische handelingen door het niet correct verwerken van informatie door de hersenen.
- CVA (Cerebro Vasculair Accident)  Beroerte.

Types coördinatie 
- Intralimb coordination  Coördinatie tussen ledematen.
- Interlimb coordination  Coördinatie in ledematen.
- Visual motor coordination  oog–hand coördinatie, oog-hand-hoofd coördinatie.

Verouderingsgerelateerde vermindering coördinatie 
- Vermindering spierkracht
- Langzamere reactietijd
- Vermindering ROM
- Houdingsveranderingen
- Vermindering balans

Observatiepunten onderzoek 
- Zijn bewegingen direct, precies en gaan bewegingen makkelijk in de tegenovergestelde
beweging?
- Welke tijd heeft een patiënt nodig?
- Heeft snelheidsverhoging effect op kwaliteit?
- Kan de patiënt sturen als er veranderingen in richting en snelheid wordt gemaakt?
- Kan de positie of houding van extremiteit of lichaam worden gehandhaafd, zonder zwaaien,
trillingen of bijbewegingen.

, - Heeft het uitschakelen van visus effect op de kwaliteit?
- Beweegt de patient meer proximaal of distaal?
- Verschil in lichaamszijde
- Is de patiënt snel vermoeid?
- Is er een consistentie van coördinatie in de tijd?

Opbouw training 
- Van grove naar fijne motoriek bij training fijne motoriek
- Van fijne naar grove motoriek bij training grove motoriek
- Langzaam naar snel
- Van enkelvoudig naar samengesteld
- Van bekend naar onbekend



Motorisch leren
Reflexmotoriek: een min of meer vast en voorspelbaar antwoord op een prikkel buiten het
bewustzijn om.
Skill: Een aangeleerde vaardigheid die grote nauwkeurigheid en/of snelheid vereist.
Motor control: Sturing, beheersing van de motoriek.
Motor program: een abstracte voorstelling, dat wanneer uitgevoerd resulteerd in de uitvoer van een
gecoördineerde beweging.
Motor plan: Een idee of plan voor doelgerichte beweging dat uit meerdere motor programma´s
bestaat.
Motor memory: Het oproepen van de de motorische programma´s.
Neuroplasticiteit: Het vermogen van neuronen en het zenuwstelsel om qua eigenschappen te
veranderen. Plasticiteit is de biologische basis voor ontwikkeling, leren en herstelvermogen.

Soorten motoriek 
- Automatische motoriek: Iedere motoriek heeft automatisch component, mate van
automatisatie, voorbeeld: goede automatische motoriek bij tennis geeft ruimte om zich met
tactiek bezig te houden.
- Communicatie en expressiemotoriek
- Cyclische en acyclische motoriek
 Cyclisch: herhalende opeenvolgende spiercontracies: lopen, ademhaling.
 Acyclisch: eenmalige opeenvolding: werpen, opstaan, boek uit kast halen
- Vaardigheidsmotoriek: vooral hogere niveaus zenuwstelsel betrokken, niet zo zeer kracht en
beweging maar precisie en timing van de beweging -> aangeleerde sturing en beheersing


Motorische modellen 
- De plasticiteit van het zenuwstelsel: Onder invloed van factoren (voeding, chemische stoffen,
groei, stimulatie, oefening, ervaring en letsel) kan het zenuwstelsel veranderen.
- Fylogenetisch model van de hiërarchische niveau´s
 Archi: Hiertoe behoort de grijze stof van het ruggemerg, de formatio
reticularis en een deel van het cerebellum (archibellum). De zenuwbanen zijn
relatief langzaam. Dit is het oudste systeem. Functie: Reflexen.
 Paleo: Bestaat uit hypothalamus, limbisch systeem en cerebellum. Banen
grotendeels gekruist ten opzichte van spieren. Pas na automatisering opslag