De waardekringloop
De waardekringloop is een veelgebruikt concept binnen de
bestuurlijke informatieverzorging. De binnen de organisatie
bestaande processen worden daarbij in een “denkbeeldige”
kringloop geplaatst.
De start van de kringloop is het inkoopproces, de inkoper legt
de bestelling vast in het inkoopbestand. Vervolgens wordt de
bestelling ontvangen door de magazijnmeester, die de
ontvangst vastlegt in het voorraadbestand. De goedgekeurde
factuur wordt door de crediteurenadministratie vastgelegd in
het crediteurenbestand. De magazijnmeester geeft de
goederen af aan de verkoper en legt deze afgifte vast in het
voorraadbestand. De verkoper heeft daarvoor een order
vastgelegd in het verkoopbestand. De goederen worden
geleverd, waarmee een debiteur ontstaat. Debiteuren worden
door de administratie vastgelegd in het debiteurenbestand.
Verder is er nog een centrale rol weggelegd voor de
administratie. De administratie controleert de samenhang
tussen toestanden en gebeurtenissen door middel van
verbandscontroles, waarmee de betrouwbaarheid gecontroleerd
wordt.
, 1. Inkoopproces
Inkoop kun je op veel verschillende manieren tegenkomen. Je
kunt in een warenhuis inkoop van handelsgoederen
tegenkomen, en in een school kun je inkoop van
schoonmaakdiensten vinden. Er zijn twee basale principes bij
inkoop:
- Organisaties betalen geen hogere prijs dan noodzakelijk.
- Organisaties willen ontvangen waar ze voor betalen.
Dit betekent: De opgeofferde waarde, in de vorm van betaling,
moet in verhouding zijn tot de verkregen waarden.
Er bestaan drie vormen van inkoop:
- Technische inkoop; Hierbij staan de technische kenmerken
centraal, deze inkoop vind je veelal bij
productieondernemingen.
- Commerciële inkoop; Hierbij staat de wens om goederen
door te verkopen centraal, dit vind je bij
handelsondernemingen.
- Administratieve inkoop; Hierbij is de inkoop bestemd om
bedrijfsprocessen te ondersteunen, dit vind je bij
dienstverlening.
Het inkoopproces bestaat uit vijf stappen:
1. De impuls
De impuls kan verschillende vormen aannemen. De kern van de
impuls is dat de inkoopafdeling een signaal krijgt dat ze een
bepaald product moeten bijbestellen.
2. De leveranciersselectie
Wanneer er in het verleden een inkoopcontract is afgesloten, is
het doen van de inkoop een taak voor een medewerker inkoop.
Als dit niet het geval is, moet het hoofd inkoop deze processtap
voltooien.
Na het ontvangen van de impuls raadpleegt het hoofd inkoop
het leveranciersbestand om te zien wat de mogelijke
leveranciers voor de te bestellen goederen kunnen zijn.
Bij een aantal van deze leveranciers zal het hoofd inkoop
, offertes aanvragen. De gegevens van de offertes legt hij vast in
het offertebestand. Ook de ontvangst van de offertes wordt
vastgelegd in het offertebestand.
Doordat zowel de aanvraag- als de ontvangst van de offerte is
vastgelegd is het mogelijk te controleren dat alle offertes die
opgevraagd zijn ook ontvangen zijn.
De ontvangen offertes worden door het hoofd inkoop en de
directie geopend. Op basis van de gestelde criteria wordt er een
leverancier geselecteerd. Met de leverancier wordt er een
contract afgesloten, conform de offerte, door het hoofd inkoop
en ondertekend door de directie. Een medewerker van de
inkoopafdeling voert het contract in het contractenbestand:
- Contractnummer
- Naam en adres van leverancier
- Rekeningnummer
- Prijs/levertijd/kwaliteitsvoorwaarden
- Afnameverplichting
De invoer wordt gecontroleerd door iemand van de
administratie.
1. Bestelling
De impuls van inkoop komt voort uit het voorraadbestand, als
de voorraad laag wordt moet er ingekocht worden. De
bestelling gebeurt aan de hand van het inkoopcontract, en
wordt gedaan door een medewerker van de afdeling inkoop. Hij
muteert het inkoopbestand met de volgende gegevens:
- Inkoopordernummer
- Artikelcode
- Aantal
- Leverancierscode
- Datum en tijdstip
2. Ontvangst goederen
De ontvangst van de goederen wordt gedaan door de
magazijnmeester. De magazijnmeester raadpleegt het
inkoopbestand om vast te stellen dat de goederen inderdaad
De waardekringloop is een veelgebruikt concept binnen de
bestuurlijke informatieverzorging. De binnen de organisatie
bestaande processen worden daarbij in een “denkbeeldige”
kringloop geplaatst.
