1
EBL Assessment
Richtlijnen:
Helpen zorgprofessionals bij het overzien en beoordelen van de alsmaar groeiende wetenschappelijke
literatuur en ondersteunen professionals (en patiënt) in de besluitvorming over passende zorg. Goede
richtlijnen beogen de kwaliteit van zorg te verbeteren.
Terminologie behorende bij Evidence-Based-Richtlijnontwikkeling:
Beoordelingspunt: Stappen richtlijnontwikkeling benoemen
Stap 1:
Knelpuntanalyse; er is een bepaald probleem binnen een bepaalde groep. Of problemen worden op
verschillende manieren aangepakt.
Mensen uit verschillende soorten velden zijn nodig voor het opstellen van een richtlijn; mensen die
zelf behandelen, mensen die verstand hebben van richtlijnen, evidence-based handelen en
beoordelen van literatuur, mensen uit patiëntenverenigingen.
Stap 2: Met dit clubje worden de problemen en uitgangsvragen bekeken en benoemd.
Stap 3: literatuur selectie.
Vervolgens wordt er door die hele werkgroep gezocht naar bewijs om de uitgangsvragen te kunnen
beantwoorden. Daarvoor moet een heel gestructureerd zoekplan met zoekcriteria worden gemaakt.
Want je wilt zeker weten dat je geen evidentie mist en dat de aanbevelingen gebaseerd worden op
het best beschikbare bewijs. Als het lijkt alsof er geen bewijs voor is of bestaat, dan wil je ook zeker
weten dat dit er écht niet is.
In de richtlijn wordt ook het zoekplan weergegeven. Hóe hebben ze gezocht, in welke databases
hebben ze gezocht. Dit wordt weergegeven zodat jij als lezer ook zeker weet dat ze niks over het
hoofd hebben gezien.
Stap 4: kritische beoordeling geselecteerde literatuur.
Uiteindelijk moet uit die literatuur het best beschikbare bewijs geselecteerd worden
(literatuurselectie).
Die literatuur wordt beoordeeld en dit wordt samengevat in evidentietabellen, zodat je de
belangrijkste evidentie samengebundeld hebt.
Stap 5: conceptversie schrijven
Op basis daarvan kunnen aanbevelingen worden geschreven; de conceptversie wordt geschreven.
Alle aanbevelingen zijn eigenlijk alle resultaten uit de literatuur.
De conceptversie moet vaak aangepast en besproken worden.
Daarna wordt er een vastgesteld concept gemaakt waar alles instaat.
De conceptversie wordt binnen het werkveld verspreid of een testpanel. Deze mensen kijken dan
naar de bruikbaarheid van de richtlijn en de nuttigheid en het gemak ervan. Ze geven er commentaar
op: commentaarronde.
Na de commentaarronde wordt er nog van alles aangepast en uiteindelijk wordt de richtlijn
vastgesteld en gepubliceerd.
Vanaf daar begint een heel nieuw proces: het implementeren van de richtlijn; hoe krijg je de richtlijn
het werkveld in. Er wordt gekeken naar wat jij als logopedist nodig hebt om er daadwerkelijk iets mee
te kunnen doen.
Belangrijk:
Een richtlijn wordt niet volledig of uitsluitend gebaseerd op evidentie (wetenschappelijk bewijs). Het
wordt wél ontwikkeld volgens de 5 stappen methode van evidence-based handelen.
Dus ook bij gebrek aan bewijs kan er sprake zijn van een evidence-based richtlijn, mits er
systematisch en grondig is gezocht.
EBL Assessment
Richtlijnen:
Helpen zorgprofessionals bij het overzien en beoordelen van de alsmaar groeiende wetenschappelijke
literatuur en ondersteunen professionals (en patiënt) in de besluitvorming over passende zorg. Goede
richtlijnen beogen de kwaliteit van zorg te verbeteren.
Terminologie behorende bij Evidence-Based-Richtlijnontwikkeling:
Beoordelingspunt: Stappen richtlijnontwikkeling benoemen
Stap 1:
Knelpuntanalyse; er is een bepaald probleem binnen een bepaalde groep. Of problemen worden op
verschillende manieren aangepakt.
Mensen uit verschillende soorten velden zijn nodig voor het opstellen van een richtlijn; mensen die
zelf behandelen, mensen die verstand hebben van richtlijnen, evidence-based handelen en
beoordelen van literatuur, mensen uit patiëntenverenigingen.
Stap 2: Met dit clubje worden de problemen en uitgangsvragen bekeken en benoemd.
Stap 3: literatuur selectie.
Vervolgens wordt er door die hele werkgroep gezocht naar bewijs om de uitgangsvragen te kunnen
beantwoorden. Daarvoor moet een heel gestructureerd zoekplan met zoekcriteria worden gemaakt.
Want je wilt zeker weten dat je geen evidentie mist en dat de aanbevelingen gebaseerd worden op
het best beschikbare bewijs. Als het lijkt alsof er geen bewijs voor is of bestaat, dan wil je ook zeker
weten dat dit er écht niet is.
In de richtlijn wordt ook het zoekplan weergegeven. Hóe hebben ze gezocht, in welke databases
hebben ze gezocht. Dit wordt weergegeven zodat jij als lezer ook zeker weet dat ze niks over het
hoofd hebben gezien.
Stap 4: kritische beoordeling geselecteerde literatuur.
Uiteindelijk moet uit die literatuur het best beschikbare bewijs geselecteerd worden
(literatuurselectie).
Die literatuur wordt beoordeeld en dit wordt samengevat in evidentietabellen, zodat je de
belangrijkste evidentie samengebundeld hebt.
Stap 5: conceptversie schrijven
Op basis daarvan kunnen aanbevelingen worden geschreven; de conceptversie wordt geschreven.
Alle aanbevelingen zijn eigenlijk alle resultaten uit de literatuur.
De conceptversie moet vaak aangepast en besproken worden.
Daarna wordt er een vastgesteld concept gemaakt waar alles instaat.
De conceptversie wordt binnen het werkveld verspreid of een testpanel. Deze mensen kijken dan
naar de bruikbaarheid van de richtlijn en de nuttigheid en het gemak ervan. Ze geven er commentaar
op: commentaarronde.
Na de commentaarronde wordt er nog van alles aangepast en uiteindelijk wordt de richtlijn
vastgesteld en gepubliceerd.
Vanaf daar begint een heel nieuw proces: het implementeren van de richtlijn; hoe krijg je de richtlijn
het werkveld in. Er wordt gekeken naar wat jij als logopedist nodig hebt om er daadwerkelijk iets mee
te kunnen doen.
Belangrijk:
Een richtlijn wordt niet volledig of uitsluitend gebaseerd op evidentie (wetenschappelijk bewijs). Het
wordt wél ontwikkeld volgens de 5 stappen methode van evidence-based handelen.
Dus ook bij gebrek aan bewijs kan er sprake zijn van een evidence-based richtlijn, mits er
systematisch en grondig is gezocht.
