Hoofdstuk 3: Interculturele communicatie
Interculturele communicatie: inter= tussen, dus interculturele communicatie betekent; de
communicatie tussen mensen van een verschillende cultuur. Hierbij kunnen gemakkelijke
misverstanden ontstaan.
Diversiteit: grote verscheidenheid. Diversiteit wil dus zeggen dat mensen verschillen in
afkomst, in leeftijd, sekse, nationaliteit, seksuele geaardheid, religie, taalgebruik enz.
Wanneer je overeenkomsten met iemand hebt, maak je makkelijker contact met elkaar dan
wanneer je op veel punten van elkaar verschilt.
Goede zorg en zorgverlening vraagt van jou als beroepskracht MZ echtheid, waardering en
empathie. Wanneer er tweedeling in je team ontstaat, staat dat een goede zorgverlening en
begeleiding in de weg.
Culturele diversiteit: wordt zichtbaar in de manier waarop mensen leven en met elkaar
omgaan. In de communicatie, in het gedrag van mensen en de waarden en normen.
Bij cultuur gaat het om:
- Alles wat door de mensen in bedacht en gemaakt.
- De manier waarop mensen met elkaar omgaan
- De manier waarop mensen over allerlei onderwerpen denken en oordelen.
Het begrip cultuur kan je heel breed zien; verschil tussen de Afrikaanse en West-Europese
cultuur. Maar je kan het ook heel smal zien; Het verschil tussen randstad jongeren en
platteland jongeren. Iedereen behoort tot een bepaalde groep met een eigen cultuur.
Wanneer de cultuur van de groep niet past bij je eigen waarden en normen en gewoonten,
levert dat een innerlijk conflict op.
Verschillen zijn er ook tussen groepen. Als beroepskracht MZ pas je je communicatie aan.
Je gebruikt woorden die passen bij de cliëntgroep. Wanneer je je niet aanpast aan de
cliëntgroep, nemen ze je niet serieus. Culturele gewoonten, waarden en normen worden
van generatie op generatie doorgegeven. Je groeit op in een bepaalde cultuur en weet niet
beter dan dat het zo hoort. Je ontwikkelt een eigen culturele identiteit.
Culturele identiteit: het bewustzijn dat samenhangt met de cultuur waarvan men deel uit
maakt en waaraan men gevoelens van trots en blijdschap ontleent.
Mensen delen hun sociale omgeving altijd in groepen in. Dat doen ze om de wereld om hun
heen overzichtelijk en beheersbaar te maken. Iedereen is lid van meerdere groepen tegelijk.
Aan wat je bent, ontleen je status. Als vanzelf waarderen we onze sociale identiteit positief
( We zijn blij dat we jong zijn en niet oud).
Het gevolg is dat we de groep waartoe we behoren, positiever of in elk geval minder negatief
beoordelen dan de andere groepen. Vooroordelen kunnen de negatieve kijk op anderen nog
versterken, met als gevolg dat de interculturele communicatie bemoeilijkt wordt. Om de
eigen culturele identiteit te beschermen sluiten mensen zich af en staan ze niet open voor
de ander.
Tot voor kort werd er gedacht dat een indeling in westerse cultuur en niet-westerse cultuur
voldoende verklaring was voor verschillen in communicatie. Tegenwoordig wordt deze
tweedeling als de grofmazig gezien. Ze doen geen recht aan de verschillen die er in het
Interculturele communicatie: inter= tussen, dus interculturele communicatie betekent; de
communicatie tussen mensen van een verschillende cultuur. Hierbij kunnen gemakkelijke
misverstanden ontstaan.
Diversiteit: grote verscheidenheid. Diversiteit wil dus zeggen dat mensen verschillen in
afkomst, in leeftijd, sekse, nationaliteit, seksuele geaardheid, religie, taalgebruik enz.
Wanneer je overeenkomsten met iemand hebt, maak je makkelijker contact met elkaar dan
wanneer je op veel punten van elkaar verschilt.
Goede zorg en zorgverlening vraagt van jou als beroepskracht MZ echtheid, waardering en
empathie. Wanneer er tweedeling in je team ontstaat, staat dat een goede zorgverlening en
begeleiding in de weg.
Culturele diversiteit: wordt zichtbaar in de manier waarop mensen leven en met elkaar
omgaan. In de communicatie, in het gedrag van mensen en de waarden en normen.
Bij cultuur gaat het om:
- Alles wat door de mensen in bedacht en gemaakt.
- De manier waarop mensen met elkaar omgaan
- De manier waarop mensen over allerlei onderwerpen denken en oordelen.
Het begrip cultuur kan je heel breed zien; verschil tussen de Afrikaanse en West-Europese
cultuur. Maar je kan het ook heel smal zien; Het verschil tussen randstad jongeren en
platteland jongeren. Iedereen behoort tot een bepaalde groep met een eigen cultuur.
Wanneer de cultuur van de groep niet past bij je eigen waarden en normen en gewoonten,
levert dat een innerlijk conflict op.
Verschillen zijn er ook tussen groepen. Als beroepskracht MZ pas je je communicatie aan.
Je gebruikt woorden die passen bij de cliëntgroep. Wanneer je je niet aanpast aan de
cliëntgroep, nemen ze je niet serieus. Culturele gewoonten, waarden en normen worden
van generatie op generatie doorgegeven. Je groeit op in een bepaalde cultuur en weet niet
beter dan dat het zo hoort. Je ontwikkelt een eigen culturele identiteit.
Culturele identiteit: het bewustzijn dat samenhangt met de cultuur waarvan men deel uit
maakt en waaraan men gevoelens van trots en blijdschap ontleent.
Mensen delen hun sociale omgeving altijd in groepen in. Dat doen ze om de wereld om hun
heen overzichtelijk en beheersbaar te maken. Iedereen is lid van meerdere groepen tegelijk.
Aan wat je bent, ontleen je status. Als vanzelf waarderen we onze sociale identiteit positief
( We zijn blij dat we jong zijn en niet oud).
Het gevolg is dat we de groep waartoe we behoren, positiever of in elk geval minder negatief
beoordelen dan de andere groepen. Vooroordelen kunnen de negatieve kijk op anderen nog
versterken, met als gevolg dat de interculturele communicatie bemoeilijkt wordt. Om de
eigen culturele identiteit te beschermen sluiten mensen zich af en staan ze niet open voor
de ander.
Tot voor kort werd er gedacht dat een indeling in westerse cultuur en niet-westerse cultuur
voldoende verklaring was voor verschillen in communicatie. Tegenwoordig wordt deze
tweedeling als de grofmazig gezien. Ze doen geen recht aan de verschillen die er in het
