Aniek de Jong,
Hoorcollege 22-2-2016
ADEMHALING
Fysiologie = leer van levensverrichtingen
Structuur en functie
Aanvoer van zuurstof uit water of lucht
Afvoer koolstofdioxide naar omgeving.
Deze wisselwerking werkt via diffusie, er is dus geen actief transport.
De difussiesnelheid wordt bepaald door Q (diffusiecoëfficiënt). Dit wordt bepaald door
- temperatuur
- medium
- gasdruk P
- diffusieafstand L
- diffusieoppervlak A
er is dus optimale diffusie als A groot is of L klein is
op het land nemen longen en tracheeën (ademhalingsbuisjes) de functie over van de
kieuwen in het water.
BIJ DE MENS
Aanvoer 02
Afvoer C02
het C02 gehalte is belangrijk voor de handhaving van de pH. C02 met water samen
vormt een buffer, waarbij het splitst in H+ en HC03-. Voor het handhaven van de pH moet
je dus C02 handhaven.
Daarnaast zijn de longen ook goed voor bescherming tegen ongewenste stoffen. De
buitenlucht wordt namelijk gereinigd.
Ook is het goed voor geluid omdat er luchtstroming is langs de stembanden.
geen effectieve ademhaling zonder circulatie!
Anatomie
,Voor de inspiratie gebruik je de externe tussenribspieren +diafragma
Voor de expiratie gebruik je de interne tussenribspieren. + diafragma
Voor heftige inspiratie gebruik je ook nog de spieren van nek en borstbeen
Voor heftige expiratie gebruik je ook nog je buikspieren
Rustige ademhaling:
- inademing actief
(voornamelijk
diafragma)
- uitademing passief
(terugveren longen)
het diafragma is van
zichzelf een gebogen spier.
Bij het inademen wilt die
spier korter worden en zal
hij dus strak gaan staan
waardoor longen groter
worden en hier lucht in
opgenomen kan worden.
,Om de bronchiën takken zit kraakbeen zodat het open blijft staan. De bronchiën zullen
verder vertakken (22x vertakking) in uiteindelijk uitkomen in de druiventrosjes, bij
vertakking 16 beginnen de eerste alveoli waar het in eindigt, hier vindt de ademhaling
plaatst.
Aveoli en capillairen zijn nauw aan elkaar verweven. De rode bloedcellen in het
capillair zitten heel dicht op het Aveoli door het alveolocapillaire membraan, dit is
belangrijk omdat de diffusie afstand klein moet zijn. Over dit membraan vindt dus de
diffusie plaats.
Ook zit er in het capillair een type II pneumocyte. Deze zorgt ervoor dat
oppervlaktespanning wordt verlaagd en vergemakkelijkt ademhaling.
Probleem: als alle aveoli niet evenveel willen vullen krijg je een soort van domino-effect
waarbij steeds de kleinste aveoli leegloopt in de iets grotere daarnaast, die loopt
vervolgens weer leeg in de iets grotere daarnaast etc.etc. totdat je op het eind 1 super
grote aveolus hebt. (kleinste loopt leeg in de grotere). Dit komt omdat de kleinere avelus
een grotere kromming heeft waardoor hij een grotere kracht kan uitoefenen dan een
grotere aveolus met een kleine kromming.
een kleine aveoli (met een grote kromming) wil van nature liever leeglopen dan een
grote aveoli (met een kleine kromming)
oplossing: surfactant
surfactant = surface active agent
dit wordt afgescheiden door Type II pneumocyte.
het is een soort zeepachtig substantie die oppervlaktespanning verminderd en dan
vooral bij kleine alveoli. Dit omdat het surfactant bij een kleine alveoli dichter op elkaar
zit dan bij een grote alveoli. Hierdoor heeft de spanning een grotere daling bij kleine
alveoli dan bij grote.
- surfactant verhoogt de opblaasbaarheid van de alveoli.
