Hoofdstuk 7: the age of absolutism 1650-1720
Theorieën van absolutisme
In Frankrijk stond men open voor een absolute vorst, omdat die een einde zou maken aan de
onrust na alle oorlogen. Hobbes zei dat als er geen absolute heerser was, mensen zouden
terugvallen in een natuurlijke staat van oorlog. Mensen zouden een sociaal contract maken,
waarin ze hun heerser alle macht geven in ruil voor bescherming. Ze gingen hierbij ervan uit
dat de koning het beste met zijn volk voor had.
Karakteristieken van de absolute overheersing
Absolute staten werden gekarakteriseerd door sterke, ambitieuze dynastieën, die door
huwelijken, erfenissen, oorlog en verdragen hun macht uitbreidden. De adel accepteerde de
koning in ruil voor verzekering van hun welvaart, de middenklasse was niet belangrijk, net
zoals de steden en de boeren werden sterk belast. Er was geen representatief systeem.
Polen week af, omdat die wel een soort parlement hadden (Sejm) die gedomineerd werd door
de adel (szlachta). Bij de rest gold dat zo’n vergadering gewoon niet werd opgeroepen.
Adel en koningen – de adel bepaalde hoe machtig de vorst was. In west-Euopa was het
feodalisme verdwenen, maar in het oosten kwam het net op. Boeren konden hun verhoogde
belastingen niet meer betalen en moesten zichzelf en hun land verkopen.
Uitbreidende structuur – tijdens de renaissance hadden staten een goed georganiseerde
bureaucratie opgebouwd en deze gebruikte de vorsten. Eerst werden deze beheerd door adel,
maar vorsten begonnen steeds meer normale burgers aan te nemen. Geld werd verdiend door
de verkoop van ambten en monopolies. Adel leende ook geld in ruil voor ontzien in
belastingen.
Absolutisme en oorlog – dankzij deze inkomsten konden vorsten staande legers betalen. Voor
het eerst moesten zij uniformen dragen. De reden om oorlog te voeren veranderde. Dit was
altijd een grote kostenpost.
Absolutisme en religie – de kerk wilde religieuze uniformiteit en de absolute vorst kon daarbij
helpen. De kerk hielp om de vorsten als goddelijk heerser af te beelden. De kerken verloren
autoriteit aan de vorst doordat de inquisitie werd opgeheven, kloosters werden gesloten,
orders werden afgeschaft etc.. met het concordaat van Bologna in 1516 had de Franse koning
het recht gekregen om zelf bisschoppen te benoemen en hij stond sinds dien boven de
Gallicaanse kerk.
In het Ottomaanse rijk was al helemaal geen scheiding van kerk en staat. De sultan was een
absolute vorst. Er was wel redelijke tolerantie.
Monumentalisme in architectuur en kunst – er werden nette gebouwen en wijken gebouwd,
die de organisatie en macht van de vorst moesten weerspiegelen. Barok en classicisme werden
gecombineerd.
Absolutisme in Frankrijk – was al enigszins begonnen onder Francis I en Hendrik IV.
Belastingen waren verdubbeld in 20 jaar tijd en er waren veel opstanden. Voordat LXIV aan
de macht kwam, was er een opstand.
Theorieën van absolutisme
In Frankrijk stond men open voor een absolute vorst, omdat die een einde zou maken aan de
onrust na alle oorlogen. Hobbes zei dat als er geen absolute heerser was, mensen zouden
terugvallen in een natuurlijke staat van oorlog. Mensen zouden een sociaal contract maken,
waarin ze hun heerser alle macht geven in ruil voor bescherming. Ze gingen hierbij ervan uit
dat de koning het beste met zijn volk voor had.
Karakteristieken van de absolute overheersing
Absolute staten werden gekarakteriseerd door sterke, ambitieuze dynastieën, die door
huwelijken, erfenissen, oorlog en verdragen hun macht uitbreidden. De adel accepteerde de
koning in ruil voor verzekering van hun welvaart, de middenklasse was niet belangrijk, net
zoals de steden en de boeren werden sterk belast. Er was geen representatief systeem.
Polen week af, omdat die wel een soort parlement hadden (Sejm) die gedomineerd werd door
de adel (szlachta). Bij de rest gold dat zo’n vergadering gewoon niet werd opgeroepen.
Adel en koningen – de adel bepaalde hoe machtig de vorst was. In west-Euopa was het
feodalisme verdwenen, maar in het oosten kwam het net op. Boeren konden hun verhoogde
belastingen niet meer betalen en moesten zichzelf en hun land verkopen.
Uitbreidende structuur – tijdens de renaissance hadden staten een goed georganiseerde
bureaucratie opgebouwd en deze gebruikte de vorsten. Eerst werden deze beheerd door adel,
maar vorsten begonnen steeds meer normale burgers aan te nemen. Geld werd verdiend door
de verkoop van ambten en monopolies. Adel leende ook geld in ruil voor ontzien in
belastingen.
Absolutisme en oorlog – dankzij deze inkomsten konden vorsten staande legers betalen. Voor
het eerst moesten zij uniformen dragen. De reden om oorlog te voeren veranderde. Dit was
altijd een grote kostenpost.
Absolutisme en religie – de kerk wilde religieuze uniformiteit en de absolute vorst kon daarbij
helpen. De kerk hielp om de vorsten als goddelijk heerser af te beelden. De kerken verloren
autoriteit aan de vorst doordat de inquisitie werd opgeheven, kloosters werden gesloten,
orders werden afgeschaft etc.. met het concordaat van Bologna in 1516 had de Franse koning
het recht gekregen om zelf bisschoppen te benoemen en hij stond sinds dien boven de
Gallicaanse kerk.
In het Ottomaanse rijk was al helemaal geen scheiding van kerk en staat. De sultan was een
absolute vorst. Er was wel redelijke tolerantie.
Monumentalisme in architectuur en kunst – er werden nette gebouwen en wijken gebouwd,
die de organisatie en macht van de vorst moesten weerspiegelen. Barok en classicisme werden
gecombineerd.
Absolutisme in Frankrijk – was al enigszins begonnen onder Francis I en Hendrik IV.
Belastingen waren verdubbeld in 20 jaar tijd en er waren veel opstanden. Voordat LXIV aan
de macht kwam, was er een opstand.