De start van de kringloop is het inkoopproces, de inkoper legt
de bestelling vast in het inkoopbestand. Vervolgens wordt de
bestelling ontvangen door de magazijnmeester, die de
ontvangst vastlegt in het voorraadbestand. De goedgekeurde
factuur wordt door de crediteurenadministratie vastgelegd in
het crediteurenbestand. De magazijnmeester geeft de
goederen af aan de verkoper en legt deze afgifte vast in het
voorraadbestand. De verkoper heeft daarvoor een order
vastgelegd in het verkoopbestand. De goederen worden
geleverd, waarmee een debiteur ontstaat. Debiteuren worden
door de administratie vastgelegd in het debiteurenbestand.
Verder is er nog een centrale rol weggelegd voor de
administratie. De administratie controleert de samenhang
tussen toestanden en gebeurtenissen door middel van
verbandscontroles, waarmee de betrouwbaarheid gecontroleerd
wordt.
, 1. Inkoopproces
Inkoop kun je op veel verschillende manieren tegenkomen. Je
kunt in een warenhuis inkoop van handelsgoederen
tegenkomen, en in een school kun je inkoop van
schoonmaakdiensten vinden. Er zijn twee basale principes bij
inkoop:
- Organisaties betalen geen hogere prijs dan noodzakelijk.
- Organisaties willen ontvangen waar ze voor betalen.
Dit betekent: De opgeofferde waarde, in de vorm van betaling,
moet in verhouding zijn tot de verkregen waarden.
Er bestaan drie vormen van inkoop:
- Technische inkoop; Hierbij staan de technische kenmerken
centraal, deze inkoop vind je veelal bij
productieondernemingen.
- Commerciële inkoop; Hierbij staat de wens om goederen
door te verkopen centraal, dit vind je bij
handelsondernemingen.
- Administratieve inkoop; Hierbij is de inkoop bestemd om
bedrijfsprocessen te ondersteunen, dit vind je bij
dienstverlening.
Het inkoopproces bestaat uit vijf stappen:
1. De impuls
De impuls kan verschillende vormen aannemen. De kern van de
impuls is dat de inkoopafdeling een signaal krijgt dat ze een
bepaald product moeten bijbestellen.
2. De leveranciersselectie
Wanneer er in het verleden een inkoopcontract is afgesloten, is
het doen van de inkoop een taak voor een medewerker inkoop.
Als dit niet het geval is, moet het hoofd inkoop deze processtap
voltooien.
Na het ontvangen van de impuls raadpleegt het hoofd inkoop
het leveranciersbestand om te zien wat de mogelijke
leveranciers voor de te bestellen goederen kunnen zijn.
Bij een aantal van deze leveranciers zal het hoofd inkoop
, offertes aanvragen. De gegevens van de offertes legt hij vast in
het offertebestand. Ook de ontvangst van de offertes wordt
vastgelegd in het offertebestand.
Doordat zowel de aanvraag- als de ontvangst van de offerte is
vastgelegd is het mogelijk te controleren dat alle offertes die
opgevraagd zijn ook ontvangen zijn.
De ontvangen offertes worden door het hoofd inkoop en de
directie geopend. Op basis van de gestelde criteria wordt er een
leverancier geselecteerd. Met de leverancier wordt er een
contract afgesloten, conform de offerte, door het hoofd inkoop
en ondertekend door de directie. Een medewerker van de
inkoopafdeling voert het contract in het contractenbestand:
- Contractnummer
- Naam en adres van leverancier
- Rekeningnummer
- Prijs/levertijd/kwaliteitsvoorwaarden
- Afnameverplichting
De invoer wordt gecontroleerd door iemand van de
administratie.
1. Bestelling
De impuls van inkoop komt voort uit het voorraadbestand, als
de voorraad laag wordt moet er ingekocht worden. De
bestelling gebeurt aan de hand van het inkoopcontract, en
wordt gedaan door een medewerker van de afdeling inkoop. Hij
muteert het inkoopbestand met de volgende gegevens:
- Inkoopordernummer
- Artikelcode
- Aantal
- Leverancierscode
- Datum en tijdstip
2. Ontvangst goederen
De ontvangst van de goederen wordt gedaan door de
magazijnmeester. De magazijnmeester raadpleegt het
inkoopbestand om vast te stellen dat de goederen inderdaad