- Surfactant voorkomt dat kleine alveoli leeglopen in grote
, Om de longen zit een vlies, de directe vlies om de longen is de pleura visceralis. De long
ligt zelf in de pleuraholte (thorax) en de binnenbbekleding van de thorax is de pleura
parietalis. Tussen deze vliezen zit een vochtlaagje (in de pleuraholte). Dit zorgt ervoor
dat de longen langs de thorax kunnen glijden. De ribben zitten aan deze vliezen vast.
Hierdoor kunnen de ribben druk uitoefenen op de longen zonder de longen kapot te
maken.
ademmechanica
proef van trorriceli
had een hele grote bak met kwik en lucht, hiermee deed die een proef en conclusie was
dat de druk van de buitenlucht = 769 mm Hg
(= hoever kwik omhoog gedrukt wordt door lucht)
deze waarde is ook gelijk aan:
10,3 m H20
103 kPA
Als het waterlaagje in de pleuraholte stuk wordt gemaakt zal het water eruit gaan en
zullen de longen loslaten, hierdoor neemt je capaciteit met de helft af, de long schromlet
in elkaar (=klaplong). Hierbij zet juist de thorax iets uit. Hieruit kan geconcludeerd
worden dat
- long wil van nature samenvallen
- thorax wil van nature uitzetten
In rust bestaat er dus een evenwicht (thorax wil net zo hard naar buiten als longen naar
binnen willen). Dit wordt ook wel het ademrustniveau genoemd.
3 mm Hg= 5 cm H20.
Inademen onderdruk in
thorax verhogen (kleiner dan
-3 maken). Hierdoor wordt de
thorax dus meer naar buiten
gerekt waardoor de long ook
groter wordt. Hierdoor wordt
de alveoli druk in de long
kleiner. Deze onderdruk zorgt
ervoor dat er lucht wordt
aangezogen waardoor deze na
een tijdje weer wordt
opgeheven. Als dan aan het
eind van inademing de
spierkracht wegvalt wordt de
thorax kleiner en veert de long
weer terug
Uitademen de long wordt
passief terug geveerd. Hierdoor wordt het volume in de alveoli kleiner en stroomt het
lucht naar buiten toe. Waardoor je weer eindigt op een luchtdruk van 0.
Hoorcollege 22-2-2016
ADEMHALING
Fysiologie = leer van levensverrichtingen
Structuur en functie
Aanvoer van zuurstof uit water of lucht
Afvoer koolstofdioxide naar omgeving.
Deze wisselwerking werkt via diffusie, er is dus geen actief transport.
De difussiesnelheid wordt bepaald door Q (diffusiecoëfficiënt). Dit wordt bepaald door
- temperatuur
- medium
- gasdruk P
- diffusieafstand L
- diffusieoppervlak A
er is dus optimale diffusie als A groot is of L klein is
op het land nemen longen en tracheeën (ademhalingsbuisjes) de functie over van de
kieuwen in het water.
BIJ DE MENS
Aanvoer 02
Afvoer C02
het C02 gehalte is belangrijk voor de handhaving van de pH. C02 met water samen
vormt een buffer, waarbij het splitst in H+ en HC03-. Voor het handhaven van de pH moet
je dus C02 handhaven.
Daarnaast zijn de longen ook goed voor bescherming tegen ongewenste stoffen. De
buitenlucht wordt namelijk gereinigd.
Ook is het goed voor geluid omdat er luchtstroming is langs de stembanden.
geen effectieve ademhaling zonder circulatie!
Anatomie
,Voor de inspiratie gebruik je de externe tussenribspieren +diafragma
Voor de expiratie gebruik je de interne tussenribspieren. + diafragma
Voor heftige inspiratie gebruik je ook nog de spieren van nek en borstbeen
Voor heftige expiratie gebruik je ook nog je buikspieren
Rustige ademhaling:
- inademing actief
(voornamelijk
diafragma)
- uitademing passief
(terugveren longen)
het diafragma is van
zichzelf een gebogen spier.
Bij het inademen wilt die
spier korter worden en zal
hij dus strak gaan staan
waardoor longen groter
worden en hier lucht in
opgenomen kan worden.
