Hoofdstuk 2. Energie op aarde.
De ozonlaag.
De ozonlaag beschermd ons tegen de
ultraviolette straling van de zon. De
ozonlaag wordt vernietigd door industriële
chemische gassen zoals
chloorfluorkoolstof (CFK). Er is een gat
gevonden in de ozonlaag bij Antarctica,
het gat is ontstaan door de uitstoot van
het CFK gas. Het gat gaat langzaam weer
dicht omdat CFK verboden is geworden.
Elektromagnetische straling.
Elektromagnetische straling is een verzameling
golven die door een object worden uitgezonden.
Deze golven kunnen van lengte verschillen.
Lichtgolven zijn korte golven en warmte golven
zijn lang. Hierbij geldt, hoe warmer een object,
hoe korter de golven. En hoe warmer een object
is, hoe meer energie deze uitstraalt. Hele hete
objecten, zoals de zon, geven zo veel energie af
dat het licht geeft. Hierbij wordt licht omgezet in
warmte, die wij voelen. De energie balans is dat
de planeet en al het leven daarop de warmte van
de zon opneemt en ook weer afstoot.
Het elektromagnetisch spectrum.
De zon geeft korte
golven af, kortgolvig
infrarood. De aarde
geeft langere golven
af, langgolvig
infrarood, ook wel
warmte straling
genoemd. Hetere
objecten zoals de
zon geven meer
energie af dan
koudere objecten, ook hebben ze kortere golflengtes. De zon geeft meer warmte af
1
, dan de aarde en heeft dus kortere golflengtes dan de aarde. De mens kan het licht
van 0.4 µm tot 0,7 µm zien, de rest is niet zichtbaar voor ons, maar voor bepaalde
dieren en apparaten wel.
Kenmerken van de zonne-energie.
Straling van de zon bereikt niet altijd het
aardoppervlak. Moleculen en andere deeltjes in
de lucht en atmosfeer obsoerberen de straling
waardoor het warmer wordt, dit draagt mee aan
het wereld energie balans. De straling kan ook
door reflectie terug naar de ruimte worden
gestuurd, dit gaat met gespreide straling.
Kortgolvige straling is 0.3 µm t/m 3 µm.
Langgolvige straling is van 3 µm t/m 30 µm.
Global radiation balance.
Global radiation balance is het constante
ontvangen van straling van de zon en uitgave
van straling door de aarde. De aarde krijgt korte
golven van de zon en zendt lange golven uit
terug naar de zon. De straling word voor
ongeveer 100% doorgelaten
tot de rand van de atmosfeer
(150 km hoogte). Over een
lange tijd gezien zijn de
inkomende en uitgaande
straling in balans. → de
temperatuur blijft constant.
Instraling door de zon.
Instraling door de zon wordt ook wel insolatie
genoemd. Insolatie is de inkomende straling van de
zon. Hoeveel insolatie er is, is afhankelijk van de
invalshoek van de zon. Naarmate de invalshoek
kleiner is, word het beschenen oppervlak groter, dus
minder intensieve bestraling. Doordat de stralen
door de atmosfeer een langere weg af moeten
leggen, is er meer te verliezen van de straling. De
invalshoek is afhankelijk van de breedte ligging, het
tijdstip van de dag en de tijd van het jaar; het
seizoen.
2
De ozonlaag.
De ozonlaag beschermd ons tegen de
ultraviolette straling van de zon. De
ozonlaag wordt vernietigd door industriële
chemische gassen zoals
chloorfluorkoolstof (CFK). Er is een gat
gevonden in de ozonlaag bij Antarctica,
het gat is ontstaan door de uitstoot van
het CFK gas. Het gat gaat langzaam weer
dicht omdat CFK verboden is geworden.
Elektromagnetische straling.
Elektromagnetische straling is een verzameling
golven die door een object worden uitgezonden.
Deze golven kunnen van lengte verschillen.
Lichtgolven zijn korte golven en warmte golven
zijn lang. Hierbij geldt, hoe warmer een object,
hoe korter de golven. En hoe warmer een object
is, hoe meer energie deze uitstraalt. Hele hete
objecten, zoals de zon, geven zo veel energie af
dat het licht geeft. Hierbij wordt licht omgezet in
warmte, die wij voelen. De energie balans is dat
de planeet en al het leven daarop de warmte van
de zon opneemt en ook weer afstoot.
Het elektromagnetisch spectrum.
De zon geeft korte
golven af, kortgolvig
infrarood. De aarde
geeft langere golven
af, langgolvig
infrarood, ook wel
warmte straling
genoemd. Hetere
objecten zoals de
zon geven meer
energie af dan
koudere objecten, ook hebben ze kortere golflengtes. De zon geeft meer warmte af
1
, dan de aarde en heeft dus kortere golflengtes dan de aarde. De mens kan het licht
van 0.4 µm tot 0,7 µm zien, de rest is niet zichtbaar voor ons, maar voor bepaalde
dieren en apparaten wel.
Kenmerken van de zonne-energie.
Straling van de zon bereikt niet altijd het
aardoppervlak. Moleculen en andere deeltjes in
de lucht en atmosfeer obsoerberen de straling
waardoor het warmer wordt, dit draagt mee aan
het wereld energie balans. De straling kan ook
door reflectie terug naar de ruimte worden
gestuurd, dit gaat met gespreide straling.
Kortgolvige straling is 0.3 µm t/m 3 µm.
Langgolvige straling is van 3 µm t/m 30 µm.
Global radiation balance.
Global radiation balance is het constante
ontvangen van straling van de zon en uitgave
van straling door de aarde. De aarde krijgt korte
golven van de zon en zendt lange golven uit
terug naar de zon. De straling word voor
ongeveer 100% doorgelaten
tot de rand van de atmosfeer
(150 km hoogte). Over een
lange tijd gezien zijn de
inkomende en uitgaande
straling in balans. → de
temperatuur blijft constant.
Instraling door de zon.
Instraling door de zon wordt ook wel insolatie
genoemd. Insolatie is de inkomende straling van de
zon. Hoeveel insolatie er is, is afhankelijk van de
invalshoek van de zon. Naarmate de invalshoek
kleiner is, word het beschenen oppervlak groter, dus
minder intensieve bestraling. Doordat de stralen
door de atmosfeer een langere weg af moeten
leggen, is er meer te verliezen van de straling. De
invalshoek is afhankelijk van de breedte ligging, het
tijdstip van de dag en de tijd van het jaar; het
seizoen.
2