,Om de bronchiën takken zit kraakbeen zodat het open blijft staan. De bronchiën zullen
verder vertakken (22x vertakking) in uiteindelijk uitkomen in de druiventrosjes, bij
vertakking 16 beginnen de eerste alveoli waar het in eindigt, hier vindt de ademhaling
plaatst.
Aveoli en capillairen zijn nauw aan elkaar verweven. De rode bloedcellen in het
capillair zitten heel dicht op het Aveoli door het alveolocapillaire membraan, dit is
belangrijk omdat de diffusie afstand klein moet zijn. Over dit membraan vindt dus de
diffusie plaats.
Ook zit er in het capillair een type II pneumocyte. Deze zorgt ervoor dat
oppervlaktespanning wordt verlaagd en vergemakkelijkt ademhaling.
Probleem: als alle aveoli niet evenveel willen vullen krijg je een soort van domino-effect
waarbij steeds de kleinste aveoli leegloopt in de iets grotere daarnaast, die loopt
vervolgens weer leeg in de iets grotere daarnaast etc.etc. totdat je op het eind 1 super
grote aveolus hebt. (kleinste loopt leeg in de grotere). Dit komt omdat de kleinere avelus
een grotere kromming heeft waardoor hij een grotere kracht kan uitoefenen dan een
grotere aveolus met een kleine kromming.
een kleine aveoli (met een grote kromming) wil van nature liever leeglopen dan een
grote aveoli (met een kleine kromming)
oplossing: surfactant
surfactant = surface active agent
dit wordt afgescheiden door Type II pneumocyte.
het is een soort zeepachtig substantie die oppervlaktespanning verminderd en dan
vooral bij kleine alveoli. Dit omdat het surfactant bij een kleine alveoli dichter op elkaar
zit dan bij een grote alveoli. Hierdoor heeft de spanning een grotere daling bij kleine
alveoli dan bij grote.
- surfactant verhoogt de opblaasbaarheid van de alveoli.
- Surfactant voorkomt dat kleine alveoli leeglopen in grote
, Om de longen zit een vlies, de directe vlies om de longen is de pleura visceralis. De long
ligt zelf in de pleuraholte (thorax) en de binnenbbekleding van de thorax is de pleura
parietalis. Tussen deze vliezen zit een vochtlaagje (in de pleuraholte). Dit zorgt ervoor
dat de longen langs de thorax kunnen glijden. De ribben zitten aan deze vliezen vast.
Hierdoor kunnen de ribben druk uitoefenen op de longen zonder de longen kapot te
maken.
ademmechanica
proef van trorriceli
had een hele grote bak met kwik en lucht, hiermee deed die een proef en conclusie was
dat de druk van de buitenlucht = 769 mm Hg
(= hoever kwik omhoog gedrukt wordt door lucht)
deze waarde is ook gelijk aan:
10,3 m H20
103 kPA
Als het waterlaagje in de pleuraholte stuk wordt gemaakt zal het water eruit gaan en
zullen de longen loslaten, hierdoor neemt je capaciteit met de helft af, de long schromlet
in elkaar (=klaplong). Hierbij zet juist de thorax iets uit. Hieruit kan geconcludeerd
worden dat
- long wil van nature samenvallen
- thorax wil van nature uitzetten
In rust bestaat er dus een evenwicht (thorax wil net zo hard naar buiten als longen naar
binnen willen). Dit wordt ook wel het ademrustniveau genoemd.
3 mm Hg= 5 cm H20.
Inademen onderdruk in
thorax verhogen (kleiner dan
-3 maken). Hierdoor wordt de
thorax dus meer naar buiten
gerekt waardoor de long ook
groter wordt. Hierdoor wordt
de alveoli druk in de long
kleiner. Deze onderdruk zorgt
ervoor dat er lucht wordt
aangezogen waardoor deze na
een tijdje weer wordt
opgeheven. Als dan aan het
eind van inademing de
spierkracht wegvalt wordt de
thorax kleiner en veert de long
weer terug
Uitademen de long wordt
passief terug geveerd. Hierdoor wordt het volume in de alveoli kleiner en stroomt het
lucht naar buiten toe. Waardoor je weer eindigt op een luchtdruk van 0.
